atc,kaarten, en overpeinzingen Hallo, ik ben Saartje,woon in Lelystad, ,geboren 7-12-1952, getrouwd , heb 2 kinderen een
hond,schildpad,tortelduif en vissen en een aanloop poes .Ik heb veel hobbies,knutselen, genealogie,tuinieren
19-03-2010
de "pootjes"willen niet
Planten gesnoeid=straf van de pols Ik wens jullie een heel fijn weekend, liefs, Saartje
Ik neem vandaag een lentedag vrij.Ik ga de hele dag de bloemen uit de grond kijken en de knoppen aan de bomen laten uitbotten. Dus als jullie me zoeken, ben ik niet snoeken, maar aan 't koekeloeren in mijn tuinboeken. Liefs, Saartje
Het meisje Milly is na een week teruggevonden.Vermoord, gedumpt in een tuin, door een buurman. Het is te erg voor woorden.Dat arme meisje, die arme ouders, wat een verdriet, te weten, dat je dochter al die tijd vlak bij je huis begraven heeft gelegen. Ik ben boos, heel boos, dat er steeds meer kinderen het slachtoffer worden, in deze zieke, egoistische wereld.Glijerige, gluiperige politici, die maar roeptoeteren ,dat het zoveel veiliger is geworden, onder hun bewind, bah. Geweld tegen onschuldigen,dieren,het is aan de orde van de dag en altijd maar weer een "verzachtende omstandigheid.Wanneer leren ze nu eens ,dat er nu eenmaal misbaksels rondlopen, voor wie geen enkel excuus geldt, als alleen hun eigen belang en gerief. Een paar dagen geleden een babymeisje te vondeling gelegd bij een VUILNISCONTAINER.Ik kan me wanhoop begrijpen, maar leg zo'n kindje niet bij het vuilnis.Pats op de wereld en weggegooid. Leg het bij een openbaar gebouw, een ziekenhuis en kerk, voor mijn part,maar bij het vuilnis? Ik stop er maar mee, want ik maak mezelf overstuur.God weet,dat ik alles zou willen doen, om weer contact met mijn kind te hebben en een ander vermoord kinderen of gooit ze bij het vuilnis. Rust zacht, Milly,die heb je niet verdiend en voor de ouders heel veel sterkte en liefde.
Een van de leukste programma's op tv vind ik Grumpy Old Women van de BBC Een groepje bekende Engelsen(vanaf nu BE's) van vrouwelijke kunne en na de overgang , geven hun kijk op het moderne leven.Nee, niet gewoon natuurlijk, maar op een humoristische wijze. Gisteren ging het over al die handige apparaten, waar iedereen een kast vol van heeft. Van die handige snijders, raspers,hakkers,waar je in een poep en een zucht een ui mee hebt verwerkt.Dat je daarna drie kwartier bezig bent het schoon te maken, dat vermeld de handige in het chinees opgestelde handleiding niet. Wat er wordt gezegd:kan in de vaatwasser. Yeah right, alleen het mes, de rest zit met electronica en moet je heel voorzichtig schoonmaken. Ook hadden ze het over de handige magnetrons.Velen van hen hebben de eerste generatie magnetrons nog mee gemaakt.Knopje naar links, tijd inzetten en knopje indrukken, klaar. Maar die zijn ondertussen aan hun pensioen toe, dus wordt er een nieuwe aangeschaft. Met 26 verschillende knoppen,eh, tiptoetsen, waarbij je eerst je vijfjarige buurmeisje moet halen, om het je uit te leggen. Of de moderne oven, met dezelfde tiptoetsen,waarmee je op 26 verschillende manieren een kip kunt roosteren Heel handig, vonden ze, alleen, ze gebruikten allemaal 5% van de mogelijkheden van het apparaat,geen idee wat je met de andere dingen moest doen.En dan de wasmachine:allemaal hadden ze de oude nog gekend, met wit,bont,wol en fijn, nee, dat was niet goed genoeg er moesten allerlei verschillende stofjes- en eco toetsjes bijkomen,die ,zoals ze vertelden, ook nooit of te nimmer gebruikt werden. Of je tienerdochter komt in haar nieuwe outfit naar beneden, met open mond kijk je naar de kleren, die jij ,in een grijs verleden, ook droeg.Maar slot op de mond is het devies, niemand zit te wachten