|
Zo nu en dan steek ik de grens over om bij onze noorderburen te gaan winkelen. Kort en krachtig. Want winkelen is echt niet mijn hobby. Nu zag ik daar een gazettewinkelke dat apetrots uitpakte met De Telegraaf. Je kon er niet naast kijken. Meer dan een halve voorpagina werd in beslag genomen door een wandelende Volkert van der G. Met als titel: "Volkert duikt op". Prachtige journalistiek. Zelfs het nieuws over Nederlandse jihadstrijders die zich aansloten bij het terreurleger ISIS, moest wijken voor Volkert. Ik las: "Open en bloot loopt Volkert over de Prinsengracht in Amsterdam na een bezoek aan zijn advocaat. De moordenaar van Pim Fortuyn droeg geen vermomming en liet zich zonder protest fotograferen."
En met de voorpagina stopte het niet. Op pagina 3 wandelt Volkert gewoon door over de Prinsengracht alsof hij een burger is als een ander. Apathisch en ongenaakbaar. Zonder spijt en zonder schaamte. Past waarschijnlijk bij zijn persoonlijkheidsstoornis zoals die opgesteld is door het rapport over zijn geestelijke gesteldheid. Hij zou lijden aan een obsessieve-compulsieve stoornis (vroeger heette dat gewoon 'dwangneurose'), een obsessieve drang om bepaalde handelingen uit te voeren. Deze patiënten zijn soms moeilijk te overtuigen van het irrationele van hun handelingen, vandaar dat het overkomt alsof ze nergens spijt van hebben. Als motief voor de moord gaf Volkert aan dat Fortuyn een groeiend gevaar voor de samenleving was. Zoals Volkert daar nu loopt over de Prinsengracht lijkt het er inderdaad op dat hij daar NU NOG van overtuigd is, en dat zijn daad de juiste was.
Als het klopt dat Volkert een dwangneuroticus is, dat hij gedreven wordt door dwanggedachten, wie weet welke nieuwe dwanggedachten er nog bij hem zullen opkomen, en welke nieuwe handelingen er dwangmatig gesteld moeten worden... Stel nu dat Volkert tóch geestelijk gezond is, waarom toont hij dan geen spijt van zijn wandaad?... Ik zou niet in zijn buurt willen wonen...
|
