Mijn vrouw Simone overleden op 20 - 11 - 2013

Eén november: Bezoek met de familie aan mijn vrouw op de strooiweide.

ZEG HET MET BLOEMEN, HET IS ZOVEEL MOOIER.

AMOR

Het lieve kind
draagt in zich
een spoor van liefde
een zweem geluk

Wacht
op ontluiken

En haar kust Amor
zacht de hals
en sluit haar ogen

Voor eeuwig
                                    © Nest Martens

Zomerterras onder een winters sneeuwtapijt.

Op een morgen doet een pastoor de deur van zijn kerk open
en vindt daar 

een dode ezel .

Hij weet niet goed wat te doen en belt dan maar de burgemeester met het verzoek om het dier te laten weghalen.

'Los uw problemen zelf op', zegt de burgemeester, die feitelijk een gloeiende hekel aan de pastoor heeft.
'Per slot van rekening is het uw taak de doden te begraven !'
'Daarom bel ik u juist op', zegt de pastoor. 'Volgens het reglement moet ik eerst de familie raadplegen !'

MIJN DOKTER ZEGT:

Wodka + IJsblokjes = Slecht voor de nieren!
Rhum + IJsblokjes = Slecht voor de lever!
Gin + IJsblokjes = Slecht voor de hersenen!
Whisky + IJsblokjes = Slecht voor het hart !


Het lijkt erop dat die ijsblokjes voor alles slecht zijn.

Buienradar aanklikken en een beetje uw weg zoeken
.. 

En debatteren dat ze kunnen.


Het zijn prachtvogels die zwanen.

De spreuk van de eeuw.

Mooie natuurfoto

WERKDAG

Gegoten in zijn kleren
boordje om
de aktentas
Kantoortje in
de uren vliegen
De klok wekt hem
tijd om te gaan

De aktentas
de flinke stap
zonovergoten straten
De herberg in
een kop alcool
landen op de maan

Van lieverlede
dorst naar meer
hij komt in kwade buurten
rode lampen branden
Zo gaat hij in
komt niet meer uit
serieus gaat nu beginnen

Boordje af
piemelnaakt
van bil als echte man
de uren vliegen

Blijgezind
goedgebeurt
dan toch
zijn best gedaan

Naar huis toegaan
met boordje aan
de aktentas

De plooien gladgestreken

                                          © Nest martens 

 

HET ZERE HART

 

Goede geest
die in mij huist

 

Gij welgekomene
die behoedzaam maant
zacht de vinger legt
op mijn zeer

 

Mij opheft
ten naaste bij
mijn schaduw bent

 

Zo kan ik u allen
tegemoet zien
gecorrigeerd
en mijn oog
laten glijden
uw wonden zoeken

 

En mijn pleister leggen

Op uw hart

© Nest Martens

Van een verrassing gesproken. Deze kan tellen.

Een jonge echtgenoot komt thuis
Zijn vrouw vliegt hem om de hals en zegt:
"Schat ik heb groot nieuws: ik ben al een maand overtijd. Ik denk dat we een kindje gaan krijgen! Ik heb bij de dokter een zwangerschapstest gedaan en binnen een dag of twee zullen wij het resultaat kennen. Zolang wij het resultaat niet kennen, vertellen wij aan niemand iets."

De volgende dag telefoneert er bij hen een klantenadviseur van ELECTRABEL i.v.m. een onbetaalde factuur.
U bent mevrouw Tilleul?"
"ja"

"Mevrouw, u bent een maand over tijd."
"Maar, hoe weet jij dat?"

"Wij hebben computers, het is ingeschreven in onze gegevensbank."
Wablieft? Ingeschreven in uw computers?"

"Zeker weten"

's Avonds vertelt mevrouw dit verhaal aan haar echtgenoot die,wild van woede, zich de volgende dag naar de hoofdzetel van de electriciteitsmaatschappij begeeft.
"Wat is dat hier voor een toestand, jullie schrijven in de computer dat mijn vrouw een maand over tijd is. met wat bemoeien jullie zich?"
Luister. zegt de klanten adviseur, blijf kalm, het is niet zo erg. Ze is nog niet voldaan."
"Niet voldaan? Wat zeg jij nu? Voldaan of niet voldaan, jij moet je daar niet mee bemoeien!"
"In dat geval moet ik je verwittigen dat hij zal worden afgesneden."
"Wat? Afgesneden? Maar je bent gek! En wat gebeurd er dan met mijn vrouw?"
"Dat weet ik niet. zij zal zich met een kaars moeten behelpen!"

Gepensioneerden zijn goud waard

Hoezo ouderen zijn niets meer waard???

We hebben zilver in onze haren,
goud in onze tanden,
gas in onze darmen,
stenen in onze nieren,
lood in onze schoenen,
kalk aan onze nagels,
staal in onze heupen,
plastic in onze knieën,
vol met dure medicijnen,
lijken we wel op goudmijnen.
een mens met zoveel mineralen,
is met geen miljoen te betalen.
daarom ga ik fier door 't leven,
neem kritiek op als een spons,
want door al die rijkdom,
DRIJFT DE ECONOMIE NOG STEEDS OP ONS.

 

In 2008 is de prijs "thuis voor een beeld" door Maldegem binnengehaald.

DE ROEPENDE

Het is zo weinig
het is zoveel
ik geef iets
maar krijg wel meer

Mondjesmaat
is wat ik doe
af en toe

En zie
mijn uitgestoken hand
mijn vragenblik
mijn onverzadigbare honger

Omzichtig
weeg ik
schuw geef ik

Maar mijn krijgen
is niet stil
het schreeuwt

Mijn goed behoed
glipt
door de kieren van mijn hand
Vang het
wik het

Maar dagen komen
dat men doof is
voor mijn vragen
Dat niemand hoort
hoe luid ik roep
dat ik wil geven

En ik alleen
mijn echo hoor

En weet
waarom men doof is
                                      © Nest Martens.

Vrouwelijk schoon kan je nooit in cijfers
achter de komma uitdrukken.
Het zijn juist de afrondingen
die het zo mooi maken.

DE WIELRENNER
 
Met zijn kop, krom over zijn stuur gebogen
de mond wijd opengesperd
happend naar lucht
al stampend, zichzelf martelend met de pedalen,
beukend tegen de felle wind.
 
Zijn pezig, gespierd lichaam
door zon, weer en wind
gehard en bruingetint,
kilometervretend
niet wetend
of hij of een ander,
vandaag de wedstrijd wint.
 
Gedicht:  Jean-Piere Willems.
Constructie in ijzer en polyester: Luc Van Hoecke

Kunstwerk: te bezichtigen in het St-Annapark Maldegem
 

Bier zonder alcohol is als een BH op de waslijn.
Het beste is er uit.

Gemeentehuis Maldegem.  Fietspad door het park.   Achterzijde Sint-barbarakerk



Overgenomen uit de folder "Gemeenteplan Maldegem"

KROKODILLEN.

TERUGKOMST

Tijd
om terug te gaan
mijn stappen wissen
bij het keren

En aan uw deurbel staan
beladen
Mijn onheil om mij heen

En drukken

Het komen horen

De deur gaat open
De vreemde man

Twee vreemde mannen

Wat leest de blik
de opgetrokken wenkbrauw

En staan wij dan
versteend
en komt zij ook

Wij drieën dan
En komt nog een

Die PA zegt

                                             ® Nest martens

DE GONG.

De Stef die wel eens de bloemetjes durft buiten te zetten,
was trots op zijn nieuw appartement en na een avondje
stappen toonde hij het aan enkele vrienden.
Zo kwamen ze op de gang van de slaapkamers en daar
hing een grote koperen gong.

