1974 De Bellegemstraat welke in 1961 werd aangelegd is zwaar beschadigd . Het kan ook moeilijk anders aangezien het zware verkeer dat er over moest komen door de werken welke bezig waren aan de weg Kortrijk –Doornik. Nu zijn alle formaliteiten in orde en plots met het oog op de A71 komt men voor de pinnen dat deze de Bellegemstraat gaat dwarsen. Vroeger bij het aanleggen van de Bellegemstraat werd steeds gezegd dat zo het tracé van de autoweg daar voorbij zou lopen de Bellegemstraat diende rechtgetrokken te worden voor de inrit naar de brug over de autoweg. Sommigen betwisten de noodzaak om nu een nieuwe Bellegemstraat aan te leggen.

1 de Bellegemstraat recht trekken impliceert in die straat een brug over de A71. Daarvoor zou de onteigening nodig zijn van twee huizen en van een hoeve ter hoogte van de Kortrijkstraat.

2 Een brug in de Bellegemstraat zou het totale afsnijden van de Kortrijkstraat welke de kortste en de beste weg is naar Kortrijk.

3Wanneer een brug wordt gelegd over de Autoweg in de Kortrijkstraat moet er een nieuwe Bellegemstraat komen.

Men stelde drie projecten voor, de gemeente koos voor een nieuwe Bellegemstraat met als reden, dat daardoor geen huizen moeten verdwijnen en de Kortrijkstraat de beste verbinding blijft met Kortrijk.

De Bellegemstraat krijgt het volgende tracé; vanaf de oude buurtspoorweg, nog een paar honderd meter verder lopen over het oude tracé om dan verder door de gronden van de gebroeders Beaucaerne te trekken en zo terecht te komen op de grond van Landbauwer Christiaens. Tussen de Kannestraat en de Kortrijkstraat loopt de weg langs de hoeve van René Beaucaerne en komt achter de woningen van de H. Herpoel en de H. Bauwens. Vandaar zal de straat naar de Aalbeeksestraat lopen en verder grotendeels op de oude Bellegemstraat achter het zogenoemde Kasteel van de Kortijkstraat. Voor de aanleg van de nieuwe weg worden een aantal mensen onteigend. De grootste slachtoffers zijn de gebroeders André en Michel Broeckaert samen met de landbouwers Beaucaerne, Christiaens en Vandeghinste. Er zijn ook een aantal kleinere van tuinen en kleine stukken grond. Ze zijn reeds druk bezig met de onteigeningen om akkoorden te bereiken met eigenaars en pachters. Op deze ogenblik weet men nog niet wanneer de werken zullen beginnen. Alles laat voorzien dat het nog niet voor dit jaar zal zijn.

Zeer geachte lezers;

Bij het begin van een nieuwe rubriek gaarne een woordje uitleg.

Als verwoed verzamelaar van alles wat over Rollegem verschijnt, zijn rouwbrieven en doodsprentjes dus geen zeldzaamheid.

Veel van die dingen verdwijnen na een tijdje, Smijt ze niet weg, je kunt ze bij ons altijd kwijt.(Rollegemkerkstraat 60)

Doodsprentjes verzamelen lijkt voor de meeste onderons een lugubere hobby maar voor ingewijden is het een onuitputtelijke bron van kennis over het verleden. Bidprentjes zijn een uitstekend hulpmiddel voor stamboomonderzoekers.

Voor heemkundige geven ze een schat aan informatie over leefgewoonten van onze voorouders, volksgebruiken en veranderdezeden van de kerk.

Het zou halverwege de zeventiende eeuw geweest zijn dat prentjes voor dodenherdenking in gebruik werden genomen.

Aanvankelijk werden de bidprentjes met de hand geschreven, vanaf 1730 verschijnen de eerste gedrukte devotie prentjes in Amsterdam.

De eerste Belgische bidprentjes werden ontworpen vanaf 1815. Het waren bidprentjes of kerkhofprentjes.

Ze hebben motief een altaar, graftombe, of kist waarop een kruisbeeld en een alziend oog Gods. Aan weerszijde van het altaar staat een bloem of treurboom. Later evolueren deze prentjes naar afbeeldingen van een kerkhof, vandaar kerkhofprentjes.

Er verschijnen ook knekelprentjes. Zij brengen de mens in visueel contact met de dood en de vergankelijkheid. Het doodshoofd is het centrale motief. Knoken andere lugubere symbolen als fakkels, zeisen, de zandloper, de brede zwarte rouwbanden en huiveringwekkende onderschriften accentueren het gruwelijke karakter.

