NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
  • edifferencer
  • conj
  • boysthose marry
  • lsistery
  • dshel

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Raadpleeg steeds je arts !
    Laatste commentaren
  • credit and background check kentucky free (
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • doing a background check za (checks background)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • Naply (Traulse)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • background check criminal records mn dhs (check background)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • background check records nj state police (background checks advance)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • past employment background check on self (check background)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • how are criminal background check done free in canada (
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • best employment background check verification form (arrest record check)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • cialis without a doctor's prescription Paf Paf (YtereShoma)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • employee background check services form template (arrest lookup)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie PatiŽnten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Strijd om erkenning
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Personality and chronic fatigue syndrome - Methodological and conceptual issues - Part I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


              Breekbaar - Toen ik in de spiegel keek...
              Guus Haenen

    Personality and chronic fatigue syndrome

    Methodological and conceptual issues

    Part I

    Stefan M. van Geelen a, Gerben Sinnemaa, Hubert J.M. Hermansb and Wietse Kuisc - aDepartment of Psychology, Wilhelmina Children's Hospital, University Medical Center Utrecht, The Netherlands - bFaculty of Clinical Psychology and Personality, Radboud University Nijmegen, The Netherlands - cDepartment of Immunology, Wilhelmina Children's Hospital, University Medical Center Utrecht, The Netherlands - Corresponding author. Division of Pediatrics, Wilhelmina Children's Hospital, University Medical Center Utrecht, P.O. Box 85090, KB.03.023.2, 3508 AB, Utrecht, The Netherlands

    The authors are grateful to Elise van de Putte, Coralie Fuchs, Gaston Franssen, Marc Slors and anonymous reviewers of this journal for their constructive remarks and suggestions on an earlier draft of this article. Preparation of this manuscript was supported by a Netherlands Organization for Scientific Research Grant (400-03-469) - © 2007 Elsevier B.V., 27-01-07

    Contents :

    1. - Introduction

    2. - Selection of studies

    3. - Results

    • 3.1 Ė Neuroticism

    • 3.2 - Personality disorder

    • 3.3 - Perfectionism, social desirability and extroversion/introversion

    • 3.4 Ė Personality : predisposing, initiating or perpetuating ?

    4. - Methodological issues regarding the study of personality in CFS

    • 4.1 - Study methods

    • 4.2 - Control groups

    • 4.3 - Patient populations and CFS case definitions

    • 4.4 - CFS and depression

    5. - Conceptual background of personality studies in CFS

    6. - Conclusion


    • Table 1 - US Centers for Disease Control case definition of CFS, 1994

    • Table 2 - Primary research on personality in CFS

    Nederlandstalige literatuur

    Among clinical psychologists, consulting physicians, scientific researchers and society in general an image has emerged of patients with chronic fatigue syndrome (CFS) as perfectionist, conscientious, hardworking, somewhat neurotic and introverted individuals with high personal standards, a great desire to be socially accepted and with a history of continuously pushing themselves past their limits.
    The aim of this article is to (a) give a concise review of the main recent studies on personality and CFS, (b) address the major methodological problems in the study of personality in CFS and (c) discuss some of the conceptual assumptions that seem to limit the research on personality and CFS.
    The results of the reviewed studies range from no evidence of major differences between the personalities of patients with CFS and controls, to evidence of severe psychopathology and personality disorder in patients with CFS.
    Although personality seems to play a role in CFS, it is difficult to draw general conclusions on the relation between personality and CFS.
    It is argued that this is partially due to the diversity and heterogeneity in study methods, patient populations, control groups and CFS case definitions.
    Personality should be regarded as an important factor to be studied in CFS.
    However, additional studies are needed, not focusing exclusively on personality disorder or personality considered on a general trait level.
    In recent developments in personality research, the continually evolving life narrative that makes sense of and gives direction to, an individual's life is also regarded as an important aspect of personality.
    New insights into personality and CFS might be gained by systematically studying the self-narratives of patients with the syndrome.

    1. - Introduction

    This article's main concern is the study of personality in the chronic fatigue syndrome (CFS).
    CFS is a syndrome of unknown origin.
    It is mainlycharacterized by a severely disabling fatigue and it is commonly associated with symptoms such as myalgias, headache, sleep disturbance, swollen lymph nodes and cognitive impairment.
    In recent years CFS has become a growing concern, not only for patients suffering from the illness and for their families, but also for medical science, clinical psychology and society in general.

    Some of these concerns already become apparent in defining what CFS is.
    In many cases, it is difficult to distinguish between idiopathic chronic fatigue, CFS and other unexplained medical conditions such as fibromyalgia, tension headache and irritable bowel syndrome, as these seem to be very similar and substantially overlapping (Aaron & Buchwald, 2001; Wessely, Nimnuan, & Sharpe, 1999).
    As no causes for CFS are found and definite markers for the illness are absent, the diagnostic process is usually extended and patients have to go through a whole battery of laboratory tests, physical examinations and psychological investigations before they are diagnosed with CFS.
    In 1988, the US Centers of Disease Control (CDC) proposed a set of diagnostic criteria to facilitate scientific research into CFS (Holmes et al., 1988).
    However, these criteria were criticized, not only because a large number of symptoms had to be present for a diagnosis of CFS, which might bias in favor of psychiatric morbidity (Katon & Russo, 1992), but also because it excluded such conditions as anxiety and depression, which some propose to be a result of the syndrome (Ray, 1991; Van Hoof, Cluydts, & De Meirleir, 2003).
    Therefore, less restrictive criteria were developed, amongst others in the UK by Sharpe et al. (1991).
    Consequently, the CDC criteria were also revised (Fukuda et al., 1994).
    At present these criteria are generally accepted and used for international research purposes.
    In Table 1 these criteria are presented.

    Estimations on the prevalence of CFS range from 37/100 000 (Lloyd, Hickie, Boughton, Spencer, & Wakefield, 1990), to 75-267/100 000 (Buchwald et al., 1995) and even 740/100 000 (Lawrie, Manders, Geddes, & Pelosi, 1997).
    However, these numbers are difficult to compare as different populations were studied and varying CFS case definitions were used.
    Estimations on the incidence of CFS are rare but, based on their assumptions with regard to the
    prevalence of CFS, Lawrie et al. (1997) estimated the annual incidence of CFS to be 370/100 000.

    Full recovery from CFS is unusual. In a recent review (Cairns & Hotopf, 2005) of studies on the prognosis of CFS, it was found that the median full recovery rate was only 5% and the median proportion of patients who had improved during follow-up was 39.5%.
    The prognosis for children and adolescents however, is generally somewhat better (Patel, Smith, Chalder, & Wessely, 2003).
    In a recent follow-up study of adolescent patients with CFS (Gill, Dosen, & Ziegler, 2004) it was found that, at a mean of 4.57 years after initial examination, 25% of the patients showed near to complete improvement and 31% showed partial improvement.

    Etiological studies into the possible causes of CFS have been abundant.
    Active viral infection has frequently been associated with the symptoms of CFS, but evidence for this hypothesis has not consistently been found.
    There appear to be no significant differences between patients with CFS and healthy controls in the prevalence of human herpes viruses, Epstein-Barr virus, cytomegalovirus, hepatitis C virus, adenovirus and parvovirus B19, amongst many others. (Buchwald, Ashley, Pearlman, Kith, & Komaroff, 1996; Koelle et al., 2003; Wallace, Natelson, Gause, & Hay, 1999).

    Immune dysfunction is another possible etiological factor that has been widely studied.
    Chronic lymphocyte overactivation with cytokine abnormalities in patients with CFS, associations between T cell markers and CFS and associations between low natural killer cells and CFS have all been reported (Patarca-Montero, Antoni, Fletcher, & Klimas, 2001; Straus, Fritz, Dale, Gould, & Strober, 1993).
    However, in a recent systematic review of the immunology of CFS, the authors noted that studies supporting almost any conclusion regarding the presence or absence of immunological abnormalities in CFS could now be found and concluded that no consistent pattern could be
    identified (Lyall, Peakman, & Wessely, 2003).

    The same holds true of studies on the role of the neuroendocrine system in CFS.
    Disturbed neuroendocrineimmune system interactions, low circulating cortisol, high nocturnal melatonin, abnormalities in the relationship between cortisol and central neurotransmitter function, a disturbance of neurotransmitters in HPA axis function and alterations in adrenal function in CFS have all been suggested and some evidence for these claims has been found (Cleare, Blair, Chambers, & Wessely, 2001; Demitrack et al., 1991; Kavelaars, Kuis, Knook, Sinnema, & Heijnen, 2000; Knook, Kavelaars, Sinnema, Kuis, & Heijnen, 2000; Segal, Hindmarsh, & Viner, 2005).
    Again however, in an extensive review on the neuroendocrinology of CFS, it was concluded that no consistent evidence of abnormalities could be found and that it was unclear whether neuroendocrine changes (if any) are primary or secondary to behavioral changes in sleep or exercise (Parker, Wessely, & Cleare, 2001).

    Along other lines of research, the psychiatric status of patients with CFS has received much attention.
    Several studies have reported a high prevalence of current psychiatric disorders in CFS, predominantly depression, somatization disorder and hypochondria (Ciccone, Busichio, Vickroy & Natelson, 2003; Schweitzer, Robertson, Kelly, & Whiting, 1994).
    However, while some studies concluded that psychiatric illness in many cases predated the development of CFS (Katon, Buchwald, Simon, Russo, & Mease, 1991; Lane, Manu, & Matthews, 1991), other studies concluded that psychiatric disorder was concurrent with the onset of CFS and therefore more likely to be a consequence of, rather than a risk factor to CFS (Axe & Satz, 2000; Hickie, Lloyd, Wakefield, & Parker, 1990).
    In that case, CFS is not seen as a manifestation of an underlying psychiatric disorder and more somatic causes are presumed (Komaroff & Buchwald, 1998).

    Neuropsychological deficits and impaired cognitive functioning in patients with CFS have also received widespread attention and have frequently been implied to be an important explanatory factor for some of the symptoms of CFS.
    People with CFS often complain of difficulties with memory and concentration.
    Several studies have described an impaired cognitive performance of patients with CFS on neuropsychological tests measuring speed of information processing, memory, motor speed and executive functioning (Busichio, Tiersky, Deluca, & Natelson, 2004; Cluydts & Michiels, 2001).
    Problems with neuropsychological functioning were found to be unrelated to depression, fatigue or anxiety (Short, McCabe, & Tooley, 2002) and have instead been related to low levels of physical activity (Vercoulen et al., 1998), a more extensive use of frontal and parietal brain regions (Lange et al., 2005) and even genetic traits (Mahurin et al., 2004).
    In contrast with this, many other studies have found no difference in cognitive performance between patients with CFS and controls and no evidence of any neuropsychological deficits in CFS (Fry & Martin, 1996; Schmaling, DiClementi, Cullum, & Jones, 1994).
    However, although in many studies objectively no cognitive differences between patients with CFS and controls are found, patients with CFS consistently report cognitive complaints and underestimate their actual performance on neuropsychological tests.
    This difference between the subjective perception of cognitive impairment and the absence of any objective evidence has led some researchers to speculate that, in contrast to laboratory cognitive tests, in CFS everyday cognitive tasks may require excessive processing resources leaving patients with CFS diminished spare attentional capacity (Wearden & Appleby, 1996) and other researchers to suggest that patients with CFS set impossibly high standards of personal performance (Metzger & Denney, 2002).

    Other risk factors for the development of CFS that have been implied (and for which some evidence has been found) are birth order (Brimacombe, Helmer, & Natelson, 2002), family reinforcement of illness behavior (Brace, Scott-Smith, McCauley, & Sherry, 2000), maternal overprotection in relation to the formation of belief systems about activity avoidance (Fisher & Chalder, 2003) and a family history of physical and mental illness (Endicott, 1999).
    However, as with all of the etiological studies that have been discussed so far, the contrary conclusions can also be found.
    In a large birth cohort study into childhood predictors of CFS in adulthood, in which more than 11 000 people were followed up until the age of 30, no associations between maternal or child psychological distress, parental illness or birth order and an increased risk of lifetime CFS were identified (Viner & Hotopf, 2004).

    There have also been many studies into possibly effective treatment strategies for CFS.
    However, presently there is no established, universally beneficial intervention for the management and treatment of CFS (Whiting et al., 2001).
    With regard to medical and pharmacological treatment, amongst others, intramuscular dialyzable leukocyte extract (Lloyd et al., 1993), intravenous immunoglobulin (Vollmer-Conna et al., 1997), hydrocortisone (McKenzie et al., 1998) and antidepressants (Vercoulen et al., 1996; Natelson et al., 1998) were investigated in placebo-controlled studies, without proving their effectiveness.
    Recently, the effects of galantamine hydrobromide (Blacker et al., 2004), polynutrient supplements (Brouwers, Van der Werf, Bleijenberg, Van der Zee, & Van der Meer, 2002), homeopathic treatment (Weatherley-Jones et al., 2004) and corticosteroids (Kakumanu, Mende, Lehman, Hughes, & Craig, 2003) have been studied in randomized controlled trials, but were also found to be ineffective.
    At the moment, only cognitive behavior therapy (Price & Couper, 2000; Prins et al., 2001; Sharpe, 1998) and graded exercise therapy (Wallman, Morton, Goodman, Grove, & Guilfoyle, 2004; Edmonds, McGuire, & Price, 2004) have shown some effectiveness, for a proportion of patients, in randomized controlled trials.

    So, CFS seems surrounded by controversy.
    Patients are confronted with a highly ambiguous illness that severely incapacitates them.
    In addition to this they suffer from the consequences of the unclear medical status of the disease.
    Due to the uncertainties surrounding the etiology of CFS, its symptomatology and the overall objective 'realness' of the syndrome, they are likely to encounter disbelief concerning their medical condition (Friedberg & Jason, 2001).
    At present it is being discussed whether the impact of labeling patients with a diagnosis of CFS is enabling, or rather disabling (Huibers & Wessely, 2006).
    In the absence of a clear biological marker for the illness, which would permit a definite diagnosis instead of a descriptive one, based almost solely on the exclusion of other disease entities, patients are often faced with skepticism by their families, employers, insurance companies, psychologists and physicians.
    In a recent study on illness experience in CFS it was found that lack of illness recognition ranked high as a source of dissatisfaction for patients and was thought to aggravate psychiatric morbidity (Lehman, Lehman, Hemphill, Mandel, & Cooper, 2002).
    In contrast with this, physicians participating in a study on their perspectives on patients with CFS (Asbring & Narvanen, 2003) expressed the view that patients seem to exaggerate the severity of their problems and that there appears to be a discrepancy between their reported health and the way they look and behave.

    Although it has been widely recognized that a positive and co-operative caregiver-patient relationship is of the utmost importance in the successful treatment of CFS (Sharpe, Chalder, Palmer, & Wessely, 1997), uncertainty and conflicts about the causal attribution of the syndrome, in many cases, put this relationship under pressure.
    Steven et al. (2000) showed that one-third of a group of more than two-thousand general practitioners did not believe that CFS was a distinct syndrome and thought the most likely cause was depression.
    This finding was confirmed by another study in which it became clear that while most of the doctors participating in the study believed CFS to have a psychological cause, all of the patients attributed their illness to a physical cause (Deale & Wessely, 2001).
    This disagreement over the perceived origins of CFS was thought to largely account for the fact that two-thirds of the patients in this study were dissatisfied with the quality of the medical care they had received.

    This same dispute about the etiology of the syndrome, in combination with concerns about its nosological status, seems to have characterized and dichotomized medical and psychological thought on CFS.
    In spite of the great advances medical science has made in the explanation and treatment of diseases with an evident organic cause, the causes for CFS remain unclear and our understanding of the illness progresses only slowly.
    This "prototypical mind/ body problem" (Johnson, DeLuca, & Natelson, 1999, p. 258) seems to confront medicine with the limitations of the traditional paradigm, through which it has made such progress in the understanding and treatment of 'classical' diseases.
    As is now widely acknowledged the debates on chronic fatigue and immune dysfunction syndrome, neurasthenia, postviral fatigue syndrome, myalgic encephalomyelitis, chronic mononucleosis and chronic Epstein-Barr virus infection, as CFS was formerly known, were and not uncommonly still are, characterized by a mind/body dualism that seems inherent to a biomedical model of thought, oriented towards monocausal explanation (Lewis, 1996; Taerk & Gnam, 1994; Ware, 1994).
    On the one hand, there are those who believe that CFS is initiated by a still unknown physical cause such as a chronic or relapsing viral infection, immunological deficiencies or abnormalities in the neuroendocrinological system.
    The absence of a clear and objective organic cause, on the other hand, leads others to relegate CFS to the realm of the mental and 'subjective' illnesses.
    In that case CFS is mostly thought of as a psychiatric disorder (e.g. A masked expression of depression, or a form of somatization) or a cognitive phenomenon.

    However, a more logical explanation of the variety of findings and opinions on CFS would be that the illness is multifactorial.
    Social, mental and somatic causes and psychological and physical effects are not easily discernible, but instead appear to be interrelated.
    In recent years, a more biopsychosocial approach in the scientific research into CFS has become the standard (Main, Richards, & Fortune, 2000).
    In line with this approach (and in addition to the already mentioned studies) researchers have now also begun to study the iatrogenic factors in CFS (Deale & Wessely, 2001), associations in symptoms between patients with CFS and their parents (Van de Putte et al., 2006), the illness beliefs and attributions of patients with CFS (Deale, Chalder, & Wessely, 1998; Van Houdenhove, Neerinckx, Onghena, Lysens, & Vertommen, 2000), the psychological adjustment of patients with CFS (Van Middendorp, Geenen, Kuis, Heijnen, & Sinnema, 2001), the health-related quality of life of patients with CFS (Hardt et al., 2001), the locus of health control in patients with CFS (Van de Putte et al., 2005), the relationship between ethnicity and CFS (Luthra & Wessely, 2004), the coping strategies of patients with CFS (Ax, Gregg, & Jones, 2001), the influence of family members in CFS (Gray et al., 2001), the cultural and historical context of CFS (Abbey & Garfinkel, 1991; Ware, 1994; Ware & Kleinman, 1992; Wessely 1990; Wessely, 1996) and the personalities of individuals who have developed CFS (reviewed in this article).

    So, within the biopsychosocial model of CFS one of the aspects studied, that might have a perpetuating and even a predisposing role in the syndrome, is the personality of people suffering from CFS.
    Among clinical psychologists, consulting physicians, scientific researchers and in society in general, a typical image has emerged of patients with CFS as perfectionist, conscientious, hardworking, somewhat neurotic and introverted individuals with high personal standards, a great desire to be socially accepted and with a history of continuously pushing themselves past their limits. (Lewis, Cooper, & Bennett, 1994; Surawy, Hackmann, Hawton, & Sharpe, 1995).
    In addition to this, they are characterized as being particularly averse to any psychological or psychiatric explanation of the syndrome and extremely persistent in fixed beliefs concerning their illness, thereby reducing the chance of successful treatment (Sharpe, 1998).
    However, this image of people suffering from CFS was never really scrutinized, with most of the research activity concerning the individual with CFS focusing on psychopathology and possible psychiatric disorder.
    The aim of this article is to (a) give a concise review of the main recent studies on personality and CFS, (b) address the major methodological problems in the study of personality in CFS and (c) discuss some of the conceptual assumptions that seem to limit the research on personality and CFS.

    2. - Selection of studies

    The PubMed and PsychINFO databases from 1988 (when the original Centers for Disease Control criteria for CFS were first established) to November 2006 were searched using the keywords CFS and personality, CFS and psychology, CFS and individual, CFS and identity.
    On PubMed this generated 623 hits and on PsychINFO an additional 333 hits.
    All 956 abstracts were read.
    In addition the reference lists of the retrieved articles were examined.

    The intention in the selection of studies was to include all original articles describing primary research on personality and CFS. Review articles, articles describing studies without mentioning which CFS case definition criteria were used or without an appropriate control group, and articles
    focusing exclusively on psychiatric morbidity, were all excluded.
    Using these criteria led to the inclusion of a final 16 studies.1
    This review might not have captured all relevant studies.
    However, the discussed articles are the most important ones and can be seen as representative of the current state of affairs in the field.
    In Table 2 a concise overview of the main recent studies on the role of personality in CFS is given.

    3. - Results

    Studying these results, it soon becomes obvious that the findings regarding the association of personality and CFS are not definitive.
    Although some studies seem to confirm, for a proportion of patients, some of the aspects of the aforementioned stereotype of people suffering from CFS, other studies found no such evidence. Some findings however, seem to be more consistent than others.

    3.1 Ė Neuroticism
    All in all, there seems to be most empirical evidence for an increased level of neuroticism in patients with CFS.
    Taillefer, Kirmayer, Robbins and Lasry (2003) found significantly higher neuroticism scores in patients with CFS compared to the general population.
    Chubb et al. (1999) found increased scores in their CFS subjects with concurrent depression.
    Masuda, Munemoto, Yamanaka, Takei and Tei (2002) found elevated neuroticism scores in their noninfectious CFS group, although not in their postinfectious CFS group.
    Fiedler et al. (2000), Blakely et al. (1991), Buckley et al. (1999) and Johnson, DeLuca and Natelson (1996) also found significant differences in neuroticism scores between patients with CFS and healthy controls and Rangel, Garralda, Levin and Roberts (2000) found the related items of conscientiousness, worthlessness and emotional lability to be significantly more common in patients than in controls.
    However, most subjects in their study were recovered and their mothers, instead of the patients themselves, had been used as informants.
    Several other important limitations in the interpretation of these findings regarding neuroticism should also be mentioned.
    One study found elevated scores of neuroticism only in comparison to non-study recruited norm values for a general population (Taillefer et al., 2003).
    In addition, generally no differences in neuroticism between patients with CFS and other patients suffering from a chronic disease were found (Johnson et al., 1996; Taillefer et al., 2003; Wood & Wessely, 1999).
    Other studies used the MMPI to detect neuroticism (Blakely et al., 1991; Schmaling & Jones, 1996) which, due to its sensitivity to physical symptoms, has been found to perform poorly in CFS and to overestimate psychopathology in chronically ill populations (Johnson, De Luca, & Natelson, 1996) and finally, many of the findings of high neuroticism were later accounted for by co-morbid depression (Chubb et al., 1999; Fiedler et al., 2000; Johnson et al., 1996; Taillefer et al., 2003).

    3.2 - Personality disorder
    Furthermore, there also seems to be evidence for the prevalence of personality disorder in a proportion of patients with CFS.
    In the first study on personality and CFS, Millon et al. (1989) found elevated base rate means, above those of a non-clinical population, on the histrionic, schizoid and avoidant scales of the MCMI, measuring DSM axis II personality disorders.
    Henderson and Tannock (2004) also found quite a high level of personality disorder (39%), predominantly obsessive-compulsive personality disorders, in their sample of patients with CFS.
    Similar rates and findings were reported by Ciccone et al. (2003).
    In the study by Johnson et al. (1996), 37% of the subjects with CFS met the criteria for at least one personality disorder, predominantly histrionic and borderline personality disorders.
    So, there certainly seems to be a somewhat higher rate of personality disorder within the CFS population than in non-clinical populations, in which it is estimated to be between 10-19% (Moran, Coffey, Carlin, & Patton, 2006; Zimmerman & Corryell, 1990).
    However, personality disorder rates were similar in patients with CFS and those with other medical conditions (Johnson et al., 1996).
    Also, it should be noted that personality disorder was not found in the majority of patients.
    Furthermore, again there are some important confounding aspects and the generalizability of the findings in the abovementioned studies can be questioned.
    For example, some studies did not have a control group (Ciccone et al., 2003; Millon et al., 1989).
    Moreover, the MCMI that Millon et al. used includes many items that tap somatic concerns, thereby increasing the likelihood of a diagnosis of personality disorder in chronically ill patients.
    Co-morbid depression accounted for most personality pathology in one study (Johnson et al., 1996) and although this was not the case in the study by Henderson and Tannock, they only included patients attending a teaching hospital, who are likely to have a more severe form of CFS.

    3.3 - Perfectionism, social desirability and extroversion/introversion
    Although perfectionism, social desirability and introversion have commonly been referred to as some of the most characteristic features of the personalities of patients with CFS, the scientific evidence on this subject is far less clear-cut.
    White and Schweitzer (2000) found higher perfectionism scores in individuals with CFS than in their control group and Christodoulou et al. (1999) found the only difference between their CFS and MS groups to be an elevated persistence score, which they related to perfectionism.
    However, in contrast to these findings Wood and Wessely (1999) and Blenkiron, Edwards and Lynch (1999) did not find higher perfectionism scores in patients than in controls.
    There were three studies that specifically studied social desirability among patients with CFS (Buckley et al., 1999; Chubb et al., 1999; Wood & Wessely, 1999), but these studies revealed no differences between patients and control groups.
    With regard to extroversion and introversion, Masuda et al. (2002) found the members of their postinfectious CFS group to score higher on extroversion than controls, although the members of their noninfectious CFS group were found to be more introspective.
    And finally, while Buckley et al. found that patients with CFS scored significantly lower than their healthy controls on extroversion, Chubb et al. found the scores on extroversion of their CFS group not to be different from those of their healthy control group.

    3.4 Ė Personality : predisposing, initiating or perpetuating ?
    So, the results vary from the uncovering of "evidence of severe personality pathology and affective distress" (Millon et al., 1989, p. 131), to the finding of "little evidence that any particular personality trait discriminates CFS patients [...] from other patients suffering a physically disabling condition" (Wood & Wessely, 1999, p. 395).
    However, even when evidence of abnormalities in the personality profiles of patients with CFS is found, there remains a considerable lack of clarity regarding the precise role of personality in the syndrome and this is reflected in the conclusions these studies draw.
    For example, while Van Houdenhove, Neerinckx, Onghena, Lysens and Vertommen (2001) conclude that "high 'action-proneness' and an associated 'overactive' lifestyle may be one of the factors playing a predisposing, initiating as well as a perpetuating role in CFS" (p. 575), Christodoulou et al. (1999) found no evidence to suggest that patients with CFS had any particular personality traits that would have predisposed them to develop their illness. Rangel et al. (2000) conclude that personality difficulty might either be a contributory factor to CFS or result from the prolonged disease and Buckley et al. (1999) and Blenkiron et al. (1999) conclude that the personality of subjects with CFS might have changed as a result of their disease.
    Although the impression of many psychologists, physicians and researchers, that the personality of patients is a factor in CFS, seems to be justified by clinical experience and is supported somewhat by the available research, decisive conclusions on this subject are difficult to draw on the basis of
    the relevant scientific studies.
    Even though these studies have scrutinized the aforementioned image of the 'typical' individual with CFS, no definitive conclusions for the patients as a group can be drawn and a general and uniform answer to the question of the role of personality in CFS is hard to formulate.
    A provisional conclusion might be that it is "difficult to disentangle personality factors that may have contributed to the development of the condition from emotional reactions that are consequences of the debilitating symptoms and the mixed responses of others to the illness" (Lewis, 1996, p. 237).
    However, part of the reason for this opaqueness, seems to be due to a certain heterogeneity of the reviewed studies with regard to study methods, patient populations, control groups and CFS case definitions.
    Therefore, before discussing what seem to be some shared conceptual assumptions of these studies, in the next section some of the major methodological issues concerning the study of personality in CFS will be addressed.

    4. - Methodological issues regarding the study of personality in CFS

    4.1 - Study methods
    An obvious reason for the discrepancies in the conclusions of the studies discussed might be the use of different methods to measure personality.
    This diversity seems almost inevitable when we consider the variety and divergence in health care settings and traditions of personality research.
    However, even when using the same instruments there often was no uniformity in the findings.
    In three studies, all using the Multidimensional Perfectionism Scale (MPS) for example, a remarkable lack of consensus in the results emerges. While White and Schweitzer (2000) demonstrated higher perfectionism scores in individuals with CFS than in persons in their healthy control group, Wood and Wessely (1999) using the same MPS, found no differences in measures of perfectionism between the patients with CFS and the patients with rheumatoid arthritis in their control group.
    This difference might be explained by the fact that these studies used different control groups.
    However, Blenkiron et al. (1999) also used a healthy control group and in contrast with White and Schweitzer, they found the values for perfectionism on the MPS to be lower in their CFS sample than in their healthy control group.
    This example brings us to another issue in the possible explanation of the lack of uniformity in the major findings of the studies.

    4.2 - Control groups
    Another possible reason for a lack of consistency in the major findings could be that not all studies used comparable control groups.
    Whereas many studies used healthy individuals as (part of) their control group (Blakely et al., 1991; Blenkiron et al., 1999; Buckley et al., 1999; Christodoulou et al., 1999; Chubb et al., 1999; Fiedler et al., 2000; Johnson et al., 1996; Masuda et al., 2002; Rangel et al., 2000; Schmaling & Jones, 1996; White & Schweitzer, 2000), others used patients with fibromyalgia/chronic pain (Blakely et al., 1991; Van Houdenhove et al., 2001), depressed patients (Buckley et al., 1999; Chubb et al., 1999; Johnson et al., 1996), patients with multiple sclerosis (Christodoulou et al., 1999; Johnson et al., 1996; Taillefer et al., 2003) or patients with rheumatoid arthritis (Wood & Wessely, 1999).
    As a consequence, the results of the studies can only be interpreted relative to the specific control groups that were used.
    Certain differences between patients with CFS and controls that might be obvious with one control group, might become less significant or even get completely lost with another.

    4.3 - Patient populations and CFS case definitions
    So, the results of a specific study can only be interpreted in the light of the control group that was used.
    However, this is of course rather common in medical and psychological research.
    Be that as it may, in the case of CFS the same applies to the patient groups that were included, which is far less usual.
    While most studies used adult patients with CFS, one study used adolescent patients with CFS of whom most were recovered (Rangel et al., 2000) and another study exclusively included combat exposed Gulf War veterans with CFS (Fiedler et al., 2000).
    Nevertheless, this would seem to leave all the studies using 'ordinary' adult individuals with CFS to be comparable.
    However, as different CFS case definitions were used, this is not the case.
    Some studies used the original CDC criteria of 1988 (Holmes et al., 1988), others the revised CDC criteria of 1992 (Schluenderberg et al., 1992), others the revised CDC criteria of 1994 (Fukuda et al., 1994), others the UK operational criteria of 1991 (Sharpe et al., 1991) and one New Zealand's McKenzie criteria of 1988 (McKenzie, 1988).
    To add to the confusion and making the different findings even more difficult to compare, some studies distinguished between noninfectious and postinfectious CFS patients (Masuda et al., 2002), some studies distinguished between patients with CFS and co-morbid psychiatric disorder / depression and patients with CFS without co-morbid psychiatric disorder/depression (Chubb et al., 1999; Fiedler et al., 2000) and one study only included non-depressed patients with CFS (Buckley et al., 1999).
    This brings us to the next important problem, the influence of depression on the study of CFS and personality.

    4.4 - CFS and depression
    Several studies on the psychiatric status of patients with CFS were discussed in the Introduction.
    However, as was mentioned there, depression is not an exclusionary criterion for the diagnosis of CFS and therefore inevitably plays an important role in the personality studies on CFS.
    As was noted by Buchwald (1996) and Wessely, Chalder, Hirsch, Wallace and Wright (1996), amongst others, there is a considerable overlap between the criteria used for several psychiatric DSM-diagnoses (most notably depression) and CFS.
    As a consequence patients with symptoms required for a diagnosis of CFS, at the same time have symptoms fitting into a diagnosis of depression.
    When distinguishing between patients with or without depression, some found that depression had a great impact on the major findings of their study.
    In the study by Fiedler et al. (2000), the CFS with psychiatric co-morbidity group scored significantly higher than the CFS without psychiatric co-morbidity group on the neuroticism subscales of anxiety, hostility, self-consciousness, impulsivity and vulnerability.
    Chubb et al. (1999) found that the scores of patients with CFS were not different from those of healthy controls, except for those subjects with CFS who were concurrently depressed, where the scores resembled the scores of their depressed control group.Johnson et al. (1996) also found that most of the personality disorders in their CFS group were accounted for by the CFS group with concurrent depressive disorder.
    However, in contrast with these findings, Henderson and Tannock (2004) concluded that they were unable to account for the presence of personality disorder in their assessment of patients with CFS, by co-morbid depression.
    An additional problem is that the Beck Depression Inventory (BDI), which three of the studies used (Blakely et al., 1991; Johnson et al., 1996; Wood & Wessely, 1999), was found to perform poorly as a screener for depression in subjects with CFS (Farmer et al., 1996).
    All in all, the role of depression in CFS is extremely difficult to determine as there are at least three plausible relationships.
    It could be that depression is a predisposing, causative factor in CFS.
    On the other hand, it might be that "CFS is no more than depression masquerading as a physical illness" (Ray, 1991, p. 2), but it is also possible that depression is a reaction to the illness and to the lack of clarity that surrounds CFS.
    In this case it would be likely that depression is caused by the stress of being diagnosed with a disease of unknown origin, in combination with the absence of a standard treatment and the possible disbelief encountered in the health care setting.
    As it seems to be the case with many of the findings of abnormalities in CFS, the role of depression in the pathogenesis and perpetuation of CFS remains unclear.
    These questions of causality and nosology however, are somewhat beyond the reach of this article and will therefore not be discussed further.2
    Nevertheless, by raising these questions we get to a more fundamental level of inquiry.
    In the next section some conceptual issues regarding the study of personality in CFS will be addressed.

    5. - Conceptual background of personality studies in CFS

    As mentioned, the methods used to study personality in CFS are quite diverse.
    Nonetheless, in the approach of the reviewed studies, a shared conceptual model regarding the possible association of personality and CFS and the appropriate way to scientifically study it, seems to be reflected.

    Firstly, these studies have focused much of their attention on personality disorder.
    Psychological malfunctioning, rather than ordinary, non-pathological and everyday aspects of personality, which are commonly seen as a primary concern of personality psychology, has been a main interest of personality research in CFS so far.
    By such a focus on and an overrepresentation of the psychopathological aspects of personality, it is easy to provide only a one-sided and too stringent image of the personality of individuals with CFS.

    Secondly, on the whole these studies have tended to conceptualize personality mainly in its most general and decontextualized structures.
    With the use of psychological tests like the Tridimensional Personality Questionnaire, the NEO Five-Factor Inventory and the Eysenk Personality Questionnaire, certain characteristics of personality, such as extroversion, neuroticism and social desirability can accurately be studied and compared.
    However, in this way personality is approached primarily in its most basic and undifferentiated structure and only a limited understanding of personality is provided (Block, 1995).
    Although personality traits can provide a kind of dispositional signature of the person, few links have been made between traits and actual contextualized behavior (Funder, 2001) and it seems unlikely that the exclusive knowledge of such a basic structure of relatively non-conditional and noncontingent dispositional traits or psychopathological personality profiles, is enough to wholly explain and account for the behavioral consequences of CFS or the complex association between
    personality and the syndrome.

    Within the humanities and the social sciences, especially personality psychology, there has been an increasing awareness that persons do not merely act and experience on the basis of quantifiable, general traits.
    They primarily evaluate and motivate their behavior and beliefs in qualitative, contextualized terms (Richardson, Rogers, & McCaroll, 1998; Taylor, 1989).
    On the basis of these terms, persons assess their behavior, interpret themselves, articulate what they believe to be important, try to make sense of their past, give meaning to the present, direct their future projects and provide their life with purpose and unity (McAdams, 1995).
    Personality is not a static, independent, self-contained and decontextualized 'given', but is always dynamically constructed in dialogue with others and against a 'meaningful' background provided by social practices and culturally shared moral values (Hermans, Kempen, & Van Loon, 1992; Taylor, 1995).
    In recent decades, the idea of the 'narrative' has emerged as a new metaphor not only within personality psychology (Hermans, 1996; Sarbin, 1986), but also within clinical psychology (Guignon, 1998; Hermans & Dimaggio, 2004; McLeod, 1997).
    From this approach, persons are understood as the creators of meaning, and narrative thought is seen as the process by which these meanings are developed and changed (Bruner, 1991).
    The narrative is seen not only as a novel way of conceptualizing human experience and identity, but also as a useful clinical tool to help individuals understand why they act and organize their lives, in certain ways and to aid them in retelling and reorganizing their lifestory.
    In a broader concept of personality, than that which was used so far in the research on CFS, the lifestory could be seen as a special kind of psychosocial construction and individuals might be understood as trying to coauthor a thematically coherent and meaningful narrative with, and against the background of, their culture and social world.

    Dispositional traits and life narratives can be regarded as two different levels of personality (McAdams et al., 2004), each with their own methods of study, frameworks and taxonomies.
    In CFS, personality traits are usually studied through the use of standardized questionnaires and (semi) structured interviews in the search for abnormalities or deviations from the average.
    The benefit and attraction of studying personality in this way is not only that it is rather time and cost effective, but also that it produces objective, quantifiable and comparable data and as such seems to be in accordance with the rigorous methods of the natural sciences.
    The downside to this approach is that, to a considerable extent, it decontextualizes human experience and behavior from its real life setting and its social and cultural background.
    The usefulness and attraction of studying personality on the level of the life narrative, on the other hand, is that it can remain much closer to the continually evolving and subjectively experienced reality of the person.
    Starting from the assumption of normality, personality on this level is usually studied through an open dialogue in which the subject matters are decided, not primarily by the investigator, but in the first place by the person him - or herself.
    Just as with personality considered on a trait level however, the benefits to this approach also entail its main drawbacks.
    Besides being rather time-consuming, the obtained data might be difficult to compare and, because of their specific temporal and spatial context, be of a contingent and subjective nature.
    This can lead to the assumption that personality, considered as a developing lifestory changing through time, cannot be categorized, quantified or systematically researched (McAdams, 1995) and that it, because of this, cannot be studied in a proper methodical way.

    Within the scientific debates on CFS, some have tried to draw attention to the fact that the lifestories of the patients seem to have been neglected.
    Van Houdenhove (2002) for example, states that "much of the etiological and therapeutic controversies about the so called chronic fatigue syndrome (CFS)[...] may be due to the relative neglect of the patient's story Ė in clinical practice as well as in research.
    More specifically I believe that insufficient attention is being paid to the mostly significant context in which the illness began and the possible connection between the illness and the patient's life history.
    [T]he patient's biography should be part of each diagnostic evaluation and considered an important focus of psychological / psychiatric research in CFS." (p. 495)
    At present, there have been few who have addressed these concerns.
    Some qualitative studies have described, in narrative terms, the experience of patients of the impact of CFS as a disruption and disorganization of their pre-morbid lifestory and identity.
    The transformation and rewriting of those stories is depicted as an inescapable consequence of getting CFS and is usually followed by a subsequent quest for the restoration and reorganization of a meaningful autobiographical self-narrative (Bulow & Hyden, 2003; Clark & James, 2003; Whitehead, 2006).
    Currently however, the biggest challenge for those wishing to systematically study the association of personality, considered on the narrative level and CFS, will be to do so with methods that are firmly based in psychological theories about personality and psychotherapy and that have been specifically designed to analyze and categorize a person's narrative into its most meaningful temporal constituents.
    Moreover, such methods should be psychometrically validated and not only allow a study of the idiosyncrasies of the single case, but these methods must also have been developed in such a way that they can be generalized to a population and that quantitative comparisons between different groups can be made (e.g. Baillio & Lyddon, 2000; Hermans & Hermans-Jansen, 1995; Van Geel & De Mey, 2003).

    6. - Conclusion

    Every science, whether it be psychology, medicine, physics or sociology, is based on a set of conceptual assumptions.
    Usually, when these disciplines are functioning satisfactory, these presuppositions remain implicit and there is no need to make them explicit.
    However, when problems arise that seem difficult to solve with the normal instruments of these sciences, we have to focus our attention explicitly on these conceptual assumptions and ask ourselves whether our understanding of the problem is not somehow obscured by the commonly accepted model of thought.
    For psychology and medicine, CFS poses exactly such a problem.

    In this article the first aim was to give a concise review of the current research on personality and CFS.
    There seems to be consistent evidence that patients with CFS often score higher on some personality traits, most notably neuroticism, than healthy controls.
    Furthermore, higher levels of DSM axis II diagnoses, most notably obsessive compulsive, histrionic and borderline personality disorders, within the CFS population, in comparison to healthy populations are found.
    However, there are some important confounding elements in these findings.
    When compared to patients with another chronic illness, the finding of specific personality differences is far less common and usually annulled.
    Additionally, the finding of divergence could often be explained by co-morbid depression/ psychiatric disorder.
    Another limitation is that, at times, instruments have been used to study certain aspects of personality (e.g. the MMPI, the BDI and the MCMI) that have later been found to perform inadequately for patients with CFS.
    And lastly, many studies eventually conclude that the found personality differences are consequences of the disease, rather than precipating factors and as such play no causal role in CFS.
    All in all, under careful scrutiny the previously mentioned stereotype of patients with CFS does not seem to be justified. Nonetheless, at present there do seem to be at least three overarching conclusions that can be drawn with regard to personality and CFS.
    Firstly, the heterogeneity of findings within the CFS groups implies that, on the trait or psychopathological level, there are no unique personality characteristics that are either a necessary condition for or an unavoidable consequence of CFS.
    Secondly, although personality traits such as neuroticism and perfectionism are generally considered to be stable, non-conditional and not effected by life changes (Watson & Walker, 1996; Costa et al., 1986), most studies seem to agree on the possibility that the pre-morbid personalities of their subjects might have changed as a result of their condition.
    Diverse forms of chronic illness seem to be able to alter personality in similar ways and increased levels of neuroticism and introversion for example (not to mention depression), could well be a feature of many different diseases.
    In fact, the American Psychiatric Association acknowledges the possibility of personality change as a result of chronic illness (American Psychiatric Association, 1994).
    Thirdly, as a consequence of this, it can be concluded that cross-sectional designs in the long run will probably not be able to provide definitive answers to the question of the exact role of personality in CFS.

    In the section on the methodological problems of these personality studies it was suggested that some of the confusion that remains regarding the association between personality and CFS might be due to a variety in study methods, control groups and CFS case definitions.
    This diversity seems almost unavoidable.
    However, with regard to control groups, the substantial overlap between CFS and some psychiatric diagnoses (e.g. depression) and other unexplained medical conditions (e.g. fibromyalgia) is truly confusing in research and makes patients from these populations difficult to compare.
    Age and sex matched healthy individuals and patients with a somatic illness in which fatigue is also a main complaint (e.g. rheumatoid arthritis, multiple sclerosis) seem to be much better suited as control groups.
    With regard to study methods, the exclusion of general psychopathology or shared problems on a dispositional trait level in CFS has of course been essential and valuable in the personality research on CFS.
    However, the cross-sectional designs of the reviewed studies make inferences about causality very difficult.
    New insights might be gained by longitudinal designs, studying the predictive validity of certain personality traits as risk factors for the development of CFS.
    Prospective studies in clinical populations of mood disorders and emotional risk factors in relation to CFS for example, have already been able to provide some evidence regarding their precipating role (Moss-Morris & Spence, 2006; White et al., 2001).
    In addition, it will prove insightful to follow-up a cohort of patients with a relatively short illness duration (i.e. a recent diagnosis of CFS) in order to study whether certain personality characteristics and levels of depression, changed as a consequence of prolonged illness duration.

    Finally, in the section on the conceptual background of the study on personality in CFS, it was argued that although the methods used so far were diverse, the studies seemed to share some basic conceptual assumptions regarding personality and the way to study it.
    Up to now, personality research in CFS has either been in search for personality disorder and psychological malfunctioning or has been conducted on a general, non-relational trait level.
    Nevertheless, the fact that to a large extent personality is something that can only exist in and develop through the inherent relations and dialogues with family, peers, colleagues, media, society and culture in general, must be taken in account.
    In previous issues of this journal a similar perspective has been brought forward by Dwairy (2002, 1997) with regard to the understanding of the personality and (mental) health within collective cultures, but it also seems particularly true in the study of CFS.
    Future personality research in CFS should not only take the abovementioned methodological issues into account and be of a more longitudinal nature, but should also be directed towards and become aware of the dialogically constructed, historically contextualized and indissoluble relational terms by which persons understand, evaluate and articulate themselves.

    Lees verder : Deel II

    22-03-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Personality and chronic fatigue syndrome - Methodological and conceptual issues - Part II - References
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Personality and chronic fatigue syndrome

    Methodological and conceptual issues

    Part II

    Modern individualized society, to a considerable degree, is focused on achievement, consumption and success and is characterized by a plurality of rapid economical, political, religious, technological and cultural changes.
    Against this background, modernity confronts people in a whole new fashion with a multiplicity of problems and possible ways of life and the need and imperative, to find and develop a meaningful identity.
    New insights into the possible difficulties and stumbling-blocks in the personality of individuals with CFS might be gained, if research attention would also concentrate on systematically and comparatively studying individuals with CFS, as socioculturally embedded agents who are trying to construct a coherent and intelligible self-narrative.


