HOOFDTROFEE

Mensengejaagdheid, sta nu eens even stil,

zie de zin van het leven, wat het van je wil,

bedenk nu nog voor het verstrijken van je leven,

dat enkel na je dood de hoofdtrofee wordt gegeven.

Dan sterft de glamour verbleekt door de tijd,

worden winnaars overwonnen tot aller spijt,

vors naar je schepper, maak niet alles stuk,

want enkel in Zijn hiernamaals leeft het ware geluk.

GEEN BLAAM

Heerlijk wat geen evenwicht verstoort,

het is rechttoe, rechtaan zoals het hoort,

duurzame vriendschap houdt zij saam,

waar zij kwetst treft haar geen blaam.

NOOIT

Jouw geduld is mijn leven,

jouw liefde is mijn bestaan,

nooit zal ik jou ooit kunnen geven,

datgene wat jij voor mij al hebt gedaan.

VERSLAAFD

Ooit ging het ons voor de wind,

nu verwoesten drugs je leven,

ook verslaafd blijf je mijn kind,

dat laat mijn moederhart je weten,

dat bidt dat je ooit de verlossende kracht vindt,

die je helpt om door ontwenning te kunnen vergeten.

SOMS

Soms te dikwijls en dagelijks te veel,

depressies, ziektes, helemaal alleen,

het weten en zien maar niet kunnen uiten,

zich rot voelen en anderen er buitensluiten.

Soms, meestal, ja het helpt zeker wel,

met vrienden delen, rinkelt de bel,

grijp de hand vast die je wil ontmoeten,

ontdek hoe ze je gemoedelijk wil begroeten.

Soms voortvloeiend uit het geestelijk rijpen,

dat mensen verenigd door stilte te begrijpen,

wetend dat de dood onaangekondigd wenkt.

de babbel doen die vredige berusting brengt.

WONDERBAARLIJK FIJN

Dagelijkse beslommeringen en kleine hiaten,

zullen onvermijdelijk in ons leven aanwezig zijn,

Mieke, door datgene te doen wat jij niet kunt laten,

maak jij ons huwelijksleven wonderbaarlijk fijn.

OCHTENDDINGEN

Wassen, kleden, kammen,

de kin spiegelglad geschoren,

kil is het ochtendgloren,

de dag, zijn dagelijkse sleur,

onderweg, niet verder drammen,

verknal geen goed humeur.

STAR STRALENDE OGEN

Bange geesten, als in een nevel gehuld,

hun vragende ogen smeken om geduld,

in hun onzeker tasten is het heden zoek,

hun gebeurde verhaal, een gesloten boek.

Met een bonzend hart zitten ze bang te gluren,

steeds starend hulp zoekend op witte muren,

tijdens de avond groeit hun onzeker zijn,

vervagen de herinneringen in hun grijs gordijn.

In ballingschap levend met hun eigen gedachten,

grote gesloten deuren blusten hun krachten,

opgeslorpt in het gebeuren van niets meer weten,

leven ze in het spinnenweb van het alleen vergeten.

Star stralende ogen, ze begrijpen niet wat ik zeg,

ze turen in het verleden, voor mij zo ver weg,

ze leerden mij wel in onze goede tijd van toen,

dat iedereen verlangt naar een knuffel en een zoen.

VLINDER DIE KLEURDE

Dartelend zwevend, spelend op de wind,

wordt de buikholte gevuld die nieuwe liefde vindt,

met zijdeachtige vleugels ontspint zich de cocon,

tot een vlinder die kleurde toen de ontluiking begon.

VERBONDEN AAN JOU

Wat eerst onbekend was gaf jij een gezicht,

een naam met een leven gevoed door jouw licht,

verbonden aan jou zoals de maan aan de zon,

weerspiegel ik nu dat wat ik anders niet kon.

ALS IK

Bij mijn uitspraken, verdwijn, ga weg,

meen ik heel zeker niet wat ik zeg,

ik wil je eigenlijk zeggen, blijf nog even,

zonder jouw liefde kan ik niet leven.

Ga niet boos weg, sluit geen deuren,

als ik domweg wegkijk en ga zeuren,

vertaal het zelf naar, ik mag je graag,

omdat ik daarmee je armen om mij vraag.

Keer je niet af van mij, nu niet of op die keer,

wanneer ik zonder reden boos op je reageer,

maar sus me nu, en dan opnieuw weer in je armen,

zodat mijn hart zich aan dat van jou kan verwarmen.

Laat me ook rustig tot mezelf komen,

als ik plots hardop begin te dromen,

want enkel door jouw begrijpend gebaar,

breng je mij in werkelijkheid weer daar.

Als ik plots ween, aai mij dan zacht,

ik heb mijn gevoelens niet steeds in mijn macht,

alleen op jou rust mijn rotsvast vertrouwen,

vrijwaar me van pijn, blijf van me houden.

Want zeg eens, jij weet toch wel wat er schort,

als ik met momenten zo héél opstandig word,

wel dan voel ik diep in mij een naar gevoel,

héél bange onzekerheid, versta je wat ik bedoel.

NIET WEG

Ik ben niet weg, voel je niet bang,

nu alles plots zo leeg blijkt te zijn,

het is maar even, het is maar schijn,

al duurt het in gedachten veel te lang.

AUTISME

Bevreemdend alleen, ingesloten in zichzelf,

onbegrepen in zijn angstig ondoordringbaar gewelf,

zijn werkelijkheid schept een onzeker gevoel,

kwellende vragen latend over zijn ongeweten doel.

Steeds wisselend en plots is het moeilijk samenleven,

Autisme, de wereldvreemdheid ervan te slecht begrepen,

zijn dagelijks eindeloos zoeken maakt het hulpeloos,

krijgt het geen echte liefde dan sterft het uitzichtloos.

AANMOEDIGEND KNIKKEN

Je integere warme blikken,

je aanmoedigend knikken,

jouw knipoog om iets klein,

versterken mijn zelfzeker zijn.

GOLVEN

Mystiek zullen ze in eeuwigheid blijven,

verrassend rollend keer op keer,

golven die als twins op elkaar gelijken,

maar nooit zie je de vorige nog eens weer.

DE VOETWASSING

In eenvoudig knielen de juiste eer bewijzen,

een gedachtenis herdacht die de ziel doet verrijzen,

alle mensen zijn levende tempels in elk land,

hun geloof doet ze herrijzen, niet hun verstand.

De prins, die Assepoester het glazen muiltje past,

Gods zoon, die zijn apostelen hun voeten wast,

de symboliek van die tekens is helder en klaar,

liefdevolle eenvoud en een vergevend gebaar.

DE PARABEL

De parabel vertelt in een eenvoudige taal,

als boodschapper zijn gegeven in een verhaal,

wat te omvangrijk wordt voor begrip,

zonder gelijk af te dwingen geeft zij een tip.

