Wees voor even een vlinder en zweef heel licht Van het ene naar het andere gedicht Voel je daarbij vrij en prettig op vertrouwd terrein Gooi alles van je af en probeer jezelf te zijn Probeer met het lezen de natuur te proeven En voel hoe heerlijk het is om op mijn blog te vertoeven
@ Denkertje
Zoeken in blog
Beoordeel dit blog
Wij leven onder onvolmaaktheden en zijn zelf onvolmaakt, daarom moeten wij elkaar kunnen vergeven
Als iedereen aan de andere vergaf wat hij aan zichzelf vergeeft, dan zouden we een ideale wereld hebben
Vrienden komen vaak van een onverwachte kant sommigen lopen in cirkels anderen zie ik steeds kleiner worden als zij uit mijn leven weglopen
Een vriend is iemand die je verleden kent, in je toekomst gelooft, je vandaag accepteert zoals je bent
De Zee
Ik wil alleen zijn met de zee Ik wil alleen zijn met het strand Ik wil mijn ziel wat laten varen niet mijn lijf en mijn verstand
Ik wil gewoon een beetje dromen rond de dingen die ik voel en de zee, ik weet het zeker dat ze weet wat ik bedoel
Ik wil alleen zijn met de golven Ik wil alleen zijn met de lucht Ik wil luisteren naar mijn adem Ik wil luisteren naar mijn zucht
Ik wil luisteren naar mijn zwijgen daarna zal ik verder gaan en de zee, ik weet het zeker zal mijn zwijgen wel verstaan
Denken
Eerst dacht ik niet aan denken Dat heb ik toen gedaan maar twee seconden later dacht ik er tóch weer aan
Nee, zo eenvoudig is dat niet Want weet je, wat je doet je denkt er óók aan als je denkt dat je er niet aan denken moet
Mijn web
dunne draden wil ik spinnen tot een heel mooi web
in het duister opgehangen waarin ik mezelf kan vangen
dunne draden die mij dragen zachtjes wiegend in de wind
nooit meer wil ik me bevrijden voel me geborgen als een kind
De liefde is zo mooi op zoveel manieren te beleven liefde is vertrouwen hebben en je aan elkaar durven te geven
Uit het teder gevoel van mijn hart
Gedichten
WELKOM
Ga op ontdekkingsreis door een groene oase van gedichten ... en geef je over aan
een ongekende blijde rust
Wat leuk dat je de wonderlijke wereld bezoekt van "Denkertje". Gedichten schrijven is één van m'n favoriete bezigheden. Heerlijk afdwalen op de krachten van je eigen inspiratie. Ik wens je veel plezier met het lezen van mijn gedichten.
Ik zou het erg leuk vinden wanneer je een reactie zou plaatsen in mijn gastenboek.
Met vriendelijke groet, Denkertje
07-05-2012
Akelei
Akelei
Jij hebt een romantische uitstraling, zo teer en onvoorspelbaar Met bloembladen die op klauwen lijken van een adelaar Wanneer je eenmaal begint te zwellen met je knoppen Dan ben je eenvoudigweg in de groei niet meer te stoppen Eenmaal in volle bloei, een schilderachtig schouwspel begint Je trechtervormige bloemen die beeldig wiegen op de wind Fascinerend zoals jij je bijzondere bloemen tentoonspreidt De akelei, vol charme, sierlijk en vol ongekende schoonheid
Als het avondrood geleidelijk het kabbelend water raakt De stilte, een diepe zucht van verlichting slaakt Een witte schim statig door het water glijdt Die vol charme en bewust is van zijn verblindende schoonheid In een sneeuwwit gevederd kostuum, de kop iets gebogen Die mij fier aankijkt, zo sierlijk en ingetogen Als je dan je nek de hoogte insteekt en je lichaam opricht Weet ik zeker dat je niet te evenaren bent in het zilveren maanlicht
Jij bent het die alles schildert in het hemelsblauw Je kleurt het gras groener en elke bloem geurt naar jou Vult elke nieuwe dag met levensvreugde en met meer levenslicht Je tovert bij velen van ons een glimlach op het gezicht Lammetjes dartelen in de wei en gaan van blijdschap tekeer Zingende vogels zijn druk met hun nest in de weer Je bent het die de zon volop laat schijnen en elk hart verblijdt Die alles met ontluikende kleuren verandert in verleidelijke zaligheid
Ze is van ongekende esthetische schoonheid op onze planeet Uitgerust in een prachtig exotisch gekleurd verenkleed In een breed spectrum net zoals de regenboog die heeft Is het de bonte mix die haar deze tropische aanblik geeft Met spitse vleugels en door haar sierlijke zweefvlucht Maakt ze een diepe indruk en vangt insecten in de lucht Door de prooi met perfectie tegen een tak af te wrijven Weet ze met gebogen snavel het gif uit de angels te drijven De aanblik van deze gevederde vriend is maar van korte duur Als oranjeblauwe schicht gaat ze flitsend voorbij door de natuur