    1. Being the first to study the role of personality in CFS, was included although the study lacked an appropriate control group - Millon et al. (1989)

    2. Cfr. for example
      - Abbey and Garfinkel (1990), Moss-Morris and Petrie   (2001) and Swartz (1988) for some of the articles concerned with the relation between CFS and depression, Wessely et al. (1999) and Aaron and Buchwald (2001) for a more general discussion concerning the nosological status of CFS and Bolton (2001) and Borch-Jacobsen (2001) for a more philosophical and a historical discussion of nosological problems in the definition of psychiatric disorders.


    Table 1 - US Centers for Disease Control case definition of CFS, 1994

    Diagnostic criteria :
    At least 6 months of persistent or recurring fatigue for which no physical explanation has been found and which
    - is of new onset, that is to say it has not been lifelong
    - is not the result of ongoing exertion
    - is not substantially alleviated by rest
    - severely limits functioning

    In combination with four or more of the following symptoms, persistent or regularly recurring over a period of six months and which must not have predated the fatigue :
    - self-reported impairment in memory or concentration
    - sore throat
    - tender cervical lymph nodes
    - muscle pain
    - multi-joint pains
    - headache
    - unrefreshing sleep
    - post-exertional malaise lasting 24 h or longer

    Exclusionary criteria :
    - any medical condition that may explain the presence of chronic fatigue
    - a psychotic, major or bipolar depressive disorder (but not an uncomplicated depression)
    - dementia
    - anorexia or bulimia nervosa
    - alcohol abuse or the use of drugs
    - severe obesity

    Table 2 - Primary research on personality in CFS

    Study - Number of participants - Study methods - Major findings

    .../... .../... .../... .../...


    1. Aaron, L.A. & Buchwald, D. (2001). A review of the evidence for overlap among unexplained clinical conditions. Annals of Internal Medicine, 134, 868-881.

    2. Abbey, S.E. & Garfinkel, P.E. (1990). Chronic fatigue syndrome and the psychiatrist. Canadian Journal of Psychiatry, 35, 625-633.

    3. Abbey, S.E. & Garfinkel, P.E. (1991). Neurasthenia and chronic fatigue syndrome : The role of culture in the making of a diagnosis. American Journal of Psychiatry, 148, 1638-1646.

    4. American Psychiatric Association. (1994). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (4th ed.). Washington, DC: American Psychiatric Association.

    5. Ax, S., Gregg, V.H. & Jones, D. (2001). Coping and illness cognitions : Chronic fatigue syndrome. Clinical Psychology Review, 21, 161-182.

    6. Axe, E. & Satz, P. (2000). Psychiatric correlates in chronic fatigue syndrome. Annals of Epidemiology, 10, 458.

    7. Asbring, P. & Narvanen, A. (2003). Ideal versus reality : Physicians perspectives on patients with chronic fatigue syndrome (CFS) and fibromyalgia. Social Science & Medicine, 57, 711-720.

    8. Baillio, J.N. & Lyddon, W.J. (2000). The self-confrontation method and the assessment of depression : A between groups comparison study. Constructivism in the Human Sciences, 5, 89-96.

    9. Blacker, C.V., Greenwood, D.T., Wesnes, K.A., Wilson, R., Woodward, C., Howe, I. et al. (2004). Effect of galantamine hydrobromide in chronic fatigue syndrome : A randomized controlled trial. Journal of the American Medical Association, 292, 1195-1204.

    10. Blakely, A.A., Howard, R.C., Sosich, R.M., Campbell Murdoch, J., Menkes, D.B. & Spears, G.F.S. (1991). Psychiatric symptoms, personality and ways of coping in chronic fatigue syndrome. Psychological Medicine, 21, 347-362.

    11. Blenkiron, P., Edwards, R. & Lynch, S. (1999). Associations between  perfectionism, mood and fatigue in chronic fatigue syndrome. The Journal of Mental and Nervous Disease, 187, 566-570.

    12. Block, J. (1995). A contrarian view of the five-factor approach to personality description. Psychological Bulletin, 117, 187-215.

    13. Bolton, D. (2001). Problems in the definition of 'mental disorder'. The Philosophical Quarterly, 51, 182-199.

    14. Borch-Jacobsen, M. (2001). Making psychiatric history : Madness as folie ŗ plusieurs. History of the Human Sciences, 14, 19-38.

    15. Brace, M.J., Scott Smith, M., McCauley, E. & Sherry, D.D. (2000). Family reinforcement of illness behavior : A comparison of adolescents with chronic fatigue syndrome, juvenile arthritis and healthy controls. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 21, 332-339.

    16. Brimacombe, M., Helmer, D.A. & Natelson, B.H. (2002). Birth order and its association with the onset of chronic fatigue syndrome. Human Biology, 74, 615-620.

    17. Brouwers, F.M., Van der Werf, S., Bleijenberg, G., Van der Zee, L. & Van der Meer, J.W.M. (2002). The effect of a polynutrient supplement on fatigue and physical activity of patients with chronic fatigue syndrome : A double-blind randomized controlled trial. Quarterly Journal of Medicine, 95, 677-683.

    18. Bruner, J. (1991). The narrative construction of reality. Critical Inquiry, 18, 1-21.

    19. Buchwald, D. (1996). Defining chronic fatigue syndrome. In : S.E. Straus (Ed.), Chronic fatigue syndrome (pp. 45-60). New York: Marcel Dekker.

    20. Buchwald, D., Ashley, R.L., Pearlman, T., Kith, P. & Komaroff, A.L. (1996). Viral serologies in patients with chronic fatigue and chronic fatigue syndrome. Journal of Medical Virology, 50, 25-30.

    21. Buchwald, D., Umali, P., Umali, J., Kith, P., Pearlman, T. & Komaroff, A.L. (1995). Chronic fatigue and the chronic fatigue syndrome : Prevalence in a Pacific Northwest health care system. Annals of Internal Medicine, 123, 81-88.

    22. Buckley, L., MacHale, S.M., Cavanagh, J.T.O., Sharpe, M., Deary, I.J. &  Lawrie, S.M. (1999). Personality dimensions in chronic fatigue syndrome and depression. Journal of Psychosomatic Research, 46, 395-400.

    23. Bulow, P.H. & Hyden, L. (2003). In dialogue with time : Identity and illness in narratives about chronic fatigue. Narrative Inquiry, 13, 71-97.

    24. Busichio, K., Tiersky, L.A., Deluca, J. & Natelson, B.H. (2004). Neuropsychological deficits in patients with chronic fatigue syndrome. Journal of the International Neuropsychological Society, 10, 278-285.

    25. Cairns, R. & Hotopf, M. (2005). A systematic review describing the prognosis of chronic fatigue syndrome. Occupational Medicine, 55, 20-31.

    26. Christodoulou, C., Deluca, J., Johnson, S.K., Lange, G., Gaudino, E.A. & Natelson, B.H. (1999). Examination of Cloninger's basic dimensions of personality in fatiguing illness : Chronic fatigue syndrome and multiple sclerosis. Journal of Psychosomatic Research, 47, 597-607.

    27. Chubb, H.L., Jones, I., Hillier, J., Moyle, C., Sadler, S., Cole, T. et al. (1999). Chronic fatigue syndrome - Personality and attributional style of patients in comparison to healthy controls and depressed individuals. Journal of Mental Health, 8, 351-359.

    28. Ciccone, D.S., Busichio, K., Vickroy, M. & Natelson, B.H. (2003). Psychiatric morbidity in the chronic fatigue syndrome : Are patients with personality disorder more physically impaired ? Journal of Psychosomatic Research, 54, 445-452.

    29. Clark, J.N. & James, S. (2003). The radicalized self : The impact on the self of the contested nature of the diagnosis of chronic fatigue syndrome. Social Science & Medicine, 57, 1387-1395.

    30. Cleare, A.J., Blair, D., Chambers, S. & Wessely, S. (2001). Urinary free cortisol in chronic fatigue syndrome. American Journal of Psychiatry, 158, 641-643.

    31. Cluydts, R. & Michiels, V. (2001). Neuropsychological functioning in chronic fatigue syndrome : A review. Acta Psychiatrica Scandinavica, 103, 84-93.

    32. Costa, P.T., McCrae, R.R., Zonderman, A.B., Barbano, H.E., Lebowitz, B. & Larson, D.M. (1986). Cross-sectional studies of personality in a national sample : 2. - Stability in neuroticism, extraversion and openness. Psychology and Aging, 1, 144-149.

    33. Deale, A., Chalder, T. & Wessely, S. (1998). Illness beliefs and treatment outcome in chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 45, 77-83.

    34. Deale, A. & Wessely, S. (2001). Patients' perceptions of medical care in chronic fatigue syndrome. Social Science & Medicine, 52, 1859-1864.

    35. Demitrack, M., Dale, J., Straus, S., Lawe, L., Listwak, S.J., Kruesi, M.J. et al. (1991). Evidence for impaired activation of the hypothalamic­ pituitary-adrenal axis in patients with chronic fatigue syndrome. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 73, 1224-1234.

    36. Dwairy, M. (1997). A biopsychosocial model of metaphor therapy with holistic cultures. Clinical Psychology Review, 17, 719-732.

    37. Dwairy, M. (2002). Foundations of psychosocial dynamic personality theory of collective people. Clinical Psychology Review, 22, 343-360.

    38. Edmonds, M., McGuire, H. & Price, J. (2004). Exercise therapy for chronic fatigue syndrome. Cohrane Database of Systematic Reviews, 3 CD003200.

    39. Endicott, N.A. (1999). Chronic fatigue syndrome in private practice psychiatry : Family history of physical and mental health. Journal of Psychosomatic Research, 47, 343-354.

    40. Farmer, A., Chubb, H., Jones, I., Hillier, J., Smith, A. & Borysiewicz, L. (1996). Screening for psychiatric morbidity in subjects presenting with chronic fatigue syndrome. British Journal of Psychiatry, 168, 354-358.

    41. Fiedler, N., Lange, G., Tiersky, L., DeLuca, J., Policastro, T., Kelly-McNeil, K. et al. (2000). Stressors, personality traits and coping of Gulf War veterans with chronic fatigue. Journal of Psychosomatic Research, 48, 525-535.

    42. Fisher, L. & Chalder, T. (2003). Childhood experiences of illness and parenting in adults with chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 54, 439-443.

    43. Friedberg, F. & Jason, L.A. (2001). Chronic fatigue syndrome and  fybromyalgia : Clinical assessment and treatment. Journal of Clinical Psychology, 57, 433-455.

    44. Fry, A.M. & Martin, M. (1996). Fatigue in the chronic fatigue syndrome : A cognitive phenomenon ? Journal of Psychosomatic Research, 41, 415-426.

    45. Fukuda, K., Straus, S.E., Hickie, I., Sharpe, M., Dobbins, J.G., Komaroff, A. et al. (1994). The chronic fatigue syndrome : A comprehensive approach to its definition and study. Annals of Internal Medicine, 121, 953-959.

    46. Funder, D.C. (2001). Personality. Annual Review of Psychology, 52, 197-221.

    47. Gill, A.C., Dosen, A. & Ziegler, J.B. (2004). Chronic fatigue syndrome in adolescents. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine, 158, 225-229.

    48. Gray, D., Parker-Cohen, N.Y., White, T., Clark, S.T., Seiner, S.H., Achilles, J. et al. (2001). A comparison of individual and family psychology of adolescents with chronic fatigue syndrome, rheumatoid arthritis and mood disorders. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics, 22, 234-242.

    49. Guignon, C. (1998). Narrative explanation in psychotherapy. American Behavioral Scientist, 41, 558-577.

    50. Hardt, J., Buchwald, D., Wilks, D., Sharpe, M., Nix, W.A. & Egle, U.T. (2001). Health-related quality of life in patients with chronic fatigue syndrome : An international study. Journal of Psychosomatic Research, 51, 431-434.

    51. Henderson, M. & Tannock, C. (2004). Objective assessment of personality disorder in chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 56, 251-254.

    52. Hermans, H.J.M. (1996). Voicing the self : From information processing to dialogical interchange. Psychological Bulletin, 119, 31-50.

    53. Hermans, H.J.M., & Hermans-Jansen, E. (1995). Self-narratives. The construction of meaning in psychotherapy. New York, NY: The Guilford Press.

    54. Hermans, H.J.M., & Dimaggio, G. (Eds.). (2004). The dialogical self in psychotherapy Brunner-Routledge: Hove and New York.

    55. Hermans, H.J.M., Kempen, H.J.G. & Van Loon, R.J.P. (1992). The dialogical self : Beyond individualism and rationalism. American Psychologist, 47, 23-33.

    56. Hickie, I., Lloyd, A., Wakefield, D. & Parker, G. (1990). The psychiatric status of patients with the chronic fatigue syndrome. British Journal of Psychiatry, 156, 534-540.

    57. Holmes, G.P., Kaplan, J.E., Gantz, N.M., Komaroff, A., Schonberger, L.B., Strauss, S.S. et al. (1988). Chronic fatigue syndrome : A working case definition. Annals of Internal Medicine, 108, 387-389.

    58. Huibers, M.J. & Wessely, S. (2006). The act of diagnosis : Pros and cons of labelling chronic fatigue syndrome. Psychological Medicine, 36, 895-900.

    59. Johnson, S.K., DeLuca, J. & Natelson, B.H. (1996). Personality dimensions in the chronic fatigue syndrome : A comparison with multiple sclerosis and depression. Journal of Psychiatric Research, 30, 9-20.

    60. Johnson, S.K., DeLuca, J. & Natelson, B.H. (1999). Chronic fatigue syndrome : Reviewing the research findings. Annals of Behavioral Medicine, 21, 258-271.

    61. Kakumanu, S.S., Mende, C.N., Lehman, E.B., Hughes, K. & Craig, T.J. (2003). Effect of topical nasal corticosteroids on patients with chronic fatigue syndrome and rhinitis. Journal of the American Osteopathic Association, 103, 423-427.

    62. Katon, W.J., Buchwald, D.S., Simon, G.E., Russo, J.E. & Mease, P.J. (1991). Psychiatric illness in patients with chronic fatigue and those with rheumatoid arthritis. Journal of General Internal Medicine, 6, 378-379.

    63. Katon, W.J. & Russo, J.E. (1992). Chronic fatigue syndrome criteria : A critique of the requirement for multiple physical complaints. Archives of Internal Medicine, 152, 1604-1609.

    64. Kavelaars, A.M.A.A., Kuis, W., Knook, L.M.E., Sinnema, G. & Heijnen, C.J. (2000). Disturbed neuroendocrineimmune interactions in chronic fatigue syndrome. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 85, 692-696.

    65. Knook, L.M.E., Kavelaars, A.M.A.A., Sinnema, G., Kuis, W. & Heijnen, C.J. (2000). High nocturnal melatonin in adolescents with chronic fatigue syndrome. Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 85, 3690-3692.

    66. Koelle, D.M., Barcy, S., Huang, M.L., Ashley, R.L., Corey, L., Zeh, J. et al. (2003). Markers of viral infection in monozygotic twins discordant for chronic fatigue syndrome. Clinical Infectious Diseases, 35, 518-525.

    67. Komaroff, A.L. & Buchwald, D.S. (1998). Chronic fatigue syndrome : An update. Annual Review of Medicine, 49, 1-13.

    68. Lane, T.J., Manu, P. & Matthews, D.A. (1991). Depression and somatization in the chronic fatigue syndrome. American Journal of Medicine, 91, 335-344.

    69. Lange, G., Steffener, J., Cook, D.B., Bly, B.M., Christodoulou, C., Liu, W.C. et al. (2005). Objective evidence of cognitive complaints in chronic fatigue syndrome. Neuroimage, 26, 513-524.

    70. Lawrie, S.M., Manders, D.N., Geddes, J.R. & Pelosi, A.J. (1997). A population-based incidence study of chronic fatigue. Psychological Medicine, 27, 343-353.

    71. Lehman, A.M., Lehman, D.R., Hemphill, K.J., Mandel, D.R. & Cooper, L.M. (2002).  Illness experience, depression and anxiety in chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 52, 461-465.

    72. Lewis, S. (1996). Personality, stress and chronic fatigue syndrome. In : C.L. Cooper (Ed.), Handbook of stress, medicine, and health (pp. 233-249). Boca Raton, FL: CRC Press.

    73. Lewis, S., Cooper, C.L. & Bennett, D. (1994). Psychosocial factors and chronic fatigue syndrome. Psychological Medicine, 24, 661-671.

    74. Lloyd, A.R., Hickie, I., Boughton, C.R., Spencer, O. & Wakefield, D. (1990). The prevalence of chronic fatigue syndrome in an Australian population. Medical Journal of Australia, 153, 522-528.

    75. Lloyd, A.R., Hickie, I., Brockman, A., Hickie, C., Wilson, A., Dwyer, J. et al. (1993). Immunological and psychological therapy for patients with chronic fatigue syndrome : A double-blind, placebo-controlled trial. American Journal of Medicine, 94, 197-203.

    76. Luthra, A. & Wessely, S. (2004). Unloading the trunk: Neurastenia, CFS and race. Social Science & Medicine, 58, 2363-2369.

    77. Lyall, M., Peakman, M. & Wessely, S. (2003). A systematic review and critical evaluation of the immunology of chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 55, 79-90.

    78. Main, C.J., Richards, H.L. & Fortune, D.G. (2000). Why put new wine in old bottles : The need for a biopsychological approach to the assessment, treatment and understanding of unexplained and explained symptoms in medicine. Journal of Psychosomatic Research, 48, 511-514.

    79. Mahurin, R.K., Claypoole, K.H., Goldberg, J.H., Arguelles, L., Ashton, S. & Buchwald, D. (2004). Cognitive processing in monozygotic twins discordant for chronic fatigue syndrome. Neuropsychology, 18, 232-239.

    80. Masuda, A., Munemoto, T., Yamanaka, T., Takei, M. & Tei, C. (2002).  Psychosocial characteristics and immunological functions in patients with postinfectious chronic fatigue syndrome and noninfectious chronic fatigue syndrome. Journal of Behavioral Medicine, 25, 477-485.

    81. McAdams, D.P. (1995). What do we know when we know a person ? Journal of Personality, 63, 365-369.

    82. McAdams, D.P., Anyidoho, N.A., Brown, C., Huang, Y.T., Kaplan, B. & Machado, M.A. (2004). Traits and stories. Links between dispositional traits and narrative features of personality. Journal of Personality, 72, 761-784.

    83. McKenzie, R. (1988). Myalgic Encephalomyelitis Syndrome. Therapeutic Notes, vol. 205. New Zealand Department of Health Circulation.

    84. McKenzie, R., O'Fallon, A., Dale, J., Demitrack, M., Sharma, G., Deloria, M. et al. (1998). Low-dose hydrocortisone for treatment of chronic fatigue syndrome : A randomized controlled trial. Journal of the American Medical Association, 280, 1061-1066.

    85. McLeod, J. (1997). Narrative and psychotherapy. London : Sage.

    86. Metzger, F.A. & Denney, D.R. (2002). Perception of cognitive performance in patients with chronic fatigue syndrome. Annals of Behavioral Medicine, 24, 106-112.

    87. Millon, C., Salvato, F., Blaney, N., Morgan, R., Mantero-Atienza, E., Klimas, N. et al. (1989). A psychological assessment of chronic fatigue syndrome / chronic Epstein-Barr virus patients. Psychology and Health, 3, 131-141.

    88. Moran, P., Coffey, C., Carlin, J.B. & Patton, G.C. (2006). Dimensional characteristics of DSM-IV personality disorders in a large epidemiological sample. Acta Psychiatrica Scandinavica, 113, 233-236.

    89. oss-Morris, R. & Petrie, K.J. (2001). Discriminating between chronic fatigue syndrome and depression : A cognitive analysis. Psychological Medicine, 31, 469-479.

    90. Moss-Morris, R. & Spence, M. (2006). To "lump" or to "split" the functional somatic syndromes : Can infectious and emotional risk factors differentiate between the onset of chronic fatigue syndrome and irritable bowel syndrome ? Psychosomatic Medicine, 68, 463-469.

    91. Natelson, B.H., Cheu, J., Hill, N., Bergen, M., Korn, L., Denny, T. et al. (1998). Single-blind, placebo phase-in trial of two escalating doses of selegiline in the chronic fatigue syndrome. Neuropsychobiology, 37, 150-154.

    92. Parker, A.J.R., Wessely, S. & Cleare, A.J. (2001). The neuroendocrinology of chronic fatigue syndrome. Psychological Medicine, 31, 1331-1345.

    93. Patarca-Montero, R., Antoni, M., Fletcher, M.A. & Klimas, N.G. (2001).  Cytokine and other immunological markers in chronic fatigue syndrome and their relation to neuropsychological factors. Applied Neuropsychology, 8, 51-64.

    94. Patel, M.X., Smith, D.G., Chalder, T. & Wessely, S. (2003). Chronic fatigue syndrome in children : A cross sectional survey. Archives of Disease in Childhood, 88, 894-898.

    95. Price, J.R. & Couper, J. (2000). Cognitive behaviour therapy for adults with chronic fatigue syndrome. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2, CD001027.

    96. Prins, J.B., Bleijenberg, G., Bazelmans, E., Elving, L.D., De Boo, T.M., Severens, J.L. et al. (2001). Cognitive behaviour therapy for chronic fatigue syndrome : A multicentre randomised controlled trial. Lancet, 357, 841-847.

    97. Rangel, L., Garralda, E., Levin, M. & Roberts, H. (2000). Personality in adolescents with chronic fatigue syndrome. European Child and Adolescent Psychiatry, 9, 39-45.

    98. Ray, C. (1991). Chronic fatigue syndrome and depression : Conceptual and  methodological ambiguities. Psychological Medicine, 21, 1-9.

    99. Richardson, F.C., Rogers, A. & McCaroll, J. (1998). Toward a dialogical self. American Behavioral Scientist, 41, 496-515.

    100. Sarbin, T. (Ed.). (1986). Narrative psychology : The storied nature of human conduct. New York: Praeger.

    101. Schluenderberg, A., Straus, S.E., Peterson, P., Blumenthal, S., Komaroff, A., Spring, S.B. et al. (1992). Chronic fatigue syndrome research - Definition and medical outcome assessment. Annals of Internal Medicine, 117, 325-331.

    102. Schmaling, K.B., DiClementi, J.D., Cullum, C.M. & Jones, J.F. (1994). Cognitive functioning in chronic fatigue syndrome and depression : A preliminary comparison. Psychosomatic Medicine, 56, 383-388.

    103. Schmaling, K.B. & Jones, J.F. (1996). MMPI profiles of patients with chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 40, 67-74.

    104. Schweitzer, R., Robertson, D.L., Kelly, B. & Whiting, J. (1994). Illness behaviour of patients with chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 38, 41-49.

    105. Segal, T.Y., Hindmarsh, P.C. & Viner, R.M. (2005). Disturbed adrenal function in adolescents with chronic fatigue syndrome. Journal of Pediatric Endocrinology & Metabolism, 18, 295-301.

    106. Sharpe, M. (1998). Cognitive behaviour therapy for chronic fatigue syndrome : Efficacy and implications. American Journal of Medicine, 105, 104s-109s.

    107. Sharpe, M., Archard, L., Banatvala, J., Borysiewicz, L., Clare, A., David, A et al. (1991). A report. Chronic fatigue syndrome : Guidelines for research. Journal of the Royal Society of Medicine, 84, 118-121.

    108. Sharpe, M., Chalder, T., Palmer, I. & Wessely, S. (1997). Chronic fatigue  syndrome. A practical guide to assessment and management. General Hospital Psychiatry, 19, 185-199.

    109. Short, K., McCabe, M. & Tooley, G. (2002). Cognitive functioning in chronic fatigue syndrome and the role of depression, anxiety and fatigue. Journal of Psychosomatic Research, 52, 475-483.

    110. Steven, I.D., McGrath, B., Qureshi, F., Wong, C., Chern, I. & Pearn-Rowe, B. (2000). General practitioners' beliefs, attitudes and reported actions towards chronic fatigue syndrome. Australian Family Physician, 29, 80-85.

    111. Straus, S.E., Fritz, S., Dale, J.K., Gould, B. & Strober, W. (1993).  Lymphocyte phenotype and function in the chronic fatigue syndrome. Journal of Clinical Immunology, 13, 30-40.

    112. Surawy, C., Hackmann, A., Hawton, K. & Sharpe, M. (1995). Chronic fatigue syndrome : A cognitive approach. Behavioural Research and Therapy, 33, 535-544.

    113. Swartz, M.N. (1988). The chronic fatigue syndrome - One entity or many ? The New England Journal of Medicine, 319, 1726-1728.

    114. Taerk, G. & Gnam, W. (1994). A psychodynamic view of the chronic fatigue syndrome. The role of object relations in etiology and treatment. General Hospital Psychiatry, 16, 319-325.

    115. Taillefer, S.S., Kirmayer, L.J., Robbins, J.M. & Lasry, J. (2003). Correlates of illness worry in chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 54, 331-337.

    116. Taylor, C. (1989). Sources of the self. Cambridge, MA: Harvard University Press.

    117. Taylor, C. (1995). The dialogical self. In R.F. Goodman & W.R. Fisher (Eds.), Rethinking knowledge : Reflections across the disciplines (pp. 57-66). Albany, NY: State University of New York Press.

    118. Van de Putte, E.M., Engelbert, R.H.H., Kuis, W., Sinnema, G., Kimpen, J.L.L. & Uiterwaal, C.S.P.M. (2005). Chronic fatigue syndrome and health control in adolescents and parents. Archives of Disease in Childhood, 90, 1020-1024.

    119. Van de Putte, E.M., Van Doornen, L.J., Engelbert, R.H.H., Kuis, W., Kimpen, J.L.L. & Uiterwaal, C.S.P.M. (2006). Mirrored symptoms in mother and child with chronic fatigue syndrome. Pediatrics, 117, 2074-2079.

    120. Van Geel, R. & De Mey, H. (2003). Self, other, positive and negative affect scales of the selfconfrontation method : Factorial structure and unidimensionality. Personality and Individual Differences, 35, 1833-1847.

    121. Van Hoof, E., Cluydts, R. & De Meirleir, K. (2003). Atypical depression as a secondary symptom in chronic fatigue syndrome. Medical Hypotheses, 61, 52-55.

    122. Van Houdenhove, B. (2002). Listening to CFS : Why we should pay more attention to the story of the patient. Journal of Psychosomatic Research, 52, 495-499.

    123. Van Houdenhove, B., Neerinckx, E., Onghena, P., Lysens, R. & Vertommen, H. (2000). Attributions in chronic fatigue syndrome and fibromyalgia syndrome in tertiary care. The Journal of Rheumatology, 27, 1051-1055.

    124. Van Houdenhove, B., Neerinckx, E., Onghena, P., Lysens, R. & Vertommen, H. (2001). Premorbid "overactive" lifestyle in chronic fatigue syndrome and fibromyalgia. An etiological factor or proof of good citizenship ? Journal of Psychosomatic Research, 51, 571-576.

    125. Van Middendorp, H., Geenen, R., Kuis, W., Heijnen, C. & Sinnema, G. (2001). Psychological adjustment of adolescent girls with chronic fatigue syndrome. Pediatrics, 107, e35.

    126. Vercoulen, J.H., Bazelmans, E., Swanink, C.M., Galama, J.M., Fennis, J.F., Van der Meer, J.W. et al. (1998). Evaluating neuropsychological impairment in chronic fatigue syndrome. Journal of Clinical and Experimental Neuropsychology, 20, 144-156.

    127. Vercoulen, J.H., Swanink, C.M., Zitman, F.G., Vreden, S.G., Hoofs, M.P., Fennis, J.F. et al. (1996). Randomised, double-blind, placebo-controlled study of fluoxetine in chronic fatigue syndrome. Lancet, 347, 858-861.

    128. Viner, R. & Hotopf, M. (2004). Childhood predictors of self reported chronic fatigue syndrome/myalgic encephalomyelitis in adults : National birth cohort study. British Medical Journal, 329, 941-945.

    129. Vollmer-Conna, U., Hickie, I., Hadzi-Pavlovic, D., Tymms, K., Wakefield, D., Dwyer, J. et al. (1997). Intravenous immunoglobulin is ineffective in the treatment of patients with chronic fatigue syndrome. American Journal of Medicine, 103, 38-43.

    130. Wallace, H.L., Natelson, B., Gause, W. & Hay, J. (1999). Human herpesviruses in chronic fatigue syndrome. Clinical and Diagnostic Laboratory Immunology, 6, 216-223.

    131. Wallman, K.E., Morton, A.R., Goodman, C., Grove, R. & Guilfoyle, A.M. (2004). Randomised controlled trial of graded exercise in chronic fatigue syndrome. Medical Journal of Australia, 180, 444-448.

    132. Ware, N. (1994). An anthropological approach to the chronic fatigue syndrome. In S.E. Straus (Ed.), Chronic fatigue syndrome (pp. 85-97). New York: Marcel Dekker.

    133. Ware, N. & Kleinman, A. (1992). Culture and somatic experience : The social course of illness in neurasthenia and chronic fatigue syndrome. Psychosomatic Medicine, 54, 546-560.

    134. Watson, D. & Walker, L.M. (1996). The long-term stability and predictive validity of trait measures of affect. Journal of Personality and Social Psychology, 70, 567-577.

    135. Wearden, A.J. & Appleby, L. (1996). Research on cognitive complaints and cognitive functioning in patients with chronic fatigue syndrome (CFS) : What conclusions can we draw ? Journal of Psychosomatic Research, 41, 197-211.

    136. Weatherley-Jones, E., Nicholl, J.P., Thomas, K.J., Parry, G.J., McKendrick, M.W., Green, S.T. et al. (2004). A randomised, controlled triple-blind trial of the efficacy of homeopathic treatment for chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 56, 189-197.

    137. Wessely, S. (1990). Old wine in new bottles : Neurasthenia and 'ME'. Psychological Medicine, 20, 35-53.

    138. Wessely, S. (1996). The history of chronic fatigue syndrome. In : S.E. Straus (Ed.), Chronic fatigue syndrome (pp. 13-44). New York: Marcel Dekker.

    139. Wessely, S., Chalder, T., Hirsch, S., Wallace, P. & Wright, D. (1996). Psychological symptoms, somatic symptoms and psychiatric disorder in chronic fatigue and chronic fatigue syndrome : A prospective study in the primary care setting. American Journal of Psychiatry, 153, 1050-1059.

    140. Wessely, S., Nimnuan, C. & Sharpe, M. (1999). Functional somatic symptoms : One or many ? Lancet, 354, 936-939.

    141. White, C. & Schweitzer, R. (2000). The role of personality in the development and perpetuation of chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 48, 515-524.

    142. White, P.D., Thomas, J.M., Kangro, H.O., Bruce-Jones, W.D.A., Amess, J., Crawford, D.H., Grover, S.A. et al. (2001). Predictions and associations of fatigue syndromes and mood disorders that occur after infectious mononucleosis. Lancet, 358, 1946-1954.

    143. Whitehead, L. (2006). Toward a trajectory of identity reconstruction in chronic fatigue syndrome/myalgic encephalomyelitis : A longitudinal qualitative study. International Journal of Nursing Studies, 43, 1023-1031.

    144. Whiting, P., Bagnall, A., Sowden, A.J., Cornell, J.E., Mulrow, C.D. & Ramirez, G. (2001). Interventions for the treatment and management of chronic fatigue syndrome : A systematic review. Journal of the American Medical Association, 286, 1360-1368.

    145. Wood, B. & Wessely, S. (1999). Personality and social attitudes in chronic fatigue syndrome. Journal of Psychosomatic Research, 47, 385-397.

    146. Zimmerman, M. & Coryell, W.H. (1990). Diagnosing personality disorders in the community. A comparison of self-report and inteview measures. Archives of General Psychiatry, 47, 527-531.

    Cfr. :

    Nederlandstalige literatuur

    Chronisch Vermoeidheid Syndroom - De oorzaak, diagnose en behandeling - Een overzicht van de literatuur
    Cfr. : dd. 05-07-05

    22-03-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een openhartig gesprek met... Prof. dr. Kenny de Meirleir
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Een openhartig gesprek met...

    Prof. dr. Kenny de Meirleir

    Cfr. :

    21-03-2007 om 18:03 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Planten dragen ziektes over
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Planten dragen ziektes over


    Schimmels en virussen die op planten leven, kunnen overspringen op mensen en hen ziek maken.
    Mensen met een verzwakt immuunsysteem, zoals hiv- of kankerpatiŽnten, dienen vermoedelijk als springplank voor het transport van plant naar mens.
    Tot nu toe was nauwelijks bekend dat nieuwe ziekteverwekkers ook uit de plantenwereld kunnen komen.

    En het gebeurt volgens de onderzoekers zelfs verrassend vaak.
    Onderzoeker Van Baarlen noemt de bacterie die knolrot bij uien veroorzaakt als voorbeeld.
    Steeds vaker treffen artsen dezelfde bacterie aan in longen van mensen die taaislijmziekte hebben.

    Een ander voorbeeld is de schimmel Madurella mycetomatis die in Afrikaanse landen voor mycetoma zorgt.
    Mycetoma veroorzaakt bulten, die uiteindelijk tot amputatie van ledematen kunnen leiden.
    Onderzoekers Thomma en Van Baarlen hebben nog tientallen andere voorbeelden gevonden.

    Ziektekiemen die uit een andere groep levende wezens komen, worden 'jumpers' genoemd.
    Bekende jumpers uit de dierenwereld zijn hiv, dat van apen afkomstig is en vogelgriep, die een menselijke mutatie heeft.
    Tot nu toe leek het menselijk organisme te verschillend van dat van planten.
    De eerste infectie ontstaat volgens de onderzoekers vaak via een wondje in een verzwakt menselijk lichaam.
    Eenmaal in een lichaam met een zwak immuunsysteem vinden de ziekteverwekkers een kweekbodem om zich aan de nieuwe omstandigheden aan te passen.
    Zij muteren tot een ziektekiem, die ook gezonde mensen ziek kan maken.

    Cfr. :

    21-03-2007 om 16:42 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Individuele Re-integratieovereenkomst (IRO) - Enquête
    Klik op de afbeelding om de link te volgen   


    Individuele Re-integratieovereenkomst (IRO)

    Ė EnquÍte Ė

    Heeft u te maken (gehad) met IRO ?

    Doe mee aan onze IRO-enquÍte !

    Vanaf 2004 kan een deel van de arbeidsgehandicapten en WW-ers gebruik maken een Individuele Re-integratieovereenkomst (IRO) bij hun re-integratie.
    De IRO is onder andere ingevoerd om mensen met een arbeidshandicap een grotere mogelijkheid te geven om hun terugkeer naar werk zelf te regelen.

    Het Breed Platform Verzekerden & Werk is bezig met een onderzoek om erachter te komen hoe de IRO werkt in de praktijk.

    Deze webenquÍte is bedoeld om een antwoord te krijgen op vragen zoals de volgende :

    • welke mensen hebben interesse in de IRO en wie mogen er in de praktijk gebruik van maken ?

    • ervaren arbeidsgehandicapten en WW-ers de IRO ook echt als een middel om hun terugkeer naar werk zelf te regelen ?

    Daarom zijn wij bij het Breed Platform Verzekerden & Werk benieuwd naar uw ervaringen of die nu negatief of positief zijn (geweest).

    Bent u iemand die een IRO-traject doorlopen heeft of daar nog mee bezig is ?

    Of is uw IRO aanvraag juist afgewezen ?

    Misschien bent u zelf met een IRO-traject gestopt of is u afgeraden om Łberhaupt een IRO-aanvraag te doen !

    Het kan ook zijn dat u er alleen nog maar probeert achter te komen of de IRO iets voor u is.

    Heeft u op ťťn van deze of nog op een andere manier te maken (gehad) met een IRO, klik dan op de onderstaande regel om onze enquÍte in te vullen :

    Ga dan
    vůůr 9 april !

    naar de IRO-enquÍte

    Het invullen van de IRO enquÍte duurt ongeveer 6 minuten.
    Uw gegevens zullen anoniem verwerkt worden.

    Wij zouden het waarderen wanneer u nu uw ervaringen deelt, want deze enquÍte staat slechts tijdelijk (tot 9 april 2007) op onze website.

    Cfr. : 

    21-03-2007 om 00:36 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Omega-3 vetzuren en primaire en secundaire preventie van hart- en vaataandoeningen - Brunchvoordracht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Prof. Dr. Armand Christophe
    Universiteit Gent
    Tel. : 09 240 22 62

    Omega-3 vetzuren
    en primaire en secundaire preventie
    hart- en vaataandoeningen


    zondag 25 maart

    Prof. Christophe studeerde scheikunde en later biochemie aan de universiteit van Gent.
    Hij specializeerde zich in de voedingswetenschappen aan het College of Medicine van de Baylor University (Houston), aan de Universiteit van Minnesota en aan de Rice University (Texas).

    Hij deed jarenlang onderzoek in het domein van de essentiŽle vetzuren bij gezonden (bv zwangere vrouwen) en bij patiŽnten met verschillende aandoeningen (diabetes mellitus type 2,  mucoviscidose, mentale aandoeningenÖ) wat leidde tot bijna 300 publicaties.

    Professor Christophe doceert thans 'Voedingsleer' en 'Methodologie van het voedingsonderzoek' aan de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Gent.
    Tevens treedt hij op als consulent voor de voedingsindustrie en voedingssupplementen bedrijven.

    Omega-3 vetzuren zijn een reeks van vetzuren die een welbepaald structureel kenmerk gemeen hebben en waartussen een biochemische verwantschap bestaat.
    Het is evenwel belangrijk te beseffen dat de verschillende omega-3 vetzuren verschillende  nutritionele effecten hebben.
    Het ene omega-3 vetzuur is dus het andere niet.
    De meest bekende zijn alfalinoleenzuur (ALA), eicosapentaeenzuur (EPA) en cervonzuur (DHA) maar daarnaast kunnen er ook nog andere in de voeding voorkomen zoals stearidonzuur en w3-docosapentaeenzuur (w3-DPA).

    Een overzicht zal gegeven worden van wat we weten over de effecten op cardio-vasculair vlak van ALA, van visolie, vis en van EPA plus DHA.
    Ingegaan zal worden op werkingsmechanismen en het mogelijk belang van de vorm  waaronder deze vetzuren verstrekt worden (als triglyceride, ethylester, vrij vetzuur,Ö).
    Tenslotte zal de omega-3 index, welke in gespecializeerde laboratoria bepaald kan worden,  besproken worden.
    Deze index laat de (para)medicus toe het relatief risico op cardiovasculaire ziekten in te schatten.
    De waarden van deze index verkregen bij een Vlaamse populatie suggereert dat heel wat 'gezonden' er voordeel zouden bij hebben de inname van 'hogere' omega-3 vetzuren te vergroten.

    1840 Malderen
    - Tel. : 052 38 17 63 -

    - Routebeschrijving -

    Voor alle praktische info : 

    Cfr. :

    20-03-2007 om 00:25 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Polymyalgia rheumatica en arteritis temporalis een 'update' - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Polymyalgia rheumatica en arteritis temporalis een 'update'

    Deel I

    I. - Polymyalgia rheumatica en arteritis temporalis een 'update'

    J.J. Gerritsen

    Deze íouderdomsí-ziekten komen met name voor vanaf middelbare leeftijd en worden beschouwd als uitingen van eenzelfde onderliggende ziekte.
    Ook samen komen ze voor.
    Bij arteriitis temporalis wordt frequent ook een polymyalgia rheumatica gezien.
    De eerste beschrijving van polymyalgia rheumatica (PMR) werd gegeven door Bruce in 1888, de officiŽle naamgeving is van Barber 1957.
    Arteriitis temporalis (AT) is een chronische ontsteking van de "medium" en "large vessels".
    Ontsteking van de grote arteriŽle vaten en zijn vertakkingen is niet exclusief voor arteriitis temporalis.
    Het klinische beeld van de AT wordt vooral bepaald door ontsteking van de aftakkingen van de aortaboogvaten, met name extracraniale arterien als arteria carotis externa en arteria vertebralis.
    De eerste klinische beschrijving is van Hutchinson in 1890.
    Het werd herkend als een klinische entiteit nadat Horton e.a. de typische ontstekingskenmerken van de arteria temporalis vaststelde.
    Pas in 1950 is de relatie erkend tussen PMR en AT.


    De prevalentie van PMR wordt op 1:133 geschat boven de 50 jaar.
    AT heeft in Minnesota (VS) een gemelde incidentie van 17.8 op 100.000 personen >50 jaar.
    Opvallend is het voorkomen bij personen van kaukasische afkomst (Europa).
    In Zuid-Noorwegen wordt een incidentie gemeld van 33:100.000 personen ouder dan 50 jaar.
    De prevalentie ligt veel hoger.

    Door het werk van ÷stberg, namelijk postmortaal onderzoek van de arteria temporalis en aorta bij 20.000 ouderen blijkt dat frequentie van de histologische afwijkingen passend bij deze aandoening veel hoger is namelijk 1.7% !
    Mogelijk wordt het ziektebeeld klinisch onvoldoende herkend of zijn er subklinische vormen.
    Vrouwen hebben een 2x hogere frequentie van voorkomen.
    Het aantal PMR gevallen is constant terwijl het aantal AT patiŽnten lijkt toe te nemen (Zweden, regio GŲteborg).
    Dit hangt vermoedelijk samen met een toegenomen "awareness" maar kan ook berusten op een reŽele toename van de incidentie.

    Relatie met leeftijd, geslacht en genen

    - Leeftijd
    AT en PMR komen zelden voor bij patiŽnten jonger dan 50 jaar.
    Met toenemende leeftijd neemt ook de kans op ziekte toe.
    Het is niet duidelijk of er een associatie is met de verouderde arteriele vaatwand.
    De hypothesen over de veranderingen in bepaalde T cel typen en dysbalans van pro- en anti-inflammatoire cytokines zijn interessant maar niet te gebruiken bij diagnostiek en behandeling
    - Geslacht
    Ook de voorkeur voor het vrouwelijke geslacht, nl 2 - 4 maal vaker bij vrouwen, is van belang.
    Andere vormen van vasculitis bij ouderen zoals oa de ziekte van Wegener, Churg-Strauss en periarteriitis nodosa komen frequenter bij mannen voor !
    - Genen
    Conform Rheumatoide arthritis bestaat een sterke associatie met aanwezigheid van het HLA-DRB1*04 en DRB1*01 type.
    Dragers hebben een grotere kans op het krijgen van AT.
    Wat betreft PMR ízonder vasculitisí is het moeilijker om een associatie met het HLA type aan te tonen vanwege het bestaan van meer variabiliteit in verschillende populaties.

    Infectieuze oorzaken

    Er is tot heden geen "causaal" agens bekend.
    Een virale infectie staat in de hypothesen het hoogst genoteerd.
    Een aantal studies liet een contemporaine incidentiestijging zien ten tijde van epidemische toename van infecties in bepaalde landen door mycoplasma pneumoniae, parvovirus B19 en chlamydia pneumoniae.
    In vergelijkend onderzoek in andere landen kon dit niet worden bevestigd.
    Een relatie met parvo virus B19 infectie is niet geheel uitgesloten.

    Algemeen beeld van ziek zijn

    Naast de bekende klachtenpatronen kan patiŽnt zich presenteren met niet specifieke klachten als malaise, koorts, anorexie, afvallen (soms aanzienlijk gewichtsverlies), nachtzweten en depressieve symptomen.
    Cave knik in de somatische en psychische levenslijn !

    Polymyalgia Rheumatica

    Diagnostische Criteria naar Healey 1984 :
    - Aanhoudende pijn gedurende ≥1 maand en waarin tenminste 2 van de volgende gebieden betrokken zijn : nl. nek, schouders en/of heupgordel
    - Ochtendstijfheid langer dan 1 uur
    - Ouder dan 50 jaar
    - BSE >40 mm
    - Afwezigheid van andere verklaring/ziekte
    - Snelle respons op prednison 20 of meer mgr/dd.

