De Noordzee bruist een lied dat brandt De zeewind draagt het mede Het zingt van vrijheid over 't land Van vreugd' in dorp en stede De zonne vuurt de blijheid aan Langs velden, weiden, stromen Waar steden met hun torens staan Waar woud en heide dromen Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart O schone steden, trots en vroom Vol heilige feestvisioenen O stille dorpkens langs de stroom Waar veld en weide groenen Ik min U, stad vol klokgetril En dorp ik min U beide En 't is er, als ik dromen wil Zo vreedzaam in de heide Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart
Willem Gijssels (1875 - 1945)
Een interessant adres?
Gij noemt mij racist, mijnheer ? (Wim De Cock)
“Gij noemt mij een racist, mijnheer omdat ik eigen volk en eigen taal waardeer, bij eigen aard en eigen waarden zweer, mijn kind'ren eerst hun rechten leer. Daarom noemt gij mij een racist, mijnheer.
Noemt gij mij een racist, mijnheer, omdat ik vreemden zoals gasten eer, geen dwang of geen bemoeizucht tolereer, in eigen land de wetten zelf dicteer ? Noemt gij mij daarom een racist, mijnheer ?
Stel, dat ik later in uw land passeer. Zult gij niet eisen, dat ik zonder meer, uw eigenheid en uw gewoonten accepteer ? Dat ik uw wetten en uw regels respecteer ? Zijt gij dan ook racist, mijnheer ?
Gij stuurt mij stellig naar mijn thuisland weer, indien gij vindt dat ik te lang en al te zeer van uw geduld en gastvrijheid profiteer. Onthoud, dat gij noch recht noch reden hebt, wanneer gij 't lef hebt, mij te schelden voor racist, mijnheer !”
SCHOOLPERIKELEN (Vroeger)
Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.
15-05-2014
Waarom er zoveel Klungelaars verkozen worden
Vanmorgen heb ik mijn brave Vlaamse buren tussen 6 en 8 uur weer allemaal één voor één horen vertrekken naar hun werk. In de stille ochtend, plichtsbewust naar hun werkplek.
Nog altijd niets aan de hand.
En hun kinderen heb ik rond 8.30 uur allemaal zien vertrekken naar school. Ze leken op fietsende fluovestjes. Lief.
Nog altijd niets aan de hand.
Even later merk ik wandelende gepensioneerden die hun hondje uitlaten om het een poepje te laten doen. Ook vertederend om te zien. Poepjes op mijn grasveldje. Lekker mest, doet het gras groeien.
Nog altijd niets aan de hand.
Huisvrouwtjes zie ik naar de buurtwinkel fietsen, met wiebelende tassen aan het stuur. Liefst aan de linker kant van het stuur, dan moet je als automobilist een heel eind uitwijken naar de andere kant van de weg.
Nog altijd niets aan de hand.
Onderweg naar mijn dagelijks kopje koffie zie ik asielzoekers lanterfanten langs de Kazernelaan. In een milde bui denk ik dan : arme drommels, die hebben ze vergeten mee te nemen toen de kazerne ontruimd werd.
Nog altijd niets aan de hand. Maar 't gaat komen, let op.
Stel nu dat ik nooit naar tv kijk, nooit een krant lees, nooit naar de radio luister, nooit internet raadpleeg, nooit naar de nieuwtjes luister bij kapster, pedicure, dokter... wereldvreemd, afgeschermd en kritiekloos mij heb afgesloten van het reilen en zeilen in gemeenten, in het land, in de wereld, dan is dit toch een zorgeloze hemel op aarde. Onwetendheid maakt gelukkig.
MAAR ! Dan nadert 25 mei. De dag dat er naar de mening van alle burgers gevraagd wordt. De dag dat van mij verwacht wordt dat ik mijn voorkeur uitspreek voor de partij en de mensen die ons gaan besturen. Dan dreigt het gevaar dat ik, als wereldvreemde, mij laat misleiden door een mooi reclameblaadje waarin de rode kleur overheerst en dat lekker ruikt naar vers drukwerk. "STEM VOOR EEN STAD VAN IEDEREEN". Een kreet op maat van allochtonen en andere indringers! Maar als onkundige besef ik niet wat ze bedoelen met 'een stad van iedereen', het klinkt populair, dus zal ik maar stemmen voor sp.a. Dat komt ervan als de draagwijdte van zulke kreten niet tot me doordringt, omdat ik van niets op de hoogte ben, omdat ik nooit verder gekeken heb dan mijn eigen dorpje. En!... omdat ik geen examen hoef af te leggen alvorens in het kieshokje te verdwijnen.
Dan dreigt ook het gevaar dat ik ga stemmen voor de partij die het beste zal zorgen voor die arme sukkelaars die ik daarstraks langs de weg zag strompelen. Ik moet alleen maar te weten komen welke partij zich het beste schaart achter die asielzoekers. Maar het woord 'asielzoeker' ken ik niet, dan zal ik als wereldvreemde gaan stemmen voor groen of voor sp.a of voor een Turkse partij.
En zo gaan er een heleboel stemmen verloren voor het Vlaams Belang. Zo komt het dat de belangrijkste partij over het hoofd gezien wordt... Gelukkig is het bovenstaande allemaal fictie en begeef ik me op 25 mei met kennis van zaken en doelbewust naar het stembureau waar ik achter het gordijntje verdwijn om mijn stem te geven aan de partij van mijn hart... Het Vlaams Belang!
Reacties op bericht (4)
15-05-2014
Aangename namiddag gewenst
Gelukkig mag ik lekker blijven liggen hihihi
Om iemand goed te leren kennen
moet je zijn hart binnengaan
Dan pas kan je elkaar begrijpen
dan pas leer je elkaar verstaan
Nikki
15-05-2014 om 16:21
geschreven door Nikki
Ook al volg...
... je de media, dat is nog geen garantie. Ze zijn zo links, groen rood, dat objectieve berichtgeving veel te wensen overlaat.
15-05-2014 om 14:03
geschreven door Walter F
Dag Lieve,
Om aan die onwetendheid iets te doen, hebben we gelukkig nog een blog als de uwe ! Ik heb er al veel van geleerd en ik niet alleen.
15-05-2014 om 11:53
geschreven door jos
Braille!
Tja Lieve, in het land van blinden is eenoog nu eenmaal koning hé? En dat we in een land van blinden leven hoeft geen betoog. Ik begrijp dan ook niet waarom de kiesbrieven niet in braille worden afgedrukt.