                

"Wat gebeurt er met die gong?" vroeg de Jos.
"Het is geen gong... maar een sprekende klok"antwoordde de Stef.
"Een sprekende klok? Eerlijk waar" vroeg de vertwijfelde Jos.

"Jàjà,"    bevestigde de stef.

" En hoe werkt zoiets dan?" vroeg de Jos met een achterdochtige blik.
"Kijk" zei de Stef. hij nam het bijhorende slaghout,
gaf een oorverdovende slag op de gong en deed dan een stap achteruit.

De gasten stonden verbaast naar elkaar te kijken,
tot plots van uit de slaapkamer iemand schreeuwde:
" zijt ge nu helemaal zot geworden! Het is verdomme
kwart voor vier in de morgen."

"Voilla: nu hoort ge't zelf hoe de sprekende klok werkt."

GEBRANDE AARDE

Mijn troon wankelt
mijn leger sneuvelt
mijn rijk krimpt
ik heb nog slechts mijn burcht
mijn eiland
graven rondom mij
ik ben geen keizer meer
geen heerser    geen winnaar
ik ken slechts puin
en blakermuren
ik hef mijn hand naar horizon
waar vreemde legers doemen
één boogscheut ver
ik schrijf mijn laatste wil
mijn laatste wens
ik laat niets na
de dode boer    de dode vrouw
het dode kind
de laatste soldaat
en puin tot de hemel
dit zal mijn uitvaart zijn
gesleept door paarden
mijn wrede uur
mijn hongerdood
mijn laatste roep
mijn groet aan al wat was
mijn keizerin gaat met mij
© Nest Martens

         Dat ben ik met mijn vrouwtje Simone in ons stamcafé "De Koetshoeve"





                Mijn vrouw met haar vriendinnen Diana en Marie-Louise bij het 
                wekelijks koffiekransje in "café-restaurant De Koetshoeve" 

Zonder benen

Gerrit zit zonder benen in zijn rolstoel aan een winkelcentrum vóór de Shoe-Post even uit te rusten.

Hij heeft zijn pet afgezet en op zijn schoot gelegd.

Komt er een man aan die een biljet van 20 euro in Gerrit's pet gooit en zegt: "Alsjeblieft, koopt u maar een paar mooie schoenen”

Gerrit is wel flink in zijn wiek geschoten voor deze attentie.

Even later komt zijn vriend eraan. "Sjonge sjonge, wat zie jij er boos uit. Wat is er gebeurd?"

Gerrit vertelt het hele verhaal.

"Wat vervelend," zegt de vriend, "Ik had het niet gepikt en die kerel direct een flinke schop onder z'n kont gegeven."

Als Gerrit dit hoort, slaan de stoppen bij hem helemaal door en rolt hij laaiend van woede naar huis.

Zegt zijn vrouw tegen hem: "Jeetje wat ben jij boos. Is er wat gebeurd?"

Gerrit vertelt haar het verhaal van de man met de 20 euro en de reactie van zijn vriend.

Waarop zijn vrouw zegt: "Nou zeg, jij bent ook snel op je teentjes getrapt....."

 

WISKUNDIGE ROMANTIEK

 

Slimme man + slimme vrouw = romance

Slimme man + domme vrouw = affaire

Domme man + slimme vrouw = huwelijk

Domme man + domme vrouw = ongewenste zwangerschap

 

WISKUNDE OP HET WERK

 

Slimme baas + slimme werknemer = winst

Slimme baas + domme werknemer = productie

Domme baas + slimme werknemer = promotie

Domme baas + domme werknemer = overuren

 

WISKUNDIG SHOPPEN

 

Een man zal EUR 20 betalen voor een voorwerp van EUR 10 dat hij kan gebruiken.

Een vrouw zal EUR 10 betalen voor een voorwerp van EUR 20 dat ze niet nodig heeft.

 

ALGEMENE STATISTIEKEN EN VERGELIJKINGEN

 

Een vrouw maakt zich zorgen over de toekomst tot ze trouwt.

Een man maakt zich pas zorgen over de toekomst wanneer hij trouwt.

Een succesvolle man is er één die meer geld verdient dan zijn vrouw kan opmaken.

Een succesvolle vrouw is er één die een dergelijke man kan strikken.

 

WISKUNDIGE BENADERING VAN GELUK

 

Om gelukkig te zijn met een man, moet je hem heel veel begrip schenken en een beetje liefde.

Om gelukkig te zijn met een vrouw, moet je haar veel liefde schenken en niet proberen haar te begrijpen.

 

WISKUNDIGE LEVENSDUUR

 

Getrouwde mannen leven langer dan vrijgezellen, maar vrijgezellen leven liever.

 

WISKUNDIGE WIJZIGING

 

Een vrouw trouwt met het idee, dat de man zal veranderen, maar dat doet hij niet.

Een man trouwt met de hoop, dat de vrouw niet zal veranderen, maar dat doet ze wel.

 

LOGICA

 

Een vrouw zal altijd het laatste woord hebben in een discussie.

Alles wat de man daarna nog zegt, is per definitie het begin van een nieuwe discussie

 

De uitvinder van de Harley-Davidson, Arthur Davidson, stierf en ging naar de hemel.
Bij aankomst aan de hemelpoort zegt Sint Pieter:
"Mijn zoon, je bent altijd goed geweest en jouw moto's hebben de wereld veranderd,
daarom mag je ontmoeten wie je wil."
Arthur dacht even na en zei:
" Ik wil God ontmoeten!"
Sint Pieter bracht hem naar de troonzaal en stelde hem voor aan God.
God herkende meteen Arthur en sprak tot hem.
"Zo, dus jij bent de uitvinder van de Harley-Davidson?"
"Inderdaad, dat ben ik" antwoorde Arthur.
God repliceerde:
"Dit was geen goede uitvinding... Het is een onstabiel voertuig, lawaaierig en luchtvervuilend,
gecompliceerd in onderhoud met een te hoog verbruik.
Arthur, zat een beetje verveeld met dit commentaar, en repliceerde:
"Verontschuldig mij, maar heeft U de vrouw niet uitgevonden?"
"Ja, dat was ik!" antwoordt God heel trots.
"Ok, dan tussen ons, twee beroepslui: uw uitvinding was zeer ongelukkig."
-De voorophanging is zeer onstabiel.
-Ze is zeer lawaaierig en tatert te veel aan hoge snelheid.
-In veel gevallen is de achterophanging wat zwak en vibreert te veel.
-De inlaat staat te dicht bij de uitlaat.
-En de onderhoudskosten zijn onwaarschijnlijk hoog."
God dacht even na en antwoorde:
"Inderdaad, het is zo dat mijn uitvinding fouten vertoont, maar voortgaande op
data in mijn bezit, kan ik je vertellen dat er meer mannen op mijn uitvinding
zitten dan op de jouwe." 

WANHOOPSDAAD

Oud lijf
op oud wijf
wat kraakt
wat breekt

Hoe piept
de hijg
de rochel

En tandeloos gekus

ach
stille strijders
stervend nu
na wanhoopsdaad

Wat siert de zerk
een avondzon
een gouden valk

Een tuil
van nadestanden

En regen
om verdriet
                                         © Nest Martens

     Verfemmers altijd in de koffer zetten. Nooit op de achterbank  plaatsen.

Twee vrienden zitten in alle stilte rustig te vissen...

duidelijk om de vis niet te verstoren,

Tot Bob plots de stilte verbreekt, en zegt.
« Ik denk dat ik ga scheiden. Dat is nu al twee maand dat Ann niet meer praat tegen mij»

Terwijl hij langzaam voortslurpt van zijn biertje antwoordt Anton:
"Denk nog maar eens goed na. Zo’n vrouwen zijn héél moeilijk te vinden "

 

Dank zij het mooie lenteweer is het heelijk vertoeven in het St-Annapark Maldegem.
Het is pas half april en bijna het hele park staat in het groen en in volle bloei.