    Van belang is de presentatie met bilaterale pijn, hoewel de klachten in een aantal gevallen soms aan ťťn kant (lijken te) beginnen.
    De pijn neemt toe bij bewegen.
    De schouderpijn komt het vaakst voor nl bij 70 - 95% van de patiŽnten; de heupen en nek tot 50 - 70%.
    De pijn straalt uit naar ellebogen en knieŽn.
    De spierstijfheid in de ochtend beperkt in belangrijke mate de validiteit en duurt minimaal 30 en frequenter >60 minuten.
    1/3e van alle patiŽnten heeft algemene ziekteklachten.
    Opvallend is de discrepantie van anamnese en lichamelijk onderzoek.
    In een MRI onderzoek bleek een subdeltoide en subacromiale bursitis vaker voor te komen dan synovitis (gewrichtsvlies-ontsteking).
    Bij PMR patiŽnten wordt ook vaak bij presentatie of in het beloop een arthritis van pols of knie gezien 25 - 40%, niet erosief van aard en beperkt in omvang.
    Ook kunnen een CTS syndroom en zwelling van de voeten/enkels en handruggen door pitting oedeem worden gezien.

    Differentiaal diagnosen PMR

    - Rheumatoide arthritis
    - RS3P=Remitting Seronegative Symmetric Synovitis with Pitting Edema
    - SLE
    - Polymyositis
    - Spondylarthropathie
    - Fibromyalgie
    - Endocarditis
    - Maligniteit (nieren, ovaria of maag)
    - M Kahler
    - Amyloidosis
    - (Takayasuís arteritis).

    Arteriitis Temporalis/Cranialis

    AT Criteria volgens ACR 1990 :
    - Leeftijd >50 jaar
    - Nieuw ontstane hoofdpijn
    - Arteria temporalis(gebied) pijnlijk en/of afwezige pulsatie
    - BSE>50 mm
    - Art.temporalis biopsie passend bij arteriitis.
        (AT bij 3 van de 5 kenmerken(sensitiviteit 93.5% ;specificiteit 91.2%)).

    Meestal geleidelijk, soms plotseling begin.
    De helft van de patiŽnten heeft algemene klachten.
    Soms is hoge koorts 39 - 40C (in 15% van de AT patiŽnten aanwezig) het enige of eerste symptoom.
    Hoofdpijn komt bij 2/3 van de patiŽnten voor.
    De schedelhuid is vaak ook pijnlijk in het temporale gebied.
    Toch moet de betrokkenheid van de occipitale arteriŽn niet worden onderschat, sommige onderzoekers vonden een frequentie van 20%.
    Het verwijderen van een stukje occipitale arterie is minder eenvoudig maar dient zeker te worden overwogen bij pijn in de nek en/of achterhoofd in combinatie met andere voor AT verdachte klachten.
    Kaakclaudicatie komt bij circa 50% van de patiŽnten voor.
    Zelden zijn er ook problemen met de motiliteit van de tong of slikspieren.
    Soms heeft de patiŽnt (+ 10%) keelpijn, heesheid of hoesten.
    Gevreesd is het optreden van blindheid tot in 20% van de gevallen.
    In een aantal patiŽnten is dit het presenterende symptoom.
    In circa 44% wordt dit dan voorafgegaan door amaurosis fugax.

    Ook andere voor de patiŽnt nieuwe (voor het eerst optredende) visusklachten zoals dubbelzien, afname van de visus, minder opvallend dan amaurosis, komen voor en kunnen bij gerichte anamnese worden opgemerkt.
    In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht is het meestal niet een afsluiting van de art.centralis retinae maar een obliteratie van de takjes van de art.ciliaris posterior die de ischemie van de Nervus Opticus veroorzaken (Anterior Ischemic Optic Neuropathy).
    Bij nalaten van behandeling is de kans op volledige dubbelzijdige blindheid binnen 14 dagen groot.
    In 30% van de patiŽnten zijn neurologische afwijkingen aantoonbaar in de vorm van bv. mononeuropathie of perifere polyneuropathie van armen of benen.
    Zelden worden TIAís of infarceringsbeelden waargenomen in het gebied van de art. Vertebrobasillaris.
    In circa 15% zijn de proximale uit de aortaboog afsplitsende vaten dermate stenotisch dat dit leidt tot ischemie van een arm (pulseless disease) of been (claudicatio-klachten).
    Bij onderzoek valt de afwezige/sterk verminderde pulsatie op van de arteria radialis of brachialis.
    Omdat een thoracaal aneurysma 17x frequenter voorkwam in een Amerikaanse populatie met AT vergeleken met een controlepopulatie (<7 jaar na het stellen van de diagnose; (ook na geheel verdwijnen van de ziektesymptomen)) wordt elders een jaarlijkse thoraxfoto geadviseerd.
    In een Europees onderzoek is bij 6 van 90 patiŽnten met AT in een tijdsbestek van 11 jaar een thoracaal aneurysma gevonden hetgeen dergelijke followup weer wat minder steunt.


    Er bestaat (nog) geen specifieke test.
    Een verhoogde BSE >40 mm/eerste uur is ťťn van de criteria.
    De American College of Rheumatology houdt de grens van 50 mm aan.
    Het idee dat de BSE normaal zou zijn bij soms tot 20% van onderzochte patiŽntenpopulaties berust op de toepassing van het 50 of 40 mm criterium.
    Normaal betekent dan een BSE lager dan 50 mm.
    De normale BSE in Nederland is voor deze leeftijdscategorie meer in de buurt van de 25 mm voor vrouwen en 15 mm voor mannen dan de waarden genoemd in de angelsaksische literatuur.
    Het beloop/verandering is relevant.
    Bij typische kliniek mn bij AT mag een "normale" BSE geen reden zijn tot een afwachtend beleid.
    Het C-reactive protein is gevoeliger dan de BSE bij aanvang en recidieven.
    Maar niet specifiek.
    De betekenis van het Interleukine-6 staat wel vast maar kan in de meeste ziekenhuizen en laboratoria niet worden bepaald.
    Overig bloedonderzoek draagt niet meer bij tot een zekere diagnose.

    Arteria temporalis biopsie

    Een kleine biopsie van Ī 2 cm volstaat bij een klinisch ontstoken arterie.
    Als de palpatie van de craniale arteriŽn normaal is en er wel verdenking bestaat op een AT dan ruime biopsie van 3-5 cm en kan zelfs dubbelzijdige biopsie worden overwogen.
    Salvarini vond op deze indicatie slechts bij 10% een negatieve biopsie.
    Bij PMR patiŽnten dient alleen een biopsie te worden verricht als er craniale klachten bestaan.


    Deze bevestigt de klinische diagnose.
    De volgende afwijkingen worden waargenomen :
    - Panarteriitis.
    - Mononucleair infiltraat door alle lagen.
    - Granulomen met T cellen en macrofagen.
    - Reuscellen aanwezig in de buurt van de membrana elastica interna gepaard met fragmentatie.
    - Vaak intimahyperplasie met concentrische lumenvernauwing.

    Pathofysiologie t.a.v. histopathologische veranderingen [Weyand en Goronzy 1999]

    Een antigeen (exo- of endogeen) wordt in de adventitia herkend door daar aanwezige T-cellen die hierna de arterie wand binnendringen via de vasa vasorum (obliteratieve endarteritis).

    De vaatwanden van grotere bloedvaten in het hart worden gevoed via hele kleine vaatjes in die wanden. Deze kleine vaatjes noemt men de 'vasa vasorum'.
    Het is belangrijk dat deze vaatjes goed in beeld worden gebracht. Tot nog toe was dat niet mogelijk. Vandaag kunnen met de Harmonische Intravasculaire Ultrageluid methode ('Harmonische IVUS') deze vasa vasorum in beeld gebracht worden.

    Hierop volgt clonale proliferatie en oa interferon-y produktie.
    Dit leidt tot differentiatie en migratie van macrofagen en vorming van reuscellen.
    De macrofagen (in de adventitia) produceren IL-1 en IL-6; macrofagen in de media en intima produceren metalloproteinasen en NO (stikstofoxide) wat weefselschade tot gevolg heeft.
    Hiertegenover staat de produktie van Plateled Derived Growth Factor en Vascular Endothelial Growth Factor in het kader van herstel.
    Hoge lokale produktie van Plateled Derived Growth Factor komt overeen met ernstiger vaat obstructie c.q. stenose en klinische ischemische symptomen.
    Bij koorts worden in het algemeen lagere interferon-y concentraties gevonden.
    Gelet op het histochemische aantoonbare cytokineprofiel in de arteria temporalis bij PMR patiŽnten is sprake van een chemische vasculitis zonder de typische histologische veranderingen.
    Dit kon worden bevestigd met Positron-Emission Tomografie bij PMR patiŽnten [Zie Blockmans, 1999].


    De mededelingen ten aanzien van wel of niet aantoonbare afwijkingen bij PMR zijn niet consistent.
    Een synovitis lijkt wel aantoonbaar met arthroscopie, botscan en MRI.
    Vaak is een opvallend milde vorm te vinden met in de biopsie het overheersen van macrofagen en T-cellen (CD4+ helper cellen).


    Bij AT zijn twee typen te onderscheiden nl ťťn met (50% van de gevallen) granulomateuze ontsteking met reuscellen bij de overgang intima en media.
    De andere vorm heeft een meer gemengdcellige panarteriitis met vnl. lymfomononucleaire cellen zonder reuscellen.
    In AT zijn talrijke geaktiveerde dendritische cellen aanwezig in adventitia en het ontstekingsinfiltraat.
    Deze cellen zijn in staat tot continue aktivatie en stimulatie van T cellen.
    Aktivatie van in de adventitia aanwezige dendritische cellen vindt in een vroeg stadium plaats.
    Deze dendritische cellen blijven ter plaatse en migreren niet naar de lymfeklieren.
    Inmiddels is duidelijk dat er twee subgroepen bestaan van de AT :
    - At risk voor ischemische complicaties veroorzaakt door sterke intimahyperplasie gestuurd door verstoord evenwicht in groei- en angiogenesefactoren (neovascularisatie !).
    - Een groep zonder stenose met progressie van de arteriitis zonder intimale obstructie. De aard van de T-cel respons bepaald het ontstaan van type A of B.

    DD arteriitis

    Voorkomend als primaire arteriitis : Takayasu.
    Een secundaire arteriitis van de grote vaten wordt soms ook gezien bij de volgende diagnosen : Rheumatoide arthritis, syndroom van Kawasaki, Behcet, syfilus en tbc !

    Nieuwe niet-invasieve diagnostiek

    - PMR
    Ultrasonografie en MRI onderzoek laat subdeltoÔde en subacromiale bursitis zien bij vrijwel alle patiŽnten en zijn gelijk sensitief.
    De indicatie voor dit onderzoek bestaat alleen in die gevallen waarin twijfel over de diagnose bestaat vanwege atypische presentatie.
    Ook is met de MRI techniek de typische tenosynovitis zichtbaar te maken bij patiŽnten met pitting oedeem van handen en voeten.

    - AT
    Kleuren Ultrasonografie(color coded duplex sonography) is bruikbaar bij het vaststellen van stenosen in het arteria temporalis en occipitalis gebied.
    Onderscheid in stenose door AT of door een degeneratieve afwijking is niet te maken.
    Wel is, indien ontstekingsoedeem bestaat, een fraaie donkere halo te zien rond het lumen van de art. temporalis [Schmidt et al.].
    Recent werd een prospectief onderzoek gepubliceerd [Pfadenhauer en Weber, 2003] naar de waarde van dit onderzoek bij 67 patiŽnten verdacht voor AT.
    In 83% van de 40 patiŽnten met bewezen AT (positieve biopsie) en in 11% van de 27 patiŽnten met een andere ziekte werd een periarteriele hypoechogene zone (de zogenaamde halo), halo en stenosen en occlusies gevonden.
    In de art. occipitalis werden bij 65% van de AT patiŽnten deze afwijkingen gevonden maar in geen van de andere ziekte groep.
    De ultrasonografie vergroot niet de diagnostische nauwkeurigheid van het lichamelijke onderzoek.

    Met CT en MRI techniek kan bij verdenking op extracraniale vorm van arteriitis de diagnose vaak wat duidelijker zichtbaar worden gemaakt door het aantonen van de taps toelopende gladde stenosen en verdikte vaatwand.

    - PET (Positron-Emission Tomografie)
    - cfr. : -.
    Hierbij wordt gebruik gemaakt van Fluorine-18 fluorodeoxyglucose (FDG).
    Dit onderzoek vindt zijn toepassing met name in de oncologie.
    FDG, is een synthetische marker die het biochemische gedrag(metabolisme) van het natuurlijke glucose nabootst en wordt niet alleen opgenomen in tumorcellen maar ook in macrofagen, fibroblasten, lymfocyten alsmede neutrofiele granulocyten.
    Bij sarcoidose, tuberculose en schimmel-infecties als aspergillose is beeldvorming door tracercumulatie van nut gebleken.

    Er is tot heden nog geen uitgebreid onderzoek gedaan naar de waarde van dit onderzoek in het kader van diagnostiek en beloop van AT en PMR.

    Uit eerder onderzoek bleek dat zowel bij AT als PMR deze techniek sensitiever is dan bv MRI in het vaststellen en de followup van arteriitis.
    Een probleem is de differentiatie met atherosclerose omdat instabiele plaques activiteit laten zien samenhangend met hypermetabolisme ter plaatse van ontstekingsinfiltraat wat zoals bekend is vele macrofagen, gladde spiercellen en lymfocyten bevat.
    Het onderscheidend vermogen ten opzichte van atherosclerose ligt in de uitgebreidheid van het aangedane arteriele vaatbed en de intensiteit van de uptake van de tracer.
    Een intense opname in het gebied van de cervicale en thoracale vaten pleit dan sterk voor het bestaan van een arteriitis.
    Een PET onderzoek kan van betekenis zijn in niet voor biopsie toegankelijke gebieden.
    Blockmans en anderen in Leuven hebben met deze techniek veel ervaring opgebouwd.
    In de meerderheid van een groep AT patiŽnten kon hij aantonen dat ook de aorta en de meer distale aftakkingen betrokken zijn.
    Met deze techniek is een arteriitis zichtbaar te maken in het gehele lichaam.
    De volgende indicaties zijn te overwegen :
    - PatiŽnten met febris et causa ignota met typische ontstekingskenmerken.
    - Verdenking AT en negatieve arteria temporalis biopsie (arteria temp is zelf niet zichtbaar wegens hoge hersen uptake tracer).
    - Vaststelling betrokkenheid andere arteriele vaten.
    - Followup vasculitis patiŽnten ook na staken behandeling met corticosteroiden.
    - Research, detectie hoogrisico groep t.a.v. van complicatie risico op termijn.
    De toegankelijkheid van deze techniek beperkt het gebruik.
    Bovendien rijst de vraag of de uitkomst het therapeutisch beleid veranderd.
    Anderzijds heeft deze nieuwe onderzoeksmethode zeker bijgedragen aan onze kennis van deze ziektebeelden en is meer onderzoek gewenst om inzicht te krijgen in het beloop.


    - Corticosteroiden
    Corticosteroiden blijven de hoeksteen bij de behandeling (Ťn diagnostiek) van PMR en AT.
    De behandeling is primair gericht op remming van de produktie van inflammatoire cytokines.
    In het merendeel van de patiŽnten volstaat een aanvangsdosering prednison van 20 mgr bij de diagnose PMR en 40 - 60 mgr bij AT (wel of niet in combinatie met PMR).
    Een hogere dosis dan 20 mgr prednison wordt meestal over de dag verdeeld.
    Het geven van hoge intraveneuze doseringen prednisolon draagt niet wezenlijk bij aan een betere afloop.
    Herstel van blindheid wordt zelden gezien.
    Sommigen menen dat starten van de behandeling binnen 24 uur na ontstaan van de visusklachten wel enig herstel geeft.
    In het algemeen verdwijnen de klachten als sneeuw voor de zon.
    Vrijwel alle patiŽnten zijn binnen 48 uur klachtenvrij.
    Als de respons niet overtuigend gunstig is moet worden overwogen of de juiste diagnose is gesteld.

    - Vervolgbehandeling
    Van belang is om de eerste 4 weken dezelfde dosis te handhaven (resp. 20 of 40 (60) mgr/dd bij respectievelijk PMR of AT) en hierna stapsgewijs ŗ 2 weken de dosis te verminderen tot een onderhoudsdosis bereikt wordt van 10 mgr/dd ongeveer 3 maanden na aanvangen van de behandeling zowel bij PMR als AT.
    De kans op rechute/recidief is het hoogst gedurende het eerste en tweede jaar.
    Dit hangt waarschijnlijk samen met te lage doses prednison en de therapiecompliance.
    Het is op empirische gronden verstandiger om een vaste continue dosis te geven dan te snel af te bouwen bijvoorbeeld binnen 1 jaar.
    Herstarten van de prednison in weer hogere dosis is voor patiŽnt waarschijnlijk ongunstiger dan het continu doorgaan op relatief laag niveau.

    - Followup
    Deze aandoeningen duren bij de meerderheid van de patiŽnten toch minimaal 2 jaar.
    Een kleine minderheid blijkt een korte ziekteduur te hebben (<1 jaar).

    Prednison is het enige medicament waarvan met zekerheid is aangetoond dat het de ziekte adequaat onderdrukt.
    Dit zal aan de patiŽnt moeten worden uitgelegd, mede gelet op de hinderlijke bijwerkingen !
    Circa 20-30% van de patiŽnten recidiveren frequent.
    De ziekteduur kan langer dan 5 jaar duren.
    In Zweden kon na twee jaar 24% van de PMR patiŽnten de behandeling staken.
    Dit percentage was16% voor de AT met PMR en 5% voor de AT patiŽnten.
    Ook in een engelse studie was slechts 24% van de PMR patiŽnten in staat de behandeling na 2 jaar te staken [Ostor en Hazleman].

    Bij de uitkomsten van in de literatuur beschreven onderzoek moet rekening worden gehouden met selektie bias.
    Het kan om ziekere patiŽnten gaan en andere factoren.
    Vermoedelijk zijn er twee typen ziekte (mn PMR), een mildere vorm die kort kan worden behandeld en een chronische recidiverende vorm.
    Het is nog niet mogelijk te onderscheiden in categorieen van patiŽnten die wel of niet een gunstig beloop zullen hebben.
    Laboratoriumparameters ontbreken.
    Interleukine-6 bleek in meerdere onderzoekingen na maanden therapie en gunstige klinische reactie nog belangrijk verhoogd.
    In de toekomst zal duidelijk worden of dit een bruikbare parameter is om de ziekteactiviteit te monitoren.
    Op grond hiervan kan wellicht de behandeling worden aangepast.
    Gesuggereerd wordt dat het niveau van IL-6 na 4 weken behandeling en indicatie zou geven voor het wel of niet bestaan van een ernstiger vorm (waarvoor langdurige behandeling wegens rechutekans noodzakelijk is).
    De BSE daalt vrijwel altijd tot normale waarden (of CRP).
    Als de BSE stijgt moet de kliniek steun geven voor een rechute alvorens men de dosis prednison verhoogt.
    Onderhoudsdosis na 1 jaar ≥5 mgr bij PMR en ≥7.5 mgr bij AT.

    - Bijwerkingen prednison
    Frequent optredend.
    Tot 65% van de patiŽnten heeft wel ťťn of meerdere complicaties.
    Met name diabetes mellitus en osteoporotische fracturen worden frequent gezien, vooral boven de 75 jaar bij patiŽnten met initieel hoge dosis prednison ≥40 mgr/dd.
    Aan de behandeling moet in vrijwel alle gevallen calcium en vitamine D worden toegevoegd.
    Bovendien bifosfonaten volgens ACR Ad Hoc Committee 2001 in geval van gebruik 5 mgr prednison of meer gedurende 3 of meer maanden.

    Aanvullende behandelingen

    - Azathioprine (Imuran)
    Ė cfr. : -.
    Dit medicament wordt niet als monotherapie toegepast.
    Meestal wordt het toegevoegd aan een behandeling met prednison als het niet lukt (door rechute van de klachten) de prednison dosis te verlagen naar minder toxische niveauís.
    Als aanvangsdosis wordt gekozen voor circa 3 mgr/kg dd naast een prednisondosis welke klinisch effectief is.
    Uit onderzoek, dubbelblind placebo gecontroleerd, blijkt dat er een beperkt steroid sparend effect bestaat na 1 jaar behandeling.
    In een aantal gevallen zal men in een eerder stadium deze behandeling toevoegen als corticosteroiden voor de patiŽnt een te groot risico geven zoals bij moeilijk te reguleren diabetes mellitus, ernstige osteoporose infecties, glaucoom etc.

    - Methotrexaat (Ledertrexate)
    cfr. : -.
    Op grond van de gunstige ervaringen met methotrexaat (MTX) bij de behandeling van rheumatoide arthritis was men aanvankelijk ook optimistisch ten aanzien van de mogelijke werkzaamheid bij PMR en AT.
    Dit is door onderzoek in ons land [van der Veen, 1996] en elders niet duidelijk aangetoond.
    MTX in een dosis van 7.5 mgr/week in combinatie met 20 mgr prednison werd bij 40 patiŽnten met PMR of AT gegeven.
    Na 2 jaar was er geen lagere steroid behoefte.
    De plaats voor MTX wordt nu vooral bepaald door die patiŽnten die een hoge dosis prednison behoeven en ernstige bijwerkingen hiervan kregen.
    Bij onduidelijkheid over het steroidsparend effect binnen 6 maanden wordt normaliter de adjuvante behandeling met MTX of azathioprine gestaakt.
    Ook om de dag doseren van prednison is niet effectief.

    - Anti TNFα (Infliximab, etanercept)
    Ė cfr. : -.
    In een klein onderzoek [Cantini] bleek in geval van corticosteroid resistente arteriitis temporalis infliximab effectief (onderzoek bij 4 patiŽnten).
    Ook enkele casereports laten een gunstig effect van anti TNFα zien bij therapieresistente vormen van AT.
    De duur van de behandeling met anti TNFα is nog onduidelijk.
    Recent werd bij twee patiŽnten met bewezen arteriitis temporalis infliximab als monotherapie gegeven.
    Beide patiŽnten toonden een dramatisch herstel met afname van de klachten in uren, hetgeen zoals bekend ook met prednison kan worden waargenomen.
    De ene patiŽnt kreeg een rechute van de klachten na 3 maanden en reageerde niet meer op het continueren van de behandeling met infliximab waarna deze werd gestaakt.
    De behandeling kon hierna met succes worden gecontinueerd met prednison.
    Ook de tweede patiŽnt kreeg een rechute van de klachten na de derde iv behandeling met anti TNFα met evenzo een gunstige respons na het overzetten van de behandeling op corticosteroiden [Andonopoulos].
    De plaats van infliximab is nog onvoldoende duidelijk.
    Initieel is de respons uitstekend.
    Er bestaat onduidelijkheid over de juiste dosis (waarschijnlijk hogere dosis dan bij rheumatoide arthritis) en frequentie (maandelijks?) van toediening.
    In geval van 3 of maximaal 5 infusies met dit medicament zou de winst nog kunnen liggen in het voorkomen van de prednison bijwerkingen op lange termijn.
    Op dit moment is toepassing alleen te overwegen bij het bestaan van contraindicaties voor het gebruik van corticosteroiden c.q. Corticosteroid resistentie

    - Ciclosporine
    Ė cfr. : -.
    Bij AT patiŽnten is er geen toegevoegde waarde aangetoond boven het gebruik van de prednison.

    Cfr. :

    II. - Polymyalgia rheumatica

    C. van der Meer in : 'Reumatische ziekten', 04-08-01

    5 per 1000. V:M = 2:1.
    Vnl. bij personen ouder dan 50 jaar.
    Aangezien 20% van deze patiŽnten reuzencelarteriitis heeft, wordt wel gesteld dat beide aandoeningen uitingen zijn van hetzelfde ziekteproces.


    - pijn en stijfheid van ontstekingstype in schouder- en/of bekkengordel bij oudere patiŽnt met verhoogde BSE.
    - discrepantie tussen matig actieve en goede passieve beweeglijkheid van gewrichten.


    Vaak synoviitis => onsteking van schouder- en/of bekkengordel veroorzaakt pijn.


    Diagnose wordt gesteld op klinisch beeld.
    Lab : verhoogde BSE.

    DifferentiŽle diagnose

    - andere reumatische aandoeningen i.h.b. beginnende reumatoÔde artritis.
    - aandoeningen van schouders en heupen (coxartrose).

    Cortico's: begindosis prednison 15 mg/dag, verminderd op geleide van klachten en BSE.
    Duur behandeling lang (jaren).


    Na 5 jaar 60% van patiŽnten 'genezen'.

    Cfr. :

    Lees verder : Deel II

    18-03-2007 om 19:19 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (27 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Polymyalgia rheumatica en arteritis temporalis een 'update' - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Polymyalgia rheumatica en arteritis temporalis een 'update'

    Deel II

    III - Lees ook

    1. Anti TNFα (Infliximab, etanercept)
      Cfr. :

    2. Arteriitis temporalis en polymyalgia rheumatica - Behandeling en prognose
      H. Bobbaers - Tijdschrift voor Geneeskunde, volume : 61, issue : 5, date : 2005, pages : 393-398
      CorticosteroÔden zijn de hoeksteen van de behandeling van polymyalgia rheumatica en arteriitis temporalis.
      Vaste schema's ontbreken wat betreft de startdosis, de onderhoudsdosis en de duur van de behandeling.
      Polymyalgia rheumatica kan meestal behandeld worden met een vrij lage dosis van 12 mg methylprednisolon, die na een tweetal weken progressief kan verminderd worden en na 6 ŗ 12 maanden gestopt, alhoewel recidieven vrij vaak voorkomen.
      De prognose is evenwel zeer goed met een normale levensverwachting en meestal beperkte verwikkelingen van de therapie.
      Bij arteriitis temporalis bedraagt de begindosis meestal 32 mg methylprednisolon gedurende een viertal weken.
      Op geleide van het klinisch beeld en de ontstekingsparameters (CRP en/of sedimentatie) kan de dosis corticosteroÔden nadien geleidelijk verminderd worden en na 1 ŗ 1,5 jaar volledig gestopt.
      Ook hier komen recidieven tijdens (meestal bij lage dosis corticosteroÔden) en in de eerste maanden na het stoppen van de behandeling vaak voor.
      De uiteindelijke prognose is evenwel goed met een normale of bijna normale levensverwachting met evenwel dikwijls onomkeerbare ischemische verwikkelingen van de ziekte vůůr de behandeling en verwikkelingen door de corticosteroÔden tijdens de behandeling.
      Cfr. :

    3. Arteriitis temporalis en polymyalgia rheumatica - Klinisch beeld en diagnose
      D. Blockmans - Tijdschrift voor Geneeskunde, volume : 61, issue : 5, date : 2005, pages: 386-392
      In dit artikel wordt nader ingegaan op het klinisch beeld en de diagnostiek van arteriitis temporalis en polymyalgia rheumatica.
      Men zal aan de diagnose "arteriitis temporalis" denken bij een oudere patiŽnt met onverklaarde hoofdpijnklachten, visusstoornissen, koorts, algemene achteruitgang en een duidelijk inflammatoir bloedbeeld.
      Men zal steeds trachten een bioptisch bewijs te verkrijgen door het verrichten van een a.-temporalisbiopsie.
      Andere diagnosemogelijkheden zijn echografie van de aa. temporales en de positronemissietomografie.
      De diagnostische criteria voor polymyalgia worden beschreven, evenals de mogelijke beeldvorming bij deze aandoening en de differentiaaldiagnose.
      Cfr. :

    4. Arthritis Self-Management Program (ASMP)
      © 2002 The Arthritis Society, (updated on) 12/18/2006
      For more than 10 years, The Arthritis Society has helped thousands of people with arthritis improve their lives through the Arthritis Self-Management Program (ASMP).
      We invite you to learn more about this exciting program and how you can benefit from participating .../...
      Cfr. :

    5. Artrose & Reuma Stichting
      Cfr. :

    6. Azathioprine (Imuran)
      Cfr. :

    7. Celebrex
      In : 'Nieuw sinds 1 januari 2007' - De Tijd, 03-01-07 - ©
      Terugbetaling Celebrex
      Het geneesmiddel Celebrex voor de behandeling van artrose wordt vanaf 1 januari opnieuw terugbetaald onder bepaalde voorwaarden.
      Na de affaire met Vioxx werd Celebrex sinds 1 september 2005 niet meer terugbetaald.
      Om recht te hebben op de terugbetaling van Celebrex moeten patiŽnten aan een aantal voorwaarden voldoen.
      Alleen patiŽnten met artrose of met reumatoÔde artritis die negatief reageren op elk ander geneesmiddel dat dezelfde werking heeft als Celebrex, krijgen het geneesmiddel terugbetaald.
      Bovendien moet de patiŽnt jaarlijks een onderzoek ondergaan waaruit blijkt dat hij of zij geen hartproblemen heeft.
      De maximale dosis die de patiŽnt mag nemen, werd verlaagd van 400 mg naar 200 mg.
      Producent Pfizer zette de reclamecampagne voor het geneesmiddel Celebrex stop in 2005 nadat een klinische test suggereerde dat langdurig gebruik van een hoge dosis Celebrex de kans op een hartaanval meer dan verdubbelt.
      Celebrex is verwant aan Vioxx, het geneesmiddel van concurrent Merck dat eind september 2004 om precies dezelfde reden van de markt werd gehaald.
      Celebrex en Vioxx zijn beiden zogeheten COX-2 remmers.
      Ze blokkeren het proteÔne COX-2 dat te maken heeft met het ontstaan van ontstekingen.
      Cfr. : 
      (Voor zover ik weet wordt Prednison enkel terugbetaald in bereidingen voor inwendig gebruik).

    8. Celebrexģ, 26-05-03 - Bron : Medica Press
      Celecoxib is een nieuw type pijnstiller dat specifiek werkt op het zgn. COX-2 enzym.
      De werkzame stof van dit geneesmiddel werkt ontstekingremmend en pijnstillend.
      - reumatische aandoeningen;
      - gewrichtsontstekingen;
      - na een acute jichtaanval;
      - na operaties;
      - na een niersteenaanval;
      - menstruatiepijn;
      - koorts.
      - overgevoeligheid voor dit middel;
      - overgevoeligheid voor salicylaten;
      - maagbloeding;
      - darmbloeding;
      - maagzweer;
      - darmzweren;
      - ziekte van Crohn;
      - colitis ulcerosa;
      - astma-aanval na gebruik van pijnstillers.
      Voorzichtigheid is geboden bij :
      - astma;
      - stoornis in de porfyrine-stofwisseling;
      - vochtophoping in de weefsels;
      - stoornis in de nierwerking;
      - slechte leverfunctie.
      Het geneesmiddel wordt over het algemeen goed verdragen.
      Soms treden ongewenste bijverschijnselen op zoals :
      - maag-darmklachten;
      - hoofdpijn.
      Gebruik in de zwangerschap
      Dit geneesmiddel kan, voor zover bekend zonder gevaar voor de ongeboren vrucht, overeenkomstig het voorschrift van de arts en in lage dosering worden gebruikt.
      Overleg met de arts of apotheker.
      Gebruik bij het geven van borstvoeding
      Kan na overleg met de arts of apotheker worden gebruikt tijdens de periode van borstvoeding.
      Invloed op de rijvaardigheid en de bekwaamheid om machines te gebruiken
      Bij patiŽnten waarbij duizeligheid, hoofdpijn, slaperigheid, vermoeidheid of misselijkheid optreedt, kan het reactievermogen (verkeersdeelname) nadelig worden beÔnvloed.
      In zulke gevallen wordt het derhalve afgeraden om aan het verkeer deel te nemen of om machines te bedienen.
      Wijze van gebruik
      De dosering wordt door de arts individueel vastgesteld.
      De gemiddelde dosering voor volwassenen bedraagt een- tot tweemaal per dag 1 tablet (innemen tijdens de maaltijd met een half glas water) of eenmaal per dag 1 zetpil.
      Cfr. : 

    9. Celebrexģ (celecoxib) - Bijsluiter
      Pfizer Nederland - Laatst bijgewerkt : december 2006
      Cfr. : 

    10. Collageen- en bindweefselziekten 
      Dr. A.J.J. Woittiez, internist - Service Apotheek 
      Polymyalgia rheumatica  is naar men aanneemt een ontsteking van de slagaders die de spieren van bloed voorzien.
      Om de diagnose te stellen kan een biopt van een slagaderwand genomen worden, maar meestal moet de juiste diagnose worden gesteld door andere klachten uit te sluiten.
      Klachten zijn pijnlijke spieren in rug, benen, heupen, nek, schouders of bovenarmen, met lichte koorts, moeheid en gewichtsverlies.
      Het beloop van de ziekte kan zo'n vijf jaar duren, maar uiteindelijk verdwijnen de verschijnselen weer.
      Behandeling bestaat uit het toedienen van corticosteroÔden, waarna de klachten in enkele dagen verdwijnen.
      Wel moet deze therapie worden voortgezet totdat de ziekte voorbij is.
      Cfr. : 

    11. De ziekte van Horton
      Isabelle Eustache (adaptatie : Danielle Pickman), 27-08-02
      De ziekte van Horton is een ontstekingsziekte, die optreedt na de leeftijd van 50 jaar en waarvan de frequentie maximaal is tussen de leeftijd van 70 en 80 jaar.
      Het is een eerder zeldzame ziekte die steeds met corticoÔden moet worden behandeld.
      CorticoÔden zijn geneesmiddelen die de ontstekingsverschijnselen snel onderdrukken.
      Welke zijn de oorzaken ?
      De ziekte van Horton of arteriitis temporalis of reuzencelarteriitis tast vooral de slagaders aan die veel elastisch weefsel bevatten en veroorzaakt ontstekingsletsels van hun wand.
      De oorzaak is niet bekend.
      In de helft van de gevallen gaat de ziekte van Horton gepaard met een andere ziekte, polymyalgia rheumatica genaamd, een inflammatoir reuma van de schouder en het bekken.
      Gewrichtslijden komt regelmatig voor; in de helft van de gevallen betreft het gewrichtspijn veroorzaakt door polymyalgia rheumatica.
      Het gewrichtslijden uit zich in pijn, vooral ís nachts, en ochtendstijfheid.
      Vooral de schouders en het bekken worden aangetast.
      Cfr. :

    12. Kan duplex onderzoek bij arteriitis temporalis de opbrengst van het biopt vergroten ?
      A. Schaafsma, klinisch neurofysioloog, Martini Ziekenhuis Groningen
      Ongewoon heftige hoofdpijn bij een bejaarde patiŽnt kan een symptoom zijn van een arteriitis temporalis.
      Deze verdenking wordt versterkt wanneer de patient gezwollen en pijnlijke temporale arterieen heeft, lijdt aan een zogenaamde Ďclaudicatie van de kaakí en/of wanneer er bij laboratorium onderzoek een verhoogde BSE dan wel CRP wordt gevonden.
      De diagnose kan worden bewezen door histologisch onderzoek van een gebiopteerde a. temporalis waarbij de typische verschijnselen van een reuscel arteriitis kunnen worden aangetroffen
      Cfr. :

    13. Klinische immunologie en reumatologie
      Academisch Medisch Centrum, Amsterdam
      Cfr. :

    14. Methotrexaat (Ledertrexate)
      Cfr. :

    15. Polymyalgia rheumatica, 26-05-03 - Brond : Media Press
       Reumatische aandoening die wordt gekenmerkt door pijnlijke verstijving van de schouders en heupen, gepaard gaand met sterk verhoogde bloedbezinking, algemene ziekteverschijnselen (vermagering, lusteloosheid) en bloedarmoede.
      De aandoening treedt vrijwel uitsluitend op na het zestigste levensjaar.
      De oorzaak is onbekend.
      Cfr. : 
      Cfr. ook :
      - (vnl. engelstalig)
      Engelstalig :

    16. Polymyalgia Rheumatica
      In : 'Bindweefselziekten Ė Collageenziekten Ė Systeemziekten' - Godelieve B. į1961
      Cfr. :

    17. Polymyalgia Rheumatica Ė A Medical Dicti - Polymyalgia Rheumatica - A Medical Dictionary, Bibliography, and Annotated Research Guide to Internet References
      ICON Health Publications - Icon Group Internationa, April 2004 Ė ISBN : 0597845522 / 9780597845529
      Cfr. : 

    18. Polymyalgia rheumatica (PMR) - (Ontstekingsreuma)
      Vlaamse Reumaliga vzw - Laatste wijziging : 22/8/2006 - ©
      VRL vzw
      Polymyalgia rheumatica is een aandoening van de spieren, in het bijzonder van de schouder- en heupspieren, met ontstekingsverschijnselen  in het bloed.
      De naam van de ziekte geeft een goede algemene beschrijving van de ziekte :
      - "poly" betekent "veel"
      - "myo" betekent "spier"
      - "algia" betekent "pijn"
      - "rheumatica" betekent "ontstekingen van gewrichten, bindweefsels en spieren."
      De oudere patiŽnt voelt zich ellendig, hulpbehoevend, zeer stram en stijf 's morgens. 
      De algemene toestand en eetlust zijn slecht. 
      Soms treden hoofdpijn en gezichtsstoornissen op. 
      Een snelle diagnose en behandeling zijn hier ten zeerste aangewezen. 
      Mits een goede behandeling kan de ziekte zeer goed verholpen worden waardoor de levenskwaliteit aanzienlijk verbetert. 
      Meestal duur de ziekte ongeveer twee jaar, maar een ziekte-termijn van enkele maanden tot vele jaren komt  eveneens voor. 
      De oorzaak van PMR is tot op heden onbekend. 
      Er zijn nog geen aanwijzingen dat PMR besmettelijk of erfelijk zou zijn.
      De belangrijkste symptomen zijn pijn en stijfheid in de schouder en de heup. 
      Maar deze kunnen ook voorkomen ter hoogte van de nek, de armen en onderste deel van de rug. 
      De symptomen zijn dikwijls 's morgens het ergst. 
      Soms komen een aantal andere symptomen voor zoals lichte koorts, nachtzweten, 's nachts pijn, vermoeidheid, depressie, gebrek aan energie, gebrek aan eetlust.
      De genoemde symptomen komen ook bij andere ziekten voor. 
      De arts en/of specialist zal daarom trachten andere (reumatische) aandoeningen uit te sluiten. 
      Gedetailleerde vragen, een uitgebreid lichamelijk onderzoek en bloedonderzoek zijn meestal noodzakelijk om een goede diagnose te stellen.
      De behandeling bestaat meestal uit
      cortisone in lage dosis gedurende maanden met goede gevolgen.
      Deze therapie wordt op oudere leeftijd goed verdragen. 
      Na een behandeling van enkele dagen verminderen meestal de klachten en herstelt men snel. 
      De dosis zal dan in samenspraak met de arts meestal langzaam verminderd worden. 
      Een regelmatige controle is noodzakelijk. 
      Maar... niet iedereen met PMR krijgt cortisone toegediend : bij sommige patiŽnten worden gewone antireumatische geneesmiddelen genomen (
      NSAID). deze verminderen de pijn en de ontsteking. 
      Naast geneesmiddelen dient de patiŽnt te zorgen voor voldoende rust en voldoende beweging. 
      Tijdens een periode van meer ontsteking is een langere rusttijd meestal noodzakelijk.
      Cfr. : 

    19. Polymyalgia Rheumatica (PMR) & Arteriitus Temporalis (RCA)
      In : 'Ziektespecifieke informatie Reuma' - ReumapatiŽntenvereniging Nijmegen
      Deze twee aandoeningen zijn hier bij elkaar gezet omdat de klachten, de prognose en de behandeling van beide ziektebeelden erg op elkaar lijken.
      Mensen kunnen alleen arteriitis temporalis of alleen polymyalgia rheumatica hebben, maar beide aandoeningen kunnen ook in combinatie met elkaar voorkomen.
      Wat is polymyalgia rheumatica ?
      Polymyalgia rheumatica, ook wel PMR, is de medische naam voor spierreuma.
      'Poly' betekent 'veel', 'myo' betekent 'spier' en 'algia' betekent 'pijn'.
      PMR is een aandoening die pijn en stijfheid veroorzaakt in bepaalde groepen spieren.
      Meestal doet de ziekte zich voor in de nek, de schouders en/of het bekken.
      PMR is een reumatische aandoening.
      De term írheumaticaí verwijst daarnaar.
      Het ziektebeeld is al meer dan een eeuw bekend, maar pas in 1957 kreeg het de naam PMR.
      Het komt vrijwel uitsluitend voor bij mensen boven de 50 jaar, bij vrouwen twee keer zo vaak als bij mannen.
      Hoeveel mensen PMR hebben, is niet precies te zeggen.
      Volgens grove schattingen krijgen jaarlijks, op 100.000 mensen van 50 jaar en ouder, 20 tot 50 personen PMR. Ook al doet de ziekte zich voornamelijk voor bij oudere mensen, dat wil niet zeggen dat het gaat om een natuurlijk verouderingsproces of om klachten waar niets aan te doen is.
      Hoe ontstaat polymyalgia rheumatica ?
      Ondanks veel onderzoek is niet bekend waardoor PMR wordt veroorzaakt.
      De vraag waardoor iemand deze aandoening krijgt, is dus niet te beantwoorden.
      Wel heeft onderzoek uitgewezen dat de aandoening niet erfelijk is.
      Ook is ze niet besmettelijk.
      Wat merk ik van polymyalgia rheumatica ?
      PMR begint vaak heel plotseling.
      Mensen kunnen het begin meestal op de dag nauwkeurig aangeven.
      Ineens kregen ze last van hevige pijn.
      De pijn komt het meest voor in de nek, schouders en heupen.
      Terugkijkend op de beginperiode van de ziekte noemen veel mensen dat ze zich al niet helemaal fit voelden voordat de hevige pijn begon.
      Ze hadden last van vermoeidheid en hadden nergens zin in.
      Kenmerk van de pijn is dat deze zich tegelijkertijd aan beide helften van het lichaam voordoet.
      Zowel bijvoorbeeld spieren van de rechter- als de linkerschouder geven klachten.
      De pijn is meestal ís nachts het hevigst.
      Als iemand helemaal stil ligt, voelt hij niets, maar als hij een beweging maakt, hoe klein ook, speelt de pijn op.
      Naast pijn komt langdurige stijfheid voor nadat iemand lang in dezelfde houding heeft gezeten.
      De stijfheid doet zich bijvoorbeeld ís ochtends bij het uit bed komen gelden of bij het opstaan uit een stoel.
      Een klein deel van de mensen met PMR krijgt ook RCA (cfr. hieronder).
      De signalen die hierop kunnen duiden, zijn hevige hoofdpijn aan een kant van het hoofd of achteruitgang van het gezichtsvermogen.
      Als iemand met PMR de klachten krijgt die kunnen duiden op RCA, moet hij snel contact opnemen met zijn behandelend arts, want een snelle behandeling is nodig om te voorkomen dat de klachten erger worden.
      Een enkele keer kan de achteruitgang in het gezichtsvermogen leiden tot (blijvende) blindheid.
      Wat is arteriitis temporalis ?
      Arteriitis temporalis is een ontsteking van de wanden van grote bloedvaten in het lichaam.
      Het wordt ook wel reuscel arteriitis, kortweg RCA, genoemd.
      Arteriitis is niet hetzelfde als artritis.
      'Artritis' is de benaming die wordt gebruikt voor een gewrichtsontsteking, 'arteriitis' (met twee i's) duidt op een ontstoken slagader.
      Waarom 'reuscel' ?
      Omdat, als je een stukje grote ader onder de microscoop bekijkt, je hele grote cellen ziet : 'reuscellen'.
      Door de ontsteking beschadigt het elastisch weefsel van de slagaderen en vernauwen ze.
      RCA kan in het hele lichaam voorkomen, maar meestal raakt de slagader bij de slaap aan ťťn kant van het hoofd ontstoken.
      Er wordt dan gesproken van 'arteriitis temporalis'.
      RCA wordt tot de reumatische aandoeningen gerekend.
      RCA komt voor als apart ziektebeeld.
      Soms kan het ook voorkomen in combinatie met PMR.
      Hoe ontstaat arteriitis temporalis ?
      Evenals bij PMR is ondanks veel onderzoek niet bekend wat de oorzaak is van RCA.
      Ook hier is de vraag waardoor iemand deze aandoening krijgt, dus niet te beantwoorden.
      Wel is duidelijk geworden dat de aandoening niet erfelijk is.
      Ook is RCA niet besmettelijk.
      Wat merk ik van arteriitis temporalis ?
      Iemand met RCA heeft last van extreme hoofdpijn, meestal aan ťťn kant van het hoofd.
      Vaak is de schedel op de plaats van de ontsteking gevoelig.
      Zelfs het aanraken van haren kan pijnlijk zijn.
      De kaak kan pijn doen bij het kauwen.
      Mensen met RCA kunnen ook last hebben van de klachten die zich bij PMR voordoen, zoals spierpijn en algehele stijfheid.
      Ook noemen mensen dat ze zich niet fit voelen en dat ze lusteloos zijn.
      Een verandering in het gezichtsvermogen kan ook duiden op RCA.
      Iemand kan slechter gaan zien, kan vlekjes voor de ogen krijgen of dingen dubbel of wazig zien.
      Een tijdige behandeling is nodig, om te voorkomen dat iemand blind wordt.
      In een enkel geval kan dit voorkomen.
      De blindheid is blijvend, ook als de behandeling de ziekte uitdooft en de overige klachten doet verdwijnen.
      PMR en RCA worden in het algemeen behandeld met corticosteroÔden, zoals prednison, RCA meestal met een hogere dosis dan PMR.
      Een corticosteroÔde is een hormoon, het bijnierschorshormoon, dat het lichaam zelf ook maakt voor allerlei lichamelijke processen.
      De behandeling met prednison leidt bij beide aandoeningen zeer snel tot goed resultaat.
      Na enkele dagen, soms al meteen vanaf de eerste dag, verdwijnen de klachten als sneeuw voor de zon en is de pijn weg.
      Het gebruik van corticosteroÔden leidt echter soms tot ernstige bijwerkingen, waarvan gewichtstoename, een voller gezicht en een verhoogde kans op osteoporose (botontkalking) het meest voorkomen.
      Bij osteoporose worden de botten brozer en kunnen daardoor gemakkelijker breken.
      Van osteoporose op zichzelf voelt u niets.
      Pas als er botbreuken optreden, bijvoorbeeld van de heup, ontstaan er klachten.
      Om eventuele bijwerkingen van prednison in de gaten te houden zal de arts regelmatig het bloed controleren.
      Om botontkalking zoveel mogelijk tegen te gaan, worden vaak samen met de prednison kalktabletten voorgeschreven.
      Zodra de klachten weg zijn en de bezinking weer gedaald is tot normale waarden, kan de prednison worden afgebouwd.
      Dit moet langzaam gebeuren omdat het lichaam door de extra toediening van bijnierschorshormoon gestopt is met aanmaak van het hormoon en nu tijd nodig heeft om de productie zelf weer op te pakken.
      Een van de eerste vragen die mensen met PMR of RCA aan hun arts stellen, is meestal : kom ik er ook weer vanaf ?
      Het antwoord op die vraag luidt : ja.
      De ziekte is meestal zo te behandelen dat iemand er geen klachten aan overhoudt.
      De periode waarin PMR en RCA uitdoven, varieert van ťťn tot vijf jaar.
      Gemiddeld duurt het zoín twee tot drie jaar. In deze periode worden de medicijnen langzaam afgebouwd.
      Tijdens dit afbouwen of in het eerste half jaar na met de medicijnen gestopt te zijn, kunnen de klachten terugkeren. 
      Een verhoging van de dosis prednison of er opnieuw mee starten, is dan de enige remedie.
      In een enkel geval lukt het niet de prednison helemaal af te bouwen.
      Ook al is de ziekte op zich uitgedoofd, toch houdt iemand in geringe mate klachten, die alleen verdwijnen bij het gebruik van een lage dosis prednison.
      Omdat de klachten kunnen terugkeren, zal een arts u, ook na het stoppen met de medicijnen, nog enige tijd onder controle willen houden.
      Het ziekteproces laat meestal geen blijvende schade aan het lichaam achter.
      Er treden geen vergroeiingen of blijvende beschadigingen van de gewrichten op.
      Meestal kan iemand zijn gewone dagelijkse leven weer hervatten.
      Wat kan ik zelf doen ?
      Bij het omgaan met de pijn is het van belang dat u goed naar uw lichaam leert luisteren.
      Vaak geeft dit zelf het meest duidelijk aan wanneer er sprake is van overbelasting.
      De pijn en stijfheid zullen dan verergeren.
      Het is van belang een goede balans te vinden tussen rust en activiteit.
      Zelfs als de spieren pijnlijk en stijf zijn, is het toch belangrijk om ze wat te blijven bewegen.
      In zoín periode dient u zich wel meer in acht te nemen dan in een periode waarin de ziekte niet of minder actief is.
      Om de stijfheid het hoofd te bieden is regelmatig van houding veranderen het advies.
      Niet te lang achter elkaar zitten, staan of liggen, maar deze houdingen regelmatig afwisselen.
      Sommige mensen ondervinden baat bij een extra warme douche.
      Anderen letten erop dat ze koude en tocht vermijden en zorgen ervoor dat ze warme kleding dragen.
      Ook noemen mensen dat een positieve instelling, er oog voor hebben dat de aandoening ook weer voorbij gaat, helpt om de periode van het ziek zijn te overbruggen.
      Cfr. :

