Ik ben guy, en gebruik soms ook wel de schuilnaam skodaman.
Ik ben een man en woon in duffel (belgie) en mijn beroep is invalide.
Ik ben geboren op 30/01/1962 en ben nu dus 64 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: alles over autos.
De Chevrolet Corvair Van had een luchtgekoelde 6-cilinder boxer motor en stond achterin Dit model werd toendertijd gebouwt als tegen hanger van de welbekende VW T1 bus.
In de periode 1969-1981 werd de eerste "standaard" Buggy op een (27,3 cm) ingekort VW-keverchassis gebouwd. Het voertuig biedt ondanks de inkorting plaats aan vier personen, alhoewel de achterruimte eerder slechts voor kinderen geschikt is. Typisch zijn de hol gebogen zijpanelen. Met het productieaantal van ongeveer 5.500 exemplaren is dit de grote doorbraak geweest voor Apal. Toen in het zuidwesten van de USA de buggy-rage volop losbarstte, zag Edmond Pery dat hij met dit concept hier ook iets kon doen. Hij ontwikkelde dit aantrekkelijk buggymodel met voldoende eigenheid en een degelijke afscherming van de motorruimte. Ook de goed afsluitbare softtop zorgde ervoor dat deze Buggy in ons klimaat ook als dagelijkse auto gebruikt kon worden. Vanaf 1971 werd dit model in Engeland ingevoerd en later onder Apal-licentie door Cartune of Middlesborough zelf gebouwd. De Engelse mallen gingen via Lightspeed Pannels over naar G.T. Mouldings en vervolgens naar Country Volks.
Ook in de ons omringende landen waren in die periode verschillende verkoopspunten voor Apal aanwezig. In Frankrijk werden ze verdeeld door de firma MULTIMACO s.a.r.l., Rue Pierre Lhomme 12, te Courbevoie.
In de periode 1969-1981 werd dezelfde buggy als de "buggy C" op een niet ingekort chassis in ongeveer een 5000-tal exemplaren geproduceerd, met ruimte voor de originele voor- en achterbank van de VW-kever. Héél wat eenvoudiger voor de zelfbouwers, die meteen van de moeilijke klus verlost waren om een chassis te moeten inkorten. De lange versie was misschien toch wel iets minder fraai ogend dan de korte versie. De buggies werden geëxporteerd naar wel 20 Europese landen, maar ook naar ver afgelegen plaatsen, zelfs tot in Afrika.
De laatste versie van de buggies, zowel op de verkorte als op de standaardversie van het keverchassis, werden gebouwd onder de naam "type 4000", maar ze verschilden nauwelijks van het oudere model, op enkele kleine details na, zoals o.a de voorkanten voor inbouwlampen en de motorafdichtingsklep. Ze zouden als "verbeterde" versies bedoeld geweest zijn. Elk der types hebben nochtans hun fervente aanhangers.