In de Antwerpse Kempen is het een traditie dat op de laatste’ dag van het jaar de kinderen van deur tot deur ‘Nieuwjaarke Zoete’ gaan zingen. Ze krijgen dan snoep en centjes. Door Corona was deze traditie een paar jaar onderbroken, maar ondertussen weer in ere hersteld. Wij wonen in het centrum van Kasterlee, maar( in een rustige straat zonder doorgaand verkeer en winkels, waardoor wij ook minder zangertjes te zien en te horen kregen.. Vóór Corona waren er dat zo’n dertig- tot veertigtal. Daarna nog maar zo’n tiental en gisteren amper vier. Hopelijk blijft dat niet zo, het zou zonde zijn.

   Tijdens mijn jeugd in Kalmthout gingen op die dag ’s avonds ook de teenagers zingen en die deden dat onder begeleiding van een ‘rommelpot’. Begin de jaren 1950 was dat nog een pot met een gedroogde varkensblaas waar een rieten stokje aan vast. Wanneer men met een natte hand daarover wreef ‘rommelde’ dat. Later werd die blaas - die gemakkelijk stuk ging – vervangen door een plastic zak.

   Tijdens mijn jeugd in Kalmthout gingen op die dag ’s avonds ook de teenagers zingen en die deden dat onder begeleiding van een ‘rommelpot’. Begin de jaren 1950 was dat nog een pot met een gedroogde varkensblaas* waar een rieten stokje aan vast werd gemaakt. Wanneer men met een natte hand daarover wreef ‘rommelde’ dat. Later werd die blaas - die gemakkelijk stuk ging – vervangen door een plastic zak. ’s Avonds werd er geen snoep uitgedeeld, alleen centen en dat kwam doordat bij velen dan het eindejaarsfeest al begonnen was.

--

*Als in die tijd een varken geslacht werd, bracht men dat dier niet naar de slachter, maar kwam de slachter aan huis, waar men het dier eerst de keel oversneed en het vervolgens op een ladder bond om het helemaal intern schoon te maken, waarna men de blaas apart nam om gedroogd te worden.