    20. Prednison
      Prednison is een synthetisch medicament (
      corticosteroÔde) dat doorgaans oraal wordt ingenomen en effect heeft in tal van situaties.
      Prednison is vooral effectief bij het onderdrukken van het
      Het wordt voorgeschreven bij allerhande
      auto-immuunziekten zoals astma en de ziekte van Crohn alsmede bij het voorkomen van afstoting na orgaantransplantaties.
      Als prednison langer dan een week wordt gebruikt, ontstaat afhankelijkheid omdat het lichaam zelf minder corticosteroÔden maakt.
      Dit betekent dat gebruik van prednison niet zomaar gestopt kan worden zonder grote gezondheidsrisico's, maar volgens een zorgvuldig schema moet worden afgebouwd waarbij de toegediende doses steeds kleiner worden en/of met grotere tussenpozen worden toegediend.
      …ťn van de bijwerkingen van prednison is het opzetten van het gezicht.
      Dit komt doordat er vocht in het gezicht vast blijft 'zitten'.
      Onthoudt wel dat het bij de ťťn erger kan zijn dan bij de ander.
      Cfr. : 

    21. Reuma
      In : 'Osteoporose & Artrose' -
      Andrť van Well, paragnost, magnetiseur, stresstherapeut & mental coach - E-mail of chatt :
      Reuma, een term die vooral door leken wordt gebruikt, is een verzamelnaam voor allerlei ziekten die pijn en stijfheid in de gewrichten veroorzaken.
      We kennen het fibromyalgie- syndroom (hardnekkige pijn in de spieren en bij onderzoek worden pijnlijke drukpunten aangetoond), acute reuma, ook wel polymyalgia rheumatica genoemd komt vrijwel alleen voor bij mensen ouder dan zestig jaar.
      Bij deze ziekte kan plotseling hevige pijn ontstaan, alsmede ochtendstijfheid en hoofdpijn.
      Een zeldzame complicatie is artritis temporalis ( een ontsteking in de slagader) genoemd.
      Reumatische klachten reageren vaak goed op eenvoudige maatregelen zoals het warm houden van de zieke lichaamsdelen.
      Maar als u pijn hebt kunt u het best een pijnstiller gebruiken (Andrť kan wel de pijn weg nemen, maar de oorzaak niet).
      Polymyalgia rheumatica kan met bloed onderzoek worden aangetoond.
      Een kuur met CorticosteroÔden (bijnierschorshormonen) geeft bij deze aandoening vaak een opvallende verbetering.
      Cfr. :

    22. Reuma in Beweging vzw
      Cfr. :

    23. Reuma PatiŽntenbond
      Cfr. :

    24. Reumadorp
      Cfr. :

    25. Reumafonds - Sterk in beweging
      Cfr. :

    26. Reuzencelarteriitis en polymyalgia rheumatica - Etiologie en pathogenese
      S. Vanderschueren - Tijdschrift voor Geneeskunde, Volume 61, Issue 5, 2005 Ė Pagina's : 380-385
      De etiopathogenese van reuzencelarteriitis ("giant cell arteritis", GCA) is deels onopgehelderd.
      Toch verschaffen recente studies belangrijke inzichten, vooral in de immunopathogenese.
      Deze studies suggereren de volgende sequens.
      Een antigeen treedt de vaatwand van de betrokken arterie binnen via de vasa vasorum in de adventitia.
      Daar wordt het antigeen herkend door TH1-lymfocyten, die gamma-interferon aanmaken.
      Dit cytokine stimuleert macrofagen, die migreren en zich differentiŽren.
      Macrofagen en reuzencellen produceren destructieve enzymen en toxinen, maar ook groei- en angiogenesefactoren.
      Deze ontsteking leidt tot mediadegeneratie, disruptie van de elastische membraan, en concentrische intimaproliferatie gaande tot occlusie van het lumen met ischemie tot gevolg.
      Welk het uitlokkend antigeen is en waarom de vasculitis vooral bejaarden treft, blijven onopgeloste vragen.
      Vermoedelijk spelen verouderingsprocessen van de vaatwand en van het immuunsysteem een rol.
      GCA vertoont gelijkenissen en overlappingen met polymyalgia rheumatica (PMR).
      Het primaire doelwit van de inflammatoire cascade is de vaatwand bij GCA en de (peri)articulaire synovia bij PMR.
      De groeiende inzichten in de pathogenetische mechanismen van GCA en PMR bieden wellicht de sleutel tot toekomstige specifieke behandelingen.
      Cfr. :

    27. Sedimentatiesnelheid van erytrocyten - Evaluatie van Test-1 en vergelijking met StaRRsed
      Eindwerk van Kathleen Sas, Gegradueerde in de Medische Laboratoriumtechnologie, 2004 - ©2004-2007 Katholieke Hogeschool Kempen
      De bezinkingssnelheid van erytrocyten (BSE) blijft nog steeds een van de meest gevraagde laboratoriumtesten voor de diagnostiek van een aantal specifieke pathologieŽn zoals o.a. polymyalgia rheumatica en voor het opvolgen van het verloop van inflammatoire en maligne processen.
      In het CMA te Herentals wordt de BSE bepaald op StaRRsed, een geautomatiseerd toestel dat werkt volgens de Westergrenmethode.
      Sinds 1998 is er een nieuw toestel op de markt (Test-1), dat bezinkingssnelheden bepaalt volgens een capillaire micromethode.
      Resultaten zouden veel sneller gekend zijn dan bij de klassieke Westergrenmethode.
      In dit eindwerk werd de performantie van Test-1 geŽvalueerd en vergeleken met StaRRsed.
      Tot slot werd aan de hand van een referentiewaarden-verificatie nagegaan of de referentiewaarden voor BSE volgens de Westergrenmethode geaccepteerd kunnen worden voor BSE op Test-1.
      Test-1 blijkt een zeer gebruiksvriendelijk en veilig toestel om mee te werken.
      De herhaalbaarheid op Test-1 is, alhoewel minder goed dan op StaRRsed, zeer behoorlijk.
      Ook de reproduceerbaarheid is goed en er is geen carry-over.
      De invloed van de hematocriet is verwaarloosbaar, dit in tegenstelling tot de Westergrenmethode.
      Nochtans blijkt op Test-1 het bloedvolume in de tube de resultaten te beÔnvloeden : een kleiner volume in de tube geeft vals-verhoogde resultaten.
      Volgens de referentiewaarden-verificatie kan het vereenvoudigd referentiebereik, afgeleid uit de NCCLS-grenzen, aanvaard worden.
      De correlatie tussen Test-1 en StaRRsed is aanvaardbaar, hoewel bij hogere BSE-waarden de spreiding op de resultaten toeneemt.
      Volgens de vereenvoudigde NCCLS-referentiewaarden vertoonde in totaal 15 % van de stalen discordante resultaten tussen Test-1 en StaRRsed.
      Volgens de grenswaarden, gebruikt in het CMA, is dit percentage 13,8 %.
      Mogelijke verklaringen voor deze discordanties zijn naast het verschillend testprincipe en het verschillend tijdstip waarop gemeten wordt, de quasi afwezigheid van de invloed van lage hematocrieten op Test-1 en vermoedelijk ook de leeftijd van de stalen.
      Staalveroudering zou een grotere invloed hebben op Test-1 dan op StaRRsed.
      Cfr. :

    28. Spierreuma bij ouderen, 07-03-07
      Spierreuma ofttewel polymyalgia rheumatica is een ziekte die uitsluitend voorkomt bij mensen boven de 65 jaar.
      Het heeft de naam spierreuma omdat een van de kenmerken van deze ziekte pijn is aan de spieren.
      De ziekte is volgens de hedendaagse geneeskunde te behandelen met het middel prednison of het hier aan verwante middel prednisolon.
      Men weet nog niet veel over de oorzaak van spierreuma.
      Wel is op internet te vinden dat men aanneemt dat het hier gaat om een ontsteking van de slagaders, die de spieren van bloed voorzien.
      - Pijn in schouder/nek gebied en in het gebied rondom het bekken
      - Ochtendstijfheid
      - Hoge bezinking
      - Gebrek aan eetlust, vermagering
      - Depressiviteit
      Als de ziekte wordt ontdekt, wat vaak geruime tijd kan duren, wordt door de medisch specialist vaak prednison of prednisolon voorgeschreven dit totdat de bezinking in het in bloed weer een normale waarde heeft bereikt.
      Na het innemen van de prednison/prednisolon verdwijnen de klachten meestal na enkele dagen.
      De kuur met prednison/prednisolon duurt minimaal 1 jaar.
      Als de spierreuma niet geneest, zal de patiŽnt zijn hele leven prednison/prednisolon moeten slikken.
      Er kan ook een ander soort geneesmiddel worden voorgeschreven de niet-hormonale ontstekingsremmers, deze medicijnen hebben minder bijwerkingen dan prednison/prednisolon.
      Behalve het gebruik van medicijnen is beweging ook van belang voor het herstel en het verminderen van de klachten.
      Hier kan men denken aan wandelen, fietsen.
      Is het echter door andere gezondheidsredenen niet mogelijk dan kan men ook denken aan bijvoorbeeld lichte rek en strekoefeningen.
      Cfr. :

    29. Spierreuma of polymyalgia rheumatica
      Spierreuma of polymyalgia rheumatica (PMR) (
      ICD-10 M35.3) is een syndroom met ontstekingen aan bepaalde groepen spieren.
      Polymyalgie betekent zoveel als pijn in meerdere spieren, terwijl rheumatica op een op reuma gelijkend ziektebeeld wijst.
      De diagnose wordt na uitsluiting van andere, vaker voorkomende ziekten meestal gesteld aan de hand van symmetrische spierpijnen in schouders, heupen en bovenbenen, in combinatie met een verhoogde bloedbezinkingssnelheid (BSE).
      Spierreuma komt vrijwel uitsluitend voor bij mensen ouder dan 65 jaar, iets vaker bij vrouwen dan bij mannen.
      De precieze oorzaak van de spierpijn bij PMR is onbekend, men vermoedt dat ontstoken slagaderen (arteritis) in de spieren de pijn veroorzaken of dat de spierpijn indirect wordt veroorzaakt door ontstoken gewrichten (artritis).
      Monsters van spierweefsel van PMR-patiŽnten vertonen geen afwijkingen.
      Spierreuma is te bestrijden met
      Prednison, een krachtige ontstekingsremmer en immuunsuppressivum.
      Prednison behoort tot de corticosteroÔden (bijnierschorshormonen).
      Vaak duurt zo'n kuur 1 jaar, meestal totdat de bloedbezinkingssnelheid (BSE) gedurende enige tijd weer normaal is.
      Als de spierreuma niet weg is na de kuur, zal de patiŽnt de rest van zijn/haar leven prednison moeten slikken.
      Een latente stijfheid blijft vaak aanwezig, doch hiermee is doorgaans zonder medicatie te leven.
      Regelmatige beweging : wandelen, fietsen, zwemmen en eventuele therapeutische begeleiding maken een en ander draaglijk.
      Er is echter ook een ander soort geneesmiddelen, zgn NSAID's ('Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs' / 'Niet-hormonale ontstekingsremmers').
      Met name met de COX-2-remmers w

      18-03-2007 om 19:15 geschreven door Jules

      0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Omega-3 vetzuren en primaire en secundaire preventie van hart- en vaataandoeningen - Brunchvoordracht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Prof. Dr. Armand Christophe
    Universiteit Gent
    Tel. : 09 240 22 62

    Omega-3 vetzuren
    en primaire en secundaire preventie
    hart- en vaataandoeningen


    zondag 25 maart

    Prof. Christophe studeerde scheikunde en later biochemie aan de universiteit van Gent.
    Hij specializeerde zich in de voedingswetenschappen aan het College of Medicine van de Baylor University (Houston), aan de Universiteit van Minnesota en aan de Rice University (Texas).

    Hij deed jarenlang onderzoek in het domein van de essentiŽle vetzuren bij gezonden (bv zwangere vrouwen) en bij patiŽnten met verschillende aandoeningen (diabetes mellitus type 2,  mucoviscidose, mentale aandoeningenÖ) wat leidde tot bijna 300 publicaties.

    Professor Christophe doceert thans 'Voedingsleer' en 'Methodologie van het voedingsonderzoek' aan de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen van de Universiteit Gent.
    Tevens treedt hij op als consulent voor de voedingsindustrie en voedingssupplementen bedrijven.

    Omega-3 vetzuren zijn een reeks van vetzuren die een welbepaald structureel kenmerk gemeen hebben en waartussen een biochemische verwantschap bestaat.
    Het is evenwel belangrijk te beseffen dat de verschillende omega-3 vetzuren verschillende  nutritionele effecten hebben.
    Het ene omega-3 vetzuur is dus het andere niet.
    De meest bekende zijn alfalinoleenzuur (ALA), eicosapentaeenzuur (EPA) en cervonzuur (DHA) maar daarnaast kunnen er ook nog andere in de voeding voorkomen zoals stearidonzuur en w3-docosapentaeenzuur (w3-DPA).

    Een overzicht zal gegeven worden van wat we weten over de effecten op cardio-vasculair vlak van ALA, van visolie, vis en van EPA plus DHA.
    Ingegaan zal worden op werkingsmechanismen en het mogelijk belang van de vorm  waaronder deze vetzuren verstrekt worden (als triglyceride, ethylester, vrij vetzuur,Ö).
    Tenslotte zal de omega-3 index, welke in gespecializeerde laboratoria bepaald kan worden,  besproken worden.
    Deze index laat de (para)medicus toe het relatief risico op cardiovasculaire ziekten in te schatten.
    De waarden van deze index verkregen bij een Vlaamse populatie suggereert dat heel wat 'gezonden' er voordeel zouden bij hebben de inname van 'hogere' omega-3 vetzuren te vergroten.

    1840 Malderen
    - Tel. : 052 38 17 63 -

    - Routebeschrijving -

    Voor alle praktische info : 

    Cfr. :

    16-03-2007 om 23:39 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De psycholoog en de zoektocht naar het chronische vermoeidheidssyndroom/ME - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    ďDeze ziekte wordt vaak afgedaan als 'psychisch', maar heeft lichamelijke oorzakenĒ

    ďIk ben wel blij dat ik een keer met mijn hoofd tegen de muur ben gelopenĒ

    "Sinds mijn ziekte voel ik me beter, meer mezelf"

    Deel I

    De psycholoog en de zoektocht naar het chronische vermoeidheidssyndroom/ME

    Dr JF. Brosschot, Klinisch psycholoog, RU Leiden
    Bron : Persmap ME_Ward 2001 - ME-Fonds, ,11-05-01

    Als de oorzaak van een aandoening niet bekend is, roepen artsen en onderzoekers al snel dat het wel 'tussen de oren' zal zitten.
    Hierdoor is een begrijpelijk wantrouwen ontstaan ten aanzien van de psychologie.
    In de wetenschap wordt het inzicht dat lichaam en geest als een eenheid werken, echter steeds breder aangehangen.
    Ook bij het chronische vermoeidheidssyndroom/ME blijken zowel psychologische als biologische factoren een rol te spelen.
    Het onderzoek naar deze wisselwerking kan echter met recht een doolhof genoemd worden.
    Er zijn verschillende onderzoeksmethoden; terugkijken (retrospectief onderzoek), vooruitkijken (prospectief onderzoek) en behandelingsonderzoek.

    Bij retrospectief onderzoek gaat de onderzoeker terugkijken of de groep het chronische vermoeidheidssyndroom/ME patiŽnten gemeenschappelijke psychologische factoren heeft die de oorzaak van de ziekte kunnen zijn.
    Deze groep patiŽnten word dan natuurlijk vergeleken met andere patiŽnten of met gezonde personen.
    Helaas kan een dergelijk onderzoek nooit uitsluitsel bieden over de oorzakelijke rol van psychologische factoren.
    PatiŽnten moeten zich dan herinneren hoe zij zich voelden voordat zij ziek waren.
    De gevonden verschillen kunnen net zo goed een oorzaak als een gevolg van de ziekte zijn.
    Daarnaast kan het beeld wat de patiŽnt van zichzelf geeft, sterk door de ziekte gekleurd zijn.

    Stress, ťťn van de factoren

    In een prospectief onderzoek kijkt de onderzoeker vooruit en begint bij grote groepen (gezonde) mensen allerlei mogelijke risicofactoren in kaart te brengen.
    Als een deel van de onderzochte personen later ziek wordt, dan kun je nagaan welke van deze factoren kenmerkend is voor mensen met het chronische vermoeidheidssyndroom/ME.
    Dit soort onderzoek kan de (psychologische oorzaken) van het chronische vermoeidheidssyndroom / ME veel beter opsporen dan retrospectief onderzoek.
    Het is alleen heel kostbaar, omdat grote groepen mensen onderzocht moeten worden.
    Tot nu toe is het alleen nog maar gedaan bij mensen met een acute virusinfectie en hieruit blijkt dat psychologische stress voor en tijdens een infectie chronische vermoeidheid tot gevolg kan hebben.
    Dat betekent nog niet dat elke patiŽnt met het chronische vermoeidheidssyndroom/ME een infectie heeft doorgemaakt gecombineerd met stress, maar het geeft wel een mogelijk mechanisme aan.
    Het zou kunnen zijn dat iemand met een infectie of een vergiftiging die ook nog aan psychologische stress lijdt, een grotere kans heeft uiteindelijk het chronische vermoeidheidssyndroom/ME te krijgen, dan iemand die deze stress niet als extra factor heeft.

    Omgaan met vermoeidheid

    Behandelingsonderzoek uit o.a. Engeland en Nederland heeft laten zien dat een op het individu afgestemde cognitieve gedragstherapie hij een geselecteerde groep patiŽnten (met een relatief hoog activiteiten niveau) een sterke verbetering van de klachten kan geven.
    Het is echter een misverstand te denken dat wanneer een psychologische behandeling helpt, de ziekte psychisch is.
    Ook medische verklaarde lichamelijke aandoeningen kunnen soms met een psychologische behandeling worden verlicht of verholpen.
    De Engelse en Nederlandse wetenschappers zien in ieder geval in hun resultaten aanwijzingen dat versterkte waarneming van vermoeidheid en het omgaan met vermoeidheid ('energie') een belangrijke rol speelt in het voortduren van de klachten - hoe die ook ontstaan zijn.
    En dat voortduren... dat is de kern van het chronische vermoeidheidssyndroom/ME.

    Het chronische vermoeidheidssyndroom/ME is een invaliderende aandoening die gepaard gaat met ernstige uitputtingsverschijnselen en een groot aantal andere klachten.
    In Nederland lijden circa 30.000 mensen aan deze aandoening.

    Cfr. :

    Chronisch Vermoeidheidssyndroom : ziekte met twee gezichten

    "Sinds mijn ziekte voel ik me beter, meer mezelf"

    Kurt Smeets
    Veto Student, 30e jaargang Ė KU Leuve

    Je lief, je lessen, je vrienden, je hobby's, jezelf : allemaal vragen ze tijd en aandacht.
    Een agenda en een paar bakjes troost brengen meestal wel soelaas.
    Dat dacht ook Lieze, maar zodra haar agenda vol stond en de koffiekan leeg was, werd elke dag een uitputtingsslag.

    Haar moeheid kreeg een naam : het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS).

    De meest vanzelfsprekende bezigheden veranderden in een voortdurende strijd met een lichaam dat haar koppig in de steek liet.
    Intussen leeft ze al vier jaar met haar ziekte en ontwikkelde ze een grondige haat-liefdeverhouding met die vreemde metgezel die haar nu eens uitput en dan weer leert dat het geluk in kleine dingen schuilt.


    Veto : Wanneer ben je je moe beginnen voelen ?
    Lieze Van Dessel
    : ęVier jaar geleden, op het einde van het zesde middelbaar, voelde ik me fel verzwakt en stelde de dokter klierkoorts Ė cfr. : - bij me vast.
    Ik heb die ziekte toen niet goed verzorgd, want tijdens de vakantie ben ik met vrienden in ItaliŽ gaan trekken nog voor ik goed en wel genezen was.
    Toen ik daarna mijn eerste jaar in Leuven begon, had ik nog de gewoonte deftig op stap te gaan, maar ik moest geregeld een keer gaan zitten en voelde me soms heel moe.
    Het jaar eindigde met een haalbare tweede zit, maar in augustus crashte ik compleet.
    Ik was niet gewoon te mislukken : in het middelbaar moest ik nooit veel leren, kon ik veel op stap gaan en haalde ik op het einde met een beetje inspanning wel goeie punten, maar in Leuven lukte dat natuurlijk niet meer.
    In Gasthuisberg heb ik me dan laten testen en na een jaar bleek het om CVS te gaan.
    Dan volgde een revalidatieprogramma van een half jaar in Pellenberg.Ľ

    Veto : Viel het mee zo'n revalidatieprogramma te volgen ?
    : ęEerst word je conditie terug opgebouwd, want CVS-patiŽnten belanden al vlug in een vicieuze cirkel.
    Als je moe bent, rust je immers heel veel, waardoor je conditie snel verslechtert en als je je dan toch even wat frisser voelt en iets onderneemt, word je dus veel vlugger moe dan voorheen.
    Uiteindelijk is het moeilijk om je zetel nog uit te komen.
    Er volgde ook een groepsgesprek onder leiding van een psychologe en relaxatieoefeningen.
    Dat programma heeft me een flinke stap vooruit geholpen.Ľ


    Veto : Kan je eens beschrijven hoe het voelt om je voortdurend vermoeid te voelen ?
    : ęSommigen denken dat ik veel slaap of heel vlug in slaap val, maar dat is zeker niet het geval.
    Ik slaap tien uur per nacht, maar overdag blijf ik wakker.
    Vooral regelmaat is ontzettend belangrijk.
    Elke dag kruip ik om twaalf uur in bed en sta ik om tien uur op, maar als ik een uurtje later ga slapen, ben ik de volgende dag doodmoe.
    Ik vergelijk het ook wel eens met de driedaagse op mijn vroegere school : als we daarvan terugkwamen voelde ik me volledig uitgeput en had ik overal pijn.
    Bovendien lijd ik ook chronische pijn : de ene keer onsteken mijn gewrichten, een andere keer heb ik keelpijn en mijn rug zit altijd vast.
    Die pijn werkt ook nog eens afmattend.
    Het wordt wel eens vergeleken met een uitgerekte veer.Ľ

    Veto : Je bent helemaal anders moeten gaan leven. Wat veranderde er zoal voor jou en je omgeving ?
    : ęOmdat ik deeltijds studeer, blijf ik ieder jaar hangen en ken ik weinig mensen van mijn jaar.
    Op stap gaan is bovendien een dodelijke cocktail : lawaai, rook, alcohol en een hele avond rechtstaan.
    De rook maakt me misselijk en als ik wijn drink, zak ik als een pudding in mekaar.
    In vier jaar tijd werd ik een bomma, maar ik heb ermee leren leven (lacht).
    Vroeger probeerde ik alles te doen : ik ging regelmatig babysitten, zat in twee zangkoortjes, zetelde in het leerlingenparlement, speelde piano, zwom bij een sportclub en ging dan ook nog iedere week tot 's morgens vroeg op stap.
    Eerlijk gezegd denk ik dat dat een beetje de oorzaak is van mijn ziekte :
    altijd even actief en nooit naar mijn lichaam geluisterd.
    Als ik me moe voelde, ging ik toch nog door
    Weet je, in zekere zin ben ik wel blij dat ik een keer met mijn hoofd tegen de muur ben gelopen.
    In een paar jaar ben ik volwassen geworden.
    Wat nu voor mij zinvol is, is wat voor iemand van veertig zinvol is.
    Ik ga bijvoorbeeld geregeld naar theater, een dansvoorstelling of een keer naar de film en daar kan ik dan ook met volle teugen van genieten.Ľ


    Veto : Als je zoveel hobby's hebt opgegeven, voel je je dan niet leeg vanbinnen ?
    : ęDie leegte kan je inderdaad niet opvullen, maar ook al droom ik ervan een cursus dans te volgen : als je er zo moe van wordt dat je er niet langer van kan genieten, vergaat je de lust.
    Mijn vrienden vragen me ook mee op stap te gaan en een keer foert te zeggen, maar als je elke keer zo moe bent, treedt er aversieve conditionering op.
    Ik word soms moe van het denken of ik van iets moe ga worden.
    Het vordert allemaal heel traag : soms heb ik het gevoel dat alles binnen handbereik ligt, maar dat ik het niet mag pakken.
    Gelukkig heb ik een vriend, een rustig type dat graag in zijn zetel zit.
    In het eerste jaar is hij ook zoveel op stap geweest, dat hij er intussen wel genoeg van heeft.
    Vroeger wilde ik een wereldreis maken, wilde ik prof worden, kortom : had ik allemaal torenhoge idealen.
    Nu wil ik rustig en regelmatig leven en het lukt me ook steeds beter om daar voldoening uit te halen.
    Ik ben blij met minder: dat is de kunst

    Veto : Je hebt leren genieten van de kleine dingen ?
    : ęZeker !
    Ik kook heel graag met mijn vriend, 't is zalig om samen gezellig eten te maken.
    Ik heb leren leven met mijn mogelijkheden en beperkingen.
    Vroeger was ik ook
    bijzonder perfectionistisch.
    Ik vond het ook moeilijk om een tien te halen : ofwel haalde ik meer dan twaalf ofwel een drie of lager.
    De psychologe die me cognitieve gedragstherapie geeft, heeft me helpen inzien dat ik eigenlijk onder faalangst leed, want op het laatste moment streefde ik toch nog heel hoge punten na.
    Nu ik minder
    druk leg op mezelf, haal ik zelfs betere resultaten.Ľ


    Veto : Het lijkt alsof je je erbij neerlegt dat je ziekte nooit meer zal verdwijnen ?
    : ęIk ga er inderdaad vanuit dat het nooit volledig zal genezen.
    Ik heb duidelijk ondervonden dat ik vroeger verkeerd leefde, niet nu.
    Die vermoeidheid zal nog wel beteren, maar ik zal altijd veel slaap nodig hebben.
    Vroeger was dat niet anders, maar toen heb ik het altijd ontkend.
    Ik wil niet worden zoals vroeger : fysiek sterker, maar mentaal veel labieler.
    Toen leefde ik in pieken en dalen, in extremen.
    Ik was ook veel luidruchtiger en wilde meer opvallen, nu vertellen mensen me dat ik rust uitstraal.
    Ik heb het gevoel dat ik nu pas een authentiek bestaan leid.
    Sinds mijn ziekte voel ik me beter, meer mezelf.Ľ

    Veto : Je hebt leren relativeren.
    Lieze : ęJa, thuis stond presteren op school altijd op de eerste plaats.
    Bij de psychologe heb ik een planning leren opstellen waarin ik eerst moest invullen wat ik graag wilde doen en daarna pas wanneer ik wilde studeren.
    Het vreemde is dat die rangorde omgekeerd is aan wat we gewoon zijn, aan wat de samenleving ons opdringt.Ľ
    Veto : CVS lijkt nauw verweven met wat er in de samenleving gebeurt?
    Lieze : ęIk denk dat er een verband is.
    Je ziet dat meer vrouwen als mannen CVS ontwikkelen omdat vrouwen ťn een job hebben ťn het huishouden moeten doen.
    Het is toch vreemd dat BelgiŽ doorgaat voor een zeer ontwikkeld land, maar tegelijk zoveel zelfmoorden en depressies telt.
    Volgens mij staat dat niet los van een algemene prestatiedwang.
    Er wordt veel gevraagd, ook op school.
    Uiteindelijk is dat hele systeem er toch op gericht zo veel en zo hoog mogelijke punten te scoren.
    Vroeger wilde ik een job om ergens te geraken, nu wil ik een baan om iets te realiseren.
    Ik wil me goed voelen in wat ik doe.Ľ


    Veto : Kon je op het moment dat je die psychische component erkende, beter omgaan met je ziek-zijn ?
    : ęWat mij vooral geholpen heeft, is het voortdurend reflecteren over wat er gebeurd is en waarom ik moe ben.
    Ik kan het bijna altijd verklaren : soms door lichamelijke inspanningen, maar meestal door mentale beslommeringen.
    Ik neem ook geen medicatie : in onze maatschappij wordt immers heel weinig nagedacht over de reden van iemands ziekte.
    Het symptoom wordt met een pilletje bestreden zoals bij koortsblaasjes, maar het is duidelijk dat daar allerlei redenen aan ten grondslag liggen waaronder ook psychische.
    De rol van psychologische factoren bij het ontstaan van CVS lokt echter zoveel commotie uit dat ik me de vraag stel of dat geen ontkenning is.
    Er is een harde kern van
    mensen die van psychologische problemen niets wil weten, terwijl de psychologe die me leerde veranderen van levensstijl, me net het meest heeft geholpen.
    Ik ben wel blij dat ik niet als veertigjarige de ziekte ontwikkel, als je persoonlijkheid al gevormd is en je ergens een job hebt.
    Dan is het nog moeilijker psychologische factoren te aanvaarden en je leven om te gooien.Ľ

    Veto : Je klierkoorts was dus het moment waarop je lichaam eindelijk de kans kreeg om te spreken ?
    : ęJa, het was alsof ik jarenlang geen tijd had om me moe te voelen.
    Ook operaties vormen vaak een aanleiding tot CVS.Ľ

    Veto : Heeft het aanvaarden van psychologische redenen, zoals prestatiedruk, tot conflicten met je ouders geleid ?
    : ęToch wel.
    Goede punten hoefde niet echt, maar bijna alles stond wel in functie van school.
    Ik heb dat pas echt kunnen veranderen zodra ik hier op kot zat.
    Ik heb mij toen inderdaad een beetje tegen mijn ouders moeten keren.
    Nu ik mijn doelen lager stel, gaat alles veel gemakkelijker.
    Als ik even hard was blijven werken, was ik toch vrijwel zeker ooit gecrasht.Ľ

    - In de loop van het tweede semester zal Lieze in enkele columns verder vertellen hoe het studentenleven haar vergaat. Wordt vervolgd -

    Cfr. :

    Psychologische Oorsprong Fibromyalgie

    Christiane Beerlandt
    in 'De sleutel tot zelf-bevrijding - Psychologische oorsprong van 1100 ziekten'

    Blijven staan, weigering, neen, niet willen doorgaan, noch groeien, noch leven.
    Het is nu genoeg geweest, je wilt er niets meer mee te maken hebben.
    Je overstroomt van opgekropte herinneringen uit het verleden.
    Jij zet je schrap, een hoekig verzet, het kind in jezelf lijdt en verlangt naar het zoete, het warme, het aardse, de liefde.

    Maar jij hebt al te veel pijn doorstaan, jij versteent nu als het ware.
    Je snijdt je af van je zachte gevoelens, jij geeft aan jezelf het zoete niet, omdat jij te veel van anderen verwachtte.
    Krachtige innerlijke energiestromen wensen door te stromen in creativiteit en productiviteit, maar jij verzet je tegen deze natuurlijke stroming.
    Jij bent nu hard voor het kind in jezelf !

    Jij bent veilig geborgen in jezelf, heet jezelf warm welkom, verwacht niet van anderen datgene wat jij jezelf onthoudt.
    Zet jezelf in de bloemetjes en geniet van de aardse, sappige vruchten.
    Ervaar jezelf als een vrucht, gerijpt in de zon, geniet van dat warme zonnecentrum in jezelf.
    Geniet van het zintuiglijke mooie van smaken en geuren, van je lichaam, van zinnenstrelende kleuren en klanken.
    Laat jezelf volwassen worden en bemin het kind in jezelf met een klaarwakker bewustzijn.
    Sta het zoete toe in je bestaan.
    Produceer en oogst, ga door en creŽer je bestaan.
    Rem die warme gevoelsstroom in je zelf niet langer, verwarm deze plaatsen in jezelf die zich koud en gekwetst voelen.
    Ontspan je en geniet van het licht van de zon, kramp niet langer toe, open je in liefde naar jezelf.
    Ontdek de vreugde.

    Cfr. :

    De sleutel tot zelf-bevrijding - Psychologische oorsprong van 1100 ziekten

    Christiane Beerlandt
    Petiet, Uitgeverij, 10e druk, 2002 Ė ISBN10 : 907584932X | ISBN13 : 9789075849325

    Na een eerste deel met praktische wenken over hoe men zijn leven in handen kan nemen, gaat het boek diep in op de psychische, emotionele en mentale achtergronden van meer dan1100 ziekten en kwaaltjes.
    Nu uitgebreid met met o.a. ADHD, mond- en klauwzeer, hoofdpijnen, burnout, seksuele verslaving, glutengevoelige darmspruw enz.

    Recensie (NBD|Biblion) : Ziekten kunnen ons veel zeggen over onze lichamelijke en geestelijke toestand.
    Dit fenomenologisch principe is reeds eerder uitgewerkt en beschreven door Dethlefsen, Dahlke en anderen.
    In dit lijvige boek wordt in het eerste, volledig herschreven deel uitgelegd hoe de auteur een oplossing gevonden heeft om door positief om te gaan met ziekten een beter, gezonder en vreugdevoller leven te krijgen.
    In het tweede deel worden ziekten, symptomen en kwalen afzonderlijk alfabetisch behandeld naar groep ziekten of orgaansystemen.
    Per onderdeel wordt vermeld wat dit orgaan, deze ziekte enz. te betekenen heeft, waarna een psychologisch advies volgt hoe je jezelf kunt genezen door je leven te veranderen.
    Dit deel bevat tweehonderd ziekten meer dan de vorige druk, sommige lemma's zijn uitgebreid.
    Tot slot een index en een serie korte omschrijvingen van boeken van dezelfde schrijfster.
    Het dikke boek is zeer populair geschreven en bedoeld als naslagwerk voor iedereen die ervaart dat ziekte meer te betekenen heeft dan een niet functionerend orgaan.
    Men zal zich echter wel moeten realiseren dat men bij ernstige ziekten echt deskundige hulp nodig heeft.
    Geen illustraties; gedrukt in twee kolommen.

    Cfr. :

    Uiten van emoties neemt onrust bij patiŽnt niet weg

    Panagopoulou promoveerde op donderdag 7 juni 2001 bij prof. dr. C.M.J.G. Maes.
    De volledige titel van haar proefschrift luidt :
    ĎMatters of the Heart - Emotional expression in patients undergoing coronary bypass graftingí
    Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC), 15-06-01 Ė (c) 999-2005 Kennislink
    Bron : Cicero

    ďVoor patiŽnten die bang zijn voor een operatie, zijn gesprekken over hun gevoelens met artsen en verpleegkundigen het allerbelangrijkst. Familieleden en vrienden proberen de patiŽnt wel steeds gerust te stellen, maar dit heeft meestal weinig effect. Ik heb gemerkt dat het heel belangrijk is dat artsen en verpleegkundigen ondanks hun hoge werkdruk de tijd nemen om met patiŽnten over hun gevoelens te pratenĒ, zegt Panagopoulou.
    Hoewel zij haar onderzoek verrichtte in Griekse ziekenhuizen, is deze conclusie hoogst waarschijnlijk ook van toepassing in Nederlandse klinieken.

    Het onderzoek naar de psychologische aspecten van (hart)ziekten werd tot voor kort gedomineerd door de gedachte dat de persoonlijkheid de bepalende factor is.
    Wie altijd gehaast door het leven gaat, sterk competitief is ingesteld en een relatief hoge mate van vijandigheid aan de dag legt (type A persoonlijkheid) zou een grotere kans hebben op hartproblemen.
    Ontspannen, coŲperatieve, vriendelijke mensen daarentegen zouden volgens de theorie rustig een sigaretje meer mogen roken of een karbonade extra consumeren Ė hun persoonlijkheidstype B beschermt hen tegen het gevaar van hart- en vaatziekten.
    Ten slotte zou er nog een derde persoonlijkheidstype zijn, type C, dat een verhoogd risico op kanker voorspelt.
    Deze persoonlijkheid wordt vooral gekenmerkt door het onvermogen emoties te uiten.

    Aantal studies zeer beperkt

    Hoewel het onderzoek naar de invloed van persoonlijkheid op gezondheid interessante informatie heeft opgeleverd, richten gezondheidspsychologen de laatste jaren meer de aandacht op het gedrag.
    Panagopoulouís onderzoek naar het uiten van emoties past in deze nieuwe trend.
    Als het waar is dat het niet uiten van emoties tot ziekte kan leiden, betekent dat dan ook dat het uiten van emoties altijd gezond is en opluchting biedt ?

    Bij gezonde individuen is heel wat onderzoek gedaan naar de emotionele expressie.
    Toen Panagopoulou echter in de vakliteratuur op zoek ging naar dergelijk onderzoek bij patiŽnten, bleek het aantal studies zeer beperkt te zijn.
    De beschikbare studies verschilden in hun definitie van het uiten van emoties en in de gehanteerde aanpak.
    De enige conclusie die uit het reeds verrichte onderzoek getrokken kon worden, is dat het niet uiten van emoties samenhangt met een slecht algeheel gevoel (Ďdistressí, hier ook wel vertaald als Ďonrustí) en met een houding van hulpeloosheid.
    ďDat er zo weinig goed onderzoek is gedaan naar het uiten van emoties door patiŽnten met lichamelijke ziekten, was voor mij een reden om zelf een studie op te zettenĒ, aldus Panagopoulou.

    Het onderzoek werd uitgevoerd in Griekenland onder mannelijke patiŽnten die in het ziekenhuis waren opgenomen in afwachting van een openhartoperatie.
    In totaal deden 157 patiŽnten mee.
    Dagelijks vulden zij zelf vragenlijsten in, waarmee gemeten werd in welke mate zij hun gevoelens uitten, hoe groot hun behoefte was om hun gevoelens te delen met anderen en hoe groot de stress was die zij doormaakten in afwachting van de operatie.
    In deze studie werd het begrip ďemotionele expressieĒ dus gelijkgesteld aan het delen van gevoelens met anderen.
    Zoals altijd in psychologisch onderzoek zijn ook andere definities mogelijk.
    Wie bijvoorbeeld zijn woede tot uiting brengt door in zijn eentje een berg houtjes te hakken, valt buiten Panagopoulouís definitie.

    Sociale steun of snelkookpan ?

    Het eerste dat duidelijk werd, was dat er een duidelijk verband bestond tussen de ernst van de stress en het delen van emoties met anderen.
    Daarbij bleek ook dat mensen sneller over hun gevoelens praten als zij de indruk hebben dat hun stress ernstiger is dan die van de ander.
    PatiŽnten met veel stress praatten vooral veel over hun gevoelens met betrekking tot de naderende operatie en niet, zoals men ook kan verwachten, bij wijze van afleiding over Ďkoetjes en kalfjesí.
    Het aantal gesprekken over andere onderwerpen dan de operatie hing niet samen met de mate van stress.

    Alle bevindingen passen goed in het model van emotionele expressie dat eerder ontwikkeld was door Panagopoulouís promotor, de Leidse hoogleraar gezondheidspsychologie prof. dr. C.M.J.G. Maes.
    In dit zogeheten Ďstress and sharingí model gaat men niet alleen uit van kenmerken van de patiŽnt, maar ook van diverse omgevingsfactoren.
    Het uiten van emoties vindt plaats in een sociale context en wordt beschouwd als een manier van de patiŽnt om steun uit de omgeving te verkrijgen.

    Er zijn vele andere verklaringsmodellen voor emotionele expressie.
    Een van de oudste en meest populaire modellen is gebaseerd op het beeld van een snelkookpan of een stoommachine.
    Emoties moeten geuit worden, anders gaat het mis : de pan ontploft of de stoom zoekt allerlei pathologische uitwegen.
    In dit model is het dus altijd gunstig om emoties te uiten.
    En als men de opgekropte gevoelens tot uiting brengt, heeft dat altijd onmiddellijk een positief effect.
    Veel psychotherapieŽn zijn op deze veronderstellingen gebaseerd.
    Ook wordt het ontstaan van psychosomatische ziekten soms uitgelegd als het gevolg van te weinig Ďstoom afblazení.