op:Goh, dat had ik ook al aan, in de jaren 60.Een vernietigende blik is je antwoord. Ik heb dubbel gelegen, het was zo herkenbaar. Schoenen kopen, was ook een item. Als je een iets grotere maat hebt, laten we zeggen, maat 41 ,werd je bijna uitgelachen door de 16 jarige verkoopster.Nee mevrouw, DIE maat hebben we niet!. Allerlei leuke modelletjes passeeren de revue,maar wat moet je nemen? Bij het ene paar lijk je op je grootmoedertje,inclusief de bulten en eksterogen en met het andere ,snoezige, fijne stelletje schoentjes, lijk je wel een overjarige travestiet. Ik had buikpijn van het lachen, vooral omdat ze er dus ook een vrouwelijke ,oudere, ietwat gezette actrice doorheen hadden "lopen", die het allemaal voordeed. Het keukekastje ging open en renkeldeklengkleng, vielen alle deksels van de deksels handige, overbodige apparaten op de grond, waarna jij weer drie kwartier bezig bent, alles glibberend en glijdend in het keukebkastje te proppen. Uiteindelijk gaat het laatste dekseltje en weerbarstige snoertje erin en kleun je met een smak het deurtje dicht, voordat alles weer op de grond dendert. Herkenbaar Dames? Een keer per weer zenden ze het uit,voorlopig, op maandagavond om 23.00.Het programma duurt maar een half uur en dat is genoeg, om je met een brede lach achter laten.Heerlijk, engelse humor en zo waar!.Ik wens jullie een hele fijne dag, Saartje
Truusje eet goed, bedelt als de beste, slaapt prinsesheerlijk bij ons,alleen als haar oogje gezalfd moet worden sprint ze weg, tegen de deur aanlopend met d'r lampekap. En haar pootje is nog kaal van het infuus en de narcose.Ik ben zo blij, dat mijn kleine allesie weer opknapt. Fijne zondag, groetjes, saartje
Vanmorgen om 8.30 moesten we haar brengen en om 11.30 kregen we een telefoontje, dat ze geopereerd was. Of we de tumor op kweek wilde zetten, vroegen ze, om te kijken of het goed of kwaadaardig was. Na een tijdje overlegd te hebben, besloten we dat niet te doen. Truus is 12 jaar, we houden haar scherp in de gaten,maar om nu een beestje op deze leeftijd nog een behandeling tegen kwaadaardige kanker aan te doen, dat willen we niet. Bovendien kan het goedaardig zijn. De assistente van de dierenkliniek gaf ons gelijk. Nu is ze weer thuis, we hebben haar om 14.00 uur op mogen halen. Nog wat wankelend en met een kale poot van het infuur en de narcose. Ze heeft een grote kap op haar koppie, want ze mag volstrekt niet aan haar wond komen. Boven haar oogje hebben ze een driehoekje weggesneden en dat is gehecht. Bedelen deed ze alweer na een uur, dus dat is een goed teken. Ze wil alleen steeds krabben, om die kap af te krijgen. Met een kleine bloeding en een hysterische Saar als gevolg. Nadat Lief het met gazen had schoongemaakt, bleken de hechtingen er nog gewoon te zitten. Nu ligt ze te slapen op de bank.Met een kruik in haar rug en toegedekt. We moesten haar nl. warm houden. En ik........ik ben moe, heel erg moe van de spanning. Het grootste probleem zal zijn, haar pootjes weg te houden van haar oogje. Pffff. Maar goed, ik heb zoveel lieve reacties van jullie mogen ontvangen, dat ik jullie even op de hoogte wilde houden. Fijn weekend allemaal, liefs, Saartje
Ik heb even niet zo'n zin, om een stukje te schrijven.Ik ben nl. erg zenuwachtig.Morgen wordt Mijn allerliefste Truus geopereerd aan een tumortje aan het ooglid en ik HEB het niet meer. Misschien helemaal niet nodig, maar ja, ik kan er niks aan doen.Ben er misselijk van. Later op de dag ,kom ik wel op de blogjes langs.Liefs, Saartje