HET ULTIMATUM

De zin en het ultimatum van het leven,

is dankbaarheid voor elke nieuwe dag,

is genieten van dat wat het je wilt geven,

is uit je schaduw treden zolang het mag.

JOUW HART

Kordate vastberadenheid stempelt jouw leven,

steeds klaar voor de uitdagingen van elke dag,

een gave die niet gewoon aan iedereen is gegeven,

maar maak jij dagelijks waar met een gulle lach.

Liefdevolle toewijding is jouw prachtigste gave,

moederlijke bezorgdheid dat drijft jouw hart,

een moeilijke taak die jij draagt zonder klagen,

met een engelengeduld dat alle verbeelding tart.

Door je kinderen aanbeden en zoals het hoort,

ontplooien ze elk op hun beurt een eigen mening,

zelfverzekerd stappen zij door hun levenspoort,

hun nieuwe idealen uitdragend in hun omgeving.

DE MODERNE TIJD

Hoe gaat het met je, u ziet er goed uit,

beleefd, maar zonder aandacht gesteld,

als een cliché blokvraag die klachten buitensluit,

nauwelijks gehoor gevend aan wat wordt verteld.

De moderne manier om aandachtig te lijken,

staat niet stil bij ziekte, bij pijn of dood,

zij is niet stoer genoeg om rond te kijken,

zij hoort geen hulpkreten en ziet geen nood.

De moderne tijd reist oppervlakkig door de straten,

daardoor doodt ze in vele harten de mooiere mens,

ze gedraagt zich als een watje in het vragen en praten,

bij haar moet alles cool zijn, bij haar gaat alles naar wens.

HET VROEGER BEKOREN

Windstille donkergrijze lucht, géén zucht,

kristalachtige vlokken dwarrelen uit de lucht,

ze schilderen een wit sneeuwtapijt,

voor de een is het ellende voor de andere jolijt.

Kriskras wordt er een schouwtoneel in gemaakt,

door plettende voetstappen met fijn gekraak,

ze herschapen het wit maagdelijke tafereel,

tot zoutdoordrenkende sporen van vuile sneeuw.

Zo verwoesten zij het stilerende natuurmoment,

het stilleven van het schilderij wordt niet meer herkend,

enkel heimwee blijft na, naar het vroeger bekoren,

door de jachtige tijd gaat het idyllegevoel verloren.

SPREKEN

Zielenroerselen losjes zwevend,

ontspringen chaotisch de rij,

dat voelt zo aartsvervelend,

de concentratie schuift opzij,

je geest blijft erop draaien,

ze verontrusten je gemoed,

ze kunnen verwarring zaaien,

in twijfel die je spreken doet.

VERDRINKEN

Verdrinken wil ik in jouw ogen,

mijn dorst lessen aan jouw hart,

ik wil dat altijd blijven mogen,

zodat mijn liefde niet verstart.

DE ANTWERPSE BOEKENBEURS

We hoorden en zagen het op de radio en tv,

het zat de Antwerpse boekenbeurs niet mee,

rekken met stapels boeken, bijna plaats tekort,

maar er waren te weinig boeken over sport.

En toch scoort sport bij het publiek heel goed,

steevast volgen fans hun idolen op de voet,

worden schrijvers dan daarvan echt niets gewaar,

of zit er bij de sport teveel boter rond een haar.

Iets literair over sport brengen in een goed boek,

is schijnbaar te zware labeurende schrijverskoek,

is het algemeen intellectueel niveau in sport te laag,

of liggen dopingschandalen de schrijvers op de maag.

ONTWAPENEND

Innerlijke schoonheid siert jouw jeugd,

Menselijke warmte is jouw grootse deugd,

Kermissfeer proeven verblijdt je gemoed,

Eenvoud en vriendschap zijn jouw warme gloed.

Zachte bezorgdheid is jouw temperament,

Eerlijk en rechtdoor naar allen die je kent,

Schitterend stralen jouw jeugdige ogen,

Tactisch je peil- en inschattingsvermogen,

Imponerend en ontwapenend ja dat is je lach,

Edelmoedig ben je in het fouten vergeven,

Nieuwsgierig wil je naar verliefdheid leven.

GRIJP DE HAND

Al lijkt het gat groot, zwart en diep,

integrerend kan je het dichten,

grijp de hand die je bemoedigend riep,

laat haar je pad en stap verlichten.

HET NAGESTREEFDE DOEL

Gedichten, verzen, filosofische zinnen, een boek,

een vertolking, een toneelstuk, een open doek,

de (h)erkenning ervan smaken, een zalig gevoel,

mensen boeiend raken, het nagestreefde doel.

ZUINIG

Woorden als raad weggegeven,

alsof ze met goud zijn geschreven,

het zijn teksten die stollen op korte tijd,

ze indachtig zijn voorkomt de latere spijt.

Door gemakshalve voor twee kanten kiezen,

kunnen ze zeer snel hun waarde verliezen,

alleen wie er zorgzaam en zuinig mee omgaat,

begrijpt en verdient een kosteloze gouden raad.

INNERLIJKE KRACHT

Jij schonk mij jouw hart,

ik vertrouw je mijn ziel,

jouw innerlijke pracht,

puurheid waar ik graag voor viel.

DE STEUNPILAREN

Afgeleverde resultaten bewijzen het telkens weer,

dat mensen om elkaar bezorgd zijn, keer op keer,

zonder omhaal van woorden, gewoon vanuit zichzelf,

bouwen zij de steunpilaren van het menselijke gewelf.

VAN DE WIJS

Zon en bloemen laten vergeten,

gedachten als donderwolken grijs,

uit gebogen regenboogkleuren weten,

alles geraakt wel eens even van de wijs.

GLIMLACH

Vrank en vrij de dag van morgen,

bij vrolijke kinderen zonder zorgen,

nog gevrijwaard van dagelijkse sleur,

springen ze dansend uit de deur.

Kinderen kunnen spontaan verblijden,

tracht eens met hen mee te kijken,

naar die eerlijke wereld die open gaat,

de glimlach en onschuld op hun gelaat.

GOUDEN RAAD

Eigenzinnig blijft hij om te beleven,

goedkoop of te duur om na te streven,

waar hij onderbroken, onuitgesproken stolt,

wordt de waarde van vriendschap uitgehold.

Als blinkend goud, wit, geel, edel, metaal,

weerklinkt hij gesproken als klare taal,

grijp de klepel bij het rinkelen van de bel,

ook gratis blijft gouden raad in waarde van tel.

REIZEN

Reizen is net dat andere ontdekken,

wat koning glitter niet kreeg gewist,

is kommer ontmoeten in die straten,

die niet door de media worden vernist.