Als veel bomen en planten volkomen in rust zijn Komt er een zee van fragiele bloemen tevoorschijn Die met volle trossen aan de boomtakken groeien Met mooie halfgevulde lichtroze bloemen die verbloeien Als ze in blad staan, lijken het net parasollen Die magisch op de wind lijken te schuddebollen Zo beeldschoon als ze de somberste maanden laat opleven Zo moet ze het tegen het voorjaar helaas ook weer opgeven Het verwelken van bloemen en bladeren is dan niet meer te stoppen Het is de fleurige sierkers die noodgedwongen haar schat moet droppen
Moet er eigenlijk niet overal vrede heersen op onze aardbol Maar de wereld staat overal op haar kop en de mensen lijken hondsdol Ik weet echt niet waar we met zijn allen naar toe gaan Ik kijk zelf soms tegen een beangstigende maatschappij aan Mensen kunnen nu al niet meer normaal over straat lopen Of ze worden beroofd of moeten het met de dood bekopen Veel onschuldigde mensen wordt veel onrecht en leed aangedaan Beelden blijven vaak lang op mijn netvlies gebrand staan Eigenlijk heb ik in 2011 maar één grote kerstwens Dat er overal vrede heerst in de harten van elk mens Denkertje wenst een ieder vanuit Groningen Prettige Kerstdagen En hoopt dat een ieder het vredeslicht nog lang mag uitdragen
Zaligmakend zit ik uit mijn raam naar buiten te kijken Waar takken van bomen sinistere silhouetten beginnen te lijken Adembenemend kijk ik naar de sterren en zie hoe de maan lacht Gedachten dwalen door mijn hoofd in de holst van de nacht Doodstil is het, vredig, het licht is reeds ontnomen De nacht laat de aarde geleidelijk tot rust komen Ik voel hoe een windbriesje mijn lichaam raakt Ik voel de stilte, de sereniteit die zich meester heeft gemaakt De zilveren maan is die over mij waakt en op mij wacht Langzaam sluit ik de ogen en voel mij één met de nacht
* Dit gedicht is gemaakt voor Dona Hagen te Reeuwijk *
Ode Aan Dona
Het is pure liefde als jouw penseel het doek raakt Jij bent het die van elk leven een schilderij maakt Alles wordt door jou zo natuurgetrouw weergegeven Elke bloem komt op het schildersdoek tot leven Zo fijn en zo genuanceerd heb je ze uitgebeeld Tot in het kleinste detail heb je ze gepenseeld Bloemen en bladeren met fijne contouren, een ware pracht Alsof ze met een fijn inktpennetje zijn aangebracht Kleur en harmonie weet je volop in je werk te bereiken Een waar genot om naar jouw juweeltje te kijken
Net elegante hofdames die met hun hoofd fier staan verheven Ze symboliseren met hun chique galajurken een harmonieus leven De zon zend hoog vanuit de hemel haar warme zonnestralen Zodat ze rijkelijk kunnen bloeien en vrij ademhalen Pas dan kunnen ze zich op hun mooist aan een ieder presenteren Net als de liefde kunnen deze dames niet zonder warmte floreren Met hun oogverblindende kleuren weten ze lust en geluk los te maken Van hun betoverende schoonheid kun je in vervoering raken Wat is er mooier om door hun pure liefde te worden omgeven Aardse schoonheden die met intieme vrouwelijkheid zijn verweven
Ze zijn zo intiem en transparant als wat Als een uitééngespatte zeepbel, zo nat Ze blijven intens in je ogen hangen Glijden moeiteloos over wangen Ze zijn gevoeliger dan woorden alleen Ze beroeren en gaan dwars door alles heen Geven vaak uiting aan wat een mens voelt Proberen duidelijk te maken wat men bedoelt Het zijn oprechte gevoelens van iemands leven Door vreugde, verdriet, liefde en pijn voortgedreven Tranen die geleid door emotie al voldoende zeggen Tranen die ontroerend hun eigen weg naar beneden afleggen
Ik werd vanmorgen door een heerlijk gevoel omgeven Ik voelde mij goed, het verwarmde mijn hart en leven Mijn bloed kriebelde en ik was helemaal buiten zinnen Ik was blij en opgelaten, de dag moest nog beginnen Ik keek naar de uitbundige morgenstond, zo sereen Met niets anders dan eindeloze stilte om mij heen Ik voelde een briesje wind langs mijn lichaam gaan Met de zon op mijn lichaam voelde ik mij erg voldaan Het hechte leven ging een beetje aan mij voorbij Heel diep van binnen ontvlamde een vuurtje in mij Nu de dag ten einde loopt en de zon zich langzaam zakken laat Weet ik zeker dat niet achter elke dag een lach schuil gaat Maar morgen zend ik mijn vuurtje jouw kant op als de zon schijnt Opdat het jouw hart verwarmt en al het leed verdwijnt
Dreigend valt het zwarte wolkendek langzaan uiteen Een felle lichtbundel breekt geleidelijk door de wolken heen Het is de zon met haar warm en gouden gezicht Die met veel vreugde de zee bestraalt door haar licht Twee witte schimmen tekenen zich af tegen de donkerheid Ze komen steeds dichterbij en hebben hun vleugels wijd Het zijn twee witte meeuwen die op zilte zeewind zweven Die zich met luid gekrijs boven het gladde wateroppervlak begeven