    Kwaliteit telt

    Uit Panagopoulouís onderzoeksresultaten blijkt dat het beeld van de snelkookpan niet voldoet als beschrijving van onze gevoelshuishouding.
    PatiŽnten die veel praten over hun emoties worden daar niet minder ongerust van.
    Het omgekeerde blijkt waar : patiŽnten die veel over hun gevoelens praten, zijn op de dag voor de operatie ongeruster dan hun lotgenoten die minder emotionele expressie aan de dag leggen.
    Zoals Panagopoulou het in ťťn van haar stellingen formuleert : ďEmotionele expressie is geen synoniem voor emotionele opluchting.Ē

    Als de resultaten van Panagopoulouís onderzoek zich zouden beperken tot deze bevinding, dus dat het aantal uitingen van gevoelens alleen maar samenhangt met meer onrust, dan zou men zich kunnen afvragen waarom de mens dan nog gevoelens uit.
    Kijkt men echter ook naar de kwaliteit van het emotionele contact zoals dat door de patiŽnt ervaren wordt, dan ontstaat een ander beeld.
    Hoe hoger de kwaliteit van het emotionele contact, des te groter was het geruststellende effect ervan.
    PatiŽnten die hun gevoelens op een kwalitatief hoogstaande manier hadden kunnen delen, waren op de dag voor de operatie minder ongerust.
    Daarbij geldt dat gesprekken met medici en verpleegkundigen voor de patiŽnt vaak zoín hogere kwaliteit vertegenwoordigen.

    Dit concept, de kwaliteit van emotionele expressie, was nog niet eerder in dit soort onderzoek toegepast.
    Panagopoulou moest zelf meetinstrumenten ontwikkelen om de kwaliteit van gevoelsuitingen in kaart te kunnen brengen.
    ďHet zou interessant zijn om meer studies te verrichten bij verschillende categorieŽn patiŽnten en gezonde mensen om dit concept verder te ontwikkelen. Ik zou bijvoorbeeld ook graag willen onderzoeken hoe het met deze patiŽnten verder gaat na de operatie. Nu kan ik alleen uitspraken doen over het effect op de korte termijn, tot aan de dag voor de operatie. Of emotionele expressie met een hoge kwaliteit invloed heeft op het herstel, kan ik niet zeggen. Daarvoor is vervolgonderzoek nodig.Ē
    Duidelijk is wel dat in onderzoek naar emotionele expressie de kwaliteit van gevoelsuitingen minstens even belangrijk is als de kwantiteit.

    Het hart als moordkuil

    De titel van Panagopoulouís proefschrift is ĎMatters of the Heartí, letterlijk Ďzaken van het hartí, waarin het hart vooral de betekenis heeft van het middelpunt van onze gevoelens.
    In veel talen zijn vaste uitdrukkingen en gezegden te vinden die betrekking hebben op de bijzondere betekenis die wij aan ons hart toedichten.
    Zo delen Nederlanders hun hartsgeheimen met hartsvriendinnen.
    Totdat zij verhuizen, want dan geldt vaak : Ďuit het oog, uit het hartí.

    Een oer-Hollandse uitdrukking waarschuwt ons ook om Ďvan ons hart geen moordkuil te makení.
    Wie zijn gevoelens niet uit, loopt het risico van gevaarlijke gevolgen, suggereert de volkswijsheid.
    Er is wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat geremde emotionele expressie soms samenhangt met het krijgen van (dodelijke) ziekten.
    Panagopoulou waarschuwt echter in ťťn van haar stellingen tegen een te gemakkelijke omkering : ďHet feit dat gezonde mensen zich slechter kunnen voelen door emotionele remming, betekent niet dat het uiten van gevoelens zieke mensen beter kan maken.Ē

    De titel van het proefschrift is niet toevallig gekozen, evenmin als de onderzochte patiŽntengroep : ďIk heb gekozen voor het onderzoeken van patiŽnten die een hartoperatie moeten ondergaan, juist omdat het hart een extra betekenis heeft. Het operatierisico is tegenwoordig helemaal niet zo groot, maar toch is het voor patiŽnten een extra ingrijpende operatie. Ik denk dat dit komt omdat ons Ďhartí zoín grote betekenis heeft in onze beleving.Ē

    Lokale kenmerken

    De stress bij de Griekse patiŽnten zou overigens groter kunnen zijn door typische kenmerken van het lokale systeem van gezondheidszorg.
    Zo was het in het ziekenhuis waar het onderzoek verricht werd vaak tot op het laatste moment onduidelijk op welke dag de operatie zou plaatsvinden.
    Ook is het aannemelijk dat het uiten van emoties ten dele cultureel bepaald is.
    Het zou daarom volgens Panagopoulou zeer interessant zijn het onderzoek te herhalen in andere landen, bijvoorbeeld in Nederland.
    Of zij hiertoe de gelegenheid krijgt, is voorlopig nog niet zeker.
    Geld voor wetenschappelijk onderzoek is nu eenmaal schaars.

    Cfr. :

    Lees verder : Deel II

    14-03-2007 om 22:17 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De psycholoog en de zoektocht naar het chronische vermoeidheidssyndroom/ME - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De psycholoog en de zoektocht naar het chronische vermoeidheidssyndroom/ME

    Deel II

    De ziel uit het lijf
    Psychiater Van Houdenhove
    waarschuwt voor een epidemie van stressziekten

    Gilbert Roox
    De Standaard, 07/04/01

    Woordvoerder Luc Saffloer had in zijn tv-documentaire 'Te moe om te sterven' een simpele remedie : allemaal naar VUB-professor De Meirleir voor de wonderpil Ampligen.

    Collega's noemen Psychiater Van Houdenhove de 'apostel' van het chronische-vermoeidheidssyndroom.

    PatiŽnten klagen dat hij psychiatrische gevallen van hen maakt : ďWie op de grens werkt, kan erop rekenen dat hij van twee kanten onder vuur wordt genomen.''

    Psychiater Boudewijn Van Houdenhove (56) spreekt over over moe-zijn in tijden van stress en spookziekten en over hoe flexibiliteit al gauw stuurloosheid wordt.

    'Moe in tijden van stress'
    Alweer een boek over het chronische-vermoeidheidssyndroom (CVS).

    Over uw eerste, 'Ziek zonder ziekte', woedt de controverse nog altijd. Volgens patiŽntengroepen psychiatriseert u zieke mensen. U bent dan ook van beroep psychiater.

    "Een halve psychiater (lacht).
    Ik werk al dertig jaar in een algemeen ziekenhuis, tussen de somatische specialisten.
    En ik beweer helemaal niet dat CVS een ingebeelde ziekte is.
    Ik noem het psychosomatisch en voor mij is dat geen vuilnisbak voor alle klachten waar de geneeskunde geen raad mee weet.
    Ook al levert de scanner geen bewijzen, een CVS-patiŽnt lijdt echt. ''

    Zit CVS tussen de oren of is het een virus ? Het debat is al jaren bezig. Over geen andere ziekte wordt zoveel geruzied op het Internet.

    "Omdat het voor CVS-patiŽnten ook om meer dan een simpele medische diagnose gaat : het is een strijd om erkenning.
    Zelfs in hun eigen omgeving worden ze vaak niet ernstig genomen : is het niet kunnen of niet willen ?
    Dat is frustrerend, hť.
    Je bent niet alleen doodmoe en je kunt niets meer, maar je moet jezelf ook nog de hele tijd zitten te rechtvaardigen.
    Geen wonder dat CVS-patiŽnten al de straat zijn opgetrokken om te betogen.''

    U staat daar achter.

    "Ik begrijp dat.
    Net zoals ik begrijp dat CVS-patiŽnten graag met bewijzen van hun ziekte uitpakken : een afwijkende hersenscan, een gestoorde immunologische test.
    Ze doen daar grote moeite voor, ze sturen zelfs bloedstalen naar de Verenigde Staten.
    Maar ook een defect enzym verklaart niet alles.
    Ik wil het verhaal van de zieke zelf horen : hoe is het begonnen, had hij vooraf al last van depressies, was zijn veerkracht nog intact ?
    Niet alle patiŽnten zijn blij met zulke vragen.
    Waarom vraagt u dat, zeggen ze, met ons is er niets mis.''

    Is wat u doet, dan ook niet blaming the victim ? Vergeet het verhaal van de patiŽnt, want dat is niet wetenschappelijk, zegt de CVS-zelfhulpgroep Samen Sterk.

    "Tja, vroeger klaagden patiŽnten dat artsen hun verhaal negeerden, vandaag is dat blijkbaar omgekeerd (lachje).
    Ook in de psychiatrie zie je de 'wetenschappelijke' aanpak winnen : liever pillen dan luisteren.
    En de patiŽnt verkiest dat, omdat hij zo zelf buiten schot blijft.
    Door ziekte kunnen we onze eigen verantwoordelijkheid afschuiven : de schuld ligt bij een virus of in onze genen.
    Zelfs intelligente zieken, zoals een Luc Saffloer of schrijfster Marcella Baete, denken zo.
    Die praten heel openlijk over allerlei knelpunten in hun leven : echtscheidingen, jobfrustraties.
    Maar waag het niet te opperen dat die iets met CVS zouden te maken hebben.''

    In vijf jaar hebt u op het UZ-Pellenberg met tweeduizend patiŽnten gepraat. Tekent u eens de robotfoto van een CVS-lijder.

    "Het zijn doordrijvers, he.
    Mensen van het slag : waar een wil is, is een weg. en dan raken ze plots de weg kwijt.
    Ze hebben zich letterlijk de ziel uit het lijf gewerkt.
    Ik herinner me een internationale specialist in de scheepsbouw die honderd uur per week draaide.
    Tot hij met 59 instortte.
    Hij beschreef zichzelf als 'moegeleefd, moegetergd en moegevochten'.
    De trigger van de crisis was de dood van zijn vader.
    Bleek dat die hem altijd had miskend.
    Zijn hele leven was een poging zijn vader te overtuigen dat hij toch iets waard was.
    En toen die vader weg was, had het allemaal geen zin meer.
    Hij besefte dat hij altijd een mislukkeling was gebleven.''

    Wat is het verschil tussen CVS en een depressie ?

    "CVS-lijders willen wel, maar ze kunnen niet meer.
    Jaren hebben ze roofbouw op zichzelf gepleegd en dan breekt plots de veer, hun hele afweersysteem crasht, zoals een computer die vastloopt.
    De aanleiding is vaak een traumatische ervaring : een echtscheiding, de dood van een ouder, een ongeluk.
    Maar daaraan is meestal een jarenlange overbelasting van de stressafweer voorafgegaan.''
    Niet iedereen blijkt even weerbaar tegen stress.
    Traumatische ervaringen uit de kindertijd laten duidelijke sporen na.
    ,,Eens gekwetst, altijd kwetsbaar, zo lijkt het.
    Verwaarloosde of misbruikte kinderen worden opvallend vaak chronische-pijnlijders en ook bij CVS spelen trauma's uit de kindertijd een rol.
    De veelbelaagde Freud beweerde dat decennia geleden al, maar de moderne neurobiologie geeft hem nu toch gelijk.
    Proeven met ratten laten zien dat stress niet alleen de hersenen verandert, maar ook in de genen kruipt.
    Rattenjongen die gretig door hun moeder worden gelikt, zijn niet alleen zelf stressbestendiger, maar ook hun nakomelingen.

    ''Vijfenzeventig procent van de CVS-patiŽnten is vrouw. Toeval ?

    "'Mama is moe' is niet toevallig de titel van de autobiografie van een Vlaamse CVS-patiŽnte.
    Ook bij andere stressziekten, zoals migraine en fibromyalgie, bedraagt het vrouwelijke aandeel tachtig procent en het aantal depressies ligt dubbel zo hoog als bij mannen.
    De wetenschap is er nog niet uit: maakt oestrogeen vrouwen kwetsbaarder voor stress ?
    Of heeft het gewoon te maken met de dubbele taak van vrouwen in onze samenleving ?
    Ze moeten de opvoeding van hun kinderen combineren met een baan buitenhuis.
    En vaak zorgen ze ook nog eens voor hun zieke ouders.
    In het begin werd CVS in Amerika ook wel de 'yuppie-ziekte' genoemd, maar eigenlijk is het veel meer een vrouwenziekte.
    Niet de werklast zelf geeft de doorslag, maar het gebrek aan waardering, het gevoel dat je overal tegelijk moet zijn en je je werk niet kunt overzien.
    Ik zeg het vaak in mijn cursus op de universiteit : niets maakt zo ziek als een gevoel van hulpeloosheid.''

    Woordvoerder Luc Saffloer had in zijn tv-documentaire 'Te moe om te sterven' een simpele remedie : allemaal naar VUB-professor De Meirleir voor de wonderpil Ampligen.

    "Dat moet je toch een beetje relativeren : Ampligen blijft een experimentele kuur.
    Het is ook al een oud middel, dat eerder bij kanker en aids is uitgeprobeerd.
    Zonder resultaat.
    De Amerikaanse Food and Drugs Administration is sceptisch en daarom wordt Ampligen nu in europa op CVS getest.
    Voor de fabrikant, het biotechnologische bedrijf Hemispherx, staat er veel op het spel : het is hun enige geneesmiddel.''
    "Voor zover ik weet, is Saffloer nu bezig met de antibioticakuur van professor Nicolson, die mycoplasma-infecties als een belangrijke oorzaak van CVS ziet en zo zijn er nog meer experimentele kuren, zoals carnitine, een middel dat inwerkt op de stofwisseling.
    Aan de zoektocht naar een geneesmiddel voor CVS worden miljarden gespendeerd en dat leidt tot een enorm getouwtrek.
    Artsen zijn ook geen reine zielen, he.''

    En ze willen allemaal graag de Nobelprijs winnen.

    "En die krijg je niet voor cognitieve therapieŽn en geduldig revalidatiewerk.
    Op papier klinkt het natuurlijk geweldig : eerst de oorzaak bestrijden en daarna pas revalideren, zoals De Meirleir zegt.
    Maar is dat niet een beetje al te simplistische geneeskunde ?
    CVS is een stressgebonden stoornis en dus nooit eenduidig.
    Je hebt een opeenstapeling van oorzaken : lichamelijk, psychisch, sociaal.
    Ik zeg niet dat onderzoek zoals dat van De Meirleir zinloos is.
    Ik zeg alleen dat je beter alle factoren in rekening kunt brengen.
    Anders geef je CVS-patiŽnten toch alleen maar valse hoop.''

    Ook new-agetherapieen blijken populair. In Nederland maakt Renate Dorrestein het naar eigen zeggen stukken beter dankzij het werken met tarotkaarten. En onze eigen schrijfster van 'Mama is moe' beveelt zowaar moddertherapie aan.

    "Waarom ook niet ?
    Iedereen weet: het placebo-effect werkt (lacht).
    Het volstaat dat je erin gelooft.
    Dan helpt zelfs fysiologisch water als pijnstiller bij kankerpatiŽnten.
    We zijn pas begonnen de geheimen van onze stressfysiologie te ontsluieren en ook over onze energiehuishouding en pijnmechanismen weten we nog bitter weinig.
    Waarom voelen we bijvoorbeeld geen pijn bij levensgevaar ?''
    "Soms maak je bij CVS ook wonderbaarlijke genezingen mee : de geblokkeerde energie gaat plots weer stromen.
    Een patiŽnte van mij had jaren samen met haar man geslaafd om hun supermarkt te doen draaien.
    Desondanks zagen ze het faillissement eraan komen.
    De vrouw was door haar gevecht tegen de bierkaai totaal uitgeput: elke inspanning was te veel.
    Tot op een dag na een wolkbreuk de buurt overstroomde.
    Plots had de vrouw energie op overschot, ze hielp zelfs bij de buren en stelde zich kandidaat voor het buurtcomitť dat met de overheid over de aanpak van de overstroming onderhandelde.''

    Hoe nieuw is de ziekte CVS eigenlijk ? Sceptici noemen het oude wijn in nieuwe zakken.

    "Honderd jaar geleden hadden medici de mond vol van neurasthenie.
    Als je de symptomen van dat ziektebeeld naleest, lijkt het sprekend op het chronisch vermoeidheidssyndroom.
    Arthur Kleinman, een Amerikaanse psychiater- antropoloog, beweert dat China ten tijde van Mao vol CVS-patiŽnten liep.
    Depressie was politiek verboden, dus bleef alleen somatiseren als uitweg.
    Ik weet niet of de analyse klopt, maar ziekten zijn ook sociale constructies, natuurlijk.
    Wat in de loopgraven van de eerste Wereldoorlog 'soldier's heart', een soort hyperventilatie, heette, werd later het Vietnam- en het Golfoorlogsyndroom en vandaag spreken we allicht van het Balkansyndroom.
    Tussen haakjes, Garth Nicolson is zich voor mycoplasma-infecties beginnen te interesseren nadat zijn stiefdochter met chronische vermoeidheid uit de Golfoorlog terugkeerde.''

    In Vlaanderen hebben we drie, straks vier zelfhulpgroepen van CVS-patiŽnten. In WalloniŽ geen enkele. Daar kennen ze naar het schijnt amper de diagnose.

    "Merkwaardig toch, CVS en het verwante ME zijn blijkbaar alleen binnen de Angelsaksische cultuur bekend (lacht).
    Ik herinner me een artikel in The Lancet, waarin een Franse arts terugblikt op een stage in een Londens ziekenhuis.
    Hij verbaast zich over het aantal kinderen met ME.
    Zouden engelse kinderen misschien andere genen hebben, oppert hij.
    Of zwerven er andere virussen rond in Engeland (lacht) ?''

    "Mond- en klauwzeer zeker wel, maar dat is geen 'moderne spookziekte', zoals de Nederlandse professor Bremer het noemt. ,,Is hysterie verdwenen of zijn er andere namen gekomen ?'' vraagt Bremer zich af.

    "Het zou goed zijn dat dat eens werd onderzocht.
    Maar een sponsor vinden voor dergelijk onderzoek is moeilijk.
    Ook de medische faculteiten zijn niet geÔnteresseerd en een Nobelprijs valt er niet mee te verdienen.''
    "Hysterie wordt vaak misbegrepen, natuurlijk, maar zo'n onderzoek zou zeker releverend zijn.
    Bekijk burn-out, een andere moderne hype.
    Het begrip komt uit de arbeidsgeneeskunde, maar toch vallen de gelijkenissen met CVS op.
    Ons stress-systeem maakt het niet uit of de druk komt van psychische problemen, slaaptekort of zelfs overtraining.
    Overtrainde atleten tonen dezelfde uitputtingsverschijnselen als CVS-patiŽnten.
    Ook daar heb je de 'overtrokken wil' : hoe slechter het gaat, hoe harder de sporter traint.
    Onder meer Marie-Jose Perec, de voormalige Franse olympische kampioene op de 400 meter, is als CVS-patiŽnte geseind.''

    Als ik u bezig hoor, lijkt chronische vermoeidheid een beschavingsziekte. Zweept de westerse maatschappij van vandaag ons op tot lichamelijke en psychische roofbouw, met CVS als onvermijdelijk gevolg ?

    "Doorslaggevend bij CVS is de balans tussen belasting en draagkracht.
    En draagkracht hangt dan weer samen met factoren als controlegevoel en sociale steun : hebben we vat op ons eigen leven, weten we ons door onze omgeving gesteund ?
    Vandaag hebben we daar steeds meer problemen mee.
    Families en sociale verbanden vallen uiteen, het aantal echtscheidingen stijgt : de samenleving atomiseert.
    De economie dwingt ons tot flexibiliteit, maar hoe flexibeler we zijn, hoe meer ontworteld we zijn.
    We hollen onszelf voorbij.
    De veranderingen in de samenleving gaan zo snel.
    Steeds meer mensen haken af omdat ze niet meer kunnen volgen.
    Zelfs de politici beginnen het probleem te onderkennen.
    Zoals Steve Stevaert zegt : 'We hebben genoeg bruto nationaal product. Nu moeten we ons gaan bezig houden met het bruto nationaal geluk'.''
    De Wereldgezondheidsorganisatie voorspelt een explosie van psychische problemen in het Westen.
    Depressie wordt de ziekte van de 21ste eeuw.
    "Tenzij de stressgebonden lichamelijke klachten nog beter doen.''

    Hoeveel CVS-patiŽnten telt BelgiŽ op dit ogenblik?

    "OfficiŽle cijfers hebben we niet, maar het zou om zowat 15.000 mensen kunnen gaan.
    Nederland telt volgens de jongste enquete 27.000 CVS-patiŽnten.
    Vijf jaar vroeger waren dat er hooguit 17.000.
    Een forse stijging toch.
    Al zou die natuurlijk ook kunnen liggen aan het feit dat artsen en patiŽnten nu CVS beter herkennen.
    Ook dat is een tijdsfenomeen : de zelfdiagnose via het Internet of televisie.
    Een patiŽnte komt de praktijk binnen en zegt : 'Dokter, u hoeft me niet te onderzoeken, ik heb net hetzelfde als die vrouw gisteren op VTM.' (lacht)''
    "Een nog een ander tijdsfenomeen is het groeiende 'gezondheidslijden', zoals de dichter Lucebert het uitdrukte.
    Gezondheid is een culturele obsessie geworden : elke afwijking van de norm wordt al snel aangezien als een ziektesymptoom.''

    Toch lijken CVS en andere stressgerelateerde ziekten toe te nemen.

    "Volgens Nederlands onderzoek heeft vier tot negen procent van de beroepsbevolking last van burn-out, en een op de drie steuntrekkers sukkelt met psychische problemen.
    Bijna 600.000 Nederlanders zouden chronische-pijnlijders zijn.
    Is dat het begin van een epidemie ?
    De sociale kostprijs is hoe dan ook enorm.
    Alleen CVS kost het Nederlandse ziektesysteem achttien miljard per jaar.''

    Geen wonder dat Frank Vandenbroucke niet staat te springen om CVS officieel te erkennen.

    "Dat gaat niet alleen om de economische kostprijs hoor.''

    Bent u daar zeker van ? Voorlopig wil de overheid alleen ambulante cognitieve therapie en conditietraining financieel steunen. Is dat omdat dat ook het goedkoopst is ? U kunt het weten. Einde maart kreeg u te horen dat uw psychosomatische revalidatieafdeling in Pellenberg zijn vijftien bedden verliest.

    "Ja, daarom loop ik nu te snuiven en te hoesten.
    Ook ik somatiseer (lacht).
    Ik kan begrip opbrengen voor de beslissing van onze directie, maar toch vind ik het heel jammer.
    CVS-patiŽnten in crisis krijgen nu geen opvang meer en het is bovendien het einde van een uniek, multidisciplinair project op de grens van geneeskunde en psychiatrie.
    Maar jaren geleden waarschuwde mijn Canadese leermeester me al : 'Wie op de grens werkt, kan erop rekenen dat hij van twee kanten onder vuur wordt genomen.'
    Hij heeft blijkbaar gelijk gekregen.
    Het hokjesdenken heeft het opnieuw gewonnen, lijkt het.
    We blijven maar op dezelfde plek inzoomen met onze microscoop in plaats van aandacht te hebben voor de hele mens.''

    Terug naar de discussie over de erkenning van CVS.

    "Het is tijd dat we de emotie uit het debat halen : het gaat niet om het bestaansrecht van deze vorm van ziekte.
    Je moet klachten, afwijkingen en beperkingen goed uit elkaar houden.
    Klachten moeten altijd ernstig genomen worden, vind ik, ook al kan de afwijking zelf niet wetenschappelijk worden bewezen en ook als het Riziv CVS niet officieel als ziekte erkent, kan er sprake zijn van arbeidsongeschiktheid.
    Die moet dan functioneel worden bepaald : wat kan de zieke nog, wat zijn zijn kansen op herstel ?''

    Leer leven met uw beperkingen, zegt u. Maar is dat niet te veel filosofie ? De meeste patiŽnten willen weer leven zoals vroeger -- minder is niet goed genoeg.

    "Totaal herstel komt zelden voor, hooguit in tien procent van de gevallen.
    Bij de meeste CVS-patiŽnten komt het erop aan dat ze lessen trekken uit het verleden.
    Hun ziek-zijn is een teken dat ze te ver zijn gegaan.
    Willen ze beter worden, dan zullen ze hun beperkingen moeten leren aanvaarden.
    Dromen over een wondermiddel is allicht gemakkelijker.
    Maar zo krijg je nooit meer greep op je eigen leven.''

    Cfr. :
    - 'De ziel uit het lijf' dd. 22-12-06

    Lees ook

    1. - Candida - Overwin schimmelinfecties met de juiste voeding
    Edith van Blijdesteijn - Uitgeverij Ankh-Hermes bv (Ankertjesserie nr 173), Deventer - ISBN 90-202-0782-2
    Dit boek gaat over gisten en schimmels en het schadelijke effect dat ze kunnen hebben op de gezondheid van de mens.
    Vanuit Engeland en Amerika komen steeds meer signalen dat schimmels zoals candida albicans verantwoordelijk zijn voor een hele reeks stoornissen.
    Tegenwoordig komt candida steeds meer voor, waarschijnlijk door de verandering in de levensstijl, het vele medicijngebruik en de verandering in voeding de laatste vijftig jaren, waardoor het weerstandsvermogen van de mens achteruit gaat.
    De oorzaak van iedere ziekte kan worden teruggebracht tot vier hoofdgroepen : erfelijke factoren, emoties, voeding en externe factoren.
    Vaak is een combinatie van factoren verantwoordelijk voor de ziekte.
    Bij candida domineert een van de vier: de externe factoren.
    Antibiotica worden veelvuldig voorgeschreven.
    Dit is niet de verstandigste wijze van benadering van een ziek lichaam.
    Men kan een kwaal niet genezen door symptoombestrijding.
    Een holistische arts of therapeut kan het lichaam in balans brengen.
    Dit boekje is geen doe-het-zelf gids, maar geeft meer inzicht in uw problemen en helpt mee aan het verkrijgen van een betere gezondheid en een gelukkiger leven.
    In acht hoofdstukken wordt aandacht besteed aan : Wat is candida ? Wat zijn de gevolgen voor uw gezondheid ? En hoe brengt u candida onder controle ?
    Het boekje eindigt met de hoofdstukken over het anti-candida dieet, recepten, vragen van patiŽnten en praktijkgevallen.
    Recensie van E. Wannee-Immerzeel (NBD|Biblion) : De laatste tijd wordt in de alternatieve geneeskunde vaak als diagnose van een algeheel onwelbevinden Candida albicans genoemd.
    Schrijfster van dit boekje vertelt duidelijk dat candida een voor het lichaam normale levensvorm is, maar kan ontaarden in een verzwakt lichaam.
    Om candida te bestrijden moet men de weerstand van de totale mens verhogen, waarbij vooral met goede voeding veel te bereiken is.
    In dit '
    Ankertje' wordt dan ook ingegaan op mogelijke oorzaken met voorbeelden van haar visie op aangepaste voeding en recepten.
    Ook geeft ze enkele beschrijvingen van praktijkgevallen.
    Het boekje zal zeker veel informatie geven aan therapeuten en antwoord geven op vele vragen aan mensen bij wie de diagnose candida is gesteld.
    Aan het slot nog een vragenlijst om te testen of men eventueel '
    candida' zou kunnen hebben en een korte literatuurlijst.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    2. - Chronische moeheid - Hoe word ik ME de baas ?
    Edith van Blijdesteijn - Uitgeverij Ankh-Hermes bv, Deventer - ISBN 90-202-0576-5
    Een vaak gehoorde klacht in deze tijd is moeheid.
    Een moeheid die niet overgaat door veel rusten of na een vakantie.
    Ze gaat vaak vergezeld van andere verschijnselen zoals spierzwakte, pijn in het bewegingsapparaat, slaapstoornissen, migraine en darmklachten.
    Er kunnen meerdere oorzaken zijn, bijvoorbeeld het niet volledig herstellen na een virusinfectie, een voedselallergie of voedselintolerantie, stress, een candida-infectie, parasieten in de darm of een salmonellavergiftiging.
    Deze hebben een negatieve invloed op het immuunsysteem en na verloop van tijd voelt men zich dan moe.
    Zonder behandeling kan dit leiden tot een algeheel malaisegevoel, zowel lichamelijk als geestelijk.
    In dit boekje wordt uitgelegd wat men er aan kan doen om zich weer een stuk prettiger te voelen.
    Voor de diagnostiek wordt gebruik gemaakt van toegepaste kinesiologie (touch for health) terwijl de behandeling onder meer bestaat uit reiniging van het lichaam en het toedienen van orthomoleculaire preparaten.
    Een aangepast dieet maakt deel uit van de therapie.
    Daarnaast wordt aandacht geschonken aan ademhaling, beweging, stress en ontspanning.
    Recensie (NBD|Biblion) : Steeds meer mensen, vooral vrouwen, hebben te kampen met een onverklaarbare chronische vermoeidheid die gepaard gaat met vele vage klachten.
    Dit beeld wordt ME genoemd.
    Oorzaak of gevolg van deze vermoeidheid kan zijn : een virusinfectie, voedselallergie of insufficientie, darmparasieten enz.
    In dit boekje wordt getracht de patient te verduidelijken hoe men achter de oorzaak kan komen van zijn kwaal en hoe men verbetering of verlichting kan bewerkstelligen zodat het totale immuunsysteem beter gaat functioneren.
    Dit boekje, eenvoudig en duidelijk geschreven, is bedoeld voor de ontwikkelde leek die met deze problemen te maken heeft.
    Er worden in dit boekje preparaten geadviseerd die bijna alle van hetzelfde merk zijn.
    Bevat een onvolledige literatuuropgave (jaartallen ontbreken).
    Cfr. :

    3. - Chronische vermoeidheid natuurlijk behandelen
    Dr. Harold Markus - Uitgeverij : De Driehoek, Amsterdam 1991 - ISBN 90-6030-540-X
    Moe door kunstlicht
    - De uitvinding van kunstlicht heeft de nacht tot dag gemaakt.
    Helaas bevatten traditionele lampen (gloeilampen, tl buizen en helaas ook spaarlampen) in tegenstelling tot onze goede oude zon niet alles wat de mens voor een uitgebalanceerd '
    licht-dieet' nodig heeft.
    Wat hieraan vooral ontbreekt, is het UV bestanddeel dat volgens recente onderzoeken een aanzienlijke invloed op hormonale en celbiologische processen heeft.
    Tegenwoordig, in het tijdperk van het gat in de ozonlaag, heeft de ultraviolette straling een slechte naam gekregen.
    In beperkte hoeveelheden is ze echter van levensbelang voor ons.
    Veel werkplekken op kantoren of in fabrieken zijn zo ingericht, dat er slechts spaarzaam daglicht binnendringt en al helemaal geen UV-stralen, omdat deze door de ruiten eruit gefilterd worden.
    Ten nadele van onze gezondheid, want uit de jongste studies blijkt dat het gebrek aan UV straling in de verlichting van woningen en op werkplekken kan bijdragen aan concentratiestoornissen en chronische vermoeidheid.
    Zelfhulp bij gebrek aan UV-straling - Gelukkig bestaat er sinds enkele jaren een alternatief voor de traditionele kunstverlichting : tl buizen met een compleet lichtspectrum, waarvan het licht zeer dicht het natuurlijke daglicht benadert.
    Als u vaak onder kunstlicht moet werken en ook verder weinig buiten komt, maak er dan werk van dat uw werkplek wordt voorzien van buizcn met een compleet lichtspectrum.
    Meestal is daarvoor voldoende dat de tot nu toe gebruikte buizen worden vervangen door dit volspectrumtype.
    Cfr. :

    4. - Chronische vermoeidheid, een complex syndroom
    Boudewijn Van Houdenhove, Fysische Geneeskunde en Revalidaite Ė Bron : UZ Gezondheidsbrief 96 (01-09-99)
    Tien jaar geleden was er nauwelijks sprake van het chronisch vermoeidheidssyndroom.
    Tegenwoordig hebben er in BelgiŽ naar schatting 10.000 mensen last van dit syndroom.
    Dit is opmerkelijk en doet vragen rijzen, nl. is er een nieuwe ziekte geboren, gaat het om een modeverschijnel of om oude wijn in nieuwe zakken ? .../...
    Cfr. :

    5. - De bondgenoot
    Marcella Baete - Bert Bakker, Amsterdam - - ISBN 90 351 2247 X
    Marcella Baete (1939) publiceerde kinderboeken, verhalen en romans.
    In 1996 kende de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde haar de Ary Sleeksprijs toe voor haar roman Kasterbant.
    De pers over het werk van Marcella Baete :
    - 'een natuurtalent ( ... ) Ze weet een sfeer te scheppen waaruit haar personages als natuurlijke, herkenbare karakters naar voren treden. De taal waarin ze dat doet, vloeiend Vlaams vol met grappige woorden en zinswendingen, doet aan Louis Paul Boon denken en dat geldt ook voor de liefde die ze voor haar sappelende heiden koestert.' (NRC Handelsblad)
    - 'alles wat ze schrijft is doorleefd, doortrokken van haar eigen bewogen leven.' (De Gentenaar)

    'Carl verdient door zijn zorgen om mij een plaats aan de rechterkant van God. Ikzelf zou in de hemel niet naar binnen mogen, bang als ze zouden zijn dat ik de opperste rechter een slecht humeur zou bezorgen met mijn sakkeren en vloeken, mijn onwil om een invalide te zijn.'
    Haar ziekte heeft Marcella als de bliksem getroffen.
    Van de ene dag op de andere is zij aan haar bed gekluisterd.
    De artsen staan voor een raadsel.
    Zelfs na een langdurige ziekenhuisopname kan er geen diagnose worden gesteld.
    Carl komt even plotseling in Marcella's leven als haar geheimzinnige kwaal.
    Hij staat haar bij in haar zoektocht naar een medische oplossing en alleen al daarom wantrouwt ze hem aanvankelijk : ze heeft nooit onbaatzuchtige liefde gekend.
    Als het vonnis, CFS,  eenmaal is geveld, wint Carl langzamerhand Marcella's vertrouwen.
    Hij is vastbesloten haar niet in de steek te laten.
    In deze strijdlustige autobiografische roman rekent Marcella Baete af met haar verleden.
    Haar eigen ziekte en haar jarenlange zwerversbestaan inspireerden haar tot het aangrijpende relaas van een vrouw die doorvecht waar anderen de moed zouden opgeven.
    Cfr. :

    6. - Fibromyalgie - Inleiding voor artsen, patiŽnten en arbeidsdeskundigen
    Haarlemmer, A.F. & Soerjanto, R. - De Tijdstroom, 1996 Ė ISBN : 90 3521629 6
    Fibromyalgie, of het 'chronisch vermoeidheidssyndroom' zoals het samen met ME genoemd wordt, is tot dusver sterk omstreden.
    Bij onderzoek was meestal niets te zien.
    PatiŽnten stuiten dan ook vaak op veel onbegrip bij (keurings)artsen, kennissen en familieleden.
    Pas betrekkelijk recent zijn er sensitieve en specifieke criteria ontworpen voor de classificatie en diagnostisering.
    Parallel daaraan groeit de acceptatie: zo heeft de Wereld Gezondheidsorganisatie inmiddels het bestaan van fibromyalgie officieel erkend.
    Met dit boek geven Haarlemmer en Soerjanto een helder overzicht van de huidige wetenschappelijke kennis rond fibromyalgie.
    In een apart hoofdstuk laten zij een aantal fibromyalgiepatiŽnten zelf aan het woord.
    De auteurs presenteren bovendien een nieuw onderzoek, waarbij zij gebruikmaken van de ERGOS werksimulator.
    Met dit onderzoek tonen zij duidelijk functionele beperkingen aan bij fibromyalgiepatiŽnten.
    Deze bevindingen leiden tot de stelling dat de huidige WAO-keuring bij fibromyalgie niet goed functioneert.
    WAO-procedures krijgen dan ook ruim aandacht in het boek.
    Fibromyalgie is geschreven voor verzekeringsdeskundigen, arbeidsdeskundigen, huisartsen, fysiotherapeuten, reumatologen, neurologen, revalidatieartsen, orthopedisch-chirurgen en andere specialisten.
    Ook patiŽnten (met wetenschappelijke interesse) en hun familie zullen in dit boek veel waardevolle informatie vinden.
    Cfr. :

    7. - Fibromyalgie - Omgaan met weke-delenreuma
    Huub Fest - Uitgeverij Ankh-Hermes bv (Ankertjesserie nr 232), Deventer - ISBN 90-202-0101-8
    Cfr. :

    8. - Heden ik - Een ME-patiŽnte schrijft
    Renate Dorestein - Uitgeverij : Contact Ė Antwerpen, 1993 - ISBN 90-254-0226-7
    Cfr. :

    9. - Heden ik kookboek - Lekker eten ondanks ME, candiasis, hypoglykemie en voedselallergieen
    Anne Marie Reuzenaar - Uitgeverij Kosmos, Utrecht - ISBN 90-215-2346-9
    Vele tienduizenden mensen lijden de laatste jaren aan ME, cadidiasis, hypoglykemie of voedselintoleranties.
    Toen Renate Dorrestein in 1993 'Heden ik' schreef, kwamen de problemen waarmee deze groep mensen te kampen heeft eindelijk onder de aandacht van een groot publiek.
    De meeste patiŽnten hebben veel baat bij het volgen van een zeer streng dieet.
    Het 'Heden ik kookboek' staat vol tips en informatie en bevat meer dan 150 gerechten die het volgen van dit dieet tot een feest maken.
    In plaats van saaie granen en grutten passeert hier een keur aan feestelijke recepten en gerechten waarvan veel patiŽnten al jaren slechts kunnen dromen.
    Met formidabele inventiviteit en grote warenkennis stelde Anne Marie Reuzenaar, zelf ex-candidapatiŽnt, dit opmerkelijke kookboek samen.
    Recensie (NBD|Biblion) : Dit kookboek is geschreven voor mensen die een dieet moeten volgen in verband met ME, candidiasis, hypoglykemie of een voedselallergie.
    Een korte uitleg vertelt iets over bovenstaande ziekten waarbij met name de dieetregels centraal staan.
    De recepten omvatten de drie hoofdmaaltijden en tussendoortjes.
    Zowel ingredientenlijst als receptuur zijn duidelijk beschreven.
    Aangezien niet alle patienten hun dieet even streng moeten volgen, is bij de receptuur hiermee rekening gehouden.
    Door middel van een asterix wordt zowel de mate van strengheid als de moeilijkheidsfactor aangegeven.
    Degene die de maaltijd bereidt kan bij de recepten zowel eenvoudige schotels als bekende (aangepaste) internationale gerechten vinden.
    Bevat tevens een voorbeeld van een weekmenu.
    Geillustreerd met zwartwitillustraties.
    Door de grote variatie aan recepten zal iedereen met een van deze ziekten ontdekken, dat dieet-eten ook lekker kan zijn.
    Cfr. :

    10. - Het chronisch vermoeidheidssyndroom - Oorzaken, symptomen en diagnose - De verschillende wegen naar genezing - Ermee leven en omgaan
    Alastair Jackson - Centrale Uitgeverij Deltas, 2003 Ė ISBN10 : 9044701886 | ISBN13 : 9789044701883
    Het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) treft steeds meer mensen met allerlei verschillende achtergronden.
    Vaak wordt CVS-patiŽnten ten onrechte verweten dat hun ziekte `tussen de orenī zit.
    Voor buitenstaanders is het vaak moeilijk te begrijpen wat deze ziekte inhoudt.
    Voor CVS-patiŽnten is het op hun beurt niet altijd makkelijk om de symptomen te herkennen en met hun ziekte te leren omgaan.
    Dit boek bevat veel nuttige informatie over deze ingrijpende ziekte, zowel voor patiŽnten als voor hun omgeving.
    Hoe ontstaat het chronisch vermoeidheidssyndroom ?
    Wat zijn de belangrijkste symptomen en diagnoses ?
    Welk effect heeft de ziekte op het dagelijks leven ?
    En op welke manier kan CVS behandeld worden ?
    De auteur schrijft vanuit zijn eigen ervaring : hij moest noodgedwongen zijn bloeiende huisartsenpraktijk opgeven toen hij ontdekte dat hij aan CVS leed.
    Dankzij een aangepast dieet en oefeningen heeft hij zijn ziekte overwonnen.
    In dit boek benadrukt hij dat er verschillende mogelijkheden zijn om de ziekte aan te pakken, zoals alternatieve geneeskunde en meditatie.
    Bovendien bevat het boek een aantal persoonlijke getuigenissen van mensen die hebben leren leven met CVS, een ziekte waarvoor nog altijd te weinig begrip is.
    Recensie (NBD|Biblion) : Dit boek is geschreven door dr. Alastair Jackson, een huisarts die zijn praktijk heeft moeten opgeven in verband met zijn ziekte: het chronisch vermoeidheidssyndroom.
    In dit boek geeft hij informatie over de oorzaken en symptomen, de diagnose, het effect op het dagelijks leven en de mogelijke therapieen.
    Deze onderwerpen worden besproken in afzonderlijke hoofdstukken.
    In het laaste hoofdstuk worden meer case-studies beschreven van patienten met het chronisch vermoeidheidssyndroom.
    Aangezien er relatief weinig bekend is over deze ziekte, is dit een nuttig en informatief boek voor zowel de patienten zelf als voor hun omgeving.
    Cfr. :

    Lees verder : Deel III

    14-03-2007 om 21:06 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De psycholoog en de zoektocht naar het chronische vermoeidheidssyndroom/ME - Deel III
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    De psycholoog en de zoektocht naar het chronische vermoeidheidssyndroom/ME

    Deel III

    11. - Het nieuwe ik kookboek
    Anne Marie Reuzenaar - Uitgeverij Kosmos, Utrecht - ISBN 90-215-2828-2
    Recepten voor mensen met ME, candidiasis, hypoglykemie en voedselallergieŽn
    Cfr. :

    12. - Het post-viraal syndroom
    Ruud A. Nieuwenhuis/Jan Schilders - Ankh-Hermes bv, Deventer 1993 - ISBN 90-202-5248-8
    De auteurs Nieuwenhuis (orthomoleculair voedingsdeskundige en directeur van de Stichting Orthomoleculaire Educatie) en Schilders (orthomoleculair arts) hebben in de afgelopen jaren duizenden patiŽnten met dit syndroom geadviseerd en daarbij opvallende resultaten bereikt.
    Oorzaak van :
    - chronische vermoeidheid
    - ME
    - chronisch EBV
    - chronisch actieve hepatitis
    - en vele andere.
    Duizenden mensen lijden aan klachten, waar de reguliere gezondheidszorg geen raad mee weet, waaronder chronische vermoeidheid.
    Deze klachten worden veelal afgedaan met 'psychisch'.
    In veel gevallen is de oorzaak echter wel degelijk organisch : daarbij gaat het dan om het zogenoemde post-viraal syndroom (PVS).
    Bij mensen die lijden aan PVS, onderdrukken beperkt actieve virussen het afweersysteem, ontregelen de bloedsuikerspiegel en veroorzaken spier- en hoofdpijnen.
    Verder verlagen ze de stress-drempel en veroorzaken ze chronische vermoeidheid.
    Een van die post-virale syndromen staat bekend onder de naam ME (myalgische encephalomyelitis), maar er zijn meer van dergelijke syndromen.
    Geen therapie is zo goed in staat om het afweersysteem op te bouwen en het organisme te regenereren als de orthomoleculaire behandeling.
    Deze is gericht op een herstel van de afweerkrachten en het hormoonstelsel van de patiŽnt met behulp van voedingssupplementen.
    Een belangrijke pijler hierhij is de stimulering van de natuurlijke interferon-produktie door middel van orthomoleculaire doseringen van voedingsstoffen als vitamine C, zink, betacaroteen e.v.a.
    Een veilige en effectieve benadering.
    Een verschijnsel dat het post-viraal syndroom vaak begeleidt, is het candidasyndroom.
    Deze hardnekkige schimmelinfectie, die zich in het gehele lichaam kan manifesteren, kan eveneens zeer goed bestreden worden met orthomoleculaire maatregelen.
    Cfr. :

    13. - Het vermoeidheidssyndroom - Chronische moeheid, spierslapte, geheugenverlies, concentratiestoornis, duizeligheid en andere symptomen
    Dr. David Smith - Uitgeverij : Kosmos, Utrecht 1991 - ISBN 90-215-1638-1
    Na tien jaar als huisarts en als arts in een psychiatrisch ziekenhuis te hebben gewerkt, stopte David Smith daarmee in 1984 om al zijn tijd te kunnen besteden aan onderzoek naar ME.
    In zijn praktijk kwamen patiŽnten die niet zelden van het kastje naar de muur waren gestuurd, omdat veel medici de lange lijst 'vage klachten' die ze hadden niet konden thuisbrengen.
    Klachten als chronische moeheid, geheugenverlies, concentratiestoornis, duizeligheid enz.
    De auteur heeft ontdekt dat er in feite sprake is van twee syndromen met dezelfde symptomen, maar met verschillende oorzaken en verschillend verloop.
    ME bekruipt je zonder dat je weet waar of wanneer je het hebt opgelopen en het lijkt niet te genezen.
    In dit boek komen veel vragen aan de orde, gaat de auteur in op klachten en oorzaken, komen medicijnen, pijnstillers en diŽten aan bod, evenals behandelingen uit het alternatieve circuit.
    Cfr. :

    14. - Homeopathie thuis - Een andere kijk op vermoeidheid
    Frans Kusse - Uitgeverij : La RiviŤre & Voorhoeve, Kampen - ISBN 90-6084-627-3
    Cfr. :

    15. - Hypoglykemie - Symptomen, oorzaken en mogelijkheden tot genezing
    Edith Blijdesteijn - Uitgeverij Ankh-Hermes bv (Ankertjesserie nr 143), Deventer - ISBN 90-202-0711-3
    Bent u altijd vermoeid ?
    Hebt u last van prikkelende vingertoppen, duizeligheid, woedeaanvallen en hebt u moeite met concentratie ?
    Als u regelmatig last hebt van deze verschijnselen, is de kans groot dat u hypoglykemie hebt : een te laag suikergehalte van het bloed.
    Edith van Blijdesteijn, holistisch therapeut, bespreekt wat hypoglykemie precies is, welke symptomen zich bij hypoglykemie voordoen, wat de oorzaken zijn en wat we er zelf aan kunnen doen : door toegepaste kinesiologie, oefeningen, dieet en voedingssupplementen kunnen we zelf herstellen van hypoglykemie.
    De twee belangrijkste oorzaken van hypoglykemie zijn stress en verkeerde voeding (overmatig suikergebruik).
    Beide zaken kunnen we zelf verbeteren.
    We kunnen verantwoord en gezond gaan eten en eens wat meer aandacht gaan schenken aan de positieve dingen in ons leven.
    We dragen zelf verantwoordelijkheid voor onze gezondheid en bezitten allen een eigen genezingskracht.
    Recensie (NBD|Biblion) : Beknopte informatie over een ziekte, liever een tekort of teveel, waar veel mensen mee kampen als gevolg van een ongezonde leefwijze.
    Veel deeltjes van deze serie passen goed in de groeiende belangstelling voor zelfzorg en eigen verantwoordelijkheid betreffende het lichamelijk welzijn.
    Hypoglykemie, bekend bij mensen met suikerziekte, is een te laag suikergehalte in het bloed.
    Lijdt men aan hypoglykemie dan heeft men last van duizeligheid, concentratiestoornissen, woedebuien etc.
    In dit boekje staan korte stukjes over mogelijke oorzaken en bestrijding van de symptomen.
    Naast voedingsadviezen een aantal leefregels die en in het algemeen zeer gezond zijn en, wellicht daardoor, enigszins moraliserend gepresenteerd worden.
    Stress en een verkeerde voeding moeten en kunnen we zelf bestrijden mits we gezonder gaan eten en wat meer aandacht schenken aan de positieve dingen in ons leven.
    Cfr. :

    16. - Leven met ME
    Dr. Anne Macintyre
    Uitgeverij : La RiviŤre & Voorhoeve, Kampen - ISBN 90 384 0095 0 (uit het Engels vertaald : 'M.E. - Post-viral Fatigue Syndrome - How to Live With It' - Thorsons, London, 1992 - ISBN 0 7225 2624 5) - Heruitgave : Standaard Uitgeverij - Het boek wordt uitgegeven met medewerking van de M.E.-stichting Nederland

    In de afgelopen jaren is het aantal mensen dat aan de onbekende ziekte M.E. (Myalgische Encephalomyelitis) lijdt, sterk gestegen.
    Deze ziekte, die ook wel 'vermoeidheidssyndroom' wordt genoemd, wordt vaak afgedaan als 'psychisch', maar heeft lichamelijke oorzaken.
    Gezonde, actieve mensen worden chronisch moe en kunnen niet goed meer functioneren.
    In 'Leven met M.E.' beschrijft Anne Macintyre, een arts die zelf met M.E. te kampen heeft, hoe de ziekte vastgesteld kan worden, welke behandelingen er bestaan en hoe de patiŽnt met M.E. kan leren omgaan.
    Ook is een uitgebreide adressenlijst opgenomen.
    Cfr. :
    Cfr. ook 'M.E. / Chronic Fatigue Syndrome - A Practical Guide (Thorsons Health)' op :

    17. - Leven met ME / ME - Een raadselachtig vermoeidheidssyndroom
    Steve Wilkinson - Uitgeverij : Servire 1990 - ISNB 90-6325-376-1
    Steve Wilkinson schrijft vanuit eigen ervaring.
    In 1986 werd hij het slachtoffer van de slopende ziekte myalgische encephalomyelitis (ME.), hoewel de diagnose pas vele maanden later werd gesteld.
    Hij is altijd een groot voorstander geweest van zelfhulp en hij is er in geslaagd, door middel van verscheidene alternatieve therapieen, weer zo gezond te worden dat hij nu grotendeels in staat is om normaal te kunnen leven en werken.
    Hij werkt in Londen als schrijver en healer en hij gaat samen met andere patienten door met onderzoek naar manieren om M.E. te verlichten.
    Cfr. :

    18. - Liever lui dan moe ?
    Medinet, 17-08-03
    ďMens sana in corpore sano", in de Oudheid wisten ze het al !
    Sportkriebels lijken vandaag de dag echter met uitsterven bedreigd en dat is jammer, want een beetje lichaamsbeweging doet vaak wonderen...
    Cfr. :

    19. - Mama is moe - Het verhaal van een vrouw met het Chronisch Vermoeidheidssyndroom
    Virginie Gyselinck - Uitgeverij Scoop - ISBN 90-5312-200-1
    Virginie Gyselinck (1970) studeerde klassieke gitaar aan het Lemmensinstituut.
    Daarna behaalde ze aan de normaalschool in Leuven met grote onderscheiding het diploma van onderwijzeres.
    Ze werkte een aantal jaar als onderwijzeres.
    Op de educateve diensten van het Middelheim Openluchtmuseum en het Museum Voor Schone Kunsten in Brussel organiseerde ze rondleidingen en workshops.
    Ze schreef en regisseerde een aantal kindermusicals en maakt deel uit van kunstencompagnie NOORD-B.