Reizen is het dieper gaan beseffen,

wat thuis voelen is, alles heeft zijn doel,

is verlangend weer huiswaarts keren,

de hunkering, het veilige nestgevoel,

Reizen, is dankbaar zijn voor het leven,

voor dat wat we soms toch anders zien,

is het rechtvaardigheidsgevoel vereren,

het is leven, met zijn herinnering nadien.

JARIGE WE VIEREN

Onvoorspelbaar zijn we, je kunt ervan op aan,

als natuurelementen, wind, water en orkaan,

al knappen zij mastodonten van bomen in twee,

onverstoorbaar vieren wij jouw verjaardag mee.

TEGENSPELER

Suiker en zout, een aparte pot,
pijn, de tegenspeler van genot,
versleten schoenen, nieuwe ongedragen,
kennis, zij ontlokt steeds nieuwe vragen.

INDIEN

Indien je positief blijft bouwen aan het leven,
kan een handicap geen spelbreker zijn,
alleen door steeds het beste van jezelf geven,
krijg je als overwinnaar al die tegenslagen klein.

DE VRIENDSCHAPSBAND

Zij die elkaar willen begrijpen,
reiken elkaar steeds de hand,
voelen de verstandhouding rijpen
als hoeksteen van een vriendschapsband.

DIKKE TENEN

Heel plots is het niet meer kunnen lopen,

klinkt het uitschreeuwen van helse pijn,

met de tenen tegen het bed gestoten,

kon dat nu echt niet wat zachter zijn.

Gauw worden het dikke blauwe tenen,

oei, die teennagel speel je zeker kwijt,

de tol van niet voldoende tijd te nemen,

betaald met pijn die men achteraf lijdt.

ZEKERHEID

Sluit je niet af met kniezen en brommen,

deel je smart, zo wordt zij overwonnen,

al verschuil je jezelf achter je grappen,

niemand kan aan de realiteit ontsnappen.

Onthoud in minder goede of slechte tijden,

je staat er niet alleen voor met al je lijden,

vertrouw op de zekerheid die goed is om weten,

stil luisterende oren willen je welkom heten.

NIET VAN STEEN

Maak tijd voor anderen, niet enkel vandaag,

wens ze een dag, zonder zorgen in de maag,

het zich goed laten voelen van kop tot teen,

doet harten verblijden, ze zijn niet van steen.

EEN SCHOUDERKLOPJE

Een kaarsje voor stil diep verdriet,

voor de sporen dat het achterliet,

een schouderklopje bied ik je aan,

om vol moed verder te blijven gaan.

RITMISCHE STILTE

Al treinreizend stil verslinden gretige ogen,

leesvoer in de plaats van sprekend mogen,

regels tussen rails, géén doodlopend spoor,

deinend berust de ritmische stilte in het oor.

KUNNEN

Kunnen onze dierbaren wel genieten,

van hun laatste rustplaats vol bloemen,

terwijl wij allen ons emotioneel verdrieten,

in deze periode door hun naam te noemen.

Kunnen onze dierbare geliefden blijven stilstaan,

bij ons, hun familie en vrienden die achterbleven,

of zouden zij ook steeds mee verdergaan,

om nu, in hun grote stilte met ons verder te leven.

Kunnen zij aan wie wij verknocht waren nog wel weten,

uitgestrooid bijgezet of begraven onder die kille steen,

dat zij door ons nooit zullen worden vergeten,

met hun lieve en dankbare herinneringen om ons heen.

Kunnen zij die wij later ooit willen terug zien,

wel echt aanvoelen dat we hen herdenken,

vroeg of laat zullen wij dat weten misschien,

wanneer de dood ook naar ons is komen wenken.

ALLERHEILIGEN

Het oprijzend grijze, ontwaakt uit de nacht,

witte chrysanten, hulde, in potten gebracht,

de nieuwe dag, nog niet in volheid ontsproten,

ingetogen rust verstoord, doorheen gelopen.

Letters op het graf, symboliserende wijzer,

kruisen op het graf, het zwarte koude ijzer,

ons voorgegaan, niet ontsnapt aan de dood,

in los geschreven woorden, wat het leven bood.

Bezinnen in de tijd, terugkerende gewoonten,

mijmerend, voorbij, wat zij ons ooit toonden,

Allerheiligen, alle zielen weer helder in het zicht,

hun woorden zoekend, vroeger aan ons gericht.

Treurend slenteren, wenend, tussen dode lanen,

het weemoedig denken, rode ogen die tranen,

allen, grote karakters, unicums, nooit vergeten,

trots hen gekend te hebben, hun lach te weten.

DE VONK

Mijn liefste Valentijn voor het leven,

jij houdt onze liefde sprankelend jong,

boeiend, door ze dagelijks te geven,

de vonk die onze harten ooit samen dwong.

ELKE DAG

Elke dag vieren we de jaren van ons trouwen,

geluk waar we beiden dagelijks aan bouwen,

een jarenlange terugblik op veel wedervaren,

rijpheid der liefde ook voor morgen bewaren.

MIJN VALENTIJN

Je sensuele huid is zachter glijdend dan satijn,

jij verstrengelt mij in je passionele mystiek,

die ons laat samenvloeien in de hoogste piek,

de extase van alle erotiek ben jij, mijn Valentijn.

GEEN LIEFDE MEER

Eens ontstak jij een vurige liefde in mij,

ooit voelde ik mij diep gelukkig aan je zij,

wat ging er verloren, wat heeft dit bekoeld,

zodat jij nu geen liefde meer voor me voelt.

DE LEIDRAAD

De uniekheid, elke mens op deze aarde,

eigenheid, medeleven, de grootste waarde,

denkend doen, vrijheid van eerlijk uiten,

niet zwart of grijs, eerlijk naar buiten.

Spelende wereld, dementieloze ruimte en tijd,

nodeloos kwetsende agressie troef ten spijt.

degenererend gevoel, menselijkheid vertrapt,

haat, vergelding, leugens uit het vaatje getapt.

Toegegeven fouten laten het goede enkel groeien,

betoond respect doet samenwerking open bloeien,

verstard egoïsme hoereert in diepe eenzaamheid,

trouwheid aan jezelf, de leidraad die rotsen splijt.

VERJAREN

Verjaren wordt ook met de jaren,

een stille confrontatie met de dood,

herdenk intens wat je mocht vergaren,

wat je door levensgeluk werd verloot.

DE ONTBLOTING

Schrijvend waar ze niet kon spreken,

berust nu de ontbloting van de ziel,

door de rechtzetting van haar gebreken,

herwint zij de achting terug die ooit viel.

VRIENDSCHAPSROZEN

Ik stuur jou een boeketje vriendschapsrozen,

je hoeft er echt helemaal niet om te blozen,

pure vriendschap, iets dat jij zeker verstaat,

is liefde die nooit iemand aan zijn lot overlaat.