Jouw mooie rode kleurenpracht is om te stelen Ik wist niet dat ik de stilte zo mooi met jou kon delen Je geeft mij een welkom gevoel en een sereen verlangen Zonder jou ontbreekt er iets, dat door niemand is te vervangen De gloed van het oneindige rood komt regelrecht je lichaam binnen Het begin van de dag kun je niet frisser en niet vrolijker beginnen Je blijft mijn adem stokken wanneer je aan de horizon verschijnt Je warmte neemt geleidelijk af en ik zie hoe jouw decor verdwijnt
Wat kun jij prachtig en sierlijk paraderen Zo glanzend en spierwit zijn jouw lange sierveren Zo stapsgewijs als jouw lange poten door het water gaan Ingenieus zoals jij plots stokstijf kunt blijven staan Rustig wachtend, gebiologeerd zoals jij naar je prooi kunt turen Zo statig hoe jij je slanke krachtige nek weet te sturen Door jouw dolkvormige snavel, met een snelle stoot Zadel jij menige vis of kikker op met een gewisse dood
De vergankelijkheid van het leven wordt aan een ieder gegeven Net een roos die je evenmin kunt ontlopen in het leven Het leven kent verrassingen en vreugde, dat je door je tranen heen lacht Net zo fier en wonderbaarlijk als een roos, dansend op windkracht Het leven kent teleurstellingen en verdriet, dat je tranen rollen over de wangen Net een roos met dauwdruppels die haar kopje laat hangen Soms zijn er veel valkuilen en obstakels in het leven Net als een roos die met veel doornen is omgeven Het kostbare leven is kort en voor een ieder afneembaar Net als een roos, zo teer en zo'n kwetsbaar exemplaar Net als het leven komt de dood onverwacht en is onaangenaam Net een verdorde roos in een verwelkt lichaam
Geen acrobatisch stuntvliegen meer door de lucht Niet meer kunnen buitelen, pijlsnel wegschieten in ijle vlucht Uitgesloten om je met wiekslagen door het luchtruim te begeven Niet meer met je vleugels op de wind kunnen zweven Onmogelijk meer kunnen balanceren of navigeren hoog in de lucht Geen doel meer kunnen bereiken in eindeloze vlucht Nimmer meer je vleugels kunnen uitslaan met je soortgenoten Voor altijd en eeuwig van nest en kroost zijn afgesloten
Ik zou graag de regenboog van hemel willen halen Een spectrum van kleuren zou op moeder aarde neerdalen Zit je dan ergens mee dan hoef je niet meer te wanhopen Dan kun je met een gerust hart over dit oneindige kleurenpad lopen Want wanneer het licht eenmaal in je hart huist Zie je dat al het grauwe kleur krijgt en het leed vergruist Want wie houdt er nou niet van mooie felle kleuren Die ons hart opvrolijken en ons leven zorgeloos opfleuren Zo rustgevend en zo opgewekt en van zo'n pure schoonheid Dat je het geluk voelt en de vreugde van je vrijheid
Waar kunnen mijn gedachten nog vrij tussen hemel en aarde zweven Waar word mijn geest nog door een zalige rust omgeven Waar ben je volledig overgeleverd aan de donkerheid Heb je geen enkel benul van elke dag en de tijd Waar kunnen diepe gevoelens tot in de eeuwigheid verdwijnen Waar staan in de donkere nacht verdwaalde zielen voor mij te schijnen Waarmee wordt mijn hart verblijd door een ongekende straalpracht Waar ben ik gewichtsloos en balanceer ik op zwaartekracht Onder deze sterrenhemel waar ik mezelf kan zijn en blijven Ben ik in het schijnsel van het zilveren licht een gedicht gaan schrijven Deze ster die van ver een fel licht in mijn hart schijnt Zorgt ervoor dat de leegte en kilte uit mijn hart verdwijnt Deze fonkelende ster die elke nacht trouw over mij waakt Nestelt zich in mijn hart en zorgt dat ze mij gelukkig maakt
Triomfantelijk maken we ons op voor een stijlvolle duikvlucht Onze blijheid straalt af tegen een hemelsblauwe lucht Op zoek naar de zon die onze harten met warmte zal omgeven Waar we als speelse kinderen dolle vreugde met elkaar beleven Met vliegensvlugge behendigheid klimmen we steeds verder omhoog Op onze vrolijkheid en schaterlach steeds dichter naar de regenboog Met gebundelde krachten en onze harten zo gracieus en flamboyant Vervolgen we dansend onze reis over zee naar het beloofde land
Fascinerende dames floreren aan het einde van elke steel Zo mooi, net als ze geschilderd zijn met een fijn penseel Vrolijke accenten dragen bij aan een romantische sfeer Ze betoveren mij door hun enorme verscheidenheid telkens weer Decoratieve, exotische bloemen die mijn hart doen opfleuren Met prachtige heldere tekeningen in felle warme kleuren Hun vlammende effecten die zo mooi zijn om te zien, doen weelderig aan Wonderen in moeder natuur die mij steeds weer opnieuw versteld doen staan