 
Dat is pas genieten, met een prachtig lentezonnetje en een babbel waarbij
de discussie hoog, maar fair kan oplopen om toch maar zijn gelijk te halen.

De Jos komt weer eens zeer laat thuis, en zijn vrouw vraagt :

"Hé manneke, waar hebde gij deze keer zo lang gezeten"

De Jos vraagt heel geheimzinnig:

"Kunde gij zwijgen"

" Ja zeker...!" zegt ze met een nieuwsgierige blik in haar ogen.

"Awel zwijg dan...!"

                            Gezellig onderonsje voor de uitwisseling van het nieuws van de dag .                                   

BELG WORDEN

Ahmed vraagt aan de leraar in de klas als hij belg zou kunnen worden.
Ja zeker! zegt de leraar. Maar dan moet ge wel uw best doen in de
school en zeker 8 op 10 halen op het examen voor lezen, schrijven
en rekenen. Ik zal zeker mijn best doen, zegt Ahmed, en hij studeert
dat de stukken eraf vliegen.
Op het eindexamen behaalt Ahmed met glans 10 op 10 op al de
nodige vakken en vraagt aan de leraar als hij nu wel belg is geworden.
Dat is zeker dat ge nu met zoëen goede uitslag belg bent.

Fier als een pauw komt hij thuis en zegt tegen zijn moeder. Ma! Ik ben
zojuist belg geworden. Zij wordt van verbazing rood en wit ter gelijker
tijd, gij wordt nooit belg ge zijt turk en ge blijft turk. Nee ma ik ben nu
belg en kan niet meer veranderen. Zij roept en tiert dat hij turk blijft.

Op dat ogenblik komt de vader thuis en vraagt wat er gaande is.
Als ge nu bedenkt zegt zij, dat onze kleine nu belg is geworden.
Als de vader dat hoort kan hij met zijn woede geen blijf en geeft zijn
zoon, die alsmaar blijft beweren dat hij wel belg is, wat rake klappen
in het gezicht en moet zonder eten naar zijn bed.

De volgende morgen komt Ahmed met een koppel dikke blauwe ogen
de klas binnen. Hebt ge gevochten? Vraagt de meester. Bijlange niet,
maar ik ben nog maar een half uur belg en heb al ambras met twee
                                                turken

LUIEREN
 

Minnares  
 
     
  Een man en vrouw  dineren samen in een heel sjiek restaurant, wanneer een  verblindend mooie jongedame naar hun tafeltje komt, de  man een dikke zoen geeft, zegt dat ze hem straks wel zal  zien en terug wegwandeld. 

De  vrouw staart naar haar man en zegt: 'Verdomd, wie is dat  ???' 
'Oh', zegt de man, 'ik kan nu niet meer ontkennen, dat is  mijn minnares...' 

'Wel', zegt  de vrouw, 'dat doet de deur dicht, ik wil scheiden!'  
'Ik kan dat begrijpen', zegt de  man, 'maar denk eraan dat, wanneer wij gaan scheiden, er  geen inkoopreisjes naar Parijs meer komen, geen  wintervakantie meer op Barbados, geen zomerverblijf meer  in Toscane, geen Ferrari of Mercedes meer in de garage  en geen zeiljacht meer...  Aan u om te beslissen.'  
  
Juist  op dat ogenblik, komt er een vriend van het paar het  restaurant binnen met een niet zo mooie vrouw aan de arm.  
  
'Wie is  die vrouw bij Jim?' vraagt de vrouw.  

'Dat is zijn minnares', zegt  haar man. 

Antwoordt zijn vrouw:  'De onze is mooier hé' !!! 

DE LOFZANG
Zingend, spelend, genietend
Het mooie leven, geen jacht, geen roeier.
  Meedrijvend met het lot 
©Auteur "Nest Martens"

Een Antwerpse wandelaar ziet een persoon gehurkt zitten aan de oever van de Schelde 
Hij merkt op dat die gast met zijn rechterhand water uit de Schelde aan het scheppen is en er dan gulzig van drinkt. 
'Hé manneke,' roept de wandelaar 'ge meugt van dat water niet drinken!!!
Het is stark vervuild zulle! Het is giftig. Ge gaat er van staarreven!!'
Traag veert de gehurkte persoon recht, draait zich om en zegt tegen de wandelaar: 'Ikke Marokkaan. Ikke u niet goed begrijpe'.
Antwoordt de Antwerpenaar: 'DA GE MEE OE TWEE HANDEN MOET DRINKEN !!!'

JE SCHADUW

Nu je weg bent
en ik wacht
roer ik snaren in mijn hart
uw beeld ter ere

Wat was mijn zeggen
tot ik je vond
je haren streelde

Mijn lief
dat in mij waart
mijn trappen daalt
mijn treden klimt
mij kakent

Ik kijk in vlammen
offer wijn
je schaduw danst op muren
oranje in mijn schemer

Ik hoor je lach
ik voel je zijn
en warm mij aan de muren

                                                                  © Nest Martens

                  Lieg nooit tegen je vrouw
Een man belt naar huis van zijn werk en zegt: Lieverd, ik ben 
uitgenodigd om mee te gaan vissen in Schotland met mijn baas 
met een stel van zijn vrienden. We gaan een week weg zijn.
Dit is een goede gelegenheid om te proberen promotie te maken, 
dus zou jij zo lief willen zijn om een tas in te pakken met voldoende 
kleding voor een volle week?
Leg je ook meteen even mijn hengel en visbox klaar?
We gaan meteen vanuit kantoor, dus ik rijd dan snel even langs om 
alles op te halen.
Oh, en vergeet niet mijn nieuwe blauwe zijden pyjama in te pakken.
Vroulief denkt dat aan dit verhaal toch wel een luchtje zit, 
maar een goede echtgenote als ze is, doet ze precies wat haar man 
gevraagd heeft.
Aan het eind van de week komt haar man weer thuis.
Een beetje moe maar verder ziet hij er goed uit.
Zijn vrouw verwelkomt hem en vraagt: Heb je veel vis gevangen?
Ja, heel veel zalm, enkele snoeken en ook veel grote baarzen. 
Maar waarom had je eigenlijk mijn nieuwe pyjama niet ingepakt?
Maar dat heb ik wel gedaan

                                 Hij zit in je visbox

                         TANDEM                          

Beste vrienden voor het leven
                                                                        
                                                                  ©    Geboetseerd door Nest     Martens    

ZOEKTOCHT NAAR GELUK
 
     Het onvermogen
     het geluk te vinden in de eenvoudige dingen
©Auteur "Nest Martens"

                                              WENS AAN GOD

   Een diepgelovig man is bij zijn dagelijkse wandeling aan het
   bidden tot God.
   Bij het slot van elk gebed vraagt de vrome man aan God opdat
   hij een wens zou mogen doen. Na vele gebeden breekt plots
   het wolkendek open en verschijnt  God omgeven door een fel licht.
   "Beste man" zegt God "U bent mij steeds trouw gebleven en
   altijd mijn beste dienaar geweest daarom zal uw wens dan ook in
   vervulling gaan. Wat wenst u ?"
   De man, nog lijkbleek van de schrik zegt met bevende stem.
   "Ik zou graag Amerika eens zien maar heb zo een grote vliegangst
   dat ik niet in een vliegtuig durf te stappen.
   Daarom Heer God is mijn wens dat U een brug zou bouwen over de
   Oceaan van hier tot Amerika zodat ik met de auto dit land kan
   bezoeken." "Beste man, dat is wel een grootse wens die u daar hebt,
   en hebt u wel al eens nagedacht wat voor een enorm werk dat zal zijn,
   met al die peilers in die diepe Oceaan. Een iets eenvoudiger wens
   zou mij wel beter uitkomen."
   De man denkt een poosje na en  zegt "Wel ja 'k heb een eenvoudige
   vraag. Zou U Heer God mij de kennis willen geven om het vrouwelijk
   wezen te doorgronden."
   "Hmm" zegt God. "Hoe moet die brug zijn, twee of viervak?"  