TIJDSSPELING

Kersvers prijkt het nieuwe uur aan de muur,

het uur van gisteren verkorte zijn duur,

manueel, automatisch, bij nacht gedaan,

winter en zomer, tijd met energie begaan.

Terugdraaien van drie naar twee,

heel het land doet er aan mee,

stil latend wat toen is geweest,

dat blijft achter, tijdloos verweesd.

Zelfvoldaan, genietend onder de wol,

als een genie, het nieuwe uur is vol,

wat zou de haan vinden van het feit,

te moeten kraaien in teruggedraaide tijd.

Driemaal hanengekraai, Jezus Christus’ tijd,

denk (ver)(rader)(werk), te ver uitgewijd,

buiten in de realiteit zonder deze kolder,

houdt die tijdsspeling alsnog even donker.

HET OZONGAT

De aarde draait zich rond de zon als een wiel,

ook haar zwaartekracht ligt hem in het ventiel,

een evenwichtige belasting is niet zomaar wat,

zo waarschuwt ons de logica van het ozongat.

DIE TEDERE AANBLIK

Vredig en rustig slaapt het pasgeboren kind,

in beschermende armen waar het warmte vindt,

met opgestoken armpjes, als zegt het je dag,

die tedere aanblik ontlokt aan iedereen een lach.

ZILT

Als vriend doorbreekt een traan elke lach,

schaamteloos vloeiend, weten dat het mag,

zilt deelt ze zorgen, vreugde, liefde en pijn,

haar parels kleven ronder dan die van wijn.

STAKEN

Door vakbonden opgeroepen, ja zij betalen,

leg het werk stil of onze eisen zullen falen,

beste mensen, verzet U en leg het werk neer,

het winstbejag der aandeelhouders treft te zeer.

Een stakingsdag, herrie, roepen en tieren,

de straat op gaan en met plakkaten zwieren,

gekant tegen de onaanvaardbare akkoorden,

regeringsleiders door hun vakbonden uitgefloten.

Dreigende stemmen klinken luider dan ooit,

stakingsposten oprichten tot dat men plooit,

dagen, weken of maanden niets dan staken,

stakingsvuren ontstoken om tegenstand te kraken.

Niemand mag werken daar is niets aan te doen,

solidair samen vechten voor werk en pensioen,

blokkades zullen de werkwilligen saboteren,

stakingsrecht democratisch laten respecteren.

De achterban laat duidelijk zijn tanden voelen,

bewindvoerders moeten beseffen wat ze bedoelen,

straks bij de nieuwe verkiezingen volgen zij weer,

de blunders van nu weet men dan niet meer.

Achter gesloten deuren, wat de vakbond wist,

vele dagen geleden, de voorstellen al beslist,

het staken stopt, alles verloopt weer op sloffen,

enkel het vraagteken blijft, wie is er nu getroffen.

VADERTJE TIJD

Hij stalkt de wereld, dagelijks weer,

alleen hij mag en kan dat zonder straf,

aan niemand, wie, wat, waar en wanneer,

legt hij daarover verantwoording af.

Hij is alom aanwezig, bij elke levenstik,

tot aan de allerlaatste levensstond,

zijn aantekenboek is lijvig en dik,

maar zijn stem zwijgt als verstomd.

Hij vliegt zo snel waarheen hij gaat,

soms lijkt het dat hij heeft stilgestaan,

van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat,

is hij onvoorspelbaar in zijn manier van gaan.

Hij komt en gaat maar is nooit weg,

overal voel ik zijn aanwezigheid,

hij ziet en hoort al wat ik zeg,

maar nog nooit ontmoette ik vadertje tijd.

VRIENDSCHAP

Mijn vaste benen, soms verloren,

want mijn evenwicht gaat eraan,

optimistisch zoekend blijf ik dromen,

bij wijlen opstandig of met een traan.

Het vraagt zijn tijd van gaan en komen,

mijn vrienden trekken zich dat aan,

helpen mij uit mijn zwalpend stromen,

dwingen het zwarte gat om weg te gaan.

Gelukkig komen mij vele vaste benen,

hun hulp aanbieden, God zij dank,

door de steun die zij mij dan verlenen,

wordt mijn loop weer vrij en vrank.

Ik wil je die benen eens benoemen,

échte vriendschap is hun ware naam,

op hen kan ik mij steeds beroepen,

telkens, als ik wankel kom te staan.

VEREENZAAMDE OGEN

De ruimte blijft maar toont veel ruimer,

waar het geluid ondragelijk luid verstomt,

de verkilde warmte vernevelt er zijn sluier,

vereenzaamde ogen dwalen er zoekend in rond.

VOORJAARSDAG

Koud maar zonnig, rustig voorjaarsweer,

plantjes, broos ontluikend, zo pril en teer,

voorjaarsdag, heroplevend, aarzelende stap,

druiventwijgjes knoppen, lente´s eerste sap.

ZELDEN

Zo dikwijls op het lijf geschreven,

te vaak miskend en onbegrepen,

SCHAKEN

Witte en zwarte spelers tegen elkaar opgesteld,

kampend belagen ze elkaar op het geruite veld,

eens erbuiten zijn hun meeste kansen verkeken,

wat de kans op de overwinning doet verbleken.

Eerst zet een pion één of twee stapjes vooruit,

de openingszet noemt men dat naar het verluidt,

nu moet de tegenspeler op zijn beurt reageren,

een spel met strijd waar kansen kunnen keren.

De loper neemt schuin, beweegt over de hele rij,

een paard springt er met een elletje wel voorbij,

de toren is machtig en heel belangrijk in dit spel,

kruisgewijs bewegend zo is hij verblindend snel.

De koningin is heel beweeglijk, zij duikt overal op,

onbarmhartig vervult ze met veel gratie haar job,

zijne majesteit de koning, die houdt van veiligheid,

schermt zich heel goed af of zijn lot is snel bepleit. 

Daarvoor wordt er heel vaak de rokade toegepast,

met deze zet haalt men de trukkendoos uit de kast,

hier wisselt men dan snel twee stukken in één zet,

indien er bij het vorig zetten strategisch is opgelet.

Gestadig opbouwend is het einde in het verschiet,

wel op de patstelling letten want dan lukt het niet,

dan wordt het remise en dat is geen uitgangspunt,

de overwinning bewijst hoe goed je schaken kunt.

Speel het spel slim en dwing tot fouten, dat is je taak,

zet je tegenstrever aanvallend zolang mogelijk schaak,

de sluwe aftrekschaak beoogt het kantelen van de lat,

bij het schaken streeft men naar de zet tot schaakmat.

IN DE BAN

Vragen rijzen en overspoelen de geest,

niet begrijpend wat komt of wat is geweest,

in de ban van een mystieke hogere macht,

berust hij gelaten en put hij weer kracht.

