De Noordzee bruist een lied dat brandt De zeewind draagt het mede Het zingt van vrijheid over 't land Van vreugd' in dorp en stede De zonne vuurt de blijheid aan Langs velden, weiden, stromen Waar steden met hun torens staan Waar woud en heide dromen Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart O schone steden, trots en vroom Vol heilige feestvisioenen O stille dorpkens langs de stroom Waar veld en weide groenen Ik min U, stad vol klokgetril En dorp ik min U beide En 't is er, als ik dromen wil Zo vreedzaam in de heide Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart
Willem Gijssels (1875 - 1945)
SCHOOLPERIKELEN (Vroeger)
Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.
13-04-2023
LSP Leading Success People
Vanmiddag zag ik een auto rondtoeren met een bizarre nummerplaat: LSP. Drie letters, meer niet.
Meteen dacht ik aan de LSP-cursus (Leading Success People) die directeur Griezelmans vroeger volgde om meer macht over zijn leerkrachten te krijgen, om hen te plagen, te overmeesteren, te intimideren, en vooral om hun gemoedsrust te verstoren. Om al het slechte in de mens naar boven te halen. Hierbij werd hij geholpen door PMS-psychopaat Horbert en Roland S., het Holle Vat, een lege ton met heel veel lawaai.
Griezelmans, Horbert en Roland betaalden jaarlijks hun lidgeld aan de migrantenfanclub. Zij waren hevige supporters van alle nieuwe Turkjes die zich kwamen inschrijven in de basisschool Tuinwijk van het Hasseltse lyceum. Het begin van de ondergang van het lyceum!
Leading Success People was in de jaren 70 van de vorige eeuw een vage organisatie rond persoonlijkheidsvorming. Het aanbod was een intensief trainingsprogramma, een soort assertiviteitstraining om de machtswellusteling te kunnen uithangen. Het greep mentaal sterk in op de deelnemers en beloofde de goedgelovigen grenzeloze successen en triomfen in de omgang met hun 'onderdanen'.
Maar Griezelmans miste de mentale sterkte om de succestraining behoorlijk af te werken. Hij had de uitstraling van een gemeen ambetant ventje, een flapdrol, wiens hobby het was om mensen publiekelijk te beschimpen en te imponeren.
Niemand treurde toen hij ziek werd en stierf. Op weg naar de hemel werd hij tegengehouden door de lijfwachten van Sinte Pieter en die brachten hem in sneltreinvaart naar de hel, daar waar alle ambetanteriken thuishoren. Nu zit hij in de hel te vechten tegen duivels die geen genade kennen en hem een lesje leren voor zijn wangedrag op school.
De negerin op de foto is Dalilla Hermans, schrijfster met Rwandese roots en rasechte blankenhaatster. Zij zoekt achter elke hoek en onder elke steen naar 'racisme'. Haar verbolgenheid over 'racistische' afbeeldingen trompettert zij overal in het rond. Zij haat Zwarte Piet en verdraagt geen karikaturen van negers, ligt met zichzelf in de clinch want ze is ook zwart, en rasverschillen doen haar steigeren en brengen haar in opperste staat van opwinding, frustratie en woede.
Nu is Dalilla aangesteld als leider van een cultuurproject dat van Brugge de culturele hoofdstad van Europa wil maken in 2030. Over haar aanstelling is aldagenlang discussie. Bart De Wever vindt haar niet de geschikte persoon, zei hij op tv in een debat met minister Benjamin Dalle: “Als een blanke zou gezegd hebben over zwarten wat Dalilla Hermans zei over blanken, zou hij voor de rechter moeten komen”. Het debat ging over 'woke'. "Woke extremisme en antiblank racisme" ziet Vlaams Belang in de negerin. En N-VA voegde eraan toe: "Ze polariseert extreem en is gefocust op huidskleur". De blankenhaatster kreeg heel wat haatcommentaren te verwerken. Logisch. Een uitspraak die ze zes jaar geleden deed:"In de loop van de geschiedenis stonden de blanken altijd aan de verkeerde kant. In bijna elk verhaal brachten de blanken dood, verderf en miserie. Daar kunnen jullie toch niet blij mee zijn? Terwijl de zwarten hun lot telkens overstegen . Dat geeft mij een soort trots. Klinkt dat raar?"... Als een blanke dit gezegd zou hebben over een zwarte, had hij het op de rechtbank mogen uitleggen.
Waarom Dalilla zelf niet op het tv-debat aanwezig was? Zowat vier jaar geleden kondigde ze boos aan dat ze van de VRT niets meer wil weten omdat de VRT haar niet serieus neemt... Er moet iets ergs gebeurd zijn want VRT aanbidt toch alles wat zwart en vreemd is?