Korte Vlucht

Ik sta op hoge piek
een verre adelaar
maar vlieg niet
Ik strek mijn armen
maar spring niet

Ik ben een valse vogel
ontstegen
even vrij

Maar
ik zal
weer mijn wambuis dragen
mijn kuras
mijn sandalen

Naamloos in het leger
meegaan met het vaandel
Zo wil men het
zo doet
de kleine adelaar

Ik zal naakt zijn
met een vrouw
vergeten wie ik ben
een korte roes
en weer marcheren

Ik zal naakt zijn
in mijn graf
Geen adelaar
geen vaandel
geen vrouw met wie ik vecht

Stilte kust mij
en niemand weent om mij 
                                    © Nest Martens

Bij een weekendtrip met de trein, Brussel - Parijs, stapt een
niet onaardige dame op en zet zich in de zetel naast mij.

Ik vraag heel beleefd aan haar of ze bij het raam wil zitten.

        'Nee, nu niet ik ben met verlof.'

VLUCHT Het leger sterft strijders vallen een na een Elk sleept zich en sterft zijn deel voor wat nog is Krijgers soldaten met faam met ideaal en vaandel om te zweren De trommen zwijgen hun blik is leeg Wachten zij op lans op stoot op pijn Hun zwaarden maaien de schilden weren Zij dunnen uit tot wonden resten Het leger sterft mannen zwalpen maken schansen Speuren naar de komst van sterken Handen klemmen handen hun schuwe blik dooft de schemer

die hen dekt onzichtbaar maakt één met aarde In vocht en kil rusten zij de kleren strak van vuil de monden droog hun kelen schor de botten pijnlijk Zij turen in de nacht naar vaag schijnsel Horen hijgen van een vriend uitgeput ontvliedt hem alles zijn bloed wordt slijk zo waken zij de morgen is hun vijand het licht hun pijn Ze zeggen laatste woorden zijn slechts schoften meer Een enkeling zaal komen weer in huis en niet meer weten waar allen zijn Zijn mond geen woorden en allen staren naar lege plaatsen Geen vaandel meer                                        © Nest Martens

WITTE PIJL OP BLAUW

Zie
wat tovert hij voor ogen
met breed gebaar

Luister
naar holle woorden
herhaald    herhaald

Laat hem molenwieken
de weg wijzen
naar goed of hellepoort
In mij
ligt het pad
dat ik bewandel

Dit is de weg
die mij leidt
tot hij doodloopt
en ik val
over de rand

Diep
en eindeloos
                                   ©Nest Martens

De Juul, 85 jaar, ligt op zin bedde in 't oedemansuus.
Ineens begunt ie doa te roepen.

KOKSIEDE !!

OSTENDE !!

OOSTDUUNKERKE !!

DEN OANE !!

MIDDELKERKE !!

En dat goa zo moa deure tot da de verpleegstre
komt angestormd in zin koamere.

Lap, Juul heeft ghieel zin bedde ondergescheetn.
De verpleegster van: "Moa Juul toch,
aje nu achter de panne geroopn.

Juul: "Godver, kwisten dat an de zee was,
mo kost er nie upkomn!"

LOGISCH.

Een student is gebuisd op het examen logistics en organitatie.
Na het examen gaat hij de confrontatie met zijn profesor aan.
Student: "Professor begrijpt U wel iets over het onderwerp?"
Professor: "Dat spreekt van zelf, zoniet was ik geen professor."
Student: "Goed, dan wil ik U graag een vraag stellen.
Indien U mij het correcte antwoord kan geven, aanvaard ik de
buis op mijn examen. als U echter het antwoord schuldig blijft
geeft U mij een A op mijn werk."
Professor: "Oké, wat is de vraag?"
Student: "Wat is legaal, maar niet logisch, logisch maar niet
legaal en daarbij noch logisch noch legaal?"
Na lang nadenken en overwegen blijft de professor het antwoord
schuldig en verandert zoals afgesproken de examenpunten in een A
Nogal gefrustreerd besluit de man die bewuste vraag aan zijn
beste student voor te leggen.
Deze antwoordt direct: Kijk professor, U bent 65 jaar en gehuwd
met een vrouw van 30 jaar, dat is legaal maar niet logisch.
Uw vrouw heeft een minnaar van 25 jaar, dat is logisch maar niet
legaal. Maar het feit dat U de minnaar van Uw vrouw een A geeft
voor zijn examen alhoewel hij gebuisd is, is niet logisch en ook
niet legaal."

't HUUSKE'

Moeder was druk in de keuke toeng ze inies kèihard riep:
"Vader, godis baute naar 't huuske en mokt die zitplank is"
Vader roept terug: "Dor is toch niks mis me 't scheithuus"
Dan moeder weer: " Tis wel waor jong, mokket nei mor in orde."
Dus vader wer noar baute noar 't weecee, bekeket is en roept
wer terug: "Mengs, der is echt hielemaol niks misme."
Moeder roept weer terug: "Nou, stekt auwe kop mor is in 't schietgat."
Vader kekt goe rond en roept: Mensg, in da gat is oek niks mis."
Moeder roept wer: "Nou den kommer mor trug out me aowe kop."
Vader wil zeine kop out 't gat omhoog trekke en roept den
beangstigend: Moeder, helpt mei is, want het hor van miene
board zit vast in een spleet van de plank!"
Waarop moeder rupt:
                   
                         " Da doe farrem zier he!"

Naliggen
Je rukt mijn boord
mijn hemd
mijn das
mijn onderkleed
mijn broek
mijn sokken
en ik lig voor u
Ik vrees uw blik

Maar je komt
richt mij
kust
overal

Wat zie jij
dat ik niet zie
Wat voel jij
dat ik niet ken
Wat vrees ik
dat ik niet weet

Maar jij omarmt
laat mij dringen

Naliggen
intens      diep
                
ziet ze mij
ontdaan
van alles
Zelfs niet meer man

Maar ze kust

Waarom
dan wel
                         © Nest  Martens

TERUGBLIK

De tijd
die blijft
is voor jou

Om wat ik kreeg
de zorg voor mij
Vrager     eiser
rechthebbende

Nu het avond is
wil ik bij je zijn
je handen nemen

Het is goed
het hart ruim
de kus gegeven

Onbekenden
elkaar ontmoet
en mooi geworden

Onafscheidbaar
na jaren
en ouder geworden

Het lief dat is gebleven
                                      © Nest Martens

Een Arabische student stuurt volgende e-mail naar zijn vader:

Pa.

Londen is schitterend, de mensen zijn vriendelijk en ik ben hier
echt graag. Maar pa, ik ben een beetje beschaamd als ik met mijn
gouden Ferari 599GTB op het college arriveer, terwijl mijn
medestudenten en leraars met de trein komen

Uw zoon, Nasser.

Antwoord van de vader:

Mijn liefste zoon.

Ik heb zojuist 20 miljoen US Dollar getransfereerd naar je rekening.
Stop met klagen en zagen en koop je jezelf ook een trein !

liefs, je vader.

De baas is zeer boos op zijn secretaresse omdat ze een paar foutjes
heeft gemaakt bij het overtypen van een document.