WOLKEN

Figuren in wolken gestuwd door de wind,

veranderen hun beeltenis net als je ze vindt,

in vogels en dieren, in de trekken van een mens,

fantaseer maar verder want zij hebben geen grens.

DRIEWERF ALAAF

Driewerf Alaaf, de tijd moet niet dringen,
gewoon even stilstaan bij vrolijke dingen,
de zotskap gehangen over het dagelijkse leed,
haar waarheid verschuilend en de pijn die ze deed.

OGEN LIPPEN

Sprankelende liefdesdruppeltjes, ongerepte dauw,

omkleven mijn hart smachtend naar dat van jouw,

vertroebelen mijn geest die nu enkel aan jou denkt,

ogen lippen de mond, lichaamstaal die extase brengt.

DE AVOND

Ik dacht een bonk te horen op de straat,

opende de deur en zag dat de avond was gevallen,

donker en stil zweefde hij naast mij door,

de kamer rondom mij vullend als een metafoor.

Het was een raar zicht de avond op bezoek,

binnen lijkt hij totaal anders dan daarbuiten,

met zijn donkere mantel, zijn volle maan als hoofd,

omgeven door sterren, glurend naar elke hoek.

Stil begon de avond aan zijn verhaal,

met vertelsel over het nachtelijke leven,

over de stilte van het platteland,

en de opgezweepte sfeer die uitgaansbuurten geven.

De avond vertelt mij over slapen en waken,

over de trotse blijheid die bij geboortes hoort,

schilderde mij de passie van wellust en genot,

die niet gezocht moet worden in een zondig oord. 

Na zijn verhaal vertrekt deze merkwaardige avond,

stilletjes opgeslorpt in het donkere van de nacht,

die mij uitnodigt om nu mijn ogen te sluiten,

en mij laten te vervoeren naar al die pracht.

Dan brengt hij mij in een wirwar van dromen,

naar de volle maan tussen sterren en kometen,

mij onderdompelend in passie, liefde en lust,

ver buiten de grenzen van mijn geweten.

Zo bereidde de avond voor mij een droom,

een zaligheid van een nacht die kan bekoren,

gesluierde beelden latend als een vage schim,

in de onwerkelijkheid waaruit ze zijn geboren.

Ik ontwaak met de ochtend aan mijn deur,

de naakte waarheid weer voor mijn ogen,

de dag begroetend die naar me lacht,

wetend dat hij door avond wordt opgewacht.

AVONDKNUFFEL

Aan al de zieken en zij die afzagen van de pijn,

ik hoopte dat je leed vandaag dragelijker zou zijn,

bedrukte en droevige, alsnog een porretje in je zij,

wat je vandaag teveel werd, mag je nu delen met mij.

Voor zij die vandaag in het ziekenhuis zijn beland,

voor je genezing heb ik een speciale kaars gebrand,

u allen die vandaag het ziekenhuis mocht verlaten,

verzorg je en blijf gezond tot het einde van uw dagen.

Alle vrienden vandaag met zwaar verlies beproefd,

mijn christelijke gedachten hebben bij jullie vertoefd,

aan allen die vandaag goed nieuws hebben gebracht,

breng het ook morgen, heb straks een rustige nacht.

Gelukkige jarigen vierden vandaag terecht feest,

vertel me ooit maar eens, hoe plezant het is geweest,

hallo rustende vrienden, was je tevreden van uw dag,

herhaal hem dan morgen in niets moet en alles mag.

Dank je dagelijkse werkers heb maar geen spijt,

jullie inbreng onderbouwt de sociale zekerheid,

wie voor het eerst mijn rijmenval komt bezoeken,

wees welkom ik vind het fijn je te mogen begroeten.

Mijn opsommingreeksen, iedereen zal het wel weten,

onverstandig, het vergroot de kans iemand te vergeten,

maar vanavond mag er niemand in de kou blijven staan,

blunderde ik, neem dan mijn warme avondknuffel aan.

GOEDEMORGEN

Mindervalide of zieke, en ieder die lijdt door pijn,

ik wens dat vandaag je dag draaglijk mag zijn,

ben je verdrietig dan geef ik je een porretje in je zij,

laat je hoofd niet hangen, leef, hoor er gewoon bij.

Jij, die noodgedwongen in het ziekenhuis bent beland,

mijn hart is de plaats, waar ik een kaars voor je brand,

mag je vandaag eindelijk het hospitaal toch verlaten,

verzorg je dan verder goed, meer wil ik je niet vragen.

Heeft een droevig of zwaar verlies je hart doorboord,

mijn christelijke deelneming is mijn troostend woord,

boodschapper van goed nieuws, jij maakt me verheugd,

met een goed gevoel de dag beginnen, dat doet deugd.

Hoera voor de jarige, ik wens je kei veel plezier,

geniet deze dag van wat hij je brengt aan plezier,

stel niets uit tot morgen, beste vrienden op rust,

doe vandaag onverwijld alles wat uw hartje lust.

Jij, die uit werken gaat voor het dagelijkse brood,

voorzichtig stel je niet nodeloos aan gevaren bloot,

welkom aan wie hier voor het eerst verpozing zoekt,

al spelend met woorden breng ik je mijn groet.

Woordengewirwar, ik vergeet iemand, weliswaar,

zonder opzet doe ik onrecht aan hem of aan haar,

wat een domheid dat ik je aan de kant liet staan,

voor al die fouten bied ik je een goedemorgen aan.

TWEE MENSEN IN EEN GROEP

Twee mensen in een groep, je kunt er niet omheen,

ze doen het nu al jaren, gedreven als geen een,

elk nieuw lid verwelkomen zij met een warme zin,

samen, trekkend aan een zeel, van in het prille begin,

onbaatzuchtig zijn ze, steeds voor anderen in de weer,

zij streven niet naar dank of naar een pluim van eer,

mentors, elke dag leiden zij een mailgroep in goede banen,

Liliane en Paul, voor velen, zoveel meer dan twee namen.

SAMENHORIGHEID VERKRACHT

De bevolking en haar stem worden onteerd,

waar men de communautaire vrede verleert,

de samenhorigheid van landsgedeelten verkracht,

waar de machtsgeile politicus het respect veracht.

VRIJWILLIGERSWERK

Vrijwilligers, de positieve denkers die doen,

geen wederdienst berekenend, eer of poen,

blaasbalgen, zuurstof in het verenigingsleven,

onbaatzuchtig, het beste van zichzelf geven.

Vrije tijd, belangeloos, voor de maatschappij,

dienen, anderen laten genieten maakt ze blij,

de waardering, daar loopt het te vaak mank,

als beloning, veel te dikwijls, stank voor dank.