    Het verhaal van een vrouw met Chronisch Vermoeidheidssyndroom.
    Een energieke jonge vrouw van midden de twintig is na de geboorte van haar dochtertje Luna wel heel erg uitgeput.
    Ze sleurt zich maandenlang moeizaam door het leven, maar blijft werken.
    Tot ze op een dag op haar werk letterlijk in elkaar zakt.
    Een lange lijdensweg op zoek naar de juiste diagnose begint.
    Ruim anderhalf jaar later verneemt ze dat ze lijdt aan het Chronisch Vermoeidheidssyndroom.
    Dit boek verhaalt de zoektocht van een vrouw, moeder en minnares.
    Ze vertelt dit op een eerlijke, soms komische manier.
    Het levert zowel hilarische momenten op als aangrijpende passages.
    In een zeer directe stijl neemt ze ons mee in de leefwereld van een chronisch zieke vrouw.
    Het sterk schommelende karakter van deze ziekte bepaalt de toon van haar relaas dat, ondanks het zware thema, leest als een trein.
    Cfr. :

    20. - Marc van Impe - Speech CVS Dag 12 Mei 2001, 16-05-01
    ďDe patiŽntenverenigingen rond ME/CVS en verwante ziekten beantwoorden niet aan het klassieke profiel van zelfhulpgroepenĒ, schreef De Artsenkrant, enige tijd geleden.
    Ze zijn uitgegroeid tot echte lobby's.
    Die vaststelling doet ons veel genoegen.
    Wij nemen niet langer genoegen met de klassieke rol van zelfhulpgroepen.
    Wij weten dat ME/CVS niet of onvoldoende wordt erkend.
    Buitenlandse voorbeelden als de CIFDS Association of America (USA), de M.E. Association, de Association of Young People with ME/CVS (Verenigd koninkrijk) en de Unify Coalition, bewijzen dat we gelijk hebben.
    Recent sloegen drie Belgische verenigingen de handen in elkaar en voeren zo hun actie op tegen wie ME/CVS niet ernstig neemt : universiteiten, verzekeraars, RIZIV, ziekenfondsen en de overheid .../...
    Cfr. :

    21. - ME overwinnen - Gesprekken met herstelde ME-patiŽnten en hun therapeuten
    Lisette Dierick / Brigitta Mak - Uitgeverij : Ankh-Hermes bv, Deventer 1997 - ISBN 90 202 4316 0
    De media berichten steeds vaker over de ziekte ME, ook wel 'chronisch vermoeidheidssyndroom' genoemd.
    Het gaat dan over de klachten, de beleving van de ziekte en de maatschappelijke gevolgen ervan.
    Bij gebrek aan steun vanuit de reguliere geneeskunde zoeken veel ME-patiŽnten hun heil in het alternatieve circuit.
    Ook daar is het resultaat vaak geen of slechts een geringe verbetering van de klachten.
    Toch zijn er mensen opgeknapt van ME.
    Als mede-patiŽnten vroegen de auteurs zich af hoe ze dat voor elkaar hadden gekregen.
    In dit boek komen vrouwen, kinderen en een man aan het woord die op totaal verschillende wijze van langdurige ME hersteld zijn.
    Zij kunnen een wegwijzer zijn voor de 20.000 ME-patienten in Nederland.
    Zij hebben de ziekte tenslotte (grotendeels) overwonnen !
    Ook geven een aantal behandelaars meer achtergrondinformatie over de ziekte en wat men er aan kan doen.
    Uit alle interviews komt de ontwrichtende werking van ME naar voren.
    Het is tenslotte niet eenvoudig om grenzen te accepteren waardoor je als een invalide leeft.
    Toch lukt het mensen om binnen die grenzen wat van het leven te maken, van daaruit weer wat op te bouwen en zelfs te herstellen.
    ME-patiŽnten en vele anderen zullen de worsteling herkennen en ontroerd worden door zoveel doorzettingsvermogen, maar ook hoop putten en tot nieuwe inzichten komen.
    Want al bestaat er op dit moment geen behandeling die herstel van ME garandeert, toch blijkt het mogelijk een weg naar gezondheid te vinden.
    Cfr. :

    22 - Meer slapen doet beter leven
    Medinet, 13-08-01
    "Slapeloosheid is het meest onderschatte gezondheidsprobleem van vandaag."
    Een goede nachtrust draagt bij tot een goede levenskwaliteit en een goed professioneel functioneren.
    Toch zijn er heel wat mensen die om uiteenlopende redenen op hun slaap beknibbelen of slecht slapen.
    In een aantal gevallen heeft dat ernstige gevolgen .../...
    Cfr. :

    23. - Moe en onbegrepen - Positief omgaan met chronische vermoeidheid
    Stefan Lievens/Ethel Schaut - Uitgeverij Lannoo, Tielt 1999 - ISBN 90-209-3607-7
    - Prof. Dr. Stefan Lievens is psycholoog en hoogleraar aan de universiteit Gent. Hij is auteur van nationale en internationale publicaties over testpsychologie, personeelsselectie, grafologie, graffiti, medische psychologie en toepassingen van de psychologie in de sport en de tandheelkunde.
    - Ethel Schaut is betrokken bij de hulpverlening van CVS-patiŽnten. Haar getuigenissen over het chronische vermoeidheidssyndroom zijn een aangrijpend 'document humain' dat als een rode draad doorheen de verschillende hoofdstukken van het boek loopt.
    Het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS), ook wel ME genoemd, is een ernstige, langer dan zes maanden aanhoudende of regelmatig terugkerende vermoeidheid.
    Deze ziekte, officieel geclassificeerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, tast het lichamelijke en psychosociaal functioneren gevoelig aan.
    Afhankelijk van hun specialisme benaderen de vele auteurs van dit boek de ziekten CVS en ME steeds vanuit de medische, psychosociale of juridische invalshoek.
    Hun bedoeling is om dankzij deze veelzijdige, duidelijke informatie het begrip en de erkenning te bewerkstelligen, waar het toenemend aantal CVS/ME-patiŽnten recht op heeft.
    Niet alleen de Wetenschappers komen aan bod, ook de patiŽnten zelf getuigen van de problemen waar ze in hun dagelijks functioneren mee te maken hebben.
    Door de vaak aangrijpende levensverhalen neemt de herkenbaarheid voor de lezer in belangrijke mate toe.
    Wetenschappelijk blijkt dat CVS/ME een zeer moeilijk te verklaren syndroom.
    In een synthese bespreken de auteurs volgende controverse: is de oorzaak een lichamelijke stoornis in de enzymenwerking en de energiehuishouding of is het veeleer een psychosomatisch probleem ('het zit tussen de oren').
    'Moe en onbegrepen' is een helder boek over en voor CVS/ME-patiŽnten, hun zorgverleners en hulpverleners ťn voor alle lezers die in hun directe omgeving met het chronisch vermoeidheidssyndroom te maken hebben.
    Cfr. :

    24. - Moe in tijden van stress - Luisteren naar het chronische vermoeidheidssyndroom
    Boudewijn Van Houdenhove - Lannoo, Tielt 2001 - ISBN 90-209-4323-5 NUGI 745
    Boudewijn Van Houdenhove is psychiater, hoogleraar aan de faculteit Geneeskunde van de K.U.Leuven en kliniekhoofd van de Psychosomatische Revalidatieafdeling van het U.Z. Pellenberg.
    Hij wordt algemeen erkend als een autoriteit op het vlak van CVS en fibromyalgie.
    Hij publiceert over dit onderwerp in tal van internationale tijdschriften.
    Eerder publiceerde hij bij uitgeverij Lannoo het veelgelezen boek 'Ziek zonder ziekte'
    Chronische vermoeidheid en pijn lijken op weg om dť kwalen te worden van deze tijd.
    Bij de mensen die eraan lijden, wordt meestal geen lichamelijke verklaring gevonden.
    Uiteindelijk krijgen ze Ė vaak na lang Ďshoppení in de geneeskunde Ė het etiket Ďchronischevermoeidheidssyndroomí (CVS, ook ME genoemd) of 'fibromyalgie' opgeplakt.
    Wat is er met hen aan de hand ?
    Zijn ze ten prooi gevallen aan een nieuw virus, aan een moeilijk opspoorbare bacterie ?
    Of ... zit het misschien tussen de oren ?
    De overtrokken controverse rond beide syndromen bracht de auteur ertoe zijn ervaringen, gebaseerd op tweeduizend patiŽntenverhalen, op te schrijven.
    Hij is ervan overtuigd dat in die verhalen de sleutel zit om de klachten ťn het ernstige lijden te begrijpen.
    In dit toegankelijke boek breekt professor Van Houdenhove een lans voor een brede psychosociale kijk op CVS en fibromyalgie.
    Nieuwe inzichten in het functioneren van ons stresssysteem en de wijze waarop het kan worden ontregeld, maken volgens hem de onvruchtbare discussies over 'somatische versus psychische oorzaken' overbodig.
    Bovendien kan deze brede visie een realistisch perspectief bieden op behandeling.
    Het boek stelt ook de vraag hoe onze maatschappij moet omgaan met het toenemende aantal mensen dat onder stressgebonden aandoeningen bezwijkt.
    Cfr. :

    25. - Nooit meer moe
    Oscar Christensen - Uitgeverij Sijthoff
    Vaak moe, snel pijn in de spieren, slechtgeheugen, nerveus en gespannen, depressief, huilbuien, agressief, hartkloppingen, overmatige transpiratie, jeuk, koude handen en voeten.
    Als u enkele van deze symtonen vertoont, is het suikergehalte van uw bloed waarschijnlijk niet in orde.
    Dit boek zal voor vele vermoeide mensen die zich in het boek verdiepen en toepassen, een keerpunt in hun leven betekenen.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    26. - Nooit meer moe - De psychologie van rust en ontspanning
    Jolet Plomp - Unieboek BV, 2003 Ė ISBN10 : 9026928637 | ISBN13 : 9789026928635
    We zijn allemaal wel eens moe - lichamelijk of geestelijk - maar na een goede nachtrust is dat vaak weer over.
    Anders is het als je dagen, weken of maanden achtereen moe en lusteloos bent.
    Na stress en burnout is chronische vermoeidheid het nieuwe sluipende gevaar voor de perfectionistische Nederlander die zichzelf geen rust gunt.
    Dat ligt gedeeltelijk aan het werk en de hoge werkdruk, maar ook aan de hoge eisen die we onszelf stellen en aan de overvolle privť-agenda's.
    Cfr. :

    27. - Op een laag pitje - Recepten voor ME, hypoglykemie, candidiasis en chronische vermoeidheid - Deel 2
    Marijke de Waal Malefijt & Tanja Visser - © 2005 Natuur DiŽtisten Nederland
    De huidige uitgifte 'Op een laag pitje' (ISBN 90-202-0645) is nu volledig uitverkocht.
    Gelukkig betekent dat niet het einde van dit waardevolle receptenboek.
    Marijke de Waal Malefijt en Tanja Visser, beiden orthomoleculaire diŽtisten hebben in voorbereiding een ĎOp een laag pitje - deel 2í.
    In deze nieuwe versie worden de nieuwste inzichten over ME, hypoglykemie, candidiasis en het chronisch vermoeidheidssyndroom beschreven.
    Natuurlijk worden de recepten opnieuw bekeken en uitgebreid met verrukkelijke nieuwe en gemakkelijk te bereiden maaltijden.
    De nieuwe versie zal worden aangekondigd op de site van Marijke de Waal Malefijt en Tessa Gottschal : -
    Wilt u toch graag gezonde recepten ?
    Recepten die rekening houden met suikervrij, zonder gluten, tarwe, melk, ei en soja ?
    Kijk dan naar de
    Cullinair Vitaal receptenboekjes van Tanja Visser.
    Veel mensen met vermoeidheidsklachten, hypoglykemie, candidiasis en chronische virusinfecties lopen wat ontredderd rond als ze te horen krijgen dat ze hun voedingspatroon drastisch moeten wijzigen.
    Het advies om onder meer suiker- en gistvrij te eten en tevens een voedselsplitsing toe te passen, geeft bij sommigen een paniekreactie.
    Wanneer zij dan ook nog overgevoelig blijken te zijn voor veel voedingsmiddelen, voelen zij zich radeloos worden.
    Men gaat met een zogenaamd Ďingezakt-puddingí gevoel naar een reformwinkel om wat voedingsmiddelen bij elkaar te scharrelen.
    Het ontstane Ďpuddingsgevoelí is er niet alleen vanwege het feit dat men geen pudding meer mag eten, maar ook omdat men naarstig moet zoeken naar de juiste etenswaren tussen al de reformartikelen, die dan helaas ook weer ingrediŽnten blijken te bevatten die niet toegestaan zijn.
    Kortom een ellendige periode in de eerste Ďdieet-faseí.
    De schrijfsters van dit boek kennen dit fenomeen.
    Beide zijn diŽtist met een grote ervaring in het zoeken en samenstellen van goede recepten.
    In het hiernaast genoemde PDF-bestand kunt u nog delen lezen uit het inmiddels uitverkochte 'Op een laag pitje'.
    Hiermee krijgt u een beetje een indruk hoe het boek opgebouwd is.
    In 'Op een laag pitje - deel 2' worden de nieuwste inzichten over ME, hypoglykemie en candidiasis verwerkt.
    Met ook nieuwe en heerlijke recepten.
    Cfr. :

    28. - Post-viraal syndroom Candida syndroom - Veroorzakers van chronische vermoeidheid
    Ruud A. Nieuwenhuis & Jan Schilders - Orthos Media, 2004 Ė ISBN10 : 9080092673 | ISBN13 : 9789080092679
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    29. - Suiker, amalgaam en hun invloed op uw gezondheid ? - Een ontmaskering
    Richard van der Poort - Uitgeverij Ankh-Hermes bv (Ankertjesserie nr 128), Deventer - ISBN 90-202-0695-8
    Witte suiker is ongezond, hetgeen zoetjesaan wel bekend is.
    Hij heeft een schadelijke invloed op het lichaam : hij onttrekt kalk aan de botten, doet een aanslag op vitaminen en mineralen, ontregelt de suikerhuishouding en bevordert het tandbederf.
    Verder speelt suiker een rol bij het ontstaan van hypoglykemie, kanker en psychische ontregeling.
    De gaten in onze tanden en kiezen worden in de regel met amalgaam gevuld dat kwik bevat.
    Dit kwik komt geleidelijk in het lichaam terecht en tast zo tal van organen en functies aan.
    De auteur baseert zijn visie op uitgebreid onderzoek, praktijkervaring, alarmerende rapporten en ontwikkelingen in binnen- en buitenland.
    Sinds 1826 wordt amalgaam op grote schaal gebruikt.
    Vooral de laatste tijd zijn er steeds meer aanwijzingen dat door verschillende oorzaken kwik uit het amalgaam lekt en in het lichaam terechtkomt.
    De gevolgen hiervan kunnen zijn: aangetaste organen, chronische vermoeidheid, buikklachten etcetera.
    Er is echter geen reden tot wanhoop.
    Er zijn gezonde en lekkere vervangingsmiddelen voor suiker en in plaats van amalgaam kan in de meeste gevallen een composietvulling worden gebruikt.
    Zowel (tand)arts als patiŽnt kunnen baat hebben bij dit 'Ankertje'.
    Het geeft een duidelijk en actueel beeld van genoemde problemen en geeft informatie over de nieuwste inzichten en mogelijkheden hieromtrent.
    Recensie van J.G. Bol (NBD|Biblion) : In de kring van alternatieve genezers, en met name binnen de acupunctuur, is al jaren de nadelige invloed op de gezondheid bekend van suiker en amalgaam.
    Vanuit die achtergrond werd door de auteur, van wie overigens gegevens ontbreken, een inventarisatie gedaan van wetenschappelijk onderzoek op dit terrein.
    De eerste helft handelt over de relatie tussen suiker in de voeding en zaken als vitamine- en kalkgebrek, kanker, tandbederf etc.
    In het tweede deel wordt een overzicht gegeven van de effecten van amalgaam als gebitsvulling op allerlei organen in het lichaam en wordt aangedrongen op het gebruik van vervangingsmiddelen van amalgaam door tandartsen.
    Jammer genoeg blijft dit boekje steken bij een onduidelijke inventarisatie van gegevens, waarbij een mengelmoes van wetenschappelijke gegevens en vooronderstellingen tot een veelvoud van conclusies leidt.
    Een weinig overtuigend boekje.
    Cfr. :

    30. - Vermoeidheid overwinnen
    Wilfred A. Nix - Uitgeverij : Het Spectrum, Utrecht - ISBN 90-274-6363-8 (uit het Duits vertaald Ė 1996)
    U bent vaak moe of u bent al een hele poos moe.
    Dat heeft u dan gemeen met een hoop andere mensen : ruim twee miljoen landgenoten klagen over chronische vermoeidheid.
    Maar u hoeft zich er natuurlijk niet bij neer te leggen.
    U kunt om te beginnen achterhalen wat de oorzaak van uw moeheid is.
    In dit boek komen alle mogelijkheden aan bod: van inslaap- en doorslaapproblemen tot en met allergieŽn en het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS of ME).
    Prof. dr. W.A. Nix, expert op het gebied van zenuw- en spieraandoeningen, beschrijft vervolgens welke onderzoekmethoden en therapieŽn artsen in de strijd kunnen werpen en vooral wat u zŤlf kunt ondernemen.
    Vermoeidheid overwinnen bevat de nieuwste inzichten over vermoeidheid.
    Het boek is ook zeer geschikt voor (para)medische opleidingen.
    Cfr. :

    31. - Vermoeidheid, waarom eigenlijk ? - Gedachten over menselijke energie, levenskracht en hoe daarmee om te gaan
    Jaap Huibers - Uitgeverij Ankh-Hermes bv (Ankertjesserie nr 72), Deventer - ISBN 90-202-0637-0
    Vermoeidheid is een zeer veel voorkomend verschijnsel in deze tijd.
    Spanningen, een gejaagd leven, ongezonde voeding en een onregelmatige leefwijze zijn belangrijke factoren bij het ontstaan van vermoeidheid.
    De auteur tracht echter niet zozeer de achtergronden van onze vermoeidheid op te sporen als wel de achtergronden van onze energie-aanmaak.
    Dus niet : hoe kom ik van mijn vermoeidheid af, maar wťl : hoe kom ik aan meer energie ?
    Hoe ontstaat mijn energie ?
    Jaap Huibers beschrijft hoe onze energie gevormd wordt in onze zeven - vanouds bekende - hoofdorganen.
    Een gebrekkige werking van een van deze 'energie-organen' kan een 'lek' doen ontstaan in de daarmee samenhangende vorm van energie.
    Om elk orgaan zo optimaal mogelijk te laten functioneren beschrijft de auteur een veertiental kruiden welke in een bijzondere relatie staan tot deze organen.
    Recensie van E. Wannee-Immerzeel (NBD|Biblion) : In deze drukke en jachtige tijd is vermoeidheid een algemeen verschijnsel.
    Schrijver van dit boekje heeft ontdekt dat dit probleem ook van een andere kant dan de gangbare kan worden bekeken.
    Hij gaat eerst zoeken naar het ontstaan van vermoeidheid en ontdekt dat het een gebrek is aan energie.
    Belangrijk is om meer energie te krijgen en zuinig met de energie die men heeft om te springen.
    Hij legt een verband tussen de kosmische krachten (planeetstanden) en andere invloeden op de individuele mens, maar behandelt ook bepaalde kruiden en voeding bij de diverse soorten vermoeidheid.
    Op verschillende plaatsen wordt verwezen naar andere boekjes van hemzelf.
    Het boekje is bedoeld voor de niet-kritische leek die zich openstelt voor gedachten over alternatieve geneeswijzen.
    Deze zal hier enkele aanknopingspunten vinden, maar of de inhoud zich ook in praktijk laat vertalen ?
    Het boekje is met slechts enkele verklarende tekeningetjes geÔllustreerd.
    Cfr. :

    32. - Voedselintolerantie - Het onbegrepen leed
    Barbara Goedbloed - Uitgeverij Ankh-Hermes bv (Ankertjesserie nr 192), Deventer - ISBN 90-202-0821-7
    Veel mensen krijgen na het eten van bepaalde voedingsmiddelen zeer hinderlijke '
    bijwerkingen', verschijnselen die ook door uitgebreid medisch onderzoek niet bevredigend kunnen worden verklaard.
    Evenmin kan worden aangetoond dat er sprake is van een allergie of een organische afwijking.
    De schrijfster van dit boekje is de mening toegedaan dat de oorzaak van deze vaak niet serieus genomen klachten moet worden gezocht in de voortdurend aanwezige invloed die voeding, lichaam, psyche en omgeving op elkaar uitoefenen.
    In het eerste gedeelte van het boek vertelt de schrijfster hoe ze er toe kwam zich in deze problematiek te gaan verdiepen, en wat voedselintolerantie eigenlijk inhoudt.
    Vervolgens laat zij een aantal patiŽnten hun verhaal vertellen.
    Verder geeft de auteur uitvoerige informatie over voedingsmiddelen en geeft zij aan hoe wij zelf onze intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen kunnen opsporen en welke therapieŽn er zijn om de problemen te verhelpen.
    Ten slotte bevat dit '
    Ankertje' een schat aan praktische gegevens in de vorm van diŽetadviezen en lijsten en schema's die u zullen helpen het voedingspatroon te vinden dat het best aansluit bij u en uw persoonlijke omstandigheden.
    Recensie van A. Jeeninga (NBD|Biblion) : Dit boekje gaat over de onbegrepen en soms ook ongrijpbare voedselintolerantie.
    Veel mensen kunnen op voedsel reageren met bijwerkingen.
    Dit kunnen zijn directe bijwerkingen zoals uitslag, maagpijn en diarree, maar er blijken ook veel andere klachten te zijn bijvoorbeeld slecht slapen, agressief gedrag, depressiviteit e.d. die kunnen berusten op voedingsbestanddelen.
    Voeding, lichaam en psyche zijn op een of andere manier met elkaar verbonden.
    Dit tracht de schrijfster, een psycho-sociaal therapeute, die als uitgangspunt de voeding heeft, in dit boekje uit te leggen aan de hand van praktijkvoorbeelden.
    Er zit een uitgebreide vragenlijst in en aan de hand daarvan zou je kunnen uitzoeken of je misschien op een of ander voedingsmiddel reageert.
    Daarna bespreekt ze ook therapiemogelijkheden waarvan de behandeling met diŽten uiteraard een van de belangrijkste is.
    Het blijft allemaal wat theoretisch omdat wetenschappelijk veel van deze dingen niet kunnen worden aangetoond.
    Een literatuur- en adressenlijst is toegevoegd.
    Cfr. :

    33. - Volop energie ! Chronische vermoeidheid overwinnen met het complete Mind/Body-programma
    Deepak Chopra - Uitgeverij : Ankh-Hermes bv, Deventer - ISBN 90-202-4322-5
    'Volop energie !' Voor velen een lang gekoesterde wens die nooit in vervulling lijkt te zullen gaan ?
    De meesten van ons leggen zich erbij neer dat ze chronisch geplaagd worden door vermoeidheid.
    In ons overvolle, vaak jachtige bestaan vinden we immers weinig tijd voor rust en ontspanning.
    Met het complete programma voor lichaam en geest van Dr. Chopra kunnen we daar iets aan doen.
    Zijn benadering is gebaseerd op de Indiaanse geneeskunst, ayurveda, die na vijfduizend jaar nog springlevend is en bovendien uitstekend blijkt te passen bij de inzichten van de moderne psycho-somatische geneeskunde.
    Door toepassing van het Mind/Body-programma kunnen we meer energie uit ons voedsel halen, energie-slorpend gedrag veranderen, een harmonischer leefpatroon ontwikkelen en de stress in ons leven verminderen.
    We krijgen zo weer toegang tot onze bron van vitaliteit en zelfvertrouwen en gaan ons fitter en vitaler voelen dan ooit !
    Cfr. :

    34. - Werelddag van het chronische-vermoeidheidssyndroom (CVS) - 12 mei 2004, 11.05.04
    Over deze complexe, mysterieuze en controversiŽle aandoening blijven meer vragen dan antwoorden.
    Het chronische-vermoeidheidssyndroom (CVS) is zeker geen nieuwe ziekte : er zijn aanwijzingen dat CVS eeuwen geleden ook reeds voorkwam.
    Over het algemeen is de aandoening nog onvoldoende bekend, wordt ze niet snel genoeg herkend en krijgt ze niet voldoende erkenning.
    Deze ziekte is pas sinds 1 april 2003 door het RIZIV in ons land erkend als ziekte.
    PatiŽnten met het CVS hebben nochtans evenveel recht op steun en wetenschappelijke inzet als mensen met andere ziektes .../...
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    35. - Ziek zijn is niet normaal - Neem verantwoordelijkheid voor je toekomst: we zijn geboren om vitaal te zijn
    Roy Martina - Uitgeverij Andromeda, 2003 Ė ISBN10 : 9055991589 | ISBN13 : 9789055991587
    Dit is een boek dat je ogen zal openen over de gezondheidszorg en vooral wat jij zelf kunt doen om ziekte te voorkomen.
    Veel mensen hebben er, als ze gezondheidsklachten hebben, genoeg van om te horen dat ze ermee moeten leren leven, dat het tussen hun oren zit, dat ze voor de rest van hun leven chemische medicijnen moeten slikken, dat het door de ouderdom komt, dat het de overgang is of dat er niets aan te doen is.
    Veel mensen zijn moe van de bijwerkingen van medicijnen die hun rijvaardigheid kunnen beÔnvloeden, maagbloedingen kunnen geven, misselijkheid, droge mond, leverdegeneratie enzovoort kunnen veroorzaken.
    Menigeen vraagt zich af waarom de ziektekostenverzekeringen steeds duurder worden, terwijl de kwaliteit van de geneeskunde achteruitgaat.
    Hoe kan het dat artsen steeds minder patiŽnten zien, maar dat de tijd per patiŽnt niet langer wordt.
    Iedereen die dit leest, ziet dat de conventionele geneeskunde niet de antwoorden heeft die men ervan verwacht.
    Iedereen die erover nadenkt, begrijpt dat het tijd wordt om het heft in eigen handen te nemen.
    Genoeg is genoeg, ziek zijn is geen pretje en bovendien een kostbare aangelegenheid.
    Met dit boek kun je je toekomst veranderen.
    Je staat nu op een kruising van drie wegen waaruit je kunt kiezen :
    - De ingeslagen weg vervolgen en maar hopen dat alles goed zal gaan. Je vertrouwen behouden in de zogenaamd wetenschappelijke aanpak met chemische geneesmiddelen die elk weer bijwerkingen hebben.
    - De route nemen naar een alternatieve genezer/therapeut. Niet weten wat je dan krijgt en er pas eentje vinden die bij je past door er veel uit te proberen.
    - Je eigen weg gaan. Je eigen verantwoordelijkheid nemen en zelf leren hoe gezond en vitaal te worden en te blijven.
    De keuze is aan jou.
    Als je ervoor kiest zelf te leren hoe je gezond en vitaal kunt blijven door kennis te nemen van de ervaringen van iemand die al 27 jaar arts is - waarvan 25 jaar alternatief onderzoeker - en die ondersteund wordt door een team van ervaren therapeuten, dan is dit een boek voor jou.
    In dit boek leer je hoe je kunt voorkomen dat je in de vicieuze cirkel van ziekte terechtkomt.
    Want : ziek zijn is niet normaal.
    Neem verantwoordelijkheid voor je toekomst : we zijn geboren om vitaal te zijn.
    Recensie (NBD|Biblion) : De auteur, arts voor preventieve geneeswijzen, staat een andere gezondheidszorg voor.
    Hij fulmineert tegen de huidige medische stand en de farmaceutische industrie, die met hun therapieen en medicijnen eerder ziekten in stand houden (goed voor de omzet) dan genezen.
    Ook het consumptiepatroon is behoorlijk ziekmakend.
    Hij stelt een leefwijze voor, die preventief gezondheidsbevorderend werkt en vitaliseert.
    Hij beschrijft daarvoor andere vormen van eten, drinken en slapen, gebaseerd op een disciplinair leven vanuit eigen verantwoordelijkheid.
    Hij sluit af met een zelfheling workshop.
    De adviezen zijn heel praktisch.
    De schrijfstijl is heel direct, concreet en energiek.
    Zijn persoonlijke betrokkenheid straalt ervan af.
    Hij herhaalt zichzelf nogal eens.
    Af en toe begeeft hij zich op spiritueel terrein.
    Het boek heeft louter tekst.
    De geknakte zonnebloem van de kaft is ook de achtergrond van de paginanummering en de eerste bladzijde van een hoofdstuk.
    Het is een vlot leesbaar zelfhulpboek, bestemd voor een breed publiek, dat preventief aan zijn gezondheid wil werken.
    Cfr. :

    36. - Ziek zonder ziekte
    Boudewijn Van Houdenhove - Uitgeverij : Lannoo, Tielt, 1998 - ISBN 90-209-3447-3
    Boudewijn Van Houdenhove is neuropsychiater, hoogleraar medische psychologie en psycho-pathologie van de Faculteit Geneeskunde van de K.U. Leuven en kliniekhoofd van de psycho-somatische revalidatieafdeling van het U.Z. Pellenberg.
    Eerder publiceerde hij wetenschappelijke artikelen en boeken over chronische pijn, chronische vermoeidheid, liaison-psychiatrie en psychosomatiek.
    Steeds meer mensen hebben lichamelijke klachten zonder dat een duidelijke ziekte gevonden kan worden.
    Chronische pijn en recent vooral chronische vermoeidheid vormen type-voorbeelden.
    Vaak stuiten dergelijke klachten op onbegrip vanwege de omgeving.
    En ook onze hooggespecialiseerde geneeskunde weet er niet goed raad mee.
    De betrokken patiŽnten lopen niet zelden vast in eindeloos '
    doktershoppen' en raadplegen van alternatieve genezers van diverse pluimage.
    Vanuit zijn jarenlange ervaring als psychiater in een algemeen Ziekenhuis, ontleedt professor Van Houdenhove haarscherp de redenen voor deze impasse.
    Als verantwoordelijke factoren wijst hij onder meer aan : het hardnekkig dualistisch denken (ziek-zijn is ofwel somatisch ofwel psychisch), de gebrekkige opleiding van artsen in de
    psychosociale aspecten van de geneeskunde en de neiging van veel patiŽnten om hun emotionele problemen niet onder ogen te willen zien.
    Het 'moderne' psychosomatisch denken - waarin het stress-concept centraal staat - kan een uitweg bieden.
    Stress slaat immers een brug tussen lichaam en geest.
    Door stress kunnen verschillende vormen van 'psychosomatische klachten ontstaan.
    Het onvruchtbare 'of-of' denken wordt door dit concept overbodig gemaakt.
    Professor Van Houdenhove ruimt een aantal misverstanden rond de term 'psychosomatiek' uit de weg.
    Daarna bespreekt hij, geÔllustreerd met vele boeiende gevallen uit de praktijk de 'vele gezichten' die psychosomatische klachten kunnen aannemen.
    Ook man-vrouw-verschillen, leeftijdsgebonden aspecten, diverse behandelingsmethoden en problemen in de werksituatie en met controle-artsen krijgen uitvoerige aandacht.
    Het tegenwoordig zeer in de belangstelling staande en controversiŽle chronische vermoeidheidssyndroom beschouwt hij als hťt psychosomatisch probleem van onze tijd.
    Cfr. : 

    14-03-2007 om 20:26 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geopereerd door Prof. Dr. Bauer - Een verslag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Geopereerd door Prof. Dr. Bauer
    - Een verslag -

    Lieve allemaal,

    Met excuses voor diegenen die nu pas per e-mail van mij vernemen (vanuit Zwitserland bleek onze provider Planet Internet per modem niet bereikbaar...) informeer ik jullie graag over de ontwikkelingen van de laatste week.

    Op naar Zwitserland

    Op zondag 4 maart zijn we om 9:30 uur met de auto naar Zwitserland vertrokken.
    Het was erg rustig op de weg en hadden de hele reis een stralende blauwe lucht vergezeld van een heerlijk zonnetje.
    Ondanks verschillende pauzes waren we al om 19:30 uur in ons hotel in de Anton-Pieck-achtige Altstad van Zug, gelegen aan een oogverblindend bergmeer met dito uitzicht !

    In de hotelkamer ben ik, om maar meteen goed te beginnen, "plat op mijn bek gegaan" vanwege een mij niet opgevallen niveauverschil...
    Gelukkig had ik een goede reflex en brak ik mijn val met beide onderarmen en handen.
    Een goed begin is uiteindelijk het halve werk, nietwaar ?

    De volgende dag konden we een beetje bijkomen van de reis en hebben we de omgeving van het meer met de auto en van het dorpje te voet verkend.
    Ook alvast naar de privť kliniek gereden, om te weten hoever en waar deze precies gelegen is. 
    Ik was erg zenuwachtig die maandag, omdat we weliswaar in Zwitserland waren, maar in het geheel niet wisten of we misschien tevergeefs hiernaartoe waren afgereisd... en er in dat geval gťťn mogelijkheden meer waren voor een mogelijke (deel)genezing van de pijnlijke, uitputtende en mij zů enorm beperkende fibromyalgie.

    Op bezoek bij Prof. Dr. Bauer

    Na een redelijke nacht vroeg opgestaan om toilet te maken en tijdig te ontbijten.
    We hadden om 9:00 uur onze intake afspraak bij de privť kliniek van Prof. Dr. Bauer in Baar, nog geen kwartier bij ons hotel vandaan.

    We werden hier buitengewoon hartelijk ontvangen door Lizelotte, de operatieverpleegkundige.

    In de wachtkamer spraken we met een patiŽnt die daags daarvoor geopereerd was en op wondcontrole kwam.
    Die zag er, onder die omstandigheden, allerminst belabberd uit.
    Ook al was het duidelijk dat ze vanzelfsprekend enige last had van haar geopereerde arm.

    Vervolgens prettig kennis gemaakt met Dr. Bauer, een hartelijke en geÔnteresseerde man, waarmee we een kleine twee uur in conclaaf zijn geweest.
    Eťn uur om mijn klachten te bespreken aan de hand van een daarvoor in de wachtkamer door mij ingevulde vragenlijst en drie kwartier ten behoeve van een uitgebreid, nauwkeurig en her en der pijnlijk lichamelijk onderzoek.
    De conclusie hiervan was : dat ťťn kwadrant van mijn lichaam, namelijk linksonder, wat minder bleek te zijn aangetast dan de andere drie kwadranten, die fors bleken te zijn aangetast door...
    fibromyalgie !
    Hoe vreemd het misschien ook over kan komen, ik was 'blij' met de bevestiging van mijn Fibromyalgie-diagnose, want nu kwam ik in aanmerking voor ťťn (of toekomstig meerdere) operatie(s).

    Een kwadrant is overigens te visualiseren door een denkbeeldige horizontale scheidingslijn ter hoogte van je navel en een vertikale scheidingslijn in het midden van je lichaam.
    Zo ontstaan vier kwadranten : links en rechtsboven(lichaam) en links en rechtsonder(lichaam).
    Het kwadrant rechtsboven bleek na het onderzoek de meeste klachten te geven en zou derhalve als eerste geopereerd kunnen worden... althans, als wij dat zouden zien zitten...
    Nou, dat zagen we zeker zitten !
    Ieder lichtpuntje in het steeds donkerder wordende bestaan van iemand met een dergelijke progressieve chronische aandoening wordt met beide armen omhelsd.
    ZŤlfs al bestaat de kans dat een dergelijke operatieve ingreep niet zal helpen (circa 10%)...

    Wij togen die vroege dinsdagmiddag terug naar der Altstadt aan het meer in Zug, alwaar wij bij onze trendy 'huispizzeria' neersloegen om onze positieve ervaringen met elkaar te analyseren en... voor mezelf sprekend, te wennen aan het idee dat ik de volgende morgen, geopereerd zou (kunnen) gaan worden.
    Ik was met dat idee, ter bescherming van mijzelf, nog absoluut niet bezig geweest tot aan dat moment...
    Want behalve de operatie en het litteken van ongeveer 12 centimeter, betekende het vooral dat ik het ongeveer drie maanden rustig aan zou moeten gaan doen.
    Enerzijds vanwege het fet dat ik rechts ben en het om mijn rechter arm gaat en anderzijds vanwege de voorzichtige herbelasting danwel de voorzichtige revalidatie van de arm.
    Bewegen mag, maar het belasten moet langzaam worden opgebouwd.
    Ondanks dit voorland voelde ik me vooral hťťl erg opgelucht.
    Misschien zou deze wereldwijd unieke operatieve behandeling(en) van Prof. Dr. Bauer ook mij (een stuk) beter kunnen maken ?
    Waarbij nadrukkelijk opgemerkt dat ik Ėwederom vanwege zelfprotectieĖ terughoudend ben met mijn verwachtingen...
    Eťrst zien (preciezer gezegd, me minder slecht voelen) dan (pas) geloven !
    Anders kan ik het niet.

    De operatie

    Woensdagochtend 7 maart waren we om 9:45 in de kliniek, waar we om 10:00 uur hadden afgesproken.
    Ik was (opmerkelijk genoeg) nauwelijks zenuwachtig en had redelijk goed geslapen.
    Maar het zou nog even duren voordat ik aan de beurt was.

    Tussen 10:00 en 11:00 uur kwamen verschillende mensen op wondcontrole die de dag daarvoor geopereerd waren... in de wachtkamer tref je elkaar en praat je, voor zover taalbarriŤres dat toelaten, als lotgenoten met elkaar over hoe de operatie verlopen was en hoe zij zich voelden na hun eerste of verdere operatieve ingrepen...
    Ondanks dat ons duidelijk werd dat mensen slecht geslapen hadden en pijn hadden, waren ze unaniem over hun ervaringen dat de operatie zelf geheel pijnloos was geweest.
    Hetgeen voor mij een prettige opsteker genoemd kon worden.
    Wist ik veel wat ik kon verwachten ?
    Achteraf gezien heb ik de stellige indruk dat deze prť-operatieve samenkomst doelbewust is geŽnsceneerd om mensen voor hun operatie door ervaringsdeskundige lotgenoten op een spontane en natuurlijke wijze gerust te laten stellen.
    Chapeau !