De baas zeer boos. " Ik geloof dat bij u uw verstand in uw slipje zit"

De secretaresse kijkt zo van onderop kwaad naar haar baas maar zegt
verder niks.

's Anderendaags ontvangt de baas een sms berichtje  van zijn
secretaresse met de volgende mededeling.
 
"Kan vandaag niet komen werken, heb deze morgen een
hersenbloeding gekregen."

ROERLOOS

Ik kan nooit
de uwe zijn
U niet
de mijne

Ons scheiden zeeën
kloven     bergen

Ik kan slechts wuiven
naar u

En wij blijven
roerloos
als pilaren

Dit is onze afstand
ons onoverbrugbaar

Onze zielen
gaan ten onder
aan ons
van elkander zijn

Ik kan u niet horen
niet voelen
niet kussen

Verre     kleine
vlekkeloze vlek
                                © Nest Martens

UITVAART.

Hij gaat
en keert niet weer

Steeds
het zelfde woord
het zelfde bed
de zelfde vrouw
algekend
glans verloren

Steengrond
geen bloem    geen plant
droogte

Waar is zon
en wind die leven blaast
de regenval

Dor   bruin   ros
verbrand
geen sprankel meer
niets smeult
onvermogen
niet zien
dat nog schoonheid rest

kijk in de spiegel
met doden leef je niet
ga
en keer niet meer.
                                   © Nest Martens

Regenboog

Donder    bliksem
onweer over land
ik hoed mij
tot zon komt
wolken open waaien
en alles als gewassen is

Een stap vooruit
uit mijn schuilplaats komen
het water gutst in riolen
alles glimt
getemperd

Ik lees mijn boek
mijn dagboek
de bladen om en om
tot geluk overblijft
herinnering aan liefde
spijs voor mijn honger

Nu er kringen
om de ogen zijn
herinnering waarheid is
en in mijn hart
resten zijn van goemoedigheid
van wat eerder was
en ik herbron
na deze lafenis
dit helder spoelen
de gorgel van mijn denken
slurpend in riolen

Ik zie de regenboog
                                      © Neste Martens

De Jef en de Charel hebben jarenlang naast elkaar op de zelfde werkvloer gestaan en zijn beste vrienden geworden. Beiden zijn
reeds enkele jaren met pensioen en hebben elkaar sindsdien niet meer gezien tot ze bij een wandeling op de zeedijk elkander tegen
het lijf lopen. De welligheid en de vreugde bij het weerzien kan
niet op en gaan op een terrasje een pintje pakken om dat te vieren.
Van één komen er twee komen er drie en de tongen komen wat
losser tot de Jef plots vraagt.
"Héwel Charel. Hoe zit da nog tussen de lakens, gaat dat nog een beetje." De Charel bekijkt zo met een scheef oog zijn vriend en zegt. " Jong Jef, toch nog minstens eenmaal per week." De Jef kijkt vol ongeloof naar de Charel en zegt. "Dat kan niet, daar geloof ik niets van." "En toch is het zo" antwoordt de Charel.
"En wat doet ge daarvoor" vraagt de Jef. "Niet zo veel, ik zal het u
uitleggen, 's morgens twee sneden peperkoek, 's middags twee
sneden peperkoek en 's avonds twee sneden peperkoek, dat is alles."
Maar de Jef heeft zo zijn twijfels en is wat wantrouwig.
's Anderendaags begint hij zo te denken, het moest nu toch eens
waar zijn en hij gaat een buurtwinkel binnen en komt met vijf reuze-
peperkoeken aan de kassa. De kassierster zegt tegen hem.
"Meneer. Ge weet toch dat hij beenhard gaat worden."
"Verdomme 't is toch nog waar" zegt de Jef. "Een ogenblikske
mevrouw, 'k ga er snel nog tien gaan halen"

TOT IK JE ZIE.

Waar sloeg mijn hart
warm en zacht
wat gaf tover
aan de dagen

Mijn hand telt
de krans van dagen
nu koude dwingt
mij binnen houdt
gesloten in mijn huis

Ik hoor de roep van eenden
ijlend door de lucht

De dag breekt open
tot schaars licht
vage schimmen haasten

Ik tel mijn munten
wat kan ik geven
om een sprankel goed

Mijn bitter drink ik
zoet vloeit weg
Mijn hand warmt
om een kom

Ik hul een deken
om mijn kou
Stel mijn deur
een handbreed open
tot ik je zie

Breng jij mij vuur
                                                          © Nest Martens

Vier katholieke moeders zitten samen op de koffiekrans en praten
over hoe ver hun zoon het wel heeft gebracht.

De eerste trotse moeder vertelt:
Mijn zoon is priester en als hij binnenkomt zegt iedereen
"Eerwaarde" tegen hem.

De tweede moeder glundert:
Mijn zoon is bisschop en als hij binnenkomt dan zegt iedereen
" Zijne Exellentie" tegen hem.

De derde moeder verklaart:
Niet dat ik jullie wil kleineren maar mijn zoon is kardinaal en als hij
binnentreed zeggen alle mensen "Zijne Eminentie" tegen hem.

De vierde moeder nipt even aan haar koffie maar zegt niets.
De anderen kijken haar vragend aan ???
Dan fluistert zij:
Mijn zoon is een formidabele, één meter negentig grote stripper.
Als hij ergens binnen binnenkomt dan roept iedereen:
        
                             "OH, MIJN GOD"

Wachten..

Wachten
op liefde

De komst
van hem
van haar
die streelt en kust
en lief heeft
Eén moment

Mijn dierbare
die hoopt en wenst
en biddend vreest
dit kort moment
is al
                                     ® Nest Martens

..

;



                                                                                  ©  Nest Martens

ARTRITIS.

Een dronken, fel naar alcohol ruikende man stapt de trein op en laat zich recht tegenover een priester op de bank neerploffen.
Zijn das en hemd zitten vol drankvlekken, zijn wangen zitten vol rode lippenstift en een half lege fles whisky steekt deels uit de zak van zijn gekreukte vest.
De man opend zijn krant en begint erin te lezen.
Na een vijftal minuten richt hij zich tot de priester en vraagt:
"Zeg, eerwaarde, wette gij d'oerzaok van artritis ?"
"Ja, mijn zoon, dat komt door erg losbandig te leven, te veel alcohol te drinken, het  bezoeken van prostituees, geen bad te nemen, en ook niet naar de mis te gaan, kortom losbandig leven in zonde"
"Amai merci", mompeld de dronken man terwijl hij terug zijn krant begint te lezen.
De priester, nadenkend over wat hij gezegd had en ook een beetje nieuwsgierig: "Neem me niet kwalijk maar hoe lang heb je al last van artritis?"
"Ikke? Ik heb geen artritis, mor ik heb hier just geleze dat de paus da heeft"

Terugblik

De tijd
die blijft
is voor jou
om wat ik kreeg
de zorg voor mij
vrager eiser
rechthebbende

Nu het avond is
wil ik bij je zijn
je handen nemen
het is goed
het hart ruim
de kus gegeven

Onbekenden
elkaar ontmoet
en mooi geworden
onafscheidbaar
na jaren
en ouder worden
het lief dat is gebleven

                                   © Nest Martens

Er sterft een Nonneke.

Zij gaat natuurlijk naar de hemel, alwaar ze door Sint Petrus met open armen ontvangen wordt.

Ze krijgt een rondleiding als een koningin.

Alles is mooi, schoon en proper maar...tot ze in een gang komen waar er een verschrikkelijk gekrijs te horen is achter één van de deuren.

"Wat gebeurt daar in 's hemels naam"? vraagt het nonneke.

"Och", zegt Sint Petrus, "daar moet je niet op letten, daar worden de gaatjes in de schouders geboord om de vleugeltjes in vast te maken."