Wanneer schaduwen in de nacht niet meer het donkerst zijn En de maan komt langzaam vanachter een wolk tevoorschijn Roffelende klanken proberen een weg door de stilte te breken Een warrige waas zich aan de horizon weet af te steken Zie hoe enorme stofwolken zich geleidelijk samen vormen Krachtige witte furies zo vrij als de wind komen aanstormen Furies op krachtige beenspieren zich een weg weten te banen Met druk trappelende hoeven en dansende woeste manen Briesend in opspattend water, zo ongeremd, vol passie en vuur Maken ze zich overijld uit de voeten in de ongerepte natuur
Een warm en behaaglijk gevoel krijgen van binnen Een tijd van stil verblijden, vergeven en bezinnen Elkaar vreugde, liefde en geluk schenken Even aan de overledenen en nabestaanden denken Vrede op aarde en saamhorigheid adoreren Elkaar leren waarderen en respecteren Dat we er voor elkaar zijn en om elkaar geven Geen zinloos geweld en zuinig zijn met een mensenleven
Wanneer een ieder zijn licht op al het goede zou laten schijnen Zou er weer harmonie op aarde komen en al het leed verdwijnen
Triomfantelijk zoals jij je grote halmen vol kracht de lucht in weet te steken Waar je witte puntjes langzaam door de knoppen heen ziet breken Uit je knoppen die symmetrisch aan lange stengels hangen aan weerszijden Weet je een oase van oogverblindende bloemen ten toon te spreiden Zeer grote beeldschone exotische bloemen doen even mijn adem stokken Spierwit, zo onbeschrijfelijk mooi geplooid, evenals elegante plissé rokken Met zo'n overvloed aan sierlijke bloemen van rijpte en pure kwaliteit Word je geadoreerd en breng je een ieder hiermee in verlegenheid
Op wapperende vleugels ga je door oneindige hemelsblauwe lucht Een vuurgloed neem je steeds mee op jouw zwerfvlucht Zo krachtig en vol frisheid weet je het leven te omringen Dat je elke bloem verleidt en ze van bewondering laat zingen Wanneer mijn hart dan door jou wordt betoverd en verblijd Regent het in m'n hart en worden m'n ogen verblind door jouw schoonheid Dat je zo beeldschoon geschilderd bent, zie ik als een groot wonder Vuurvlinder, daarom ben je voor mij zo heel erg bijzonder
Er is een zonnestraal die licht in mijn hart laat schijnen Die alle leegte en kilte naar de eeuwigheid doet verdwijnen Die mijn hart met veel liefde en warmte omringt Die mijn hart verblijdt en zachtjes een lied zingt Die een blijde glimlach en diepe glans tovert op mijn gezicht Die mijn blauwe ogen laat fonkelen in het licht Een zonnestraal die mij in mijn waarde laat en kracht geeft Die mij elk uur van de dag laat voelen waarvoor je leeft Die zich nestelt in mijn hart en mij zo vrolijk maakt en blij Ja, Dineke die zonnestraal dat ben jij
Rustgevend als de prille zon door de ochtendmist breekt Haar zinderende warmte alles in een vrolijk jasje steekt Haar heldere lichtstralen in kleine diamantjes worden verdeeld De natuur met een wonderschoon spectrum ons netvlies streelt Iedere dag in frisse, zalige geuren en boeiende kleuren wordt omgezet Een landschap in no time wordt veranderd in een schilderspallet Fascinerend, als onafgebroken fluitconcerten ons omringen Alsof het net lijkt of de vogels uit blijdschap zingen De lente, een seizoen van groei, bloei en jong leven Wat zijn we bevoorrecht dat we dit ieder jaar mogen beleven
In het oneindige heelal is een lichtje gaan leven Dat licht van liefde en vriendschap wil ik aan een ieder meegeven Ik wil dat je dit goed bewaard, al is het nog zo klein Zodat het nimmer meer koud tussen harten zal zijn Dat lichtje geeft je moed en kracht, het laat je nooit alleen Het verwarmt elk hart en gaat dwars door de duisternis heen Geef dit door aan je dierbaren, dat is mijn grootste wens Zodat het kan groeien en schitteren in de harten van elk mens
Wanneer het eerste licht aan de horizon begint te gloren Dan is het tijd om even stil te staan, kerstmis is geboren Kerstmis, waar een ieder onze smeekbeden kan horen Waar geen ijzige kreten klinken die onze harten doorboren Het zijn blijde dagen waarop wij ons allen verheugen mogen Waar de liefde de pijn verzacht en onze tranen even kunnen drogen Elk jaar kijken vochtige zeehondenogen de mensheid smekend aan Vragen zich af kan het niet altijd vrede zijn in hun onzeker bestaan
Op een prille, zonachtige septemberdag Wordt mijn nieuwsgierigheid geprikkeld door oogverblindende spinrag Wiegende spinnenwebben tonen aan mij hun gefascineerd gezicht Duizenden waterdruppeltjes schitteren als diamantjes in het zonlicht Spinnetjes zoeken hun weg via 'n spindraad, laten zich meevoeren met de wind Anderen wachten alert en waakzaam af tot de prooi zich in hun web bevindt Horizontale beparelde uitgespannen hangmatjes, zo heel dicht geweven Geven hun mysterie en visitekaartje af van een onstuimig herfstleven