Egoïsten hun standpunt, gratis werken is dom,

ze kijken minachtend toe en lachen zich krom,

voor betaalde dienstverlening willen zij kiezen,

het waardevolle kwijt, uit het oog, zij verliezen.

Onbetaalde medewerkers bestaan weliswaar,

bereidwillig, ongevraagd, vele handen in elkaar,

zij, het bouwwerk, de hoekstenen om ons heen,

moeiteloos brengen zij vele mensen op de been.

Dagelijks in de weer, voor het andermans geluk,

hun bescheidenheid blijft een uniek huzarenstuk,

mens ”dom” gebruik toch eindelijk uw verstand,

moedig vrijwilligerswerk aan, met hand en tand.

ANDERE MISSEN

Wat ik nu van mijn eerste miservaring zeg,

komt uit mijn tijd van jong christen mens,

alles verliep volgens de katholieke weg,

maar toch miste ik nog een vurige wens.

Elke zondag ging ik trouw naar mijn mis,

ik was haar dienaar, wat hield ik ervan,

maar bij toeval ontdekte ik een missenquiz,

lieve hemel, ik was echt gevangen in hun ban.

Als puber was ik verhangen aan deze missen,

volgde stiekem al de misverkiezingen op de tv,

ik begluurde ze vanuit verborgen nissen,

de vlinders in mijn buik groeiden ermee.

Miss Aardbei, miss België, het waren geen doetjes,

die boeiden mij toen sterker dan het geloof,

ook de anderen die ik bekeek in kleurrijke boekjes,

eerlijk waar, ze verhitten mij harder dan een stoof.

Dromend dacht ik dat alles om die missen ging,

ze boeiden mij meer dan een schoolse verhandeling,

bijna miste ik een jaar door die wereld van missen,

nu ik mijn eigen miss heb kan ik al die andere missen.

DE LENTE

De lente heeft haar loper uitgerold,

weer bruist het sap dat was gestold,

ontluikend mooi in jong fris groen,

de tegenpool van een doods seizoen.

NUTTIG DIERTJE

Spits is zijn snoetje en piepklein is zijn staart,

in haarscherp gehoor wordt elk geluid vergaard,

bijna blind snuffelend doorkruist hij kilometers grond,

bij onraad bolt hij zich op tot een bolletje rond.

Een harnas met stekels, zijn camouflagetenue,

slakken, insecten, soms een muisje zijn lievelingsmenu,

als een dolende ridder gaat hij elke avond op pad,

een heel nuttig diertje die egel waarover ik het had.

DAG LIEREMAN

Dag Liereman, jij zo mooie Oud-Turnhoutse stek,

voor natuurminnende wandelaars de ideale plek,

jij die zo menige schilder en schrijver verblijdde,

met je ver uitgestrekt gebied van bossen en heide.

Je rustige landwegen zijn echte groene longen,

vogels broeden en voederen bij jou hun jongen,

bij jou groeit de gagel, je hoort zijn zaden kraken,

jij hebt poelen waar kikkers al blazend kwaken.

Parel van onze Kempen, jouw beschermd habijt,

biedt bezoekers vredige rust in deze jachtige tijd,

verhalen en legendes die zorgen hebben gebaard,

blijven geheimen die jij onder je heide bewaart.

Tussen bomen ontwaart men herten, reeën en vossen,

bekwame gidsen loodsen bezoekers door je bossen,

als natuurreservaat ben jij volmaakt in evenwicht,

mijn ogen blijven vastgepind op jouw groen gezicht.

MÉNIÈRE

Zij werkt voltijds en eist haar tol,

je hebt steeds je handen met haar vol,

ze draait je met plezier terug zwevend rond,

waar je dacht dat jij je evenwicht hervond.

Verwoestend boeit zij terwijl zij kluistert,

woekerend als een ongrijpbare schim,

gezond leven claimend terwijl zij fluistert,

ik heet Ménière, jouw leven is mijn interim.

OPTIMISME

Open bloeien, het sombere verachten,

frisse wind laten waaien door je geest,

dat helpt bij het verzetten van gedachten,

optimisme is medicijn dat de ziel geneest.

BEKOREN

Daar waar vechtlust leven doet,

kan onbegrip die levensdrang verstoren,

domweg beseft men soms niet goed,

dat leven ook de mindervalide kan bekoren.

SPINSEL

Dag lieden van het eerste en laatste uur,

geniet van het leven want het is kort van duur,

gedichten en schrijfsels hebben een doel,

het geven of krijgen van een goed gevoel.

Kom mee lezen en volgen waar ik blijf,

ervaar rijmen als een aangename bezigheid,

ik bundel mijn levensspinsels dag na dag,

hopend dat het miserie verzachten mag.

Speels afwijken van vaste structuren,

onderliggend mijn boodschap versturen,

opgedrongen regels zijn hier niet van tel,

dichterlijke vrijheid, diepzinnig woordenspel.

LENTESAPPEN

De natuur ontwaakt en stuwt gedreven,

lentesappen boordevol leven,

takken zwellen tot in hun top,

frisse groene blaadjes ontluiken,

geurig ontspringt de bloesem zijn knop.

MOOIE RODE GLOED

Ongerept de dag schemerend haar natuur,

het blikkend oog beloond in het eerste uur,

prachtig die ochtend van de rijzende zon,

haar mooie rode gloed die niet zachter kon.

MES AMIS JE REVIENDRAI

J’aime mes amis de la douce France,

c’est avec le grand plaisir que j’ y pence,

très silencieuse et douce est la nuit noir,

la splendide vacance à Chatel-Guyom ce soir.

Avec la lune claire haut dans le ciel,

centaines d’étoiles qui me rappellent,

ce sentiment… je veux dire avec plaisir,

si Dieu le veut je reviendrai  pour me réjouir.

OSCAR DE LABRADOR

De eerst biddende buizerd duikt pijlsnel uit de lucht,

scheerlings draaiend ontwijkt een zwaluw zijn vlucht,

een merel vliegt jagend een dartelende vlinder na,

aan de waslijn wappert een boekdelensprekende beha.

Onder het loofgroen van de Chatel-Guyomse bomen,

ligt Oscar de labrador hijgend ventilerend te dromen,

argeloos kwispelt hij heen en weer met zijn staart,

een hagedis op de muur versnelt schichtig zijn vaart.

Tegen de avond kleurt de hemel diep roodgeel en grijs,

bliksems en donderslagen brengen Oscar van de wijs,

smachtend verlangend wachten in het Auvergne dal,

mens en dier op de verfrissing die de regen brengen zal.

DANK JE WEL

Voor je inzet, steeds telkens weer,

énkel naar anderen gericht,

voor je tevredenheid, elke keer,

tevreden met andermans blij gezicht,

voor je paraatheid zonder zagen,

je eindeloos geduld, niets is je teveel,

dank je wel voor al de welslagen,

zij zijn de vrucht van jouw paneel.

