Frank Vanhecke, a gentleman and a president.

Net zoals "de Vertraagde Film" van Herman Teirlinck ("Hey gastje, wie is dat ? Waai zaain studengte Nederlants" http://nl.wikipedia.org/wiki/Herman_Teirlinck_%28schrijver%29 ) bekijken wij met vertraging sommige televisieprogramma's.
Zoals het interview in "de Keien van de Wetstraat" met Frank Vanhecke. Hij is de minst spectaculaire van de drie Musketiers van het Belang maar een gedistingeerd, beschaafd man, die zonder enig voorbehoud of misbaar zijn idealen toelicht en zijn schouders ophaalt en "jammer" zegt, tegen wie hem niet begrijpt of niet wil volgen.
De 0000 had er twee interviewers op afgestuurd die mekaar al flink opgegeild hadden in de voorbereiding en dachten de fascist rap tegen de vlakte te krijgen. Vanhecke blijft onbewogen, die man negeert straal de venijnige ondertoon en de insinuerende opmerkingen Als het ons zou gebeuren, we rolden binnen de twee minuten over de studiovloer met het journaille. Frank blijft vriendelijk, beleefd en correct maar daarom niet minder duidelijk. Zulke politici zijn er te weinig. Hij is een hoofs Vlaams-nationalist met klasse. Zulke complimenten zijn eerder zeldzaam bij ons.
Aan het parallelisme van de televisievragen met de fascistoïde artikels in de Morgen is duidelijk aan te tonen, dat heel dat progressieve zootje met mekaar afspraakjes regelt. De enen hebben het gehad over de "geweldige ruzie naar aanleiding van de voorzittersverkiezingen bij het VB" en die van het scherm moesten het balletje terugkloppen tegen het hoofd van de krullenbol. Vanhecke reageert op dat soort insinuaties met zo'n vanzelfsprekende afwijzing, en verbazing dat de journalisten er onbehaaglijk bij worden : ontmaskerd tijdens hun eigen moment de gloire.
Een partij die voortdurend voorgesteld wordt te bestaan uit vechtjassen, racisten en Belgische landverraders, wordt geleid door treffelijke, beschaafde burgers en die partij gedraagt zich in het politieke theater op een voorbeeldige manier. Het spijt mij, maar daar kunnen drieduizend gesyndiceerde eencelligen van de Reyerslaan weinig aan verhelpen. Ook niet als ze beginnen schelden op de maatpakken van die heren, alsof het dragen van een opgestreken pak en een das, een terroristenvermomming is. Een deel van het journaille ziet er uit alsof ze bij de Dienst Openbare Reiniging werken, uiteraard in voortdurende staking. Het is duidelijk wie goed uit dit interview gekomen is. Volgende keer liefst uitzenden om 3 uur 's morgens en uiteraard zonder mogelijkheid tot heruitzending.
Naar het einde toe verliep het gesprek minder gespannen, vermoedelijk hadden de twee interviewers toen door, wie ze voor zich hadden : een man die voor vele honderdduizenden in dit land op zijn juiste en menigvuldige talenten gewaardeerd wordt.
Klinken wij vooringenomen ? Het zal wel. Net zoals die van de Reyerslaan, met dit onderscheid dat wij door niemand betaald worden.
Ray









2 reacties op dit bericht
VB als énige alternatief, nu meer dan ooit
"Wel wel,....de volgende is weer weg uit de LDD. Steven Godefridi, die twee maanden geleden van VB overstapte naar LDD is ontevreden bij LDD...????Hij verhuist nog maar eens van partij.....nu belandt hij bij de N-VA. Steven Godefridi was twee maanden geleden nog werknemer bij VB als sekretaris van de regio Leuven. LDD is blijkbaar een duivenkot....denkelijk beseffen mensen vlug dat DD een windhaan is en voor niets deugt.
Nenee...
Snel zal er slechts één Vlaamsnationale partij overblijven. En met een fantastische voorzitter als Vanhecke kan het niet fout gaan.
het verschil