Ze gaan verder en alles is weer mooi, schoon en proper.

Tot ze weer in een gang komen met een nog verschrikkelijker gekrijs achter één van de deuren.

"Wat is dat daar dan"?, vraagt het nonneke met de hand voor de mond om haar verbazing en afschuw te verbergen.

"Och" zegt Sint Petrus, "niet op letten, hier boort men een gaatje in het achterhoofd om het aureool in vast te maken.

"Amaai", zegt het nonneke, nu héél verontwaardigd en uit het lood geslagen, "hier blijf ik niet! wat een bloederige en wrede  toestand is me dat hier! dan ga ik nog liever naar de hel"!!!

Nu is het de beurt aan Sint Petrus om verontwaardigd te kijken, en roept dan ook verschrikt uit! "Maar daar gebeuren verschrikkelijke dingen! Die wil je niet meemaken! Daar gaan ze je zelfs verkrachten!"

"Dat is niks", zegt het nonneke, "dààr heb ik al een gaatje voor".

ROZEN

Ik leg rozen
op je graf
een tuil op kuil
mijn goede hart
mijn hand op hart
mijn goed woord
mijn wonderheler
zo ver weg

Nu je reis
je verder draagt
en ik
met je schim leef
tranen dep
het zilt ken
van herinnering
de wreedheid
van mijn denken
nu luiken dicht zijn
de deur gesloten
en ik je zie
je stem hoor
je bij me bent
in de koele kamer
mijn kuil

© Tekening en gedicht: Nest Martens

Ik filosofeer niet meer

Na 35 jaar huwelijk deed ik de
stommiteit om eens te filosoferen en
te zeggen tegen mijn vrouw:
"Schatteke 34 jaar geleden hadden we
een oud kot, een oude volkswagen en
een klein zwart-wit tv-ke. Ik sliep op
een ressort op de grond, maar met een
heel sexy wijfke van 21 jaar. Nu wonen
we in een comfortabel huis, we rijden
in een betrouwbare B M W hebben digitale tv
en een zacht bed met een goeie matras.
Jammer genoeg slaap ik nu wel met een
vrouw van 56 jaar..."

Mijn vrouwke bekeek me met half
gesloten ogen en zei: "Schatteke dat is
gemakkelijk op te lossen. Het enige
wat je moet doen: Zoek u weer een
jong, sexy wijfke en binnen de kortste
keren zorg ik ervoor dat ge opnieuw in
een oud kot zit, zonder auto en dat ge
weer tevreden kunt zijn met een oude
zwart-wit tv..."

Ledig graf.

 

Geen sprietje gras

Geen bloempje meer

De klokken hangen

Stil in torens

De luider is niet meer

Stilte daalt neer.

 

D e vlag halfstok

iedereen is wijlen
de kaars geblazen
het licht gedoofd
wie zal begraven

 

We blijven liggen
vergaan tot as

 

Liggend in de tuin
in bed
in de wagen
op de stoep
neergezegzn in bordeel

 

We zagen niet
we hoorden niet
we consumeerden

                                   
                                            © Nest Martens

 

WIT OMKRANST

Droomloos
staren wij naar verre einder
waar bergen doemen
uit nevel
zo ver weg
welke hand zal leiden
wie zal de staf geven
de broodzak
en sandalen
hoe lange dagen reizen
voor wij besneeuwde toppen zien
van reuzen
en wij tot het middel
in grondmist staan
de aarde niet meer zien
en kijken naar die flanken
hoe kunnen wij ooit klimmen
zo hoog tot aan het wit

© Tekening en gedicht;  Nest Martens

                      HET NICHTJE.

Charmante neef zag nichtje komen
en lichte even aan zijn hoed
zijn huid en oogjes glommen
wat hij zag was goed
zo rozig roze
geen doorntje dat stak
ze konden broer en zuster wezen
ze leken op elkaar

Hand en hand
stapten zij toen verder
zacht contact kroop omhoog
de arm langs tot het hart
ze hoorden merels fluiten
en ook wel klokjes luiden
omgeven door het lover
bleven beiden staan

Hij deed een strikje open
en zag iets meer van haar
het vulde hem met blijdschap
een beetje dieper weg
voor onverholen blikken
deed hij het bloesje af
en zag
twee popjes
rode neusjes

De zachtheid was verblijdend
hij pelde haar de laagjes af
tot heel het nichtje
prompt te voorschijn trad
hij knielde van devotie
en trok snel zijn kleren uit
ze holden door het gras
de zon was heel genadig
en toen ze beiden vielen
en naar de hemel stegen
op vleugeltjes
engelen bijna
vervuld van zaligheid
op wolkjes dreven
harpen hoorden
lachten zij
snikten zij

De wolkjes werden wolkenbank
en zo ruisten zij
geblust gekoeld
door regen
naar beneden

Op aarde weer
het nichtje en de jonge heer 
                                                  

                                                     ©  Nest Martens

Zondaar

 

Wie niet zondig is

mag mij wijzen

mijn misvorming

mijn ondeugd

de begerige hand

de dorstige mond

het loerend oog

mijn duister broeden

de kommer om mijzelf

mijn nood        mijn zonde

mijn kunsten   mijn wraak

 

Zal ik mijn huis herbouwen

tot bouwplaats

tot bergplaats

tot herberg

tot schrijn

waar ik mijn ziel kan bergen

zal ik sterven
zonder mij
                               © Nest Martens

Zijn eerste communie.

Karelke die ergens in een dorp bachten de kuuppe woont is pas zeven jaar geworden en mag zijn eerste communie doen.
Als hij aan de hand van zijn vader de kerk binnen stapt, valt het hem meteen op dat de andere communiekantjes allemaal vergezeld zijn van een vader en een moeder.
Hij vindt dat wel een beetje raar en zou graag weten hoe dat komt.
Na het communiefeestje bij de thuiskomst vraagt Karelke aan zijn vader.
"Pa; Waar kom ik eigenlijk vandaan?"
"Gij manneke; Gij komt van de ooievaar."
"Maar pa toch; Hoe is dat nu godsmogelijk, er lopen hier in het dorp tientallen lekkere vrouwtjes rond, en gij neukt n' ooievaar."

BLOEITIJD.

De lucht is helder
als bij vriesweer

De bomen staan in bloei
maar in mijn hart
is nog overvloed
aan vragen
die wachten
op antwoord

Tot beetjes van jezelf
losgeslagen stukjes
zich vinden
en ook daar botten
open springen
en bloesem bloeit

Na wintertijd
de dagen helder worden
in mij
                                                                 ©  Nest Martens.

HET GAAT BEGINNEN

Een man komt doodmoe na zijn dagtaag thuis.
Hij ploft zich in de zetel en roept naar zijn vrouw.
"Snel, een pintje voor het begint".
Zijn vrouw brengt hem het gevraagde pintje.
Hij drinkt het met volle teugen leeg.
Na enkele minuten vraagt hij weer.
"Snel, nog een pintje voor het begint."
Zijn vrouw brengt hem het pinte terwijl ze hem wantrouwig bekijkt.
Na tien minuten. "Snel nog een pintje, want het zal gaan beginnen/"
Zijn vrouw wordt kwaad en roept hem toe.
"Ga jij hier nu de hele avond zitten zuipen en mij commanderen?"

Waarop de man antwoodt."Voila, het is begonnen!!!