EEN DENKEND GEBED

Elke dag tikt de tijd een mijlpaal voorbij,

schenkt hij nieuw leven maakt hij weer blij,

hij brengt ons vreugde tevens ook verdriet,

als een denkend gebed dat je te binnen schiet.

EEN NAGEDACHTENIS

Ooit zullen,

wanneer mijn ‘zijn’ verleden is,

woorden vanuit deze vingers,

dan versteven,

hun onvergankelijkheid bewijzen,

als een nagedachtenis,

eer betuigend aan de stilte,

waarin ze zijn neergeschreven.

HET GEZIN

Alle dagen, zonder vragen,

zorgzaam de zwakste dragen,

bij elk einde ontspringt een nieuw begin,

in de warme geborgenheid van het gezin.

MOEDER

Al begrijp ik het niet, ik voel het weer,

hoe je door mij, naar mensen schrijft,

moeder, het herinnert mij keer op keer,

dat jij, mijn moeder der moeders blijft.

ONEINDIG VEEL VRAGEN

Met het levenseinde te worden geconfronteerd,

een gevoel dat nooit kan worden aangeleerd,

knaagt het angstgevoel van verboden lusten,

bestaat datgene dat je vredig laat berusten,

oneindig veel vragen door zo velen al gesteld,

de dood scheidt ons van diegene die het vertelt.

VAKE

Als jongste telg van de vier,

leef ik nu zoveel langer dan jij,

veel te vroeg gleed jij van ons weg,

ach vake, was je nog maar streng,

wat beleefden we veel samen hier,

de koesterende gedachten diep in mij,

wil ik uiten in woorden die ik hier tot je zeg,

niet aan je grafsteen die ik geen bloemen breng.

DE EERSTE

Voor een meisje is en blijft de vader,

de eerste man die haar echte liefde gaf,

blijft deze vertrouwensband eeuwig nader,

heeft hun zielsverwantschap een toverstaf.

Voor een jongen blijft de allerliefste vrouw,

zijn moeder die hem barend de schoot ontsloot,

koesterend droeg zij hem negen maanden trouw,

alvorens ze hem liefdevol zijn eigen leven bood.

ZUS

Wij verschillen als de dag van de nacht,

waar de een op de ander wacht,

net als twee uitersten van elkaar,

worden we de minste hint gewaar.

Jij aanvaardde de vraag van God,

jouw levensroeping is echt geen lot,

zus, jouw wereld is er een van gebed,

van waaruit er op jou en mij wordt gelet.

BROER

Onafscheidelijk, jij en ik, vroeger als bondgenoot,

plots is dat alles voorbij zonder slag of stoot,

al lengden de jaren en werd het tussen ons stil,

broer, ik wil er voor jou zijn, als jij me nog wil.

VERLIEFDEN

Een mooie liefde laat ontsproten,

oudere mensen die van elkaar genoten,

een tweede kans aan hen gegeven,

met beide handen aangegrepen.

Als jonge verliefden elkaar beminnen,

hand in hand genieten van alledaagse dingen,

zij ontlokken elkaar een stralende lach,

zij getuigen wat liefde al niet vermag.

Volwassen kinderen hebben ze allebei,

hoe zullen die reageren denken zij,

gunnen zij hun ouders het nieuwe geluk,

of maken zij egoïstisch die dromen stuk.

Twee families doen versmelten in elkaar,

elkaar aanvaarden voor sommigen te zwaar,

waarom aan ouders dit onrecht aangedaan,

wat heeft hun liefde hun kinderen misdaan.

Vergeving geschonken op het sterfbed,

dat is moeders ongeschreven wet,

in rust wil zij nu naar haar geliefden gaan,

SCHATTIGE GUIT

Welkom ben je in ons midden,

je bent zoveel meer dan dat,

de verhoring van ons bidden,

je bent een welgekomen schat.

Dagelijks willen wij je dragen,

jij straalt voor ons de liefde uit,

niets kan jij ons ooit misvragen,

blijf onze lieve schattige guit.

HET LOT

Anders dan we onszelf zouden hebben bedeeld,

rutselt het lot met de kaarten wat soms verveelt,

je kunt er niet onderuit komen met macht of geld,

ja, iedereen krijgt zijn deel hoe je het ook vertelt.

DE DRAAISPIL

Mensen om mensen, de draaispil die werkt,

de maatschappij wordt daardoor versterkt,

helpend waar nodig, niet vragend waarom,

wie niet wil helpen houdt zich gewoon dom.

BAM MOEDERHART

Het verlangen het hunkeren het intens betrachten,

het gevoel om je eigen kind te mogen verwachten,

de weg ernaartoe niet altijd simpel om te begaan,

de afweging van, hoe kijken anderen daar tegenaan.

De blijde boodschap, de bekroning, een jubelend lied,

een moederhart geboren, het innestelen is geschied,

het aftellen van de maanden, gaat alles voor de wind,

vragen die rijzen bij het zorgelijk dragen van een kind.

Sterker dan de adhesie van de kleinste korrel zand,

onuitputtelijk geduldig, de liefde van een moederband,

in haar grootsheid is haar kind heel bijzonder en apart,

speciaal is zijn geborgenheid in haar BAM moederhart.

DOOPSELWATER

Warmte in een tedere geborgenheid,

zo voelbaar op dat ultieme moment,

tranen uit liefde en dankbaarheid,

Ward en zijn doopselwater, een heilig geschenk.

KNIPOGENDE LICHTJES

Miljoenen sterren, gekluisterd aan het firmament,

knipogende lichtjes, voor al wie aan hen denkt,

uit het zicht verdwenen, maar niet heengegaan,

door naar hen te kijken, herinneren wij ons eraan.

Fonkelend lichtend pinken zij ons bemoedigend toe,

elke nacht opnieuw, nooit of nimmer worden ze moe,

als de dag gaat slapen, komen ze aan de hemel staan,

met glinsterende oogjes kijken ze ons vragend aan.

Elk jaar opnieuw vallen zij, zichtbaar over berg en dal,

komen ze naar ons toe of zijn ze op weg naar hun stal,

straks doven zij hun lichtje, kortstondig, héél even maar,

elke nieuwe nacht staan ze lichtgevend voor ons klaar.

ZONDER AFSCHEID

Veel te jong om te sterven, toch was het je tijd,

zo plotseling, jij noch wij, niemand was voorbereid,

Kerstmis, Nieuwjaar, feesten, nooit zullen ze nog zijn,

was je nog maar bij ons, ooit waren ze echt fijn.

Zonder enig afscheid ging je, dat doet zo ‘n zeer,

al lijkt het wel of je slaapt, je bent niet meer,

wat we samen beleefden, nu enkel nog een droom,

we kunnen niet vergeten, het maakt ons zo loom.

