|
Vanmorgen heb ik mijn brave Vlaamse buren tussen 6 en 8 uur weer allemaal één voor één horen vertrekken naar hun werk. In de stille ochtend, plichtsbewust naar hun werkplek.
Nog altijd niets aan de hand.
En hun kinderen heb ik rond 8.30 uur allemaal zien vertrekken naar school. Ze leken op fietsende fluovestjes. Lief.
Nog altijd niets aan de hand.
Even later merk ik wandelende gepensioneerden die hun hondje uitlaten om het een poepje te laten doen. Ook vertederend om te zien. Poepjes op mijn grasveldje. Lekker mest, doet het gras groeien.
Nog altijd niets aan de hand.
Huisvrouwtjes zie ik naar de buurtwinkel fietsen, met wiebelende tassen aan het stuur. Liefst aan de linker kant van het stuur, dan moet je als automobilist een heel eind uitwijken naar de andere kant van de weg.
Nog altijd niets aan de hand.
Onderweg naar mijn dagelijks kopje koffie zie ik asielzoekers lanterfanten langs de Kazernelaan. In een milde bui denk ik dan : arme drommels, die hebben ze vergeten mee te nemen toen de kazerne ontruimd werd.
Nog altijd niets aan de hand. Maar 't gaat komen, let op.
Stel nu dat ik nooit naar tv kijk, nooit een krant lees, nooit naar de radio luister, nooit internet raadpleeg, nooit naar de nieuwtjes luister bij kapster, pedicure, dokter... wereldvreemd, afgeschermd en kritiekloos mij heb afgesloten van het reilen en zeilen in gemeenten, in het land, in de wereld, dan is dit toch een zorgeloze hemel op aarde. Onwetendheid maakt gelukkig.
MAAR ! Dan nadert 25 mei. De dag dat er naar de mening van alle burgers gevraagd wordt. De dag dat van mij verwacht wordt dat ik mijn voorkeur uitspreek voor de partij en de mensen die ons gaan besturen. Dan dreigt het gevaar dat ik, als wereldvreemde, mij laat misleiden door een mooi reclameblaadje waarin de rode kleur overheerst en dat lekker ruikt naar vers drukwerk. "STEM VOOR EEN STAD VAN IEDEREEN". Een kreet op maat van allochtonen en andere indringers! Maar als onkundige besef ik niet wat ze bedoelen met 'een stad van iedereen', het klinkt populair, dus zal ik maar stemmen voor sp.a. Dat komt ervan als de draagwijdte van zulke kreten niet tot me doordringt, omdat ik van niets op de hoogte ben, omdat ik nooit verder gekeken heb dan mijn eigen dorpje. En!... omdat ik geen examen hoef af te leggen alvorens in het kieshokje te verdwijnen.
Dan dreigt ook het gevaar dat ik ga stemmen voor de partij die het beste zal zorgen voor die arme sukkelaars die ik daarstraks langs de weg zag strompelen. Ik moet alleen maar te weten komen welke partij zich het beste schaart achter die asielzoekers. Maar het woord 'asielzoeker' ken ik niet, dan zal ik als wereldvreemde gaan stemmen voor groen of voor sp.a of voor een Turkse partij.
En zo gaan er een heleboel stemmen verloren voor het Vlaams Belang. Zo komt het dat de belangrijkste partij over het hoofd gezien wordt... Gelukkig is het bovenstaande allemaal fictie en begeef ik me op 25 mei met kennis van zaken en doelbewust naar het stembureau waar ik achter het gordijntje verdwijn om mijn stem te geven aan de partij van mijn hart... Het Vlaams Belang!
|
