Er valt dezer dagen nog weinig over iets anders te schrijven dan over de oorlog in het Midden-Oosten én de problemen met de stakingen over de Belgische pensioenen.

   Voor wat dat Midden-Oosten betreft is het afwachten niet alleen naar wat The Donald elke dag vertelt, want dat kan telkens ook elke dag iets anders zijn, tot zelfs het tegenovergestelde toe. We kunnen alleen maar hopen dat de olietoevoer via die Straat van Hormuz weer op gang komt. De 400 miljoen  vaten die men straks uit de reserves zal vrijgeven zijn maar goed voor een extra bevoorrading van 4 dagen.

   Wat de stakingen over de Belgische pensioenen betreft mogen de vakbonden en aanverwanten al dan niet gelijk hebben, het blijft wachten op een alternatief van hunnentwege dat tegelijk ook een oplossing brengt voor het oplossen van de uit de hand gelopen staatsschuld van het land dat nooit meer zou worden  uitgevonden.