Dominique is geboren op 08/11/1964 en is woonachtig in Lokeren en gebruik ook een schuilnaam die luistert naar dolfijntje.Mijn hobby's zijn fietsen en psp.Ik hou van goeie muziek zoals de Dire Straits; Robert Palmer;BZN enz...
De vrouw is een wonderlijk wezen. De vrouw is de eerste en intiemste woning van iedere mens. In haar schoot vindt hij zijn allereerste geborgenheid. Als 'n mens niet meer veilig is in de moederschoot, vervallen we,ondanks alle beschaving,in zuiver barbarisme. Daarom is een slogan als 'baas in eigen buik'walgelijk. Waarom spreekt men niet over 'baas in eigen hart en in eigen hoofd',doelend op de zware verantwoordelijkheid van mensen die van hun seksuele omgang een monument van liefdeloosheid maken?
Men klaagt dat de wereld geen hart heeft,geen warmte, geen menselijke sfeer,geen geborgenheid. Kan een vrouw dat alles niet geven? Er is heel wat te doen over de emancipatie van de vrouw.Terecht. De vrouw is geen speelbal voor de man,geen wezen in zijn dienst en geen prooi om te verslinden. Maar kun je dan van emancipatie spreken als men ook nog van de vrouw een productiemachine wil maken?
We hebben de vrouwen meer dan ooit nodig om de gastvrijheid terug te brengen,de tederheid, de zachtheid,de fijnheid,de charme, alle dingen die het leven mooi en aangenaam maken. We hebben ook de moeders nodig. En als we moeders vieren,vieren we onze eerste liefde en onze vreugde om het bestaan, en ook ons geloof in de toekomst
Iemand zonder vrienden is een heel arm mens! je kunt ziek zijn, 'n tegenslag hebben en dat is heel erg! maar het is gewoonweg ondraaglijk, als je niemand hebt aan wie je het kunt vertellen.
Vrienden zijn er om alles mee te delen: zorgen,moeilijkheden,vreugde, arbeid,vrees,ideeén,plannen. Voor echte vriendschap moet je een tamelijk lange weg afleggen. Je moet leren delen!je moet leren geven! je moet ook leren ontvangen! Wees eenvoudig!'n Hoogmoedige kan niet ontvangen. Vriendschap is een van de grootste weldaden in 't leven!
Ben je ooit in je eigen binnenste geweest? ben je ooit gaan kijken in je eigen hart? Als je alleen maar aan de buitenkant leeft en alleen maar interesse hebt voor de facade, de make-up en de goede naam, dan hangt je geluk aan de slinger van uiterlijke wisselvalligheden, dan ben je vandaag gelukkig en morgen ongelukkig, vandaag goedgezind en morgen moedeloos en neerslachtig.
Ga vandaag eens binnen bij jezelf en doe iets aan je'interieur', aan het 'interieur'van je hart. je werkt uren aan het poetsen van je auto. je hebt alle tijd voor het kiezen van je kleding. je wordt niet zeuwachtig onder de haardroger. Waarom besteed je zo weinig tijd aan de 'verzorging'van je hart? je weet toch dat de gevoelens die daar geboren worden, je hele leven bepalen. is je hart vol verwarring,donker en onvoldaan, dan groeien er gevoelens van ontgoocheling, verbittering,jaloezie en wanhoop.
Ga binnen in je eigen hart, doe dat in een uur van stilte, van gebed en meditatie. je zult verbaasd zijn over het effect!
Veel mensen vinden zich enorm belangrijk, veel belangrijker dan ze zijn. Ze zoeken altijden overal de schijnwerpers. Ze spelen toneel en voelen zich alleen maar goed op een podium. 'Kijk maar,'denken ze'hier ben ik'.
Hoe dikwijls spreken we het woordje'ik' niet uit in de loop van één dag. We zouden zelf verstomd staan als we de optelling zouden maken van die duizenden'ik's'. Hoe vlug plaatsen we ons niet op de voorgrond met dat 'ik' als we met mensen omgaan.
Zoveel theater!is dat niet lachwekkend? is het niet veel eenvoudiger en veel gezonder van dat hoge podium af te komen en de schijnwerpers te doven? We worden veel gelukkiger als we vrij worden van die ziekelijke jacht naar eigen ingebeelde grootheid. Dan pas kunnen we echt gaan leven en de mens naast ons ontdekken. Dan pas kunnen we geboeid worden door het leven van iemand die misschien al lang op ons wacht.
