Ik ben guy, en gebruik soms ook wel de schuilnaam skodaman.
Ik ben een man en woon in duffel (belgie) en mijn beroep is invalide.
Ik ben geboren op 30/01/1962 en ben nu dus 64 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: alles over autos.
In 1948 was de 2CV uitgerust met een 375 cc motor, een luchtgekoelde 2 cilinder en 4-takt kopklep benzine boxermotor. De basis van deze motor is tot het einde van de productie hetzelfde gebleven, alleen werd er telkens een beetje meer vermogen uitgehaald. Deze modellen hadden weinig tot geen dashboard. De benzinestand werd gepeild via een peilstok die in de tank gestoken moest worden. De ruitenwissers werden met de hand bediend, of liepen op de rotatie van de voorwielen (mechanisch dus). Homokinetische koppelingen bij de voorwielaandrijving waren afwezig, zodat bij elke bocht het schokken van het stuur met de beide handen opgevangen moest worden. De eend had eerst een vermogen van 8pk, de laatste A-modellen uit de 70er en 80er jaren van de vorige eeuw (waaronder de afgeleide Mehari, Dyane, Acadiane) hadden een 602 cc motor met meer dan 30 pk vermogen, zodat een snelheid van maar liefst 120 km/h en meer mogelijk is. Dit kwam ook door de diverse verschillende versnellingsbakken die toegepast werden.
De Citroën DS is een beroemd automodel van het Franse merk Citroën. In het Frans spreekt men de naam uit als "déesse", wat godin betekent. Hiervan is ook de troetelnaam "godin van de weg" afgeleid. Andere bijnamen zijn Snoek en Strijkijzer (Vlaanderen, Nederland), Haifisch (haai - Duitsland), Tiburón (eveneens haai - Spanje), Squala (Italië), en Padde (Vlaanderen, Noorwegen).
De DS werd op 6 oktober 1955 gepresenteerd op de Parijse autosalon en sloeg in als een bom. (La Bombe Citroën). De auto had verschillende nieuwe eigenschappen en toegepaste technieken, die tot dan toe nog niet in één auto waren gecombineerd. Op de eerste dag werden 12.000 orders voor de nieuwe auto geplaatst en aan het eind van de week was dit aantal zelfs opgelopen tot 80.000, een aantal dat de fabriek voor grote productieproblemen plaatste. Pas in de loop van 1956 kon men feitelijk beginnen met afleveren. In de tussentijd waren al heel wat bestellingen geannuleerd. Eind 1956 kwam een eenvoudigere versie op de markt: de ID. De ID/DS werd in verschillende modellen geleverd. Zowel als berline (sedan), break (stationwagen), als cabriolet
De Ferrari 312 T5 was een Formule 1-auto van Ferrari. Het was de 26ste eenzitter van Ferrari waarmee ze deelnamen aan het Formule 1-seizoen in 1980. In het constructeursklassement werd Ferrari tiende, voor Alfa Romeo. De constructeurstitel was voor Williams.
De bolide was een doorontwikkeling van de 1979 Ferrari 312 T4, waarmee Ferrari in 1979 het rijders en constructeurs kampioenschap mee had gewonnen. Jody Scheckter werd toen wereldkampioen. Vicewereldkampioen werd zijn teamgenoot Gilles Villeneuve.
Er werd verwacht dat met de Ferrari 312 T5 opnieuw het veld zou worden afgedroogd; het liep echter anders. De concurrentie had veel grotere stappen ondernomen in de winter. Ferrari was van de top, weggezakt naar het middenveld. Ook was de 312 T5 erg onbetrouwbaar en dat kostte Gilles Villeneuve tijdens de Grand Prix van Brazilië een podium. Villeneuve vertrok vanaf de derde positie, pakte meteen de leiding, maar reed niet weg. Na een rondje werd hij ingehaald en viel terug naar de tweede positie; na 31 rondjes moest Villeneuve opgeven toen zijn gaspedaal defect was.
De teamgenoot van Gilles Villeneuve was ook in 1980 Jody Scheckter, die een nog zwaarder jaar had dan Gilles Villeneuve. Zijn beste race was de Grand Prix van Amerika, die dat seizoen werd gereden in Long Beach. Hij werd daar vijfde. Dat waren ook zijn enige punten dat seizoen; een vijfde plaats was in die tijd twee punten waard. Gilles Villeneuve deed het ook niet veel beter, maar scoorde toch 6 punten meer dan Scheckter. Villeneuve werd zesde tijdens de Grand Prix van België, die in 1980 werd gereden op het circuit van Zolder, waar Villeneuve 2 jaar later zou verongelukken. Hij werd de race daarop, de Grand Prix van Monaco, vijfde ; tijdens de Grand Prix van Duitsland werd Villeneuve zesde, zijn laatste zesde plaats, want tijdens zijn thuisrace in Montréal, waar de Grand Prix van Canada werd gehouden, kwam Gilles als zesde over de streep. Villeneuve werd veertiende in het wereldkampioenschap met 6 punten; Jody Scheckter werd negentiende met twee punten, voor de Mexicaan Hector Rebaque en de Amerikaan Mario Andretti, die allebei maar één punt behaalden dat jaar. Het wereldkampioenschap werd gewonnen door Williams-coureur Alan Jones.
De Ferrari 312B was een reeks van Formule raceautos , ontworpen en gebouwd door Scuderia Ferrari. Het was de opvolger van de Ferrari 312 en werd gebruikt van 1970 tot begin 1975. Verschillende versies werden gemaakt: de 312B, 312B2 en 312B3.
Ferrari kwam in 1974 met Een nieuw model, de ferrari 312 B3, Gebaseerd op een prototype genaamd "sneeuwploeg"
De auto werd opgevolgd door de 312T die werd ingevoerd in 1975
Motor type 2991 cc, 12 cylinders in V onder 180 graden, 48 kleppen. Vermogen 490 PK bij 12500 toeren/min. Versnelling 5 bak, handgeschakeld. Gewicht 582 kilo. Brandstof tank 230 liter. Banden Goodyear. Coureurs Niki Lauda, Clay Regazzoni.
De Tyrrell P34 (Project 34), ook bekend als de "zes-wheeler, 'was een Formule racewagen ontworpen door Derek Gardner, Tyrrell's hoofdontwerper, als een reactie op de nieuwe regelgeving als gevolg van kracht in 1976. De auto gebruikt speciaal vervaardigd diameter van 10-inch wielen en banden aan de voorzijde met twee gewone grote wielen aan de achterkant. Het idee van de kleinere voorbanden was de lucht penetratie te verhogen en een kleinere 'voorzijde', die zou een lagere luchtweerstand hebben.
Zou echter een kleinere diameter banden hebben geresulteerd in een verlies van contact gebied tussen het rubber en het asfalt oppervlak van de baan en dus slechtere mechanische grip voor de bochten. Om dit te verhelpen, werd de P34 gegeven vier 10-inch wielen. Dankzij een complex schorsing ontwerp, alle vier de voorwielen kunnen worden gestuurd.
Ik ben guy, en gebruik soms ook wel de schuilnaam skodaman.