, Vanmorgen even naar het journaal gekeken op RTL4. Meestal kijk ik BBC en lees teletekst op de nos site. Deze zijn mij nl. een beetje te eenzijdig,maar dat doet er niet toe. Vanmorgen keek ik dus even "live"en de rellen,vechtpartijen en gekonkel vlogen je weer om de oren. Ik word echt oud, want het eerste wat door me heen schoot, was:wat is er in vredesnaam met de wereld aan de hand? Vechten,bedrog,ruzie,niemand "pikt"meer iets.Het is om moedeloos van te worden. Ik heb al diverse vrienden, die zeer selectief het nieuw lezen,omdat ze er gewoonweg niet meer tegen kunnen. Och ja, oorlog en aanslagen zijn van alle tijden,maar nu moeten we ook alles te weten komen. Als er in Papoea een man een vingerkootje heeft gebroken, dan krijgen wij dat in "breaking news" Nu het gelieg en gekonkel weer over de verkiezingen, die hier verleden week zijn gehouden.Zelfs stembus fraude wordt niet geschuwd.Een smet op een democratie. Alhoewel, is het nog wel een democratie? Ik heb mijn twijfels. Maar ik ben, zoals al eerder geschreven een liefhebber van plaatjes en foto's uit de Victoriaanse tijd. Meestal veel mooier gemaakt ,dan het werkelijke leven voor de simpele mens was, maar Saartje wil ook wel eens wegdromen. Ik stuitte op een foto van onze oude koningin Wilhelmina,op bezoek in een stad. Samen met haar echgenoot in een open caleche(heet het geloof ik),met een rijder te paard er voor en eentje erachter. Dat was het.Rijen mensen stonden hen toe te juichen. Een andere foto liet de koningin zien, tijdens een ander bezoekje ten lande. Hier was zij zelfs alleen maar vergezeld van de plaatselijke "bromsnor Ëen veldwachter was alles wat er nodig was, om Hare Majesteit te beschermen. Kom daar nu eens om. Zelfs de gewone mense in de stad, mag dankbaar zijn,als ie er zonder bespuwd, bedreigd of bedrogen te zijn geworden,de dag weer doorkomt. Steeds meer mensen schaffen bewakingcamera's aan en heus niet, omdat ze liggende gelden hebben. En terecht of niet, volgens de roeptoeters van de poltieke partijen is er:Nieta aan de hand hoor, incidentje, gewoon doorlopen, of ,als je bedreigd wordt, Boe roepen. Ja lieve bloggers, zo'n minister hebben wij, die vindt ,dat je geen geweld moet gebruiken en boe moet roepen. Je zal een dove boef hebben. Boe,BOE BOEEEEEE, BOEHOEEEEEE Dat schiet ook niet op Nu is er weer gedonder met de stembussen in Rotterdam, in "lollige"kringen ook al Harare aan de Maas genoemd. Dan denk ik:Hallo, waar is mijn oude wereld gebleven. Dan zie ik die foto's van de bezoeken van Wilhelmina weer en dan bekruipt mij een raar gevoel. Ooit leerde ik op de lagere school,over de grote volksverhuizing, wat met veel oorlog, geweld en dood gepaard ging, ergens in 300 of zo. Allerlei stammen en volken kwamen en moorden elkaar uit. Zouden de Romeinen toen ook:incidentje, niks aan de hand, we moeten ze een buurthuis geven ,hebben geroepen? Ik denk het niet, het zou ook niks hebben opgeleverd, denk ik, net zo min ,als dat het nu doet. Maar daarom heb ik, nu ik een oude Saar word, steeds meer het gevoel, dat mijn wereld met door de vingers glipt. En narigheid en geweld is er altijd geweest, maar niet zo veel en vaak ,als momenteel, daarom kijk ik soms liever naar romantische oude plaatjes en foto's,dan naar de zure gezichten van de Journaallezers. Laf en niet in de werkelijkheid staand??? Misschien is dat wel zo, maar ik weet niet ,of de huidige werkelijheid wel zo goed voor mijn bloeddruk en geestelijke gezondheid is. Ik ga nu over tot het verwijderen van zeer hedendaags stof en soppen van de hedendaagse badkamer. Ik wens jullie een dag met veel zon en zonder narigheid. Bijgaand een foto van Wilhelmina op stadsbezoek
Truusje eet goed, bedelt als de beste, slaapt prinsesheerlijk bij ons,alleen als haar oogje gezalfd moet worden sprint ze weg, tegen de deur aanlopend met d'r lampekap.
Lieve allemaal
,