LIEVE PRUTS

Wat draait er vierkant in onze geest,

antwoorden over wat is geweest,

belangrijke spaken ontbreken in het wiel,

vraagtekens kwellen hart en ziel.

In het schuifje ligt jouw lakentje, jouw muts,

troostende herinnering aan jou, lieve pruts,

als ultieme verwerking van kwellende pijn,

moet, mag - kan alles ooit hetzelfde zijn.

Help in ons rouwproces, help ons praten,

samen gedachten verbannen die liefde gaan haten,

als wij in vertrouwen vechten, ik en jij,

overwinnen wij eb en vloed, we keren het tij.

HERBELEVEN

Hoe sterk en diep elk lot ook snijdt,

toch leeft er in elk hart het stille verlangen,

om door het herbeleven van het mooie dat bleef hangen,

de smartelijke pijnen te verzachten die het lijdt.

EVEN SNOTTEREN

Het verleden… , één jaartje verder gegleden,

opnieuw intens geleefd, doch niet vergeten,

zusje Kaat haar pasjes zijn nu al vast en snel,

ik moet het je niet vertellen, jij weet dat wel.

Vreugde voor haar, toch een traantje pinken,

het valt nog zo zwaar leven en dood te linken,

en toch, Laura, snotteren we even als het mag,

ondanks je tweelingzusje haar stralende lach.

EEN KUSJE VAN MIJ

Lief fonkelend sterretje aan het firmament,

weet dat er dagelijks wel iemand aan je denkt,

je tweelingzusje is een kapoentje vrolijk en blij,

slaapwel lieve schat je krijgt een kusje van mij.

JOUW VERJAARDAG

Voor Laura, het tweelingzusje van Kaat.

Haar éérste verjaardag.

Laura is ons blijvend sterretje.

Zij pinkt naar ons, vanuit haar hemel.

Laura, je omstrengelt mijn geest,

jouw sterretje schijnt diep in mij,

droevige gedachten, ook blijheid gevend,

horen er op jouw verjaardag zeker bij.

Het licht van de dag zijn jouw ogen,

schitterend in de druppel van een traan,

blinkend kristal, oneindig ver weg,

in mijn hart blijf jij eeuwig bestaan.

WAKENDE LIEFDE

Eventjes sliep je in mijn armen zo broos en zacht,

maar je moest van me heengaan buiten je macht,

nu zweef jij dagelijks als een engel door mijn geest,

het is jouw wakende liefde die de onmacht in mij.

LORE

Voldragen rijp, het lichaam smacht,

eindeloos geduldig, strelend zacht,

het kleine stipje uitgegroeid tot mens,

weeën voltooien de betrachte wens.

Je bent uniek, voor ons zo volmaakt,

geen enkel gevoel dat beter smaakt,

nieuw bloed is aan ons hart gegeven,

Lore, je bent zo welkom in ons leven.

ECHTE STAPJES ALLEEN

Lore is fier op haar eerste echte stapjes alleen,

hopla is haar lievelingswoordje dat hoor je meteen,

lachend rimpelt ze haar neusje met de tandjes bloot,

voor een knuffel en haar papje komt ze op je schoot.

Sacha, een Jack Russell Terriër is haar grote vriend,

voorzichtig en bezorgd is hij voor haar en elk kind,

ze vinden het beiden heerlijk om bij oma en opa te zijn,

want die drukke momenten maken hun leven pas fijn.

ECHOGRAFISCH ZICHT

Dit grootste geschenk dat de liefde bood,

zich veilig nestelend, in de moederschoot,

verankerd stipje nu als echografisch zicht,

opspringende harten, straks ouderlijk licht.

NEGEN MAANDEN LANG

Mama’s ogen vertelden dat ze een prinsesje droeg,

een Gastonneke ja, als je het aan de trotse opa vroeg,

negen maanden lang is opa op het verkeerde been gezet,

wacht nog even, dan wil ik komen, wat heb ik nu al pret.

LISJE

Weer schijnt er extra licht in mijn hart,

straaltjes die Lisje mij heeft gebracht,

ook zij geeft me een warm en goed gevoel,

alle grootouders weten wel wat ik nu bedoel.

KOPIETJE VAN MAMA

Lisje kleinste schat, geen kruimeltje zit jij nog stil,

kopietje van mama ook jij weet vroeg wat je wil,

al draaiend en kijkend frazel jij je zachte kreetjes,

de smaak van vaste hapjes ontdekkend met beetjes.

Vandaag werd je tot Christenmens gedoopt in de kerk,

familie en vrienden zijn de getuigen van dit heilig werk,

jij, je doopkaars, water en zalfolie werden gewijd,

heel plechtig beloofden je beide meters je gelovigheid.

BALLETDANSERESJE

Lieve Lene, je bent een zonnetje om te zien,

je bent nog maar vier maar ijverig als tien,

jij kan zo moederlijk bezorgd om je zusjes zijn,

als balletdanseresje beweeg je sierlijk en fijn.

BEZIGE PEUTER

Hey Liezl, kleine rakker en bezige peuter,

jij houdt niet van lanterfanten en geleuter,

al ben je nog zo klein je weet goed wat je wilt,

het geluid verstomt waar jouw stemmetje gilt.

Jij gaat nu al naar het eerste kleuterklasje,

je bent droog, in het potje hoort jouw plasje,

na een hele dag zo bij je juf en vriendjes te zijn,

voelt die knuffel van je mama en papa echt fijn.

MOGE

Moge je kleine voetjes nog lang op hun wolkje zweven,

moge ze vruchtdragende sporen aan het leven geven,

moge je kleine onschuldige handjes die amper grijpen,

moge het instrumenten worden die nooit zullen knijpen.

VOETBALDUIVELTJE

Dag Mike, jij bent oma en opa’s grote vriend,

net zoals je mama in jullie gezin het eerste kind,

nu je opgegroeid bent tot een kleuter van vijf,

krijgt jouw leventje dagelijks veel om het lijf.

Spelen, ravotten, sporten en leren op school,

bij de voetbalclub ben je mama’ s grootste idool,

als jong voetbalduiveltje ben je goed bij de les,

zelfs als verdediger maak je al een goal of zes.

We laten je nu verder er is niets dat ons spijt,

geniet van je jong leventje voor dat het slijt,

waak over je drie zusjes want het leven is mooi,

dank zij jullie papa en mama valt alles in zijn plooi.

PARELS

Ontdek wie ik ben, volg mijn spoor,

ik ben dankbaar dat je mij nam, 

lees mij, zoals mijn titel zegt,

op een andere wijze dan een roman, 

dan druppel ik je, Even Tussendoor, 

parels die men in woorden legt.

Uit de bundel Even Tussendoor © Herman Coppens