Vorige vrijdag is de 'Week tegen Pesten' gestart. De Vlaamse Onderwijsraad (VLOR) roept overheden op om een beleid uit te werken tegen pesten. "Het is de hoogste tijd dat we pesten op school krachtiger aanpakken", klinkt het.

"Krachtiger aanpakken'?... En dan denk ik terug aan de Pestcampagnes die ik vroeger in de scholen zag lopen. Droevig! De pestkoppen waren gekend, ze pestten klasgenootjes oog in oog, en toch ontliepen ze hun straf. Men was veel te voorzichtig met de pestkoppen, meestal kwamen ze er van af met een berisping, of soms zelfs helemaal geen sanctie of actie vanuit directie en leerkrachten. Pestkoppen hadden een soort aureool boven hun stomme hoofd hangen dat hen het 'recht' gaf om medeleerlingen te pesten. Zo heb ik het vroeger ervaren.

Is het nooit iemand opgevallen dat er in de talrijke berichten over 'pesten op school' nooit allochtone leerlingen betrokken zijn? Het zijn steeds onze eigen leerlingen die tegen elkaar tekeer gaan. Eigen Volk tegen Eigen Volk. Eigen Soort tegen Eigen Soort... Eigen medemensen aanvallen lijkt legaler en aanvaardbaarder dan kritiek te leveren op vreemdelingen.

Is het niet mogelijk dat de drempel om allochtonen te pesten te hoog is? Een te hoge pestdrempel? De angst om racistisch te zijn? Negatieve opmerkingen over allochtone medeleerlingen zijn zwaar beladen. Kinderen passen ervoor op. Wij zijn allemaal geïndoctrineerd en het is ons ingestampt dat we met onze commentaar moeten afblijven van allochtonen. Gevolg? Onze leerlingen reageren hun frustraties en agressies af op eigen medeleerlingen... Conclusie: De slachtoffers van het hele racismebeleid in de scholen zijn onze Vlaamse leerlingen!