|
Ik kom nog eens terug op mijn 'Sprinkhanenplaag' van vorige week.
De Sprinkhanenwerkgroep Natuurpunt heeft een paar jaren geleden in ons land een sabelsprinkhaan gespot. Een sabelsprinkhaan heeft kleine vleugeltjes en zingt met een zoemend geluidje. Hoe is het hier geraakt, dat sabeltje met zijn korte vleugeltjes? Met wie is het meegelift? Dat weet men niet. Een zingend mannetjes-sprinkhaantje, hoe moet dat dan met de voortplanting? Laat het maar zingen, want als er vrouwtjes-sprinkhanen verschijnen, dan zal ons sabeltje gauw stoppen met zingen.
Het groene sabelspringertje is een échte sprinkhaan. Niet zo eentje dat in een reusachtige zwerm alles kaal vreet waar het langskomt. Het is een individualist, geen kuddedier dat de groep nodig heeft om te overleven, het zal niet samentroepen en zichzelf in de massa verliezen.
Zwermgedrag is er enkel voor meelopers die zich volproppen met de beschikbare lekkernijen en daarop parasiteren. De groepsvorming bij sprinkhanen doet de serotonine in elk individueel insectenlijf verhogen. Volgepompt met adrenaline komen ze in een opgefokte bewustzijnstoestand, en dan is een destructieve zwermvorming met een sterk samenhorigheidsgevoel het gevolg. Overal waar ze landen delen ze de lakens uit en doen ze zich gulzig tegoed aan de rijkdom van anderen. Een kale vlakte waar niets meer te beleven valt, blijft er dan over...
Zo werkt dat ook met de sprinkhanenplaag die Europa teistert (zie mijn blog 12 april), de niet te stuiten instroom van sprinkhanen die door hun ijzersterke groepsgevoel in staat zijn om al onze velden met gewassen en granen en vruchten kaal te vreten. Rijke oogsten worden vernietigd. Het is een ramp voor de eigen bevolking. Aan onze overvloed zal echter ooit een einde komen! En als er niets meer te schransen valt, vliegt de destructieve zwerm naar andere oorden, om daar alles kapot te maken en te vernietigen, om alle bestaande luxe en welstand naar de knoppen en naar de hel te helpen...
Zo nu en dan verliezen de beestjes onderweg een deel van hun soortgenoten die verdrinken tijdens de oversteek naar hun gedroomde walhalla... Zo hoort het, volgens de wet van de sterkste, zoals in de jungle of in de woestijn, enkel de besten moeten overleven. Kwaliteit en superioriteit moeten bovendrijven, zo hoort het. En minderwaardigheid moet vernietigd worden. Inferioriteit moet verdrinken... bij de oversteek naar contreien waar ze de rust van de oorspronkelijke bewoners verstoren en er de samenleving broos en onevenwichtig maken.
Daarom mogen we geen medelijden hebben met verzopen vluchtelingen... Tenzij we onszelf willen vernietigen!...
|