    Om 10:50 uur werden we gereed gemaakt voor de operatiekamer.
    Ik schrijf 'we' omdat Wim de operatie graag wilde bijwonen en foto's wilde maken.
    Hetgeen voor Prof. Dr. Bauer geen enkel probleem was.
    Operatiezuster Lizelotte schoor wat haartjes van mijn arm weg.
    Deels ontkleedde ik mezelf en werd prettig op mijn rug geÔnstalleerd op de operatietafel.
    In mijn linker arm werd door Lizelotte vaardig een waakinfuus aangebracht.
    Mijn rechterarm lag uitgestrekt op een plateau ter rechterzijde van de operatietafel.
    Inmiddels werd Wim ten tonele gevoerd in een koket groen pakje met dito muts... werkelijk, adembenemend !
    Lizelotte meldde dat zij via het infuus een zogenaamde 'happydrug' ging inspuiten.
    Ik merkte hier ogenschijnlijk niet zo veel van behalve dat ik aanvankelijk een soort van dubbelzicht had, zo ongeveer alsof je teveel gedronken hebt...
    Ik ben -bij mijn weten- de gehele operatie bij kennis geweest.
    Toch heb ik achteraf van Wim en aan de hand van de foto's begrepen, dat Dr. Bauer en Lizelotte daarna met mijn rechterarm in de weer zijn geweest om deze lokaal te verdoven.
    Ik heb hiervan niets gevoeld of meegekregen.
    Met een lange flexibele soort van kleurgemarkeerde kunststof naald, die verbonden was aan een electro-impuls apparaatje en een injectiespuit met verdovingsmiddel, gingen zij in mijn rechterarm trefzeker op zoek naar de verschillende zenuwen die zij Ėop basis van een beoogde reflex van de handĖ lokaliseerden via een stroompulsje, om deze vervolgens via dezelfde flexibele kunststof naald lokaal te verdoven.
    Ik heb hiervan helemaal niets gevoeld.

    Hierna gingen beiden zich scrubben en hesen zij zich verder in hun operatiepakken, mutsjes en operatie-vergrootglas-bril.
    Mijn arm werd middels een soort van manchet (zo'n soort van bloeddrukmeting opblaasgeval) bloedvrij gemaakt ter hoogte van mijn bovenarm en de onderarm werd volledig gedesinfecteerd met een oranjegekleurde alcoholoplossing en verder in steriele doeken ingepakt.
    Zelf had ik geen zicht op de operatie maar ik kon de Professor en Lizelotte wel in de ogen kijken.
    Zij hield mijn arm de gehele operatie met twee handen vast in de voor de chirurg meest geschikte positie.
    De eerste incisie van Ī12 cm. in de huid werd gemaakt vanaf iets boven de elleboog tot ongeveer het midden van de bovenarm.
    Daarna volgde een incisie van de spier(en) waarna er in de diepte een opening ontstond.
    Prof. Bauer heeft vervolgens circa 7 zenuwknelpunten (Di 7, 8, 9, 10, 11 en Lu 5 en 6) ontdaan van de hun beknellende weefsels (kristalliseringen/verklevingen) in de tunnelachtige doorgangen waar de slagaders, bloedvaten en zenuwen gezamenlijk doorheen lopen in de dieper gelegen gebieden.
    De weggenomen weefsels werden getoond en kunnen door de patiŽnt desgewenst in een reageerbuisje met een formaldehyde oplossing worden meegenomen.
    Na deze 30-45 minuten durende weefselverwijdering is de doorbloeding van de arm weer op gang gebracht waarna bloedingen met een electrisch pincet werden dichtgeschroeid.
    Vervolgens werd de wond in drie hechtlagen gesloten.
    De huid is keurig netjes van binnen uit met een oplosbare draad gehecht.
    Hierna is de wond ruim rondom afgedekt met een Varihesive-pleister.
    Een soort van stugge gel-achtige zelfklevende transparante kunsthuid, die ruim bovenop de wond geplakt wordt.
    Daarna volgt ter bescherming een wattige laag die met een verband wordt ingepakt en vastgezet. 
    De littekens van patiŽnten die een jaar daarvoor geopereerd waren zagen er overigens uit als een dun strak licht getint streepje.

    Na de operatie werden alle steriele doeken weggehaald.
    Ik voelde me enkele minuten kil, bibberig en een beetje shaky over mijn hele lijf.
    Daarna ben ik rustig opgestaan en ben nog even in de wachtruimte gaan zitten met een glaasje water.
    Ik voelde geen pijn maar kreeg wel langzaam het gevoel in mijn rechterhand terug.
    Een indicatie voor het innemen van de eerste pijnstiller die werd verstrekt.
    Na twee uur de tweede en drie uur daarna de derde er achteraan.
    Binnen een uur na de operatie zaten we met mijn arm in een mitella of naast me op tafel uitgebreid te lunchen in ons hotel.
    Ik stierf van de honger !
    Jawel, linkshandig wel te verstaan.
    Voor het snijden had ik even hulp van Wim nodig maar verder redde ik mezelf boven verwachting goed met mijn linker hand.
    Langzaamaan voelde ik mijn rechter arm en hand dikker worden en enigermate zeer gaan doen.
    Ik was intussen ook best moe en ben in bed gaan liggen met mijn arm op een stapel kussens zodat de zwaartekracht meewerkt aan het terugdringen van de zwelling.

    Die namiddag, avond en nacht op bed doorgebracht.
    Waarbij je niet diep slaapt maar onhandig heen en weer gaat tussen soezen en onrustig slapen.
    Desalniettemin op tijd uit de veren en met behulp van een armlange 'veterinaire handschoen' (!) en ducktape ter afdichting op de bovenarm gedouched met de nodige hulp van Wim.
    Die houden we erin !

    Na het linkshandige ontbijt en dito stoelgang afhandeling (...) op naar Baar voor de wondcontrole door Prof. Dr. Bauer.

    Ik had de (close-up) foto's, die Wim gemaakt had, nog niet willen zien, dus zag ik mijn onder die transparante pleister zichtbare wond voor de ťťrste keer.
    Ik moest er even aan wennen maar het viel me alleszins mee !
    De wond zag er ondanks minimaal bloed- en lichaamseigen-lijm verlies prima uit.
    We kregen uitleg over mogelijke wondcomplicaties, wondverzorging en de structureel 5x daags te verrichten revalidatie- en, later in het traject, belastingoefeningen.
    Die we ook nog eens helder omschreven op papier hebben meegekregen.
    De middels die transparante kunsthuid afgedichte wond werd ter bescherming nogmaals ingepakt zoals eerder.
    Na uitvoerige dankzegging en de afspraak het team te zullen informeren over mogelijke complicaties en/of de mogelijke (tijdelijke toe-) of afname van de Fibromyalgie klachten, zijn we terugegaan naar Zug alwaar ik na een eenvoudige doch overheerlijke verse Italiaanse Pizza met dito glaasje dieprode wijn, weer in bed ben gekropen om wat te rusten.

    De terugreis

    De dag daarna - op vrijdag - moesten we vroeg uit de veren vanwege onze terugreis naar Nederland.
    Deze was aanmerkelijk inspannender dan onze heenreis, zowel voor Wim die alleen moest rijden als voor mij.
    Ondanks dat ik me in een comfortabele ligstand bevond en mijn arm in een zachte sjaal kon hangen boven mijn lichaam, die we bevestigd hadden aan de handgreep.
    Natuurlijk ter bevordering van het terugdringen van de zwelling in arm en hand.
    Behalve dat het aanmerkelijk drukker was op de weg, werkte het weer in Duitsland in de vorm van stortbuien ook niet erg mee.
    Verder verslikte ons navigatiesysteem zich in de route bij het overschrijden van de Nederlandse grens wat ons, vanwege een snelweg omleiding, pakweg een half uur extra heeft gekost.
    Kortom : we vertrokken uit Zug om 10:15 uur en waren zu Hause om 20:30 uur.
    Tot zover de reis.

    En dan...

    De dagen na terugkomst tot op vandaag ben ik lichamelijk moe, maar niet op een onprettige manier.
    Ik slaap 's-nachts tamelijk goed en langer dan daarvoor en ook in de namiddag probeer ik nog enkele uurtjes onder zeil te gaan, wat meestal goed lukt.
    Mijn geopereerde arm voelt nog wat gezwollen net als mijn rechterhand.
    Echt pijnlijk is het niet, soms trekt het een beetje of steekt het hier en daar.
    Mijn hand is redelijk gevoelig.
    Soms ervaar ik electriciteitsachtige sensaties in mijn arm die soms ook wat jeukt en/of kriebelt.
    De vraag of ik 'al' enige verbetering bemerk van mijn fibromyalgie klachten kan ik niet beantwoorden.
    Hooguit valt op dat ik wat helderder in mijn hoofd lijk te zijn en dat mijn nek, rug en schouders minder opspelen.
    Maar dit is een zeer premature indruk, waaraan ik zelf nog geen enkele conclusie durf te verbinden. Kortom : de komende weken en maanden zullen in het teken staan van een gestaag herstel van de wond en rechterarm.
    Of en in welke mate er sprake zal blijken te zijn van een afname van mijn fibromyalgie-klachten, valt nog af te wachten...

    Ik hou jullie op de hoogte !

    Rest me af te sluiten met een dankwoord aan al diegenen die zo liefdevol en betrokken hebben gereageerd op onze SMS berichtgeving of uit zichzelf !
    Het was hartverwarmend en miste zijn doel zeker niet !



    14-03-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stress, depression and fibromyalgia
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Stress, depression and fibromyalgia

    Van Houdenhove B, Luyten P - Dept of Liaison Psychiatry, University Hospital Gasthuisberg, Leuven, Belgium : 
    Acta Neurol Belg. 2006 Dec;106(4):149-56 - PMID: 17323832 :

    There is increasing evidence that stress and depression may play a crucial role in the aetiology and pathophysiology of fibromyalgia (FM).
    We first review recent studies on the possible role of life stress, including childhood trauma, in FM.
    Subsequently we focus on clinical and aetio-pathogenetic links between stress, depression and pain.
    We put forward the hypothesis that chronic stress/depression may contribute to a dysregulation of neuro-endocrine, immune and central pain mechanisms in FM.
    Finally, we discuss some future directions, including the use of new conceptual models, research topics and strategies, as well as potential implications from recent studies in affective disorders for the treatment of FM.

    Cfr. :

    13-03-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kinderen ziek door gestresste ouders
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Kinderen ziek door gestresste ouders, 07-03-07

    Kinderen met gestresste ouders hebben vaker koorts en minder weerstand.
    Het gaat vooral om ouders die stress 'van buiten' hebben of stress hebben met een psychische oorzaak, zoals een depressie.
    Dat meldt dagblad NRC.

    Onderzoekers van de Universiteit van Rochester Ė cfr. : - deden hier onderzoek naar onder 169 kinderen tussen de 5 en 10 jaar en hun ouders.
    Ze ontdekten dat chronische stress die veroorzaakt wordt door de omgeving effect heeft op de kinderen en leidt tot meer koorts of ziekte.
    Stress die ouderschap met zich mee brengt heeft geen invloed.
    Eerder was al ontdekt dat kinderen met aanleg voor eczeem en astma eerder een allergische reactie krijgen als er meer stress in het gezin is.
    Kinderen met gespannen ouders functioneren ook emotioneel en sociaal vaak slechter.

    Cfr. :[categoryID]=266&cms[cm61][contentID]=14560

    Stress ouders bezorgt kind koorts
    Slechter immuunsysteem

    NRC Handelsblad, 06-03-07

    Kinderen van ouders die lang onder stress staan, hebben vaker koorts en een slechter werkend afweersysteem.
    Vooral de stress door druk van buiten op het gezin, of door psychische ziekten heeft invloed.

    In de gisteren uitgekomen Archives of Pediatric and Adolescent Medicine, een Amerikaans medisch-wetenschappelijk tijdschrift, schrijven psychiaters, kinderartsen en microbiologen van de University of Rochester hoe ze bij de ouders van bijna 170 kinderen stresstests afnamen en bij de kinderen het bloed onderzochten op de activiteit van het afweersysteem.
    De ouders hielden dagboekjes bij waarin ze ziektes en kwaaltjes van hun kinderen noteerden.
    Dat gebeurde anderhalf jaar lang.
    Ouders die onder stress stonden, hadden kinderen die vaker koorts kregen.
    Die kinderen hadden ook een hogere activiteit van natural killer cells (NK-cellen) in hun bloed.

    Association of Family Stress With Natural Killer Cell Activity and the Frequency of Illnesses in Children
    Peter A. Wyman, PhD; Jan Moynihan, PhD; Shirley Eberly, MS; Christopher Cox, PhD; Wendi Cross, PhD; Xia Jin, MD, PhD; Mary T. Caserta, MD - Arch Pediatr Adolesc Med. 2007;161:228-234 - © 2007 American Medical Association
    Author Affiliations - Departments of Psychiatry (Drs Wyman, Moynihan, and Cross), Biostatistics (Ms Eberly), Pediatrics (Drs Cross and Caserta), Medicine (Dr Jin), and Microbiology and Immunology (Dr Jin), University of Rochester School of Medicine and Dentistry, Rochester, NY; and Department of Epidemiology, Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health, Baltimore, Md (Dr Cox).
    - To examine prospective associations between chronic stress in the parent-child and family systems and subsequent rates of illnesses and the activity of natural killer (NK) cells in children.
    Design - Prospective cohort study.
    Setting - The Golisano Children's Hospital at Strong, Rochester, NY, from July 1, 2001, to June 30, 2003.
    Participants One hundred sixty-nine socioeconomically and racially diverse children (aged 5-10 years) and their parents.
    Parents completed measures of their psychiatric symptoms and stress in the family every 6 months.
    Children's blood samples were obtained for NK cytotoxicity assays every 6 months.
    Main Outcome Measures - Parent-reported total child illnesses and febrile illnesses and results of NK cell cytotoxicity assays. We estimated adjusted illness rate ratios and adjusted mean differences in NK activity.
    Results - Elevated parental psychiatric symptoms occurring with family stressors were associated with more total illnesses (rate ratio, 1.11; 95% confidence interval [CI], 1.00-1.22) and febrile illnesses (rate ratio, 1.36; 95% CI, 1.13-1.64) in children.
    Natural killer cell function was enhanced in children whose parents reported more chronic stress (estimate, 0.15; 95% CI, 0.05-0.26).
    Natural killer cell function was not associated with short-term changes in stress.
    Stress-illness relationships were not associated with stress-related alterations in NK cell function.
    Conclusions - Chronic family stress was associated with increased illnesses in children.
    Unlike older adults, children living with elevated chronic stress had enhanced rather than decreased NK cytotoxicity, suggesting chronic stress may have different effects on the developing immune system.
    Impaired parental functioning may be a mechanism linking family stress with adverse effects on children's health.
    Cfr. :

    NK-cellen zijn cellen van het afweersysteem die vooral belangrijk zijn bij de snelle afweer tegen virusinfecties.
    NK-cellen die een lichaamscel aantreffen die door een virus is geÔnfecteerd, zetten die lichaamscel aan tot georganiseerde celdood (apoptose).
    Daarbij wordt ook het virus onschadelijk gemaakt.
    Bij volwassenen die chronisch onder stress staan is de NK-activiteit juist verminderd.
    De reactie is dus net andersom als bij de kinderen.

    Bij kinderen met aanleg voor astma en eczeem (een atopische constitutie) hadden onderzoekers eerder gezien dat stress in het gezin de reactie op allergie veroorzakende stoffen doet toenemen.
    Ook was al bekend dat gestresste ouders het emotioneel en sociaal functioneren van hun kinderen verslechteren.
    In dit onderzoek zijn twee verschillende soorten stress onderscheiden.
    Enerzijds de druk op de ouders of het hele gezin, anderzijds de stress door de ouderrol.
    Die druk of onvrede door de interactie tussen ouder en kind uitte zich bij de kinderen niet in meer koorts of ziekte.
    Het effect zagen de onderzoekers bij chronische stress Ďvan buitení of door psychische ziekten (depressie bv.) van ťťn van de ouders.

    Cfr. :

    Kind vaker ziek door stress ouder

    © Reformatorisch Dagblad, 06-03-07

    RIJSWIJK (ANP) Ė Gestreste ouders hebben vaker kinderen met koorts en een slecht afweersysteem. Dat blijkt uit een artikel van het Amerikaans wetenschappelijke tijdschrift Archives of Pediatric and Adolescent Medicine dat maandag is verschenen.

    Onderzoekers van de University of Rochester kwamen tot deze conclusie na een tweejarig onderzoek bij 169 kinderen tussen de vijf en tien jaar oud. Het onderzoek toont aan dat kinderen met gestreste ouders vaker koorts krijgen en een hogere activiteit van ínatural killer cellsí(NKĖcellen) bezitten. Deze cellen zijn een onderdeel van het afweersysteem en vooral belangrijk bij de afweer van virusinfecties.

    Cfr. :

    Kinderen vaker ziek door stress ouders
    Gestreste ouders hebben vaker kinderen met koorts en een slecht afweersysteem
    Dat blijkt uit onderzoek

    ©, 06-03-07

    Onderzoekers van de University of Rochester kwamen tot deze conclusie na twee jaar onderzoek bij 169 kinderen tussen de vijf en tien jaar oud.
    Tijdens het onderzoek werden stresstests afgenomen.
    Tegelijk werd het afweersysteem van de kinderen in de gaten gehouden.

    De ouders maakten aantekeningen van de psychische gesteldheid en de stress in de familie.
    Vooral stress 'van buiten' of door psychische ziekten bij de ouders hebben wel effect op de kinderen.

    Cfr. :

    09-03-2007 om 20:32 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leef gezond - Open deur week-end

    vroegtijdig verouderen
    Plas 11
    2470 Retie



    Leef gezond

    Open deur

    17, 18 en 19 maart
    telkens van 13.00 u tot 17.00 u
    Plas 11
    2470 Retie

    Wist u dat ?

    70 % van de vroegtijdige sterfgevallen te wijten zijn aan kanker, hartaanvallen, hersenbloeding, diabetes type 2 ?
    70 % van de medische bezoeken en 60 % van deze sterfgevallen te wijten zijn aan slechte voedingsgewoonten ?
    Bron : Wereld Gezondheidsorganisatie (W.H.O.)

    Kristel Lenaerts
    Plas 11
    2470 Retie
    Tel. : 0474 98 25 33

    Vraag een vriend(in) of kennis om u te vergezellen !

    08-03-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Modern reumamedicijn helpt ook tegen vermoeidheid
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



    Modern reumamedicijn helpt ook tegen vermoeidheid

    Methotrexaat (MTX)


    I. - Modern reumamedicijn helpt ook tegen vermoeidheid

    Bron :
    Arthritis Rheum 2006; 55: 287-293

    Etanercept is een modern anti-reumamedicijn, een zogenaamde TNF-blokker.
    Het medicijn blokkeert de aanmaak van een ontstekingseiwit, waardoor de gewrichtsontstekingen afnemen.

    Dr. Amitabh Singh van Wyeth Research en zijn universitaire collegaís Larry Moreland (Alabama) en Mark Genovese (Stanford) vergeleken twee reumamedicijnen :

    • methotrexaat (MTX) en

    • etanercept.

    De proefpersonen waren zowel patiŽnten die al meer dan 12 jaar aan reumatoÔde artritis leden, als patiŽnten die nog geen jaar ziek waren.
    Bij de nog maar kortgeleden gediagnosticeerde patiŽnten bleek de vermoeidheid veel sneller en meer af te nemen als zij etanercept gebruikten dan MTX.
    In de andere groep werd etanercept eerst vergeleken met een neppil (placebo).
    Ook hier nam de vermoeidheid met etanercept meer af dan met een placebo.
    Als de patiŽnten switchten van placebo naar etanercept nam de vermoeidheid meteen af.
    Na zes maanden op etanercept voelden ongeveer 40% van hen zich een stuk minder moe.
    ďHet kan goed zijn dat alle TNF-blokkers dit effect hebbenĒ, zegt professor Tom Huizinga, reumatoloog in het LUMC te Leiden, Ēmaar bij mijn weten is dat nog niet goed onderzocht.Ē

    Cfr. :

    II - Methotrexaat (MTX), 03-12-04

    Methotrexaat is nog een vrij onbekend medicijn.
    Toch wordt er steeds vaker MTX aan patiŽnten met de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa gegeven.
    Dit omdat er vrijwel geen bijwerkingen bekend zijn.
    MTX onderdrukt in lage doseringen het afweersysteem en remt de onstekingen af.
    De doseringen die gebruikerlijk gegeven worden ligt tussen de 10 en de 40 miligram pet week.
    Het effect van Methotrexaat treedt niet meteen op maar na een paar weken. 
    Vanaf 2 tot 3 maanden is het effect maximaal.

    MTX is er als pil en als injectie.
    Pilvorm is het makkelijkste voor de patiŽnt omdat je alleen maar een pilletje hoeft te slikken en dus geen spuit moet (laten) zetten.
    Alleen het nadeel van een pilvorm is dat als je na het innemen van een pil MTX kaas of melkproducten nuttigt, het effect afneemt.
    Als je MTX spuit, geldt dit niet.
    Daarom wordt doorgaans ook voor de injectie gekozen.

    Drink ook liever geen alcohol als je MTX gebruikt.
    Dit omdat MTX al een negatieve invloed heeft op je lever.
    De combinatie drank en MTX is dus niet echt optimaal voor je lever.

    Een hele grote waarschuwing : Wordt niet zwanger terwijl je MTX als medicijn gebruikt !
    Dit omdat er dan een kans bestaat dat het embryo met een geboren afwijking ter wereld komt.

    Cfr. :
    Cfr. ook '
    Methotrexaat (MTX) - Informatiefolder' :

    III - Etanercept

    behoort tot de klasse medicijnen van TNF-alfa-remmer.
    Etanercept bindt aan onder meer
    tumor necrose factor TNF-alfa zodat dit niet meer werkzaam is.
    TNF-alfa is een eiwit dat een rol speelt bij ontstekingen.
    Door het gebruik van Etanercept wordt een
    ontstekingsproces tot rust gebracht.

    Het middel heeft meerdere indicaties zoals reumatoÔde artritis, artritis psoriatica, de ziekte van Bechterew en psoriasis.

    Etanercept wordt subcutaan (onder de huid) geÔnjecteerd.
    Dit gebeurt afhankelijk van de indicatie een tot twee keer per week.
    De injecties werken snel, soms al binnen 48 uur.
    Het duurt normaal gesproken enkele weken, voordat er resultaat wordt bereikt.
    reumatoide artritis wordt het effect van de behandeling regelmatig gemeten door het maken van een zogenoemde DAS-berekening.
    Dat is een score van het aantal gezwollen en pijnlijke gewrichten en van de bloedbezinking.
    Daarnaast telt mee hoe de ervaring van de patiŽnt is.
    Als de werking onvoldoende is, kan Etanercept gecombineerd worden met
    methotrexaat. (Ledertrexate, MTX.)

    Tijdens de behandeling zal regelmatig bloed worden afgenomen voor controle.
    Bij die controle worden rode en
    witte bloedlichaampjes, bloedplaatjes, leverfuncties en nierfunctie beoordeeld.

    Bijwerkingen : Bij het gebruik van Etanercept kan het genezen van wonden vertragen.
    PatiŽnten die Etanercept gebruiken, hebben een grotere kans op infecties en het ontwikkelen van

    Cfr. :


    07-03-2007 om 15:47 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoe kwakzalverij wordt verkocht
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Hoe kwakzalverij wordt verkocht

    © 2002 Vereniging tegen de Kwakzalverij, 17-02-02 (laatst gewijzigd : 06-05-03)
    Bron :
     cfr. :
    J.P. van den Bergen -

    Moderne kwakzalvers zijn super verkopers.
    Ze spelen in op angst.
    Ze wekken valse hoop.
    En als ze je eenmaal hebben, dan laten ze je terug komen voor meer... en meer... en meer.
    Zelden worden hun slachtoffers zich bewust hoe vaak en hoe behendig ze worden bedrogen.
    Vraagt de moeder, die er een goed gevoel bij heeft als ze haar kind een vitaminepil geeft, zich af of het die werkelijk nodig heeft ?
    Realiseren abonnees op publicaties over ďgezondheidsvoedingĒ zich dat artikelen worden gelanceerd om de verkopen van hun adverteerders te stimuleren ?
    Doorgaans niet.

    De meeste mensen denken dat kwakzalverij er makkelijk uit te pikken is.
    Vaak is dat niet het geval.
    De promotors houden de schijn van wetenschap op.
    Ze gebruiken wetenschappelijke termen en citeren (juist of onjuist) wetenschappelijke verwijzingen.
    De mensen die praatprogrammaís presenteren verwijzen naar hen als waren zij experts of ďwetenschappers die hun tijd vooruit zijnĒ.
    Het woord kwakzalver zelf helpt hen bij hun camouflage omdat het ons doet denken aan een vreemdsoortig figuur die slangenolie verkoopt vanuit een huifkar.
    Maar vandaag de dag koopt geen zinnig mens toch nog slangenolie ?
    Slangenolie verkoopt wellicht de laatste tijd dan niet meer zo goed.
    Maar acupunctuur ?
    ďOrganischĒ voedsel ?
    Haaranalyse ?
    Het laatste dieetboek ?
    Megavitaminen ?
    Stresspreparaten ?
    Cholesterol verlagende theesoorten ?
    Homeopathische middelen ?
    Magneten ?
    Geneeskrachtig voedsel tegen AIDS ?
    Of oppep injecties ?
    De handel neemt een geweldige vlucht voor kwakzalvers.
    Hun jaarlijkse aandeel loopt in de miljarden !
    Middelen ter vermindering van ouderdomsvlekken, immuniteit bevorderende middelen, waterzuiveraars, ďvoedingssupplementenĒ, systemen om de chemie van het lichaam in balans te brengen, speciale diŽten voor artrose.
    Hun productenlijst is eindeloos.

    Wat verkoopt is niet de kwaliteit van hun producten maar hun kunst om hun publiek te beÔnvloeden.
    Aan hen die pijn hebben beloven ze verlichting.
    Aan de ongeneeslijk zieken bieden ze hoop.
    Tegen de ďvoedingsfreaksĒ zeggen ze : ďWees er zeker van dat je genoeg krijgtĒ.
    Tegen een publiek dat zich zorgen maakt om het milieu zeggen ze : ďKoop natuurlijke spullenĒ
    Om kort te gaan, ze beloven een betere gezondheid en een langer leven.
    Moderne kwakzalvers bereiken de mensen door in te spelen op hun emoties.

    Dit artikel laat zien hoe ze dat doen.

    Het doet een beroep op de ijdelheid

    Een aantrekkelijke jonge stewardess vertelde eens tegen een dokter dat ze meer dan twintig vitaminepillen per dag slikte.
    ďIk voelde me nogal eens doodopĒ, zei ze, ďmaar nu voel ik me echt geweldig !Ē
    ďJaĒ, zei de dokter, ďmaar er is geen wetenschappelijk bewijs dat extra vitaminen dat kunnen bewerkstelligen. Waarom neem je die vitaminen niet om de maand om te zien of ze je werkelijk helpen of dat het om een toevalligheid gaat. Tenslotte is $ 300,- per jaar een hoop geld om weg te gooienĒ.
    ďKijk dokterĒ, zei ze, ďhet kan me niet schelen wat u zegt. Ik weet dat de pillen me helpenĒ.

    Hoe was deze pientere jonge dame veranderd in een oprechte gelovige ?
    Ten eerste had haar geprikkelde nieuwsgierigheid haar ervan overtuigd dat ze eerst moest zien en dan geloven.
    Dan had een beroep op haar ijdelheid haar ervan overtuigd dat ze wetenschappelijk bewijs naast zich neer moest leggen in het voordeel van persoonlijke ervaring - het voor zichzelf denken.
    Voedingssuppletie wordt aangemoedigd door een verwrongen begrip van biochemische individualiteit - namelijk dat iedereen uniek genoeg is om de aanbevelingen van de diŽtisten en het Voorlichtingsbureau voor de Voeding in de wind te slaan.
    Kwakzalvers zullen je niet vertellen dat wetenschappers de aanbevelingen voor de dagelijkse hoeveelheid voedingsstoffen bewust hoog genoeg stellen om individuele verschillen te overbruggen.
    Gevaarlijker is de suggestie dat, hoewel van een remedie tegen een ernstige ziekte niet is gebleken dat het werkt voor andere mensen, het wel voor jou zou kunnen werkenJij bent een bijzonder geval !ď).

    Een subtieler beroep op uw ijdelheid ligt ten grondslag aan de tv-commercial van de kwakzalvers : ďDoe het zelf - wees je eigen dokterď.
    Is daar iemand die ďvermoeid bloedĒ heeft, vraagt hij zich af (ďMaak het jezelf niet moeilijk met uitvinden van wat er mis is met je. Probeer gewoon mijn tonicumď).
    ďLast van onregelmatige stoelgang ?" vraagt hij (ďLet niet op de dokters die zeggen dat een dagelijkse stoelgang niet noodzakelijk is : gebruik gewoon mijn laxeermiddelď).
    ďLast van slapeloosheid ?Ē (ď Maak je niet druk om het onderliggende probleem op te lossen, probeer gewoon mijn kalmerend middelď).

    Het omvormen van klanten tot verkopers

    De meeste mensen die denken dat ze geholpen zijn met een onorthodoxe methode vinden het prettig hun succesverhalen te delen met hun vrienden en kennissen.
    Mensen die dat doen worden gewoonlijk gedreven door een oprechte wens om hun medemensen te helpen.
    Zelden realiseren zij zich hoe moeilijk het is om een ďgezondheidsproductĒ op zijn waarde te schatten op basis van persoonlijke ervaring.
    Zoals de stewardess (spontane remissie) is het gemiddelde individu dat zich beter voelt na een product te hebben gebruikt, niet in staat om een toeval of het placebo effect (zich beter voelen omdat men iets positiefs gedaan heeft) uit te sluiten.
    Omdat we geneigd zijn te geloven wat anderen ons vertellen over persoonlijke ervaringen, kunnen getuigenissen een sterke overredingskracht hebben.
    Ondanks hun onbetrouwbaarheid zijn ze de hoeksteen van het succes van de kwakzalver.

    ďMultilevel bedrijvenĒ (bedrijven die met een piramidale verkoopstructuur werken, zoals bijvoorbeeld Herbalife) die voedingssupplementen verkopen vormen hun klanten stelselmatig om tot verkopers.
    ďAls u onze producten verspreidtĒ, zegt het verkoophandboek van een van deze bedrijven, Ēdan bent u niet alleen maar aan het verkopen. U geeft nieuws door over producten waarin u gelooft, aan mensen waar u om geeft. Maak een lijst van mensen die u kent; u zult verbaasd zijn over het aantal. Deze lijst is uw eerste bron van potentiŽle klantenĒ.
    Een verkoopleider van een ander bedrijf stelt voor : ďWeerleg alle bezwaren door op uw persoonlijke ervaringen te wijzen. Dat is het geheim om mensen te motiveren !Ē

    Wees niet verbaasd als ťťn van uw vrienden of buren u vitaminepreparaten probeert te verkopen.
    Miljoenen Amerikanen hebben zich laten inschrijven als multilevel wederverkopers.
    Zoals veel drugsverslaafden worden zij dealers om hun verslaving te kunnen bekostigen.
    Een typische verkooptruc gaat als volgt : ďHoe zou je het vinden om er beter uit te zien, je beter te voelen en om meer energie te hebben ? Probeer mijn vitaminen eens voor een paar wekenĒ.
    Mensen hebben nu eenmaal ups en downs en de belangstelling en aansporing van een vriend of het idee iets positiefs te doen kan in feite maken dat iemand zich beter voelt.
    Velen die de vitaminepreparaten proberen zullen ten onrechte denken dat ze geholpen zijn en doorgaan met ze te kopen, gewoonlijk tegen opgedreven prijzen.

    Het misbruik van angst

    De verkoop van vitamineproducten is zo profijtelijk geworden dat sommige, overigens gerenommeerde, fabrikanten deze promoten met misleidende beweringen.
    Bijvoorbeeld Lederle Laboratories (fabrikanten van Stresstabs) en Hoffmann-LaRoche adverteerden vele jaren in vooraanstaande bladen dat stress het lichaam berooft van vitaminen en dat dit een duidelijk gevaar veroorzaakt voor een tekort aan vitaminen.

    Nůg een manier voor kwakzalvers om klanten te trekken is de niet-bestaande ziekte.
    Praktisch iedereen heeft verschijnselen van het een of ander pijntje, reacties op stress of hormonale veranderingen, effecten van veroudering etc.
    Door deze natuurlijke schommelingen van het leven te bestempelen als ziekten wordt de kwakzalver in staat gesteld om voor een ďbehandelingĒ te zorgen.

    Sommige behandelaars beweren ďtekortenĒ (of ďdisbalansĒ of ďgiftige stoffenĒ etc) te ontdekken voordat ook maar enig symptoom zich voordoet of voordat ze kunnen worden ontdekt met conventionele middelen.
    Dan kunnen ze je supplementen verkopen of je in balans brengen of de giftige stoffen verwijderen etc. En als de verschrikkelijke gevolgen waar ze tegen waarschuwen uitblijven, kunnen zij zich op succes beroepen.

    Veiligheid van voeding en milieubescherming zijn belangrijke zaken in onze samenleving.
    Maar in plaats van ze logisch te benaderen overdrijven de voedselkwakzalvers en maken ze het te simpel.
    Om ďorganischĒ voedsel te promoten gooien ze alle toevoegingen op ťťn hoop en bestempelen ze als ďgiftig.Ē
    Ze hebben het er nooit over dat natuurlijke giftige stoffen buiten het voedsel gehouden worden of worden vernietigd door moderne voedingstechnologieŽn.
    Noch vermelden zij dat veel toevoegingen in de natuur voorkomende stoffen zijn.

    Suiker is het onderwerp geweest van bijzonder venijnige aanvallen door het (valselijk) te beschuldigen de oorzaak te zijn van de meeste kwalen in de wereld.
    Maar kwakzalvers doen meer dan waarschuwen tegen denkbeeldige kwalen.
    Ze verkopen ďtegengifĒ.
    Wilt u wat vitamine C om het gevaar van roken te verminderen ?
    Of wat vitamine E om luchtverontreiniging tegen te gaan ?
    Neem contact op met uw plaatselijke verkoper.

    De meest ernstige vorm van angstaanjagerij van de kwakzalverij is de aanval op drinkwater fluoridering.
    Ofschoon de veiligheid van fluoridering van drinkwater boven alle wetenschappelijke twijfel verheven is hebben goed geplande angstcampagnes duizenden gemeenschappen en staten ertoe overgehaald het water niet te fluorideren om tandbederf te voorkomen.
    Onder het resultaat hebben miljoenen onschuldige kinderen moeten lijden.

    Hoop te koop

    Sinds onheuglijke tijden heeft de mens gezocht naar ten minste vier toverdranken : de liefdesdrank, de bron van de jeugd, de panacee (medicijn tegen alle ziekten) en de atletische superpil.
    De kwakzalverij heeft altijd aan deze wensen willen voldoen.
    Het aanbod bestond uit de hoorn van de eenhoorn, speciale elixers, amuletten en toverdranken.
    De producten van vandaag zijn vitaminen, stuifmeel, ginseng, Gerovital, piramiden, ďklierextractenĒ, ritmogrammen, aromatherapie en vele andere.
    Zelfs respectabele producten worden gepromoot alsof ze geneeskrachtige drankjes zijn.
    Tandpastaís en reukwaters moeten ons liefdesleven verbeteren.
    Haarpreparaten en producten voor de huid moeten ons er jonger doen uitzien.
    Olympische atleten vertellen ons dat graanontbijten kampioenen van ons zullen maken.
    En jeugdige modellen verzekeren ons dat sigarettenrokers sexy zijn en pret hebben.

    Valse hoop voor de ernstig zieken is de meeste wrede vorm van kwakzalverij omdat het slachtoffers weg kan houden van doeltreffende behandeling.
    Zelfs als de dood onvermijdelijk is kan valse hoop, hoe dan ook, grote schade aanrichten.
    Deskundigen die het stervensproces bestuderen vertellen ons dat hoewel de eerste reactie er ťťn is van shock en ongeloof, de meeste terminale patiŽnten zich heel goed zullen schikken zolang ze zich maar niet in de steek gelaten voelen.
    Mensen die de realiteit van hun lot accepteren sterven niet alleen geestelijk voorbereid maar kunnen ook hun zaken regelen.
    Daar staat tegenover dat zij die valse hoop kopen, kunnen vastlopen in een houding van ontkenning.
    Ze verspillen niet alleen financiŽle middelen maar ook de spaarzame tijd die ze nog hebben.

    Klinische trucs

    Het belangrijkste kenmerk waaraan het succes van kwakzalvers kan worden toegeschreven is wel hun vaardigheid om vertrouwen te winnen.
    Zelfs als ze toegeven dat een methode onbewezen is proberen ze dit te vergoelijken door te stellen dat het heden ten dage moeilijk en duur is om iets bewezen te krijgen tot genoegdoening van de Food and Drugs Administration.
    Als zij zelfvertrouwen en enthousiasme uitstralen zal dit aanstekelijk werken en het ligt voor de hand dat dit overkomt naar patiŽnten en hun geliefden.

    Omdat mensen houden van het idee om keuzen te maken verwijzen kwakzalvers vaak naar hun methoden als ďalternatievenĒ.
    Op de juiste wijze gebruikt geldt dit ook voor aspirine en paracetamol als alternatief voor de medische behandeling van pijntjes en geringe klachten.
    Beide hebben ze bewezen veilig en effectief te zijn voor hetzelfde doel.
    Het chirurgisch verwijderen van een knobbel kan een alternatief zijn voor het radicaal verwijderen van de borst bij borstkanker.
    Van beide zijn verifieerbare rapporten over veiligheid en effectiviteit beschikbaar die een oordeel mogelijk maken.
    Kan een methode die onveilig, onwerkzaam of onbewezen is een alternatief zijn voor een methode waarvan het nut is bewezen ?
    Duidelijk niet.

    Kwakzalvers beperken zich niet altijd tot een loze behandeling.
    Soms bieden ze ook erkende behandeling aan-de kwakzalverij wordt daardoor bevorderd tot iets extraís.
    Een voorbeeld is de ďorthomoleculaireď behandeling van geestelijke labiliteit met hoge doseringen vitaminen als aanvulling op orthodoxe behandelingswijzen .
    PatiŽnten die de ďextraĒ behandeling ontvangen raken er vaak van overtuigd dat zij voor de rest van hun leven vitaminen nodig hebben.
    Een dergelijk resultaat is strijdig met het doel van goede medische zorg die erop gericht is om onnodige behandeling te ontmoedigen.
    Een andere slimme truc is om hun product of behandelwijze op te nemen in een lijst van overigens algemeen geaccepteerde toepassingen teneinde ze te promoten door associatie.
    Ze kunnen dan bijvoorbeeld zeggen dat hun behandelwijze het best werkt in combinatie met veranderingen van levensstijl (die, vrij vaak, tastbare resultaten opleveren).

    De ďaltijd-gelijkĒ benadering is een aanverwante misleiding.
    Als patiŽnten beter worden door een gecombineerde behandeling (orthodox en kwakzalverij) gaat het kwakzalversverhaal met de eer strijken (bijv. Laetrile = een onwerkzaam antikankermiddel).
    Als de zaken slecht gaan wordt de patiŽnt verteld dat hij te laat is gekomen en krijgt de conventionele behandeling de schuld.
    Sommige kwakzalvers die bewezen en onbewezen behandeling mixen noemen hun benaderingswijze complementaire of integrale geneeskunde.

    Kwakzalvers slaan ook munt uit de natuurlijke genezingskracht van het lichaam door als het maar enigszins mogelijk is de eer op te eisen voor verbetering van de toestand van de patiŽnt.
    Eťn bedrijf dat zich met ďpiramideverkoopĒ bezig houdt en zich beijvert om juridische moeilijkheden te voorkomen bij zijn handel in kruidenbrouwsels - doet in het geheel geen aanspraken op gezondheidsverbetering.
    ďU koopt het productĒ, raadt een zegsman op de introductie videoband van het bedrijf aan, Ēen u vertelt mij wat het voor u doetĒ.
    Een tegenovergestelde manier - het afschuiven van de schuld - wordt gebruikt door veel kankerkwakzalvers.
    Als hun behandeling niet werkt komt dat doordat bestraling en/of chemotherapie het immuunsysteem hebben uitgeschakeld.

    Nog een verkooptruc is het gebruik van woorden die de waarheid trachten te verbergen.
    Kwakzalvers gebruiken deze techniek vaak om te suggereren dat ťťn of meer punten van een lijst reden zijn om te veronderstellen dat u mogelijk een vitamine gebrek, een gist infectie of wat dan ook hebt en dat zij dit wellicht kunnen verhelpen.

    De disclaimer (de afwijzing van aansprakelijkheid) is een verwante tactiek.
    In plaats van de belofte je specifieke ziekte te genezen, zullen sommige kwakzalvers aanbieden je lichaam ďschoon te makenĒ of te ďontgiftenĒ, de chemie in balans te brengen, ďzenuwenergieĒ vrij te maken en in harmonie met de natuur te brengen of andere dingen om ďhet zelfhelend vermogen te bevorderenĒ.
    Dit soort afwijzingen van aansprakelijkheid dient twee doelen.
    Omdat het onmogelijk is de methoden van kwakzalvers te meten, is het moeilijk te bewijzen dat ze ongelijk hebben.
    Daar komt nog bij dat als de kwakzalver geen arts is, het gebruik van niet-medische terminologie kan helpen gerechtelijke vervolging te voorkomen voor het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst.

    De boeken waarin onwetenschappelijke praktijken worden beschreven raden de lezer aan eerst een dokter te consulteren alvorens hun advies op te volgen.
    Deze afwijzing van verantwoordelijkheid is bedoeld om de auteur en uitgever te beschermen tegen wettelijke aansprakelijkheid voor alle gevaarlijke ideeŽn die in het boek vervat zijn.
    Zowel auteur als uitgever weten echter donders goed dat de meeste mensen het hun dokter niet zullen vragen.
    Als ze advies van hun dokter gewild hadden zouden ze het boek waarschijnlijk ook niet lezen.

    Soms zal de kwakzalver zeggen : ďJe bent eigenlijk te laat naar me toe gekomen, maar ik zal mijn uiterste best doen om je te helpenĒ.
    Op die manier, kun je alleen jezelf de schuld geven als de behandeling niet mocht helpen.
    PatiŽnten die het licht zien en afzien van de kwakzalverbehandeling, kunnen er ook van beschuldigd worden dat ze te vroeg gestopt zijn.

    De ďgeld-terug-garantieĒ is een favoriete truc van postorderkwakzalvers.
    De meeste hebben niet de bedoeling om ook maar een cent terug te geven, maar diegenen die het wel van plan zijn weten dat maar een paar mensen de moeite zullen nemen het product terug te sturen.

    Een nog sterker overtuigend argument - iets voor niets - is standaard in advertenties waarin moeiteloos gewichtsverlies wordt beloofd.
    Het is tevens de valstrik van de telemarketeer die een ďwaardevolle gratis prijsĒ belooft als bonus voor het kopen van een waterzuiveraar, een levering van vitamines voor zes maanden of een ander gezondheids- of voedingsproduct.
    Degenen die hierin trappen ontvangen of niets, of iets dat veel minder waard is dan het kost.
    Creditcard houders worden ook geconfronteerd met afschrijvingen van hun rekeningen waarvoor geen toestemming is verleend.

    Nog een andere effectieve techniek is culturele associatie, waarin promotors zichzelf verbinden met religieuze zaken of andere culturele overtuigingen door hun producten of diensten te betrekken bij een geloofsartikel of vooroordeel van hun beoogd publiek.

    In de strijd om de tevredenheid van de patiŽnt zal de kunst bijna altijd de wetenschap weten te verslaan.
    Kwakzalvers zijn meesters in de kunst van het leveren van gezondheidszorg.
    Het geheim van deze kunst is de patiŽnt te laten geloven dat er voor hem gezorgd wordt als mens.
    Om dit te bereiken leggen kwakzalvers hun patiŽnten in de watten.
    Voorbeeld hiervan is om receptionistes notities te laten maken van de interesse en bezorgdheden van de patiŽnt om hierop terug te kunnen komen bij toekomstige bezoeken.
    Dit maakt dat elke patiŽnt zich serieus genomen voelt op een zeer persoonlijke manier.
    Sommige kwakzalvers sturen zelfs verjaardagskaarten naar iedere patiŽnt.
    Ofschoon verleidingstactieken een krachtig positief psychologisch effect kunnen hebben op de patiŽnt, kunnen ze ook overdreven vertrouwen in een onwerkzame behandeling aanmoedigen.