WIE HOUDT MIJ

De snelle dood
van zoete dromen
treft mij
hier in deze koele kamer
tussen muren
gevangen in mij
vluchten zij
naar open land
naar bos en hei
het dal
de heuvel wenkt
het gras is groen
de bloemen lief
de wind zo geurig
de lucht azuur
het water klaar
met vissen
die zwemmen onder vlak

Hier rust zacht mijn liefde
en wacht
in licht gevat
door zon begoten

Wie zal naast mij komen
wie houdt mijn hand

© Nest Martens

SPOELBEURT

Regenvlagen scheren straten
langs huizen
over daken
Alles druipt
nat en blinkend
Grote plassen
gorgel van riolen
de straten spoelen

De stad komt tot leven
elk trekt zijn deurtje open
en kijkt op
De lucht reeds vlekken blauw
resten wolken jagen

Het was droog en levenloos
verwelkt
bestoven

Nu is alles blank
mijn ziel gewassen 
                                  
© Nestor Martens.

De Charel en de Modest, twee kennissen, komen elkaar tegen.
"Hewel Charel 't is lang geleden dat we ons nog hebben gezien,
hoe gaat het ermee?"
"Slecht jong! 'k zit in een zwart gat en 'k zie niet hoe dat ik er moet uitkomen.
Mijn vrouw heeft mij laten zitten".
"Jamaar Charel! Zoniet hé, zwart gat of geen zwart gat maak er
het beste van en zorg dat ge uit dat zwart gat uitkomt".

Een hele tijd later zien ze elkaar terug en vraagt Modest "
Hoe gaat het met u? Goed zo te zien"
"Welja! 'k mag niet klagen. Onlangs heb ik een vriendinnetje leren kennen.
Een lief vrouwtje die goed voor mij zorgt, wat moet een mens nog meer hebben. Het is wel een negerinneke.

 "Zou u willen geloven dat dàt zwart gat nog meevalt".

Een blondje spijkert haar nieuwe houten vloer.

Telkens als zij een spijker uit het pak neemt bekijkt ze deze
aandachtig en regelmatig gooit ze eentje weg.

Haar, eveneens blonde, vriendin vraagt verbaasd wat dit moet voorstellen.

"Wel", zegt de eerste blonde, "bij de meeste spijkers zit de punt
beneden en de kop naar boven, maar er zitten ook verkeerde in
het pak: met de punt naar boven en de kop naar beneden".

"Wat ben jij toch een ongelooflijke domme trien", roep haar blonde vriendin,
"die gooi je toch niet weg! Die kan je gebruiken voor het plafond!"

PREDIKER

Troost mij
met je zijn
Je warme hand
die even drukt
Je ogenblik

Kijk hoe mij dat rust
mijn roep verstilt
en ik met open mond
je kus aanvaard

Wat geef je mij
hoe hunker ik

Sus mijn zinnen
de brei in kolkend hoofd
Maak mijn ogen zacht
veeg mijn schimmen

Zal je naast mij blijven
terwijl ik afkoel
Mijn vingers niet meer trillen
de laatste wrok verglijdt
Nu je mooie taal
in mij daalt
Het bloeden ophoudt
de wonde stolt

Jij zachte prediker
die mij looft
om wat is
dat nog leven wil

© Nest Martens

Een prachtig gedicht.
Te mooi om het te laten verloren gaan 
ergens in een of ander schuif.
  
Auteur is onbekend.
---------------------------------------------------

HET SPIEGELGLAS
  
Er leefde eens heel lang geleden
een boertje werkzaam en tevreden.
Van weelde was hij niets gewend
een spiegel had hij nooit gekend.
  
eens toen hij aan het spitten was
vond hij een stukje spiegelglas.
Hij nam't in zijn vereelde hand
't zat onder 't vuil en onder 't zand.
  
Hij veegde't aan zijn broekspijp af
en keek er in, en stond toen paf.
Mijn vader zei hij, saperloot
die is al vele jaren dood.
  
Mijn vader, och die goede man
hij is het en hij kijkt me an.
Hoofdschuddend stak hij 't in zijn zak
bekeek het thuis op zijn gemak.  

En hij begon te overleggen.
wat zijn vrouw ervan zou zeggen.
Ze was wat bazig zijn Katrien
zou er om lachen misschien.
  
Omdat hij daar zo bang voor was
verborg hij't onder zijn matras.
Maar telkens ging hij er weer heen
Mijn vader, zei hij dan tevreên.
  
Dat wekte argwaan bij zijn vrouw
die het hare er van weten wou.
En zodra hij weer de deur uit was
toen zocht en vond zij 't spiegelglas
  
Wat moet hij daarmee, peinsde zij
er moet iets niet in orde zijn.
Zo wantrouwde zij haar goede Hein.
Ze keerde 't om en keek
en raakte toen geheel van streek.
  
Daar heb je 't nou, ik dacht het wel
er is een ander vrouw in 't spel.
Mijn man, hij heeft geen hart in 't lijf
hoe houdt hij van zo'n lelijk wijf. !!!!!              

Een man zit in zijn stamkroeg aan de toog.
Plots komt de mooiste vrouw die hij ooit gezien heeft de zaak binnen.
Hij denkt na hoe hij ze kan aanspreken, en bestelt tenslotte een
van de beste flessen champagne die het café te bieden heeft.
Hij hangt er een briefje aan met de vraag of ze deze fles met hem wil opdrinken, en laat de fles door de ober aan de vrouw in kwestie bezorgen.

Ze leest het briefje, glimlacht naar hem, en schrijft een antwoord op het briefje, en laat het dan  door de ober terug aan de man bezorgen.

Op het briefje schreef zij:

"Geachte heer, als ik deze fles met u moet drinken, moet er zich in uw garage minstens een Mercedes bevinden, en op uw rekening minstens een miljoen staan, in uw broek moet 17 cm steken, en een vakantiehuis op de Canarishe eilanden zou ook welkom zijn"

De man leest dat wat grinnikend, en schrijft terug:

"Geachte dame, in mijn garage bevinden zich een Porche, een Ferrari, en ook nog een mercedes. Op alle 8 mijn rekeningen staat telkens meer dan één miljoen. Ik heb vakantie huizen in Bali, in Rome, in Florida en nog ééntje in Oostenrijk."

Maar nooit van mijn leven, zelfs niet voor de mooiste vrouw laat ik 6 cm verwijderen.

Intelligentietest voor politici.

Guy verhofstadt zit bij Jean-Luc Dehaene een pintje te drinken.
Zegt Guy Verhofstadt:

"Toen jij premier waart, draaide de regering toch beter.
Hoe deet ge dat?"

"Wel" zegt Dehaene.
"Ge moet zien dat ge u goed omringt met slimme medewerkers."

"Hoe kunt ge weten dat ze wel slim zijn" vraagt Guy Verhofstadt.

"Door een klein raadseltje" antwoordt Dehaene en roep zijn vrouw
en vraagt haar: "Celie, uw vader en uw moeder hebben een kind.
Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?

Zegt Celie. "Dat is simpel, dat ben ik"

Terug op zijn kabinet denkt Verhofstadt eventjes zijn ministers
te testen en roept Steve Stevaert bij zich en vraagt:
"Kijk Steve, je vader en uw moeder hebben een kind.
Het is niet je broer en ook niet je zus, wie is het?"

De Steven fronst zijn wenkbrauwen en denkt diep na.
"Ik weet het niet zo direct, ik kom straks even terug."

Steve Stevaert gaat terug naar zijn bureel en komt onderweg
Gerolf Annemans tegen.

"Zeg Gerolf, ken jij het antwoord op dit raadseltje:
"Uw vader en uw moeder hebben een kind.
Het is niet je broer en ook niet je zuster. Wie is het?"

"Wel dat is makkelijk" antwoordt Annamans "dat ben ik."

De Steve bedankt hem en fier als een gieter gaat onze
Steve Stevaert terug naar Guy Verhofstadt en zegt hem:

"Ik weet het antwoord. Het is Gerolf Annemans"

Waarop Guy Verhofstadt paars kleurt en brult:
"Neen gij idioot, het is Celie Dehaene!"