Dansend maken we ons op voor een onvergetelijke zwerfvlucht We nemen elk een gretige hap uit de hemelsblauwe lucht Op zoek naar de zon die ons met haar zinderende warmte zal omgeven Waar we geschilderd in de fijnste kleuren de vreugde als kind beleven Dartelend gaan we op warme luchtstromen van de wind verder omhoog Op onze transparante vleugels vluchtig op zoek naar de regenboog Met al die vertrouwde kleuren wordt het steeds hechter onze band In één lichaam vervolgen we onze reis over wolken naar het beloofde land
De mooiste rozen bloeien op blozende kinderwangen Die met hun liefkozende ogen mijn hart proberen te vangen Wanneer alle mensen zo onbevangen en humaan zouden zijn Dan was er in het leven geen plek meer voor ellende en pijn Wanneer mensen innig meer om elkaar zouden geven Zou het er veel rooskleuriger uitzien in het leven Dan zouden mensen weer lief en leed met elkaar delen Het licht waarderen en dit niet meer uit andermans ogen stelen Wat is er mooier dan ons leven met geur en kleur te verrijken En elke dag de wereld met een glimlach te bekijken
Achter donkere wolkenflarden schuilt je puur hemels gezicht Jij, die eenzaamheid verjaagt met jouw zilverachtig licht Wonderbaarlijk hoe mysterieus je steeds met ons mee glijdt Hoe je op mij neer kijkt met een ongekende zuivere schoonheid Jij, verlicht m'n leven en doet de duisternis naar de eeuwigheid verdwijnen Warm en vreedzaam zijn je lichtstralen die je over de aarde laat schijnen Een fenomeen met een enorme straalkracht, los van elke zwaartekracht Die mij als trouwe wacht vergezelt in de uren van de donkere nacht
Stijlvol en chique ben je zeker te noemen Beeldschoon en smetteloos wit zijn je bloemen Fascinerend zoals je mij met je charme weet te verleiden Overweldigend zoals je je zoete geuren weet te verspreiden Zalig als je welriekende geur even in je neus blijft hangen Jullie zijn zo adembenemend, beminnelijk en onbevangen Witte violieren, zo mysterieus, zo heel bijzonder Jullie blijven door je blijvende schoonheid een sierlijk wonder
Witte of paarse bloemkelkjes die elegant aan dunne stelen hangen Die door hun sierlijke vrouwelijkheid je aandacht vangen Lieftallige bloemen die net als rozen worden beschouwd Lijken zo luchtig en fris met hun blijde hartjes van geel goud Bloemen die door hun mooie vormen worden aanbeden en bekeken Die door hun zacht karakter, vrolijkheid en charme direct aanspreken Roepen gevoel van luxe op en missen hun ijzersterke reputatie niet Onmiskenbaar in de zomer en bij feestelijke aangelegenheden favoriet
Waar zijn al die nostalgische winkels gebleven Ze zijn voor altijd uit ons vertrouwd stadsbeeld verdreven Meijering, Fokkens, Zuhorn, Peek en Cloppenburg, Siekman, zaken van weleer Wie kent ze eigenlijk niet, jammer ze zijn er niet meer Toen werd je nog op je wenken bediend en als klant op je gemak gesteld Speciale groenten onder het koude gat, je kreeg nog waar voor je geld Wat was het toch prachtig om met je kinderen hand in hand te lopen In het prachtige sterrebos, dat men voor een autoweg ging slopen Maar het vloeiende gerstenat van nu verontrust mij het meest Groningen is drijvende, het is niet meer wat het is geweest Groningen heeft al enige tijd geleden haar identiteit en gezelligheid verloren Het enige wat tot nu toe overeind is gebleven, is haar martinitoren
Aandachtig doen mijn ogen de ronde in de holst van de nacht Ik zie hoe een licht dat door stilte is omgeven naar mij lacht Temidden van miljoenen verdwaalde zielen in het oneindige heelal Straalt ze, zo glinsterend en zilverachtig als helder kristal Die met haar geflonker zo hoog aan het firmament Haar warme stralen naar moeder aarde zendt Ze leidt mij naar de vrede én als trouwe wacht Vergezeld ze mij in de uren van de donkere nacht Ik hoop dat die ster ook voor jou zal stralen Om de juiste weg naar het geluk te bepalen
Mocht het leven mijn ziel onverhoopt komen stelen Jij geen lieve warme woordjes meer met mij kunt delen Jouw zachte handen mij niet meer kunnen aanraken Jij geen tedere gevoelens meer in mij los kunt maken Als je nooit meer in mijn ondeugende ogen kunt kijken Weet dan dat m'n liefde voor jou nooit meer van mijn zijde zal wijken Besef dan dat er een dierbare van je heen is gegaan Iemand die naast je in het leven heeft gestaan Ook al wordt mijn tedere hart van die van jou gescheiden Dan wil ik niet dat jouw hart onnodig moet treuren en lijden Je moet dan gewoon verder in het leven gaan In jouw nabijheid blijft onze liefde eindeloos voortbestaan