Sommige niet-moslims doen mee aan ramadan; wat een stel idiote dhimmies. Weten deze dwaallichten dat ‘respect’ wat anders betekent dan onderwerping? In de moslimcultuur heeft het woord ‘respect’ de betekenis van ‘onderwerping’. Dit is een van de aspecten van de omvolking. De islam is een “religie van de liefde”, waarin niet-gelovigen minderwaardig zijn, vrouwen zonder hoofddoek verkracht mogen worden, je met kinderen mag trouwen en waarin homo’s doden normaal is. De islam is een maffia die, die eenmaal aan de macht, alle niet-islam onderwerpt, exploiteert en uitroeit. En voor het zover is, zegt de islam van zichzelf dat hij liefde en vrede is.
Op de foto zien we restaurantmedewerkers die als schapen in een kudde poseren voor de fotograaf. Zie ze glunderen. Ze doen mee aan de islamitische ramadan. Spottend met de christelijke vastentijd etaleren ze schijnheilig hun domme verdraagzaamheid jegens de achterlijke islam. Deze niet-moslims kennen de islam van horen zeggen en vinden moslims sympathieke gasten. En hun IQ is ook navenant.
De nieuwslezer op tv vertelde dat we voortaan langer zullen moeten rondrijden met een geblutste auto. Maandenlange wachttijden bij carrossiers zijn tegenwoordig niet uitzonderlijk, en omdat jongeren niet meer geïnteresseerd zijn in de job is er een tekort aan geschoold personeel. Komt daarbij dat er meer technologische kennis vereist is om de job uit te oefenen. En die technologie reikt vaak boven het petje van beroepsleerlingen.
De studierichting 'Carrosserie' in het Beroepsonderwijs is meestal bevolkt door migrantenleerlingen die in de derde graad geraakt zijn via een hobbelig schoolparcours van vallen en opstaan, van buizen en spijbelen, van uitsluitingen en strafstudies.
Het verwondert me dus niet dat 'Carrosserie' het laat afweten om afgestudeerden af te leveren. De technologie van wagens is te complex en te hoog gegrepen voor ongeïnteresseerde leerlingen zonder ambities.
Ik heb het beroepsonderwijs in diverse scholen gezien met een duidelijke oververtegenwoordiging van allochtonen. Hun taalachterstand in de loop van de hele schoolloopbaan cumuleerde zich tot een gigantische leerachterstand. Ze zochten zelf hun 'achterstelling' op omdat ze zonder ambities, ongemotiveerd en ongeïnteresseerd zich elke ochtend naar school toe sleepten om zich in de schoolbanken te schuiven. Wetende dat ze net als hun vader binnenkort kunnen gaan doppen. Zo werkte dat toen.
'Carrosserie' verdient in deze tijden van ingewikkelde veiligheidssytemen en sensoren en zo een beter plekje in de onderwijsstructuur dan in het belabberde beroepsonderwijs waar mislukkelingen en andere losers zich vergaren om aan hun leerplicht te voldoen.
Sinds Giorgia Meloni - rechts en mooi - de nieuwe premier van Italië is, is het aantal bootmigranten die voet aan wal zetten op Italiaanse kusten fors gestegen. Eerst doorzwommen die mannen heel wat watertjes in dobberbootjes. Af en toe verloor er eentje zijn evenwicht en viel pardoes overboord om meteen in het zilte water te verdrinken. Maar er bleven er nog genoeg over om te stranden in het mooie Italië van waaruit ze nog alle kanten uit konden. Europa is groot en wijd en zijd. Hiervoor waarschuwde Meloni dat migranten doelbewust massaal geloodst worden naar Europa om de maatschappij overal te ontwrichten. En Meloni helpt mee met loodsen.
Meloni en Migratie... Hoewel Meloni ingrijpende maatregelen beloofde op het vlak van migratie, is er niets veranderd, integendeel, de conservatieve kentering die ze beloofde blijft uit en vluchtelingen blijven van heinde en ver afzakken naar de Italiaanse stranden in de mulle zanden. En toch wil Meloni geen scheepjes meer die aanmeren op Italiaanse kusten.
Ik herinner me een toespraak kort na haar aanstelling als premier, waarin ze sprak over haar plannen. Om te beginnen de regeringsvorming met de twee andere partijen van Salvini en Berlusconi. Een rechts bondgenootschap, met hier en daar soms een haar in de boter. Een blonde haar? Een zwarte haar? Of een kale haar?
Maar toen ze het opnam "voor ALLE Italianen" kreeg ik argwaan. Omdat het originele Italiaanse volk, de inheemse eigen Italianen, toch niet álle Italianen zijn? Is ze echt wel zo rechts als ze wil zijn? Of speelt ze mee met alle linksen die Europa willen volproppen met negers en andere vreemde menssoorten?