HEKSJE

Ze kijkt
ze lokt
brutaaltje
de parels in haar mond
het puntje van haar tong
even

Red je    kap er mee
speel niet verder
valkuil
en dan
 
Bronst trekt door mij
ik tel mijn geld
haar spot in ogen
haar vinger raakt
mij even
aait de wang
verloren

Ik volg de dame
het straatje
de gang
de trap
het ledikant
het lijf
het wonder
borst
buik
bosje

Mijn hand beroert
geen hoertje meer
een heilige
het paradijs is open
de hemel in
daar blijven
in haar duister
in haar hol
                 
                                                                                 ©  Nest Martens

Oostends toiletgedicht.

Ist voar kart of voar e neure,
doe de grendel op de deure
broek omleige, rok omoge
azo bluf j' overal droge
ist e pisje of zient drollen
t' is int potje dan ze moeten rollen
ook al i gin tied
zorg da je' t papier nie der neffe smiet.

Trek je a' tlatste bladje
peist ook op de volgende ze gatje
ier moe je den tied nie rekken
moa o je vors goat, an de chasse trekken.
En ost achter t' chassen nog bluff plakkn
meug je gerust de burstel pakkn
zie je kleiren wel perfect
voa da je were vertrekt.

Voa da je vors goat nie vergetn
je nanden in te zeipen
dus o je peist op al die wenschen
zie junder propere menschen

HAVENLICHTJE

De zeilen strijken
binnen varen
en meren aan de wal
van boord gaan
en kijken naar het licht
het rode licht
de bar die open staat
voor lieden
die vergeten willen
en in armen rusten
van meiden
terwijl ze tasten naar hun ziel
het hoopje mens dat overblijft
en dorstig is
naar liefde
hoewel hij betalen moet
voor het soelaas
bij drank en vrouwen
tevreden met wat het is
oplapwerk
het hart heeft grote noden
een beetje troost vandoen
wat kleine liefde
een beetje vrouwenmelk

De averij hersteld
het rode lichtje groen geworden
getroost
gesterkt
de buidel lichter
varen maar.

                                                                       ©   Nest Martens

WAT IS POLITIEK ?

Een zoon vraagt aan zijn vader: Pap, wat is eigenlijk politiek.
Wel jongen, dat is heel eenvoudig. Kijk, ik breng het geld thuis,
dus ben ik het KAPITALISME.
Je moeder beheert het geld, dus zij is de REGERING.
Opa ziet er op toe dat alles ordelijk verloopt, hij is de OVERHEID
Het dienstmeisje is de ARBEIDERSKLASSE.
Wij hebben allen maar één doel voor ogen, namelijk jou welzijn.
Daarom ben jij het VOLK.
Je kleine broertje die nog in de luiers zit, is de TOEKOMST.

De zoon denkt na en vraagt of hij er een nachtje mag over slapen.

's Nachts wordt hij wakker omdat zijn kleine broertje in zijn luier
heeft gedaan en vreselijk schreeuwt.
Omdat hij niet goed weet wat hij moet doen gaat hij naar de
slaapkamer van zijn ouders. Daar ligt alleen zijn moeder en die
slaapt zo vast dat hij haar niet wakker krijgt.
Daarom gaat hij naar de slaapkamer van het dienstmeisje
waar hij ziet dat zijn vader bij haar in bed ligt, en ze met heel
vreemde dingen bezig zijn.
Hij ziet dat Opa door het raam toekijkt.
Ze zijn allemaal zo druk bezig dat niemand merkt dat hij voor het bed staat.
Daarom besluit de jongen onverrichtezaken terug te gaan slapen.

De volgende ochtend vraagt de vader aan zijn zoon of hij
met eigen woorden kan uitleggen wat politiek is.
Ja zegt de zoon: Het KAPITALISME misbruikt de ARBEIDERSKLASSE
terwijl de overheid toekijkt en de REGERING slaapt.
Het VOLK wordt volkomen genegeerd en toekomst ligt in de STRONT.

                          WIJS LAND

Om veel vechten                                Vergetelheid
om weinig sterven
om niets begraven worden               Even nog
                                                             een woord
Stil liggen                                            meer niet
eindeloos                                            Aarde in mond en oren

Wat is mijn oorlog                              Stil wijs land
mijn parool                                          waar koren groeit
mijn vlag nu
                                                             Waarom gestreden
De eer     de overmoed                     gevreesd
weg                                                      gehoopt
als lang gegeven kus                        
Jeugd vergaan                                   Waarom niet blijven
tot bleke botten                                   bij haar
                                                             die nu in armen rust
Wind schuurt                                       van iemand
de terp vervaagt                                 die je nooit zag
vlak nu                                                  Die liefheeft en mint
Gras groeit
en gele bloemen                                 En zij
waarop de vlinder rust                        even nog
                                                              denkt aan mij
Zon gaat op
legt haar stralen                                
maar voel ik dat                                           © Nest Martens

Ei bakken

Een vrouw is eieren aan het bakken als haar man thuis komt.

Hij loopt de keuken in en.
Begint meteen te roepen.

PAS OP !!!
MEER BOTER !!!
STOP!!  STOP!!
DRAAI ZE OM !!
BOTER !!
ZACHTER !!   ZACHTER !!
MEER BOTER !!
ZIE JE DAT DAN NIET ??
ZE GAAN AANBRANDEN !!
PAS TOCH OP !!
DRAAI ZE OM !!
SCHIET OP !!
HAAST JE !!
DRAAI ZE NU OM !!
STOP !!   STOP !!
PAS OP !!
TE VEEL BOTER !!
HET GAAT SPATTEN !!
ZET UIT !!   ZET UIT !!
PAS OP !!
JE GAAT JE VERBRANDEN !!
ZACHTER!!   ZACHTER !!
HOLA? HOLA TE VEEL BOTER !!
EN TE WEINIG ZOUT !! OHHH
TE WEINIG ZOUT!!

De vrouw is compleet overstuur en gilt:

Waarom roep je zo? wat is er aan de hand ?
De man draait zich om en zegt heel kalm,
terwijl hij de keuken verlaat:

Gewoon om je duidelijk te maken hoe het aanvoelt als
je naast mij zit in de auto.

Tekening van auteur "Nest martens" naar het gedicht
"WAAROM"
uit zijn bundel "Mijn vele malen mij"©

-----------

-----------

Tekening: van auteur "Nest Martens"
 naar zijn gedicht "Gluren" ©
Ingekleurd met Photo-Shop
 

                        GLUREN

Daar zie ik u                            Wat moet hij dan
daar zie ik haar                         beter thuis
daarzie ik hem                          in zijn zetel
met allure                                 maar dat wijf
zwierige stap
                                               En het hondje
Zie eens aan                             de krompoot
hoe ze gaan                              dat scheve ding
naar wie                                   voortdurend staan
naar waar                                 de poot omhoog
waarom
                                               En die vent
Ah het duister peilen                  maar wachten
en doorzien                              onnozelaar
hun zielen bloot voor mij
al geheimen                              En gij
zeker weten                              mijn kleine deerne
                                               die aangehuppelt komt
Wat bloost ze toch                    met korte rok
zo opgedrikt                             en boven open bloot
en die verwaande haan              mijn ogen rollen
zo krols als wat                         uit hun kassen
fatsoen gehad
kijk hoe hij lonkt                       Oude piemelaar
en ook zij heeft hem gezien        open bloot
                                                zonder rok
En die ander dan                        Doe 't gordijntje toe
wat een kleur                             en schaam uw zonden
wat een gang
uitdrukkingsloos                                 ©  Nest Martens