Je vormt in Groningen het trotse gezicht Altijd met je neus eigenwijs in de hoogte gericht Een gouden paard blinkend in de zon, blikt vertrouwd in 't rond Warme klanken weerklinken vaak melodieus op de achtergrond Tussen oude gevels en bomen die halsreikend naar de hemel wijzen Zie je jouw warme persoonlijkheid en je statige gestalte verrijzen Zo fier sta je daar, zo rubuust is je grijze stenen huid 'Olle Grieze' met je warm galmend klokkengeluid
Heerlijk als je slanke stelen diep uit de aarde opduiken Uit knoppen, adembenemende bloemen ontluiken Indrukwekkend en sprekend zijn je kleuren die met enorme kracht In volle bloei naar extreme hoogten worden gebracht Zo vol vrouwelijke schoon- en heerlijkheid, één en al sier Zijn je fragiele glanzende rozen van zijdepapier Wonderlijk dat er nog zoiets moois kan groeien Ieder jaar is het weer een spektakel om ze te zien bloeien
Onbevangen zoals jij je stralen hoog naar de hemel zendt Verfrissend en zaligmakend is jouw muzikaal talent Wat ritmisch sproei jij je zilveren parels in het rond Zo spetterend en eindeloos is jouw regenfront Een dansfeest als je druppels kletterend de oppervlakte raken Je moest eens weten hoe rustgevend je mij kunt maken Een boeiend kijkspel, een sprankelende regenlach Een bron van vermaak op een zomerse dag
Met grote wiekslagen doorklieven we een strakblauwe lucht Verkennen we de omgeving op onze machtige hoge vlucht Steeds hoger en hoger totdat we ons van de wolken kunnen bevrijden Het evenwichtige leven als een schaduw onder ons door kunnen laten glijden Gedragen op onzichtbare stijgende warme luchtstromen Zeilen we ongemoeid over oceanen, bergketekens en hoge toppen van bomen Met onze vorstelijke kraagveren door striemende regens en tegenwinden Proberen we in een grenzeloze vrijheid onze harmonie en geluk te vinden
Vanuit een kille stilte klinkt een oorverdovend schreeuwen Boven het mulle zand cirkelen gekscherende krijsende meeuwen Overal liggen schelpen, krabbenpootjes die met de zee zijn meegereisd Wulken, oesters, strandgapers, stukken hout die glad zijn gepolijst Het is te zien dat het op zee flink heeft gespookt de afgelopen dagen Kisten begroeid met wier, zeepokken, wrakhout die gaatjes dragen Geheimen die soms van erg ver met de golven zijn meegedreven Worden als schatten uit het zoute water op het zand prijsgegeven
Als je eens wist hoe wonderschoon jullie ogen Uniek dat je met een chique uitstraling de sfeer weet te verhogen In trompet-, schaal- of stervorm, zo sereen, gewoon grandioos Bloemen van een weergaloze schoonheid, zo integer en tijdloos Soms lijken de trompetjes in de wind een melodie te spelen Tracht je met je onovertroffen schoonheid mijn hart te stelen Gestreept, gespikkeld en in enige begeerlijke kleuren Overal wordt mijn neus geprikkeld door jouw overheerlijke geuren
Wat sta je daar, zo trots, zo verheven op je krachtige steel Met je diep donkerrode wangen, getooid in fluweel Je uitstraling is oogverblindend, zo magisch, zo bijzonder Betoverend is jouw schoonheid, een sensueel natuurwonder Jij bent het die vervulling geeft aan m'n romantische dromen Die mijn hart vol vreugde en warmte laat stromen Je bent voor mij de elegantste koningin van alle rozen Die het hart van elke vrouw sneller laat kloppen en blozen
Door de poort naar een natuurschoon licht Elke roos toont aan mij haar ware gezicht Voor mij ligt een geweldig palet van schitterende kleuren Spetterend, genuanceerd vol geparfumeerde geuren Klimmende rozen als symbool van liefde en pure schoonheid Kroonbladeren in contrasterende kleuren als levend tapijt Een oase, waar je je kunt terugtrekken uit het dagelijkse stadsleven Waar je je nog heerlijk aan een stille rust kunt overgeven Elk hart in vreugde, in extase, raakt bevangen Van z'n gedurfde rozenperken, kruiden en loofgangen
Als gouden zonnestralen ons omringen Staan er massa's geelgroene knoppen op springen Wanneer de bolronde knoppen dan eindelijk ontluiken Zie je kleine bloemen in het licht opduiken De overdadige hoeveelheid botergele bloemen die dan verschijnen Doen de lente inluiden en laten de grille winter verdwijnen De gele kornoelje met z'n bloeiwolken spant de kroon Een bijzonder schouwspel, zo rustgevend, zo schoon