De jaren na WO2 en nog vele jaren daarna beleefde de jeugd een kommerloze tijd. Thuis, dat was bidden voor het eten, gehoorzaamhied aan ouders, huiswerk maken en gezelschapsspelletjes spelen. Naar school gingen we om te leren, en tijdens vakanties speelden we op straat of op een zandberg, in weilanden of in velden. We kenden een gezonde puberteit zonder zinloos gepieker over 'genderidentiteit', een woord dat net zoals 'geslachtsverandering' nog uitgevonden moest worden.
Sluipend braken er andere tijden aan die ons serene na-oorlogse leventje kwamen verstoren. Nieuwe technologieën, trends en rages, grillige en beangstigende tijdsgeesten deden onze samenleving in een razendsnel tempo evolueren naar een chaos van genderdysforisch gestoorden, labiele twijfelaars en suïcidale transgenders.
Kinderen en jongeren werden zich bewust gemaakt van hun eigen geslacht. Sociale netwerken en andere media deden hen nadenken over hun lichaam, hun fysieke lichaam dat niet accordeerde met hun denkwijzen zoals die opgedrongen werden door literatuur en media. En zo borrelde bij jongeren het gevoel op geboren te zijn in een verkeerd lichaam waardoor ze van geslacht wilden veranderen. Zo simplistisch wordt er vandaag over gedacht, en morgen trekken ze een andere onderbroek aan.
Snotneuzen die niet mogen aotorijden, geen alcohol mogen drinken, niet mogen roken, mogen wel van geslacht veranderen?! Er wordt misbruik gemaakt van hun kneedbare jonge leeftijd en grote beïnvloedbaarheid.
Of in het pas verschenen boek van twee psychoanalytica's: Caroline Eliacheff en Céline Masson. Zij leggen uit hoe sociale netwerken nieuwe zichtbaarheid geven aan 'het gevoel van geboren te zijn in een verkeerd lichaam': Hoe minderjarigen beschermen tegen transgendermisbruik?. De auteurs waarschuwen in hun boek voor de excessen van transgenderisme bij minderjarigen.
De huidige decadente tijdsgeest zal overheersen en minderjarigen zullen nooit beschermd kunnen worden tegen transgenderisme!
Op een dag als gisteren moet je aan alles twijfelen, behalve aan je eigen bestaan. Je mag ook niets geloven van wat je hoort of ziet, behalve wat je zelf denkt of zegt. Wat je zelf denkt is echt. En als je denkt, dan besta je. Al het overige is onzeker en twijfelachtig.
De twijfel is de weg naar een nieuw leven, naar een nieuwe kijk op de wereld, althans volgens de Franse filosoof René Descartes (1596-1650). Zijn beroemde uitspraak "Je pense, donc je suis" heeft velen aan het denken gezet. Velen willen 'bestaan' met een grenzeloze geldingsdrang, daarom gaan ze denken, gaan ze twijfelen aan al de rest, de uitspraak van Descartes indachtig: "Wees van niéts zeker, stel álles in vraag!"...
Ring... Dringdring... Ringelingeling... Op een slaperige ochtend werd ik wakker gebeld door de bediende op mijn werk. Of ik holderdebolder naar ginder wilde komen. Een inbreker had 's nachts mijn bureauladen opengebroken en de inhoud van alle kasten en laden over de vloer gezaaid. Waarschijnlijk op zoek naar geld of waardevolle spullen.
Als een haas raasde ik doorheen de ochtendspits. Om de schade te beperken. Schade! Want álles wat ik te verbergen had, lag daar open en bloot op de grond te kijk. Voor iedereen. Gaande van maandblaadjes van het Vlaams Blok tot compromitterende verslagen over de Turkse tolk, de islamleraar, migrantenprojecten als parels voor de zwijnen, mijn ontgoochelingen over collega's en leerkrachten, álle verhalen over hun geheimzinnige avonturen, hun uitspraken, hun liefdesleven, werkelijk álles!
Er was voldoende stof om te starten met het publiceren van een resem roddelberichtjes en controversiële artikels. Alles was al klaar om aan mijn 'memoires' te beginnen. Ja, 'Memoires', dat was vroeger de titel van mijn blog toen geen kat mijn blog kwam lezen, toen ik alleen maar voor mezelf aan het schrijven was. Het was ook de tijd dat mijn schuilnaam 'Sien' was.
De nachtelijke dief ving bot, maar hij had wel mijn speurwerk van maanden en jaren dooreen gehaald. Mijn belevenissen met migrantendiensten, integratiecentra, collega's, leerkrachten, directies en allochtonen noteerde ik uitvoerig op kattebelletjes, kladjes, kantlijnen, overal waarop geschreven kon worden. Het was de oerbasis van mijn blog, de oerkreet van mijn lieviaanse roerselen!
Als de bliksem grabbelde ik al mijn geheime papieren bijeen om ze voortaan veilig thuis op te bergen. Ik geniet er nu nog van...