Het concordaat van 1801 was wel de definitieve start van een weergaloze bloei die zal duren tot ongeveer 1965.

Het eerste bidprentje in onze streek is te Kortrijk 1805.

1972 Nog een nieuwe straat. Ze kreeg de prachtige naam mee de “Berkenlaan” en ze verbind de Kerkstraat met de Schreiboomstraat tussen de sociale woningen. Ze is alleen toegankelijk voor plaatselijk verkeer. De nodige verkeersborden worden aangebracht en ook de huisnummers worden in orde gebracht.

Stond het in mijn gazette of was het aan den toog maar in ieder geval er was sprake ven een nieuwe autostrade , een van Pecq naar Armentières. Ik weet niet meer direct in welk jaar maar we komen er wel achter. Alle zeg een autostrade van Armentières dat kunt ge nog voor een stuk aannemen maar naar Pecq bij god wie zou daar aan gedacht hebben en toch het stond als een paal boven water, ze wisten zelfs al langs welke kant van de wereld zou voorbij lopen. Armentières naar Menen en dan over Rekkem naar Rollegem, om haar weg te vervolgen over de Doornikserijksweg daar ergens te Bellegem en zo naar Pecq. En het was nog niet genoeg er waren reeds jaren plannen gemaakt voor een snelweg van Kortrijk naar Roubaix dat las ik in mijn gazette op donderdag 15 mei 1975. Voor wat betreft de uit tekening van die weg zou ze te Rollegem ergens gelegen zijn tussen de Lampestraat en de Schreiboomstraat. Het zou met zich kunnen meebrengen dat er ook aanpassing zouden zijn voor de provincie, daar alles wat achter de autostrade ligt zou kunnen gevoegd worden bij Henegouwen, want rond die zelfde periode is er ook sprake van fusies.

Je weet nog wel toen ze ook planden voor om een fusie te maken. Het was op een maandag dat burgemeester Lambrecht in de schepenzaal van het stadhuis een persconferentie hield voor de gemeenten Aalbeke, Bellegem, Bissegem, Heule, Kooigem Marke en Rollegem van wat er zou gebeuren sedert 17 maart 1975 dag waarop vernomen werd dat het fusieplan van minister Michel voor het arrondissement Kortrijk voorzag in het vormen van grote entiteiten rondom de kerngemeenten Avelgem, Kortrijk, Menen, Waregem. Men ging aldus zes grote kernen eerste rang maken Antwerpen, Gent, Hasselt, Brugge, Kortrijk en Leuven. Elk van deze kernen zouden minstens 100.000 inwoners tellen. Men kan zich allicht de verstomming van de groep van acht zich voorstellen toen dit bekend geraakte de entiteit Kortrijk tot het geheel van hun acht zou aldus geen ± 120.000 inwoners tellen maar slechts 75 duizend. Op 7 april 1975 , bij een vergadering rond 19 u werd er gedacht aan de toevoeging van de gemeenten, Lendeled, Hulste Bavikhove, Kuurne, en Harelbeke. Op 14 april 1975 wordt het volgend voorstel weerhouden. Lendelede, Hulste, Bavikhove, Kuurne Bissegem, Kortrijk,Marke,Aalbeke, Rollegem, Bellegem en Kooigem. Hetzij 13.235 ha. Met circa 119 duizend 600 inwoners.

Op 17 April 1975 om 23.30u word op de T.V. omgeroepen Kortrijk zal ongeveer 88 duizend inwoners hebben. Bij de vaststelling komt dat zo als het eerste plan slechts 75.000 inwoners worden geteld. De acht komen opnieuw bijeen, er wordt gevraagd of de actie wordt voort gezet, allen antwoorden daarop ja met uitzondering Marke, met liever geen fusie, maar als de fusie er toch moet komen Ja.

1973 In Bellegem wil men af van de fusie met Kortrijk. Zo lezen we in de gazette ; men wil een grondige studie en met kennis van zaken samengaan van St-Denijs –Rollegem- Kooigem en Bellegem. Ze spreken in Bellegem reeds van een “Groot Bellegem” 9317 inwoners met als nieuwe naam “ Sint Robeko” Sint van Sint-Denijs Rollegem RO Bellegem BE en Kooigem KO. Bellegem zou natuurlijk het centrum worden. Het kan ook niet anders gezien zijn centrale ligging en ook functioneel het best van de vier is uitgerust.

Op 10 januari 1974 moet elke gemeente een advies uitbrengen omtrent de voorstellen. Ook de bevolking, de kiezer wenst daarover ingelicht te worden.