Een kaart, een klein en vriendelijk gebaar Brengt twee mensen dichter bij elkaar Met al die warme woorden om je heen Is je hart niet meer zo koud, leeg en alleen Met je tedere gevoelens bij iemand zijn 14 februari, de dag van Valentijn Valentijn doet je hart van blijheid bevangen Laat ogen glanzen en je zuchten van verlangen Met heel je hart om die ander geven Mijn Valentijn, voor altijd in je verdere leven
Een duistere nacht daalt als een deken op aarde neer Een ijzige stilte en kou omklemmen me meer en meer Een donkere deken heeft het licht verbannen en uitgedaan Net of het leven op aarde ineens ophoudt met bestaan Lijkt net of vogels zo abrupt zijn gestopt met zingen Dat vlinders niet meer dansen en ons niet meer omringen Dat sierlijke dames van schrik hun hoofden laten hangen Dat de natuur verstrikt zit, van slag is en in een web is gevangen
Uit mijn hart parelen elke dag bloemen naar benee Voor jou ligt uitgestort een wonderbaarlijke bloemenzee Waarin je al zwemmende hartstochtelijke passie kunt beleven Zo beminnelijk is je lichaam die met sierlijke dames zijn omgeven Geschilderd in de warmste kleuren breng je licht in donkere tijden Met overweldigende zoete geuren weet je genegenheid te verspreiden Een grenzeloze zaligheid, nog zachter dan een zucht om mij heen Het liefst verlangt mijn warm hart elke dag naar jou alleen
Nog even ... voor velen is het zo weer kerstfeest Anderen vrezen deze gezellige tijd het meest Er zijn mensen die kerstmis in eenzaamheid beleven Daklozen die zich in nacht en ontij op straat begeven Net verdwaalde zielen die schoorvoetend door straten gaan Al bedelend proberen kleur te geven aan hun uitzichtsloos bestaan Ze missen in hun ogen het feest van het licht En de weerspiegeling van blijheid op hun gezicht
Buigt Koning Winter zich over ons land Dan komt ze tot bloei, een meest geliefde plant Met je leerachtige gekrulde bladeren in allerlei standen Diep groene glans én puntige en stekelige randen Helderrode bessen waarmee je je takken hebt overladen Ben je zo opvallend, wondermooi, niet te versmaden Je weet vrede, vreugde en liefde op de mensen over te dragen Mystieke krachten toe te kennen aan de donkere feestdagen
Wanneer dwarrelen er witte vlokken op aarde neer Brengen ons veel licht en vrede weer Miljoenen witte vlokken die zo uit de hemel op ons neer dalen Ontelbaar, zo puur en vers, die zo mooi als heldere kristallen stralen Zachte witte sneeuwvlokken die ons zachtjes aanraken Die op onze gezichten smelten en onder onze schoenen kraken Wat rustgevend is toch deze witte wade op ons pad Romantisch, zo'n smetteloze witte wereld in de stad Alles lijkt zo heerlijk te rusten onder een winters kleed Net een sprookjeswereld op onze planeet
Als de dagen beginnen te lengen, de nachten te strengen Komt een bijzondere piepkleine vogel de winter doorbrengen Een zeer rustloze, levendige, lawaaierige deugniet Al dansend, schel, ratelend en luid brengt die zijn lied Met z'n wippend parmantig staartje op een neer Is dit kleine druktemakertje altijd in de weer Omdat deze koning helemaal niet goed tegen de kou is bestand Laat kleinjantje zich toch niet klein krijgen in winter wonderland
Terwijl andere planten op rust zijn Kom je als vreemde heester in de winter te voorschijn Opvallend door jouw buitengewone vroege bloei Eigenzinnig door jouw kronkelige groei Bloemen in gele, rode of bronsachtige kleuren Die heerlijk fruitig, kruidig of zoetig geuren Met je smalle, lintvormige kroonblaadjes in de knop Trotseer je de winter en geeft het niet op Door je teer uitziende anemoonachtige bloemen Ben jij buitengewoon begerenswaardig te noemen
Als de nacht als een deken over ons heen is gekomen Je sluierend al het zicht en je tijd heeft ontnomen Die duistere deken langzamerhand al het licht verbant Krijgen in de duisternis, het mysterie en een rust de overhand Enkel een zilveren maan die ons stilletjes van boven toelacht Vergezelt ons, met haar blik gevangen in de eindeloze nacht Wanneer aan de horizon het licht dan weer gloort naar hartelust De eerste zonnestraal mijn gezicht heeft wakker gekust Een vogel in alle vroegte zijn danklied heeft laat horen Dringt de nieuwe dag zich aan mij op en heeft de duisternis verloren
Als de bomen hun kostbare schatten hebben laten vallen De winter alles heeft betoverd met zijn ijskristallen Verschijnt die in een maagdelijke witte pelsjas Een vacht die eens warm en bruin van kleur was Een onvermoeibaar wezen, die dag en nacht vol vlijt Alom bekend staat om zijn lenig- en stoutmoedigheid Die uit nieuwsgierigheid zijn lichaam lang uitstrekt Z'n omgeving afstruint en alles nauwkeurig nacheckt Gemakkelijk te herkennen is aan zijn zwarte pluimpunt Een kleine felle rover die zichzelf nauwelijks rust gunt
Wat sta je daar stil, eenzaam en verlaten Met een ijzig laagje op je lichaam en ledematen Jouw hart zo kil en koud, zo donker en gevoelloos Jouw lichaam gevangen, zo verstijfd én zo broos Je ziet er echt magnifiek en betoverend uit Met al die prachtige ijskristallen op je huid IJskristallen die zo mooi fonkelen in de zonneschijn Net alsof ze van helder kristalglas gemaakt zijn Ik wou dat ik jou weer kon ontdooien met warme waterregen Zodat je uit deze kilte kon komen en je weer vrij kon bewegen
Je bent een natuurlijk mysterieus krachtenveld Uit alle richtingen kom je op dynamische vleugels aangesneld Met je kreunen, tieren en razen onder je eigen luchtledigheid Blijf je een geheim én zo onberekenbaar en vals in de tijd De ene keer ben je strelend, speels zelfs erotisch sensueel Dan weer streng, grillig, wild en extreem sensationeel Wonderbaarlijk hoe jij vol overgave over water en land vertoeft En hoe het leven op zijn krachten door jou wordt beproefd
Majestueuze vogels met lange veren maken elkaar het hof Met afhangende sierveren kruipen ze voor elkaar door het stof Met hun goudkleurige pluimen op hun kop Voeren ze een indrukwekkende show op Spectaculair proberen ze de aandacht naar zich toe te trekken Door heen en weer te paraderen met vooruitgestoken nekken Met uitgestrekte vleugels proberen ze een mooie baltsdans neer te zetten Maken plotselinge stops, sprongetjes, buigingen en pirouetten Een karakteristieke verschijning als tijdens de paringsrituelen Luidruchtige trompetterende roepen weerklinken uit hun kelen
Tussen grote bladeren van forse loofbomen Zijn zachtwiegende bolsters tot bloei gekomen Zorgvuldig en veilig ingebed, krachtig aan stelen gehangen Tonen ze mij hun frisgroene geur en hun bolle wangen Met hun robuust en ruw figuur, stekelig en wat rond Vallen ze mettertijd met enorm veel vaart op de grond Een mooi gezicht wanneer sommigen in tweeën breken Hun glimmend donkerbruin hoofd naar buiten steken Later liggen de lege bolsters rottend in het gras Toch jammer, wat eens vruchtbaar en bloeiend was
Als er sombere en grauwe wolken aan de hemel staan We de zon nauwelijks meer kunnen gadeslaan Snel opeenvolgende regenbuien uit de hemel vallen Regendruppels kletteren op gebladerte en ramen, met duizendtallen Zuchten wind de oranje en geelkleurige bladeren van de bomen stelen Kinderen met hun kleurige laarsjes met de hopen bladeren spelen De meeste planten en bloemen niet meer bloeiende zijn Komt er einde zomer nog een laatbloeiende gast te voorschijn Haar kleur is dieprose en ze draagt de naam herfsttijloos Met mooie prachtige grote dubbele bloemen, zo grandioos Die zich hevig verzet tegen weer en wind in gure herfsttijd Fier met opgeheven hoofd haar kleurenpracht tentoonspreidt
Zo verfrissend zijn de douches in het ochtendgloren Een nieuwe dag die zo groen ruikt en fris wordt geboren Waterdruppels die zo uit de lucht zijn komen vallen Zo fascinerend zijn jouw heldere lichtkristallen Je sprankelt ze overal in het rond als een fontein Ze fonkelen dan ook net als diamanten in de zonneschijn Je schouwspel is zo levendig, van schoonheid zo puur En je draagt sterk bij in de wateraanvoer van de natuur
De bossen verkleuren, de bomen geven zich gewonnen Het seizoen van de grote opruiming is begonnen Bladeren in vlammende tinten dansen vrolijk in het rond Nestelen zich met hun verdorde harten op de grond Zwammen en boleten komen overal in no time op In spectaculaire kleuren en fascinerende hoeden op hun kop Een edelhert laat met een diepe burl van zich horen De zomer is ten einde, de herfst is geboren
Speciaal voor jou wil ik de sterren van hemel halen Zodat je hart weer van vol geluk kan stralen Speciaal voor jou laat ik de zon hoog aan de hemel schijnen Zodat alle neerslachtigheid in je binnenste zal verdwijnen Speciaal voor jou laat ik de regenboog haar warme kleuren afgeven Zodat je weer warmte, hoop en liefde ontvangt in het leven Speciaal voor jou laat ik de maan haar licht verspreiden Zodat je je niet meer angstig en alleen voelt in donkere tijden
De zomer gaat sterven Reeds dort het groen van de bladerverven Een getijde waar asters en floks nog rijkelijk bloeien Waar de wind met de vallende bladeren ligt te stoeien Een wiegende frisgroene bolster die valt en op de grond in tweeën splijt De bomen raken hun kostbare schatten kwijt Niets op de grond is zo kamerbreed Als een fraai fascinerend bladerkleed Dat hier als goud