    Psycholoog Anthony R. Pratkanis, Ph.D. heeft negen strategieŽn geÔdentificeerd om pseudo-wetenschappelijke levensopvattingen te verkopen (Pratkanis AR. How to sell a pseudoscience, Skeptical Inquirer 19(4):1925, 1995).
    Waaronder het vaststellen van schijndoelen (zoals betere gezondheid, gemoedsrust of een beter seksleven), het afleggen van verklaringen die bedoeld zijn om vertrouwen te winnen (ďondersteund door meer dan 100 studiesĒ), en het bevorderen van ďGrandfalloonsĒ (een uitdrukking ontleend aan het boek van Kurt Vonnegut : ďWampeters, Foma and GrandfalloonsĒ), waarmee arrogante en overigens doelloze samenwerkingsverbanden van mensen die rituelen, geloven, doelen, emoties, speciale informatie en ďvijandenĒ delen, bedoeld worden.
    Deze omschrijving is van toepassing op piramide-verkoopgroepen, voedingssektes en actievoerders voor ďalternatieveĒ behandelingen.

    Het aanpakken van de oppositie

    Kwakzalvers zijn in een permanente strijd gewikkeld met reguliere zorgverleners, wetenschappers, gezondheidsautoriteiten en consumentenbonden.
    Ondanks de kracht van deze wetenschappelijke oppositie floreert de kwakzalverij.
    Om hun geloofwaardigheid te verdedigen gebruiken kwakzalvers een verscheidenheid aan slimme propaganda trucs.
    Hier volgen een aantal favorieten :

    - ďZe vervolgden Galilei !Ē
    De geschiedenis van de wetenschap is gelardeerd met voorbeelden waarbij grote pioniers en hun ontdekkingen verzet ontmoetten.
    Harvey (bloedcirculatie), Lister (ontsmettingstechniek) en Pasteur (bacterie theorie) zijn opmerkelijke voorbeelden.
    De hedendaagse kwakzalver verklaart schaamteloos dat hij weer een voorbeeld is van iemand die zijn tijd vooruit is.
    Bij nader onderzoek blijkt echter hoe onwaarschijnlijk dit is.
    Ten eerste werden de vroegere pioniers vervolgd in een tijd waarin er een stuk minder wetenschappelijke kennis aanwezig was.
    In sommige gevallen had het verzet tegen hun ideeŽn te maken met religieuze krachten.
    Ten tweede is het een fundamenteel uitgangspunt van wetenschappelijke procedures dat de bewijslast bij de bewerende partij ligt.
    De beweringen van Galileo, Harvey, Lister en Pasteur overtuigden hun tegenstanders omdat hun juistheid aangetoond kon worden.

    - Samenzwering
    Een verwante truc die geliefd is bij kankerkwakzalvers is de beschuldiging van ďsamenzweringĒ.
    Hoe kunnen we er zeker van zijn dat de AMA (American Medical Association), FDA (Food and Drug Administration), de American Cancer Society, farmaceutische industrieŽn en andere organisaties niet betrokken zijn bij een monsterachtige samenzwering om een behandeling die kanker geneest niet in de openbaarheid te brengen.
    Om te beginnen heeft er zich in de geschiedenis nooit zoiets voorgedaan.
    De uitschakeling van ernstige ziekten is geen bedreiging voor de medische stand-artsen varen wel bij het genezen van ziekten, niet bij het ziek houden van mensen.
    Het zal duidelijk zijn dat de moderne medische technologie het vuur bij wetenschappers niet gedoofd heeft om ziekten uit te roeien.
    Toen de polio was bedwongen werd de ijzeren long in feite ouderwets maar niemand stond deze vooruitgang in de weg omdat het ziekenhuizen zou dwingen veranderingen aan te brengen.
    Net zo min zullen medische wetenschappers de mogelijke nederlaag van kanker betreuren.
    Bovendien, hoe zou een samenzwering die een kankerbehandeling probeert tegen te houden succesvol kunnen zijn ?
    Ieder jaar sterven er vele artsen aan kanker.
    Gelooft u dat de overgrote meerderheid van artsen zou samenzweren om een behandeling tegen te houden die hen zelf, hun collegaís en hun dierbaren treft ?
    Om doeltreffend te zijn zou een samenzwering over de hele wereld verspreid moeten zijn.
    Als bijvoorbeeld Laetrile werkelijk zou werken zouden andere wetenschappers in veel andere landen zich dat spoedig realiseren.

    - Verzwijging
    Beweringen over ďverzwijgingĒ worden gebruikt voor zowel reclame artikelen als behandelingen.
    Veel auteurs en uitgevers beweren informatie aan te bieden waarvan je dokter, de AMA (American Medical Association) en/of overheidsinstellingen Ēniet willen dat je er kennis van draagtĒ.

    - Filosofisch conflict of voorbeeld van verandering
    Georganiseerde kwakzalverij stelt zijn verzet tegen de medische wetenschap liever voor als een ďfilosofisch conflictĒ of een ďvoorbeeld van veranderingĒ dan als een botsing tussen enerzijds bewezen en anderzijds onbewezen of frauduleuze behandelingswijzen.
    Dit schept eerder de illusie van een ďheilige oorlogĒ dan van een conflict dat zou kunnen worden opgelost door onderzoek van de feiten.

    - Bevooroordeeld of gefinancierd door fabrikanten van geneesmiddelen
    Nog een andere tactiek is te stellen dat de kritiek op kwakzalvers bevooroordeeld is of gefinancierd door fabrikanten van geneesmiddelen.

    - De wetenschap heeft niet alle antwoorden
    Kwakzalvers houden ervan te stellen dat ďde wetenschap niet alle antwoorden heeftĒ.
    Dat is waar maar de wetenschap beweert ook niet dat dit zo is.
    Wel is het een rationeel en verantwoordelijk proces dat veel vragen kan beantwoorden-met inbegrip van het antwoord op de vraag of methodes veilig en werkzaam zijn voor het beoogde doel.

    Het is de kwakzalverij die steeds maar weer beweert het antwoord te hebben op ongeneeslijke ziekten.
    De gedachte dat mensen zich tot kwakzalversmiddelen moeten wenden als ze gefrustreerd zijn door de onmacht van de wetenschap om een ziekte te genezen is onredelijk.
    De wetenschap mag dan niet alle antwoorden hebben, de kwakzalverij heeft in het geheel geen antwoorden !
    Zij neemt je je geld af en breekt je hart.

    Van veel behandelwijzen, voortgebracht door de wetenschappelijke wereld, is later aangetoond dat ze onveilig of waardeloos zijn.
    Dokters maken ook fouten.
    Zulke mislukkingen zijn koren op de georganiseerde public relations molen van de kwakzalverij bij haar voortdurende aanval op de wetenschap.
    In feite weerspiegelen ďmislukkingenĒ een essentieel onderdeel van de wetenschap : het toont de bereidheid om behandelwijzen en veronderstellingen te testen en ze te verlaten als ze niet werkzaam blijken te zijn.
    Echte medische wetenschappers hebben geen filosofische binding met bepaalde behandelingswijzen, alleen een binding met het ontwikkelen en gebruiken van methoden die veilig en effectief zijn voor een beoogd doel.
    Als een kwakzalversmiddel zakt voor een wetenschappelijke test verwerpen zijn voorstanders deze test gewoon.

    - Dwaalspoor
    Elk van deze trucs is terug te voeren op een basistechniek die dwaalspoor wordt genoemd - overeenkomstig met wat goochelaars doen om de aandacht van het publiek af te leiden van dat wat belangrijk is, met de bedoeling het te misleiden.
    Als ze met kritiek geconfronteerd worden kunnen zij zich niet staande houden maar veranderen ze eenvoudig van onderwerp.

    Hoe kun je voorkomen bedrogen te worden ?

    De beste manier om te voorkomen dat je wordt bedrogen is uit de buurt te blijven van bedriegers.
    Ongelukkigerwijs is dit in zaken die met gezondheid te maken hebben niet zoín eenvoudige opgaaf.
    Kwakzalverij wordt niet verkocht met een waarschuwingsetiket.
    Sterker nog, de scheidslijn tussen wat wel en niet kwakzalverij is kan allerminst scherp getrokken worden.

    Een product dat in de ene situatie werkzaam is kan deel van een kwakzalversbehandeling uitmaken in de andere (kwakzalverij zit hem in de belofte, niet in het product).
    Beoefenaren die werkzame behandelingen geven kunnen tevens onwerkzame behandelingen toepassen.
    Zo kunnen ze bijvoorbeeld het waardevolle advies om te stoppen met roken vermengen met het onjuiste advies om vitamines in te nemen.
    Zelfs regelrechte kwakzalvers kunnen door hun geruststellende manier van doen sommige psychosomatische kwalen verlichten.
    Dit artikel illustreert hoe bedreven kwakzalvers zijn in het verkopen van zichzelf.
    Treurig om te moeten zeggen dat in de meeste wedstrijden tussen kwakzalvers en gewone mensen de kwakzalver de meeste kans heeft om te winnen.

    Cfr. :


    Hans van Maanen
    Uitgeverij Boom, Amsterdam, 2e druk, december 2005 - ISBN 90-8506-168-7
    - Verschenen ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van de Vereniging tegen de Kwakzalverij -

    Kwakzalverij hoort bij de medische wetenschap als de kermis bij het leven.
    Telkens nieuwe attracties, nieuwe verleidingen, en altijd een paar geheide publiekstrekkers.

    In dit boek heeft wetenschapsjournalist Hans van Maanen lichtvoetige en diepgravende opstellen verzameld over bekende en minder bekende aspecten van de kwakzalverij.
    Niet alleen moderne verleidingen als therapeutic touch, de vrouwenziekte HPU en advertenties voor afslankmiddelen, maar ook de klassieke favorieten als homeopathie, antroposofie en het Moerman-dieet.
    Hoofdstukken over bijvoorbeeld het bezoek van niet-reguliere genezers onder allochtonen en het Adres van 1913 tonen de kermis van een geheel nieuwe kant.

    'Kwakzalverij is het best te bestrijden als zoveel mogelijk mensen het als zodanig herkennen ó niemand gaat met voorbedachten rade naar een oplichter. Dat is de gemeenschappelijke noemer waarop al deze bijdragen passen : flauwekul zien voor wat het is. Of die flauwekul nu van gebedsgenezers, van homeopaten, van macrobioten of van reguliere artsen komt.'


    1. Ontevreden patiŽnten : ze lopen weg of ze gaan dood (Joost Zaat)

    2. Grenzen aan onderzoek, geloof in de wetenschap (Henk van Weert)

    3. Homeopathie : de erfenis van Hahnemann (Henk Timmerman, Kees van der Smagt)

    4. Antroposofie : het magisch alternatief (Kees van der Smagt)

    5. Waterverkopers en de strijd om het homeopathische etiket (Huub Schellekens)

    6. De reumatoloog : Reuma en alternatieve behandelingen (Hans Rasker)

    7. Voor verpleegkundigen : Therapeutic Touch (Rob Nanninga)

    8. Homeopathie in de diergeneeskunde (Sjeng Lumeij)

    9. Het beloofde afval-land (Sophie Josephus Jitta)

    10. De multiculturele samenleving en alternatieve geneeswijzen (Cor Hoffer)

    11. Wie geneest ? De eeuwige strijd om het gezag (Frank Huisman)

    12. Het echec van alternatieve kankerbehandelingen (Frits van Dam)

    13. Placeboís en geneeskrachtig doktersgedrag (Peter BŁgel)

    14. Kankerscreening : de bijsluiter (Luc Bonneux)

    15. Moerman revisited (Piet Borst)

    16. Acupunctuur : de oosterse naaldvakken (Peter BŁgel)

    17. Macrobiotiek en rookworst (Johannes van Dam)

    18. Dieet : een goede niche voor kwakzalvers (Jaap Fogteloo)

    19. Misleiding over drinkwaterfluoridering (Bert Houwink)

    20. Bidden en smeken om geld en genezing (Amanda Kluveld)

    21. De pers als kruiwagen : HPU, de nieuwe vrouwenziekte (Frans Meulenberg)

    22. Oud, agrarisch of balans : het bloedgroepdieet (Jan Willem Nienhuys)

    23. Nog altijd overtuigd : dr. A. J. Houtsmuller (Cees Renckens)

    24. De amalgaamoorlog : im Westen nichts neues (Albert Schuurs)

    25. Het anachronisme van de fytotherapeutica (Henk Timmerman)

    26. DES, een medisch drama (Pieter Treffers)

    27. Vaccins en het fenomeen van de omgekeerde kwakzalverij (Ben van der Zeijst)

    Waarom zijn er nog steeds dokters die meteen boos worden als het over kwakzalverij gaat? Waarom kunnen ze die onzin niet gewoon laten voor wat het is, en er hun schouders over ophalen?

    Dat heeft, denk ik, allereerst te maken met beroepstrots. Artsen zijn niet zozeer boos op mensen die naar de kwakzalver gaan - iedereen mag zich laten voorlichten en behandelen en oplichten zoals hijzelf wil - maar op de kwakzalver. Een arts heeft zeker zes tot tien jaar, soms veel langer, gewerkt en gestudeerd om de gekste spiertjes en de raarste afwijkingen te leren en - vooral - om ze te onderscheiden van andere gekke spiertjes en rare afwijkingen. Dan steekt het als twee deuren verderop zich iemand mag vestigen die belooft iedereen te kunnen genezen van aandoeningen waar de dokter geen raad mee weet. Het steekt zoals het een bonafide journalist steekt als er onzin in de krant staat of, nog erger, als journalisten alleen aan eigen gewin denken en zich laten gebruiken voor reclamedoeleinden. Los van het geld, het haalt het aanzien van het vak omlaag, en het belemmert in zekere zin ook het eigen werk.

    Nu zijn artsen, net als journalisten, gelukkig vaak erg bescheiden over hun eigen aanzien en hun eigen werk. De medische wetenschap heeft, zeker de laatste tien, twintig jaar, een flinke oefening in zelfkritiek gehouden. Allerlei handelingen en behandelingen die vroeger vanzelfsprekend waren, zijn ter discussie gesteld en aan evidence-based richtlijnen onderworpen. Daar is niets mis mee - het kan de beroepseer alleen maar verhogen - maar zelfkritiek maakt nu eenmaal kwetsbaarder voor kritiek van buiten.

    Zijn dokters echt niet boos op mensen die naar de kwakzalver gaan? Soms wel een beetje. Ze durven het misschien niet hardop te zeggen, maar mensen zijn soms wel erg eigenwijs. De afgelopen halve eeuw zijn de verhoudingen tussen dokters en patiŽnten ingrijpend veranderd - vooral hoogopgeleide patiŽnten willen graag meepraten en meedenken over hun ziekte en hun behandeling. Van hun kant hebben huisartsen de witte jas in de kast gehangen, en moeilijke woorden en potjeslatijn hoort men in de moderne praktijk amper.

    Dat is mooi, maar zowel artsen als patiŽnten vergeten nog wel eens hoeveel voorsprong zes tot tien jaar opleiding geeft. De meeste mensen weten waarachtig niet wat het verschil is tussen een virus en een bacterie, wat een hersenbloeding inhoudt en hoe de vrouwelijke cyclus precies in elkaar zit. Een arts kan zelfs de meest geÔnformeerde patiŽnt, nog steeds, alle hoeken van de spreekkamer laten zien - die hoort niet in een ooropslag het verschil tussen HPU en PKU, tussen een aura en een auricula, tussen zin en onzin. Misschien zijn het juist de mensen die denken dat onderscheid wel te kunnen maken die de makkelijkste prooi voor kwakzalvers zijn - kennis is macht, maar een beetje kennis kan levensgevaarlijk zijn. Daar kunnen artsen zich erg over opwinden.

    De verhouding tussen artsen en kwakzalvers heeft, uiteraard, ook een interessante sociologische kant.

    In het begin van de negentiende eeuw begonnen artsen -- net als andere beroepgroepen -- in geheel Europa hun autonomie te bevechten. Universitair opgeleide artsen bepleitten bij de verschillende regeringen hun unieke deskundigheid: geneeskundige behandelingen, zeiden zij, moesten voorbehouden blijven aan artsen. In 1818 in BelgiŽ, en in 1865 in Nederland, kregen zij hun zin en werd de uitoefening der geneeskunst aan banden gelegd. Eigenlijk pas sinds die tijd, zo zou men kunnen zeggen, bestaat het onderscheid tussen arts en kwakzalver.

    Voor die wettelijke bescherming werd een hoge prijs betaald. Zoals socioloog Abram de Swaan wel eens heeft uitgelegd, kregen artsen in ruil voor die soevereiniteit allerlei nieuwe verantwoordelijkheden toegeschoven die zij, al dan niet schoorvoetend, op zich namen. ĎMedische experts - en psychologen die het medische voorbeeld navolgden - gingen een rol spelen bij het keuren van sollicitanten, bij de selectie voor de militaire dienst, en bij de beslissing of een veroordeelde de gevangenis in moest of naar een psychiatrische strafinrichting. Het waren ook weer dokters die beslisten wie op welke voorwaarden werd toegelaten tot de ongevallen-, levens- en hypotheekverzekering. Naarmate de staat steeds meer bij de verdeling van schaarse goederen betrokken raakte, was ook steeds vaker 'medisch advies' genoeg om in aanmerking te komen voor huisvesting, bijzondere voorzieningen, zelfs voor privť-parkeerplaatsen,í zo schrijft De Swaan in zijn boek Zorg en de staat uit 1989. Artsen waren er niet alleen meer om ons beter te maken, maar ook om ons ziek te verklaren.

    Dat had natuurlijk alles te maken met conflictbeheersing -- conflicten tussen mensen onderling, maar zeker ook tussen mensen en overheden. De artsenstand werd aangewezen als hoogste scheidsrechter: als het medisch verantwoord was, was het goed, en dan kon de eigen parkeerplaats niet lang meer op zich laten wachten.

    Zo lang iedereen het gezag erkent, is er weinig aan de hand. Wat De Swaan minder uitdiept, is wat er gebeurt als mensen hun verzoek om een parkeerplaats of een arbeidsongeschiktheidsverklaring zien afgewezen. Dokters maken niet alleen maar vrienden door zich met deze zaken in te laten. Niet iedereen gunt ze bovendien deze voor henzelf inmiddels bijna vanzelfsprekende macht. Elk bolwerk wordt vroeg of laat bestormd -- daarvoor zijn het bolwerken.

    In ruil voor deze merkwaardige combinatie van autonomie en bescherming moesten artsen wel zorgen voor zelfregulatie. Daarin werd voorzien door medische tuchtcolleges - die in zekere zin de onafhankelijkheid alleen maar versterkten. Alleen artsen kunnen werkelijk beoordelen of een arts zich aan de regels van de kunst heeft gehouden. De kenniskloof, zo is de gedachte, is inderdaad te groot om leken te laten beoordelen over de handelingen van een arts.

    Omdat artsen over dood en leven, over ziek en gezond gaan, is de inzet hoog en werd medische tuchtrechtspraak onontbeerlijk geacht. Niet de patiŽnt, de cliŽnt of de consument bepaalt of een behandeling adequaat was, maar de collega's. Zoals elke arts onmiddellijk zal beamen: de klant is geen koning.

    En dat verklaart ook waarom dokters boos worden zodra het over kwakzalverij gaat - zeker als die kwakzalver nog arts is ook. Een kwakzalver behaagt zijn klanten in plaats van zijn collega's.

    Artsen menen het in hun gestelde vertrouwen te verdienen, juist omdat zij zich onafhankelijk van de markt moeten opstellen en slechts datgene horen te doen wat door het forum van de medische wetenschap als medische wetenschap erkend is. Enige creativiteit is wel toegestaan, maar de richtlijnen en de evidence base zijn er niet voor niets. Slechte artsen gooien dit mooie principe te grabbel, kwakzalvers houden zich er in het geheel niet aan. En inderdaad, er is nog nooit een homeopaat door collega's uit zijn ambt ontzet omdat hij Arsenicum C20 in plaats van C100 voorschreef, nog nooit een manueel therapeute omdat zij zinloze maar lucratieve rugbehandelingen uitvoert.

    Het onderscheid tussen kwakzalverij en geneeskunde is, vanuit dit perspectief, dan ook het verschil tussen markt en tuchtraad. ĎTeneinde het publieke vertrouwen te winnen, hebben artsen zichzelf een hogere norm gesteld dan de minimale regels van de markt eisen, en houden ze vol dat ze alleen door elkaar op die standaard kunnen worden beoordeeld, niet door leken,í schreef Paul Starr in 1982 in zijn invloedrijke boek The social transformation of American medicine.

    Als artsen hun normen en hun tucht verlagen, of zich -- al dan niet vrijwillig -- gaan conformeren aan de regels van de markt en de wensen van de klant, ligt de kwakzalverij op de loer. Niet alleen voor individuele artsen, maar voor de beroepsgroep als geheel.

    In dit boek heb ik opstellen verzameld over veel verschillende vormen en aspecten van kwakzalverij. Het terrein valt, hoe dan ook, niet uitputtend te behandelen; ik heb het daarom gezocht in een zo afwisselend mogelijke bundel waarin nu eens diepzinnig en dan weer vrolijk, nu eens fel en dan weer relativerend, allerlei kanten van de kwakzalverij aan bod komen. Kwakzalverij is het best te bestrijden, denk ik, als zoveel mogelijk mensen het als zodanig herkennen ó niemand gaat met voorbedachten rade naar een oplichter. Dat is de gemeenschappelijke noemer waarop al deze bijdragen passen : flauwekul zien voor wat het is. Of die flauwekul nu van gebedsgenezers, van homeopaten, van macrobioten of van reguliere artsen komt.

    Zo lang er geneeskunde is, zo lang zal er kwakzalverij zijn. Men kan er tegen zijn, zoals de Vereniging, maar uitroeien zal men het niet - dat blijkt al uit het feit dat de Vereniging nu haar 125-jarig bestaan viert. Het jubileum van 2130 lijkt onafwendbaar.

    Cfr. :

    07-03-2007 om 15:02 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verlegen ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Verlegen ?

    Bijna niemand vindt het prettig om te spreken voor een grote groep mensen.

    We hebben allemaal wel eens een Ďblack outí als alle ogen op ons gericht zijn.

    En natuurlijk bloost iedereen wel een keer als er onverwachts een vraag wordt gesteld.
    Er zijn maar weinig mensen die zonder angst en schroom de wereld tegemoet treden.

    En zelfs als je deze mensen ziet, kan je altijd wel ergens een spoortje van onzekerheid ontdekken.

    Af en toe verlegen zijn is helemaal niet erg.

    Het maakt ons bewust van wie we zijn en hoe we overkomen.

    Cfr. :

    07-03-2007 om 02:55 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgia -The disability paradox...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    The disability paradox
    and how a fibromyalgia specialist can help patients
    preserve gainful employment

    Dr. Mark J. Pellegrino, MD : - 03-01-2007 - ©2007 ProHealth, Inc.
    Excerpted with permission from Chapter 37 of Dr. Pellegrinoís very popular book, 'Fibromyalgia : Up Close and Personal'

    Fibromyalgia - Up Close & Personal
    Mark Pellegrino, MD - Anadem Publishing, 2005 Ė cfr. : -) & Mark Pellegrino, MD
    Physician, FMS victor, author. Dr. Mark Pellegrino's latest book offers a wonderfully warm and informative look at fibromayalgia.
    Intertwined with the latest facts are stories from both his patient's perspective and his own, to make this 400-page plus book a must-buy reference whether you're newly diagnosed, a veteran fibromyalgic or for those with any kind of chronic, limiting pain syndrome.
    Readers wishing to order this very reader-friendly and comprehensive book by a physician who is himself a Fibromyalgia patient should directly contact Dr. Pellegrinoís practice at the Ohio Rehab Center (phone 330/498-9865 or fax 330/498-9869).
    fr. :
    Cfr. also :

    The Fibromyalgia workerís personal physician has an important role in helping the worker preserve gainful employment.
    Flare-ups of Fibromyalgia occurring at work need to be evaluated by the physician and treated aggressively.
    Most of the time, a flare-up is related to a temporary situation that can be successfully treated.
    The person can resume a normal baseline and return to regular job duties.

    Part of the treatment approach of a Fibromyalgia worker who is experiencing a flare-up is the need to consider work restrictions.
    These can range anywhere from complete time off work to limiting responsibilities.

    The Family Medical Leave Act

    The Family Medical Leave Act (FMLA) was passed to allow workers to take time off work when they (or family members) are incapacitated and require medical treatment for a serious health condition.
    An employee who takes an FMLA leave is assured that his or her job will remain available once the medical condition has disappeared or stabilized.
    A healthcare provider must certify an FMLA leave.
    I complete FMLA forms for my patients when necessary.

    On the FMLA form, Fibromyalgia is defined as a ďserious health conditionĒ under Category 4 : 'Chronic Conditions Requiring Treatment'.
    This chronic condition requires periodic visits for treatment, continues over an extended period of time and may cause episodic incapacity (flare-ups that make the person unable to work).

    I describe the medical facts supporting the diagnosis of Fibromyalgia and the need for FMLA certification and would indicate if the condition is incapacitating or can cause intermittent inability to work a full schedule.

    I usually state that Fibromyalgia is a condition that may unpredictably flare up from time to time, resulting in impairment of work ability and may require a time off work on a temporary basis.
    I describe the health services needed, such as medications, therapies or injections and explain the justifications for a leave from work.

    A leave from work may be brief Ė one or two days Ė or may require a few months.
    The patients and I work together to keep time off work to a minimum and prioritize returning to work and staying there as much as possible.

    If youíre able to continue working

    If the patient is able to continue working, work restrictions may be necessary.
    Examples of work restrictions specific to a patient with FM include :

    • not working more than eight hours a day five days a week; specifically, no overtime or weekends.

    • working part-time hours, working day hours only or working flexible hours.

    • avoiding temperature changes (no exposure to cold or damp weather).

    • no direct air-conditioning drafts.

    • no repetitive reaching or overhead use of the arms.

    • no repetitive bending or leaning forward.

    • no sitting, standing or walking for a long period to time without altering positions.

    In addition to work restrictions, a prescription for specific adaptive devices may be necessary.
    This could include :

    • phone with headset to minimize the reaching and benging required to manually hold the phone.

    • an ergonomic chair.

    • a modified typing station that includes a drop keyboard, wrist bars, arm rests.

    • a back brace to be worn at work only.

    Many times I will place absolute restrictions on patients in terms of weight lifting (no lifting more than 20 pounds frequently and 50 pounds occasionally).
    If a person is experiencing a flare-up, I may temporarily place more restrictions depending on the individual situation.

    If the flare-up resolves and the person returns to baseline state, the restrictions can be removed.
    I prescribe rest often as part of a treatment program.
    If repeated flare-ups are occurring within a certain job description, it may be necessary to place permanent restrictions on the worker.

    The issue of disability

    It is my experience that the majority of Fibromyalgia workers are motivated and determined to maintain their jobs, but issues of disability may need to be pursued.
    I think that total disability should be rare in Fibromyalgia and despite all the problems, there should be something that the individual should be able to do.

    However, the economy is not always receptive to a worker with various restrictions due to a medical condition and all factors have to be considered when determining whether total, partial or no disability applies to a person with Fibromyalgia.

    The patient and doctor need to work together to reach these difficult decisions.

    I believe in maximizing oneís abilities despite his or her medical condition.
    In an ideal situation, there will always be some type of job an individual with Fibromyalgia could perform despite the pain.
    Individuals with pain who are gainfully employed will think less about pain.
    I recognize a big difference between the ideal situation and the real world and I certainly work with each individualís situation to try for the best possible quality of life.

    Iím often asked how I can continue a hectic full time schedule with my Fibromyalgia.
    I remind them that everyoneís Fibromyalgia is different.
    My job is a sedentary one.
    Iím supposed to be using my brain mainly.
    I am able to shift my body positions to avoid strains.
    I can control my hours to allow rest times.
    Sure, I get flare-ups like everyone else and I deal with them when they happen.
    I hope I can continue to work for a long time.
    I always think ahead, but I take one day at a time.

    And the disability paradox

    I frequently see patients who have ďdualĒ objectives.
    On the one hand, these patients indicate they want to improve their Fibromyalgia condition, but on the other hand, they are also seeking disability.
    These objectives are actually conflicting.
    Hence my term: disability paradox.

    To improve oneís condition is to focus on ability or what can be done to help a person become more functional.
    The Latin word ďhabileĒ in rehabilitation means ďto make able again.Ē
    It is difficult to improve oneís abilities if disability issues are requiring that the lack of abilities be spotlighted.

    To become ďdisabled,Ē one must convince the disability organization of an inability to perform certain functions required to maintain any type of employment and that these impairments are expected to persist over time and not improve.
    The very nature of the disability process [addressed in Chapter 38] requires patients to ďproveĒ they are not able to function, which is in direct conflict with rehabilitation treatment philosophy. Hence, a disability paradox exists when someone is seeking both treatment and disability.

    Treatment may help a patient feel better, but a disability award provides income.
    Which do you think takes priority ?
    Whether the patient seeking disability is consciously aware of it or not, the overriding priority is to ďwinĒ a disability award and not risk ďlosingĒ one by feeling better with treatment.

    Based on my experiences with the disability paradox, I find it very difficult for patients to report to me ANY improvement with any treatments as long as the disability status is pending.
    No matter what I prescribe or try, practically everyone who is pursuing disability will indicate that the treatment didnít help or made very little difference.
    I donít think it is cost-effective anymore to try new treatments on these patients, so I now recommend that any new Fibromyalgia treatment be deferred until AFTER a disability decision is made.

    Long-term follow-up studies on patients with Fibromyalgia who have been rendered disabled or awarded a legal settlement have shown that the majority of them continued to be bothered by Fibromyalgia and then seek medical treatment for this condition.
    In surveys, people with Fibromyalgia rank their condition as more disabling than individuals with rheumatoid arthritis, heart disease, lung disease and other chronic disorders.
    There is no question that the debilitating effect of Fibromyalgia persists even if the jobs are stopped, stresses are relieved, life-styles are altered or disability is awarded.

    Cfr. :

    Also see :

    1. CFIDS Association announces ďLobby Day 2007Ē invites volunteer advocates to attend training, visit their members of Congress
      Cfr. :

    2. Fibromyalgia - A Comprehensive Approach
      Miryam Ehrlich Williamson Ė Foreword by David A. Nye - Walker & Company; 1st edition, January 15, 1996 Ė ISBN-10 : 0802774849 / ISBN-13 : 978-0802774842
      About the Author
      Miryam Ehrlich Williamson is a technical journalist and a charter member of the on-line Fibromyalgia Discussion Group.
      Ms. Williamson lives in Warwick, Massachusetts.
      Mary Anne Saathoff, R.N., B.S.N., is president of the Fibromyalgia Alliance of America in Columbus, Ohio.

      She also wrote 'The Fibromyalgia Relief Book - 213 Ideas for Improving Your Quality of Life' - cfr. : -.
      Book discription
      Since fibromyalgia (FM) mimics other illnesses, many people who experience chronic pain and fatigue don't know that they have FM or think they have something else.
      Ms. Williamson has gathered information from top medical specialists, research studies and practical advice form FM sufferers who share their strategies for working around FM's disabling symptoms.
      You will discover :
      - how to find the right doctor
      - which pain medicines and nondrug therapies work best
      - the role deep sleep deprivation plays in FM and what you can do to remedy sleep disturbance
      - how exercise and nutrition affect FM symptoms
      - massage, meditation, and relaxation techniques that help
      - what to watch for in detecting and treating FM in children.
      Anyone who suffers from FM-- and the more than 15 similar or related illnesses - knows that the pain is not "all in your head."
      The symptoms are real and although there is no cure for FM, this book offers realistic, effective ways to live a full life despite FM.
      Cfr. : -.

    3. Founder's Corner - The Pillars of Health and An Invisible Line
      Rich Carson Ė, 02-28-07
      Several people have written to us recently expressing their concern over the high price of the supplements they take for their CFS/ME and FMS.
      One gentleman complained that he spends close to $400 per month on this cause, none of which is covered by medical insurance. He did not know how he could keep going at that pace and I donít blame him for complaining.
      I think now is a good time to take a step back and ask ourselves how important supplements are in supporting the health of patients suffering from CFS/ME and FMS.
      First, let me make it clear that nutritional supplements are intended to supplement your diet.
      This means that the vast majority of your nutrients should come from the food you eat - not from a vitamin bottle.
      Itís your diet that provides most of the minerals, vitamins, antioxidants, enzymes, co-enzymes, fatty acids and countless other nutrients that your body needs and craves.
      They are not all going to come from those expensive supplements you take !
      Letís put supplements in perspective.
      A successful self-treatment program for ME/CFS/FMS must include sleep, diet, exercise and stress reduction.
      Together, these are the pillars of health and healing .../...
      Cfr. :

    4. Living Well with Chronic Fatigue Syndrome and Fibromyalgia - What Your Doctor Doesn't Tell You... That You Need to Know (Living Well)
      Mary J. Shomon Ė Collins, March 2, 2004 Ė ISBN-10 : 0060521252 / ISBN-13 : 978-0060521257
      About the Author
      Thyroid disease sufferer Mary J Shomon is the author of 'The Thyroid Diet' Ė cfr. : -, 'Living Well with Hypothyroidism' Ė cfr. : -, 'Living Well with Autoimmune Disease' Ė cfr. : , 'Living Well with Chronic Fatigue Syndrome and Fibromyalgia' Ė cfr. : - and 'Living Well with Graves Disease and Hyperthyroidism' Ė cfr. : - .
      She lives in Kensington, Maryland.
      Book Description
      From the author of 'Living Well With Hypothyroidism', a comprehensive guide to the diagnosis and treatment of chronic fatigue syndrome and fibromyalgia - vital help for the millions of people suffering from pain, fatigue and sleep problems.
      Recent studies indicate that 3 to 6 million Americans suffer from fibromyalgia--a chronic disorder characterized by widespread musculoskeletal pain, fatigue and multiple tender points.
      This terrible condition is often accompanied by chronic fatigue syndrome, a persistent and debilitating sense of exhaustion that is estimated to affect 800,000 Americans--twice the number of people with multiple sclerosis.
      Yet there are no official blood tests of diagnostic procedures that can confirm that yes, you definitely have these conditions and in fact, a whole segment of the medical world doesn't even believe these two diseases actually exist.
      In addition, the few books that are on the market tend to focus on single solutions or eschew conventional and pharmaceutical approaches, which could alienate readers who use conventional medicine in whole or part. In her trademark accessible, easy-to-follow style, patient advocate Mary J. Shomon integrates the latest findings regarding these misunderstood conditions.
      Highlighting the pros and cons of the antibiotic, metabolic/endocrine, hormonal, musculoskeletal and many other approaches to treatment, Shomon explores the fads and viable alternatives--both conventional and alternative--and provides helpful, clear solutions to help sufferers of fibromyalgia and chronic fatigue syndrome.
      At various points since 1995, Mary J. Shomon has been diagnosed with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia.
      Since then, she has transformed her health challenges into a mission as a nationally-known patient advocate.
      She has worked for more than 20 years in writing, advertising, public relations and communications and is the founder and editor-in-chief of several thyroid, autoimmune and nutrition newsletters, as well as the internet's most popular thyroid disease website : -.
      Cfr. :

    5. Living with Fibromyalgia
      Dean L Mondell, Patti Wright Ė McGraw-Hill, 1 ed., March 29, 2005 Ė ISBN-10 : 007145148X / ISBN-13 : 978-0071451482
      About the Authors

      Dean L. Mondell, M.D., is a physiatrist who has been in private practice for more than 20 years specializing in compassionate care of chronic pain patients suffering from severe injuries, trauma and fibromyalgia.
      He serves as the medical director of Creekside Hospice.
      Patti Wright is the founder and leader of the Fibromyalgia Friends Support Group.
      She writes regularly for AWARE magazine (National Fibromyalgia Awareness Magazine) and is a member of several fibromyalgia organizations.
      Book Description
      A clear, four-step plan to overcoming fibromyalgia.
      Fibromyalgia is a widespread musculoskeletal pain and fatigue disorder that afflicts nearly 10 million Americans--mostly women. Written by a fibromyalgia sufferer and her doctor, who are collaborators for the Fibromyalgia Friends Support Group, Living with Fibromyalgia provides you with a revolutionary four-step plan to overcoming this debilitating condition.
      Although there is no known cause or cure for fibromyalgia, much can be done to relieve the pain. Living with Fibromyalgia lays out a clear strategy and easy-to-follow plan that will help you learn how to adapt to this chronic illness.
      The book explores how you can :
      - find the right care
      - rebuild your relationships
      - stabilize stress... and more.
      Cfr. :

    6. Lobby Day 2007
      Lend us your voice !
      Make your opinions count !
      Participate in CFIDS Lobby Day !

      Recent CDC studies document that chronic fatigue and immune dysfunction syndrome (CFIDS) is as disabling as chronic pulmonary disease, osteoarthritis and severe depression, yet CFIDS is among the lowest-funded diseases by the federal government.
      By joining your voice with others, you can fight more effectively to increase
      the amount and quality of CFIDS research.
      Plans for the CFIDS Associationís 2007 Lobby Day are under way.
      Make sure your congressional representatives hear the message about CFIDS ó that it is real, it is serious and it warrants increased attention and funding ó by participating in this yearís event.
      Newly elected members of Congress, members of funding committees and representatives from your state need to understand the impact CFIDS has on their constituents and the communities they represent.
      A mandatory training session on Monday afternoon,
      May 14, 2007 will prepare you to effectively share your CFIDS experience ó or that of a friend or family member ó with congressional staff members so that they can share the message with congressional leaders.
      On Lobby Day, Tuesday, May 15, we will work in state delegations to carry our message to the halls of Congress and into the offices of key legislative decision-makers ó
      the people who determine how much money federal health agencies will receive and what agency officials will be told Congress expects from them.
      Please help to make your congressional representatives more responsive to CFIDS as an important public health concern by participating in Lobby Day 2007 in Washington, D.C. Full details and a registration form are available now !
      For further information, contact the CFIDS Association of America (telephone : 704-365-2343, e-mail : , fax : 704-365-9755).
      Cfr. :

    7. Parting the Fog - The Personal Side of Fibromyalgia/Chronic Fatigue Syndrome
      Sue Jones : "It has always been a struggle for me to explain FMS..." - LaMont Pub, September 1, 2001 Ė ISBN-10 : 0971217505 / ISBN-13 : 978-0971217508
      About the Author

      Sue Jones is a poet and song writer.
      She is a wife and mother of two children, living in Kansas.
      She was a long time piano teacher and enjoyed a Christian music ministry.
      She was diagnosed with fibromyalgia in 1997, after suffering for many years without a diagnosis.
      She wrote this book to bring awareness to FMS/CFS and to bring understanding, encouragement and hope to fellow sufferers.
      She is now a speaker at FMS/CFS support groups and other groups.
      This is her first book.
      Book Description
      "Parting the Fog" is a candid, first person account of what it is like to walk in the shoes of someone suffering from fibromyalgia/chronic fatigue syndrome.
      It relays the seriousness of this condition in an easy-to-read manner, while employing humor and focusing on hope.
      It is a combination of prose and inspiring poetry.
      Each of the 17 short chapter ends with a personal page to enable sufferers to record their own thoughts and experiences, if they so choose.
      It also includes : a "Don't Ask-Do Ask list for Normals"; a letter to supportive people; a description of the treatment plan the author believes holds the best hope of recovery from symptoms; and chapters on perspective, faith, loss and hope.
      It is unique, personal and will help others understand the struggles those with FMS/CFS are faced with.
      It is an important addition to the FMS/CFS sufferer's library.
      Cfr. : -&-

    8. Sleep Is Vital For Good Health - In FM and CFS
      Dr. Sarah Myhill, MD Ė, 03-02-07
      The need to sleep is of paramount importance in CFS/FM patients and ďyou must put as much work into your sleep as your diet,Ē says Doctor Myhill, who specializes in nutritional and preventive medicine.
      Before considering drugs, she advises her patients to manage the physical essentials - ďpressing the right buttonsĒ to put your brain to sleep, helped by low-dose natural preparations such as melatonin and valerian root .../...
      Cfr. :

    9. The Complete Idiot's Guide to Fibromyalgia
      Lynne Matallana, Laurence A. Bradley, M.D., Stuart Silverman, M.D., Muhammad Yunus - Alpha (June 7, 2005) Ė ISBN-10 : 1592573673 / ISBN-13 : 978-1592573677
      About the authors

      Lynne Matallana, co-founder and president of the National Fibromyalgia Association, published the first-ever consumer magazine to focus on FM, Fibromyalgia AWARE (Lynne Matallanaís personal story was highlighted in a feature article in the May 2003 issue of Newsweek).
      Laurence Bradley, Ph.D., is a professor of medicine at the University of Alabama at Birmingham, Division of Clinical Rheumatology and Immunology and one of the countryís leading fibromyalgia researchers.
      Stuart Silverman, M.D., is a clinical professor of medicine and rheumatology at the UCLA School of Medicine and medical director of the OMC Clinical Research Center at Cedars-Sinai Medical Center.
      Muhammad Yunus, M.D., professor of medicine at the University of Illinois College of Medicine, is a pioneering fibromyalgia researcher and educator.
      Book Description
      A hands-on approach to managing a debilitating condition - This valuable resource cuts through the medical jargon in other books and focuses on the most important things readers need to know to understand and manage fibromyalgia.
      Readers learn how to assemble a team of healthcare providers, communicate with doctors, identify the triggers that lead to symptoms, set and track sleep and diet regimens and much more.
      Cfr. :

    10. The Fibromyalgia Relief Book - 213 Ideas for Improving Your Quality of Life
      Miryam E. Williamson Ė Foreword by Mary Anne Saathoff - Walker & Company, October 1, 1998 Ė ISBN-10 : 0802775535 / ISBN-13 : 978-0802775535
      About the Author
      Miryam Ehrlich Williamson won an American Medical Writers Association Will Solimene Award for Excellence in Medical Communication for 'Fibromyalgia - A Comprehensive Approach' Ė cfr. : -.
      She is a technical journalist and a charter member of the on-line Fibromyalgia Discussion Group. Ms. Williamson lives in Warwick, Massachusetts.
      Mary Anne Saathoff, R.N., B.S.N., is president of the Fibromyalgia Alliance of America in Columbus, Ohio.
      Book discription
      The Fibromyalgia Relief Book is the first self-help book for the 12 million people who suffer from fibromyalgia (FM) and for those who care for them.
      Miryam Ehrlich Williamson, who wrote the best-selling 'Fibromyalgia : A Comprehensive Approach', has spent two years consulting health professionals and hundreds of fellow FM sufferers to assemble the most extensive and useful advice to improve your quality of life.
      Her 213 proven pointers cover all aspects of your life and include :
      - dietary changes and supplements to alleviate symptoms
      - remedies and modifications to help you sleep
      - how to make household and leisure activities bearable
      - tips for lifting your mood and strengthening personal relationships
      - strategies for making your job FM-friendly
      - how to develop mind/body techniques to control pain, relieve stress, and oversome memory lapses
      'The Fibromyalgia Relief Book' is the key to a more comfortable, rewarding lifestyle for anyone who has FM or the many illnesses associated with the syndrome and is an important resource for anyone caring for or living with an FM sufferer.
      It is sure to change people's lives.
      Cfr. :

    11. Why ME/CFS ?
      Karen Lee Richards Ė, 02-26-07
      A perfect name isnít necessary, but a respectable name is essential

      Since early February 2007 when the CFS Name Change Advisory Board announced its decision to call for changing CFS to ME/CFS (with the ME standing for myalgic encephalopathy), there has been a flurry of comments, both pro and con.
      Acknowledging that there is no perfect name, in my opinion they made the best possible choice.
      Although I was not at the board meeting, Iíd like to offer what I think was the rationale behind the selection of ME/CFS.
      Why Change the Name ?
      The first question to consider is why do most of us want a name change ?
      Itís because the name Ďchronic fatigue syndromeí trivializes a serious illness by naming it for one of its symptoms, namely fatigue - a symptom most people experience at some time in their lives.
      Since CFS it is not a medical-sounding name, family members, friends and even doctors tend not to take it seriously.
      While we all want the best name possible, we have to be realistic.
      If we hold out for a name that adequately incorporates every facet and variation of the illness, we will be waiting many more years for an acceptable option.
      On the other hand, if we agree on a name that is not demeaning yet has a reasonable chance of being adopted, we can move on and focus our efforts on raising awareness and increasing research .../...
      Cfr. :

    07-03-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)

    Blog als favoriet !


    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eťn op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La b√™te noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube


    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


    Willekeurig SeniorenNet Blogs

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!