|
Ik heb vroeger in het lyceum leerlingen met rilatinemedicatie gedurende enkele jaren gevolgd om te weten hoe hun gedrag evolueerde en of hun rapportcijfers verbeterden. Het was een one-man-onderzoekje omdat in mijn omgeving iedereen voorstander was van rilatinegebruik. Je hoorde er toen niet bij als je niet meedeed aan de rilatinerage. Conclusie van mijn gesnuffel: de rapportcijfers van rilatinegebruikers verbeterden niét en hun gedrag blééf problematisch. Ouders en leerkrachten kregen wél even een adempauze omdat hun wildebrassen tijdelijk gekalmeerd waren.
Opvoeders en hun pedagogische onmacht!... En zo beland ik bij een gesprekje dat ik afgelopen zomer had met een ex-collegaatje in mijn stamcafé. Zij dronk een witte Hoegaarden en ik een Triporteurke. Gezellig. Op een gegeven moment draaide onze babbel uit op 'rilatine'. Ik pleitte voor een geschikte pedagogische aanpak van nerveuze en verstrooide leerlingen, dus zónder pillen, maar mijn gezelschap vond dat in deze tijd de opvoeders het zó zwaar hebben dat rilatine-medicatie best aangewezen is... Pedagogische onmacht dus!
Wat nu volgt komt van de blog van apotheker Fernand Haesbrouck. Het is een bevestiging van mijn amateuristische bevindingen van vroeger over 'rilatine'. Altijd fijn als je opvattingen gelijk krijgen, toch?
http://blog.seniorennet.be/rilatine
http://www.adhdfraude.net/blog
"MPH is methylphenidaat (Ritalin, Rilatine, Concerta etc.) dat de nieuwe generaties slimmer, docieler en performanter maakt dan alle voorgaande generaties."
Dit is een lucratief gegeven dat de maatschappij door de strot wordt gejaagd door autoriteiten in de zonder-kennis-kunde van de intussen FIF-based medicine. Onder het voorwendsel van ADHD behandelt men GPOS (Geprojecteerd Pedagogisch Onmacht Syndroom) zonder te WILLEN weten wat men op termijn aanricht bij nieuwe generaties.
Als we nu eens de werking van psychotica WEL zouden willen kennen...
Lees nu even wat een studie concludeert, en spiegel die conclusies eens aan het werkingsmechanisme dat voor de medische wetenschap een levensgroot taboe moet blijven.
Het gebruik van medicijnen bij ADHD leidt NIET tot minder gedragsproblemen en betere schoolprestaties, zo blijkt uit een studie uitgevoerd door het Canadese bureau voor statistiek. De wetenschappers gebruikten gegevens van de National Longitudinal Survey of Canadian Youth en volgden kinderen in de periode van 1994 tot 2008. De kinderen werden getest op symptomen van ADHD en tot 5-jarige leeftijd werd informatie verzameld over het medicatiegebruik zoals rilatine... Vanaf 1997, toen er een wetswijziging kwam, werd een sterke toename van rilatinegebruik bij kinderen met ADHD-symptomen vastgesteld. Er was een stijging van het aantal kinderen met ADHD-kenmerken, waren er lagere scores op rekentesten, en was er een verslechtering van relaties met ouders... Sinds de wetwijziging die rilatine ruimer vergoedt, is er meer problematisch gedrag en slechtere schoolprestaties. De wetenschappers waarschuwen voor schadelijke effecten bij het veelvuldig en langdurig gebruik van de medicatie...
Currie J, Stabile M, Jones L. Do Stimulant Medications Improve Educational and Behavioral Outcomes for Children with ADHD? Journal of Health Economics 2014; 37(c): 58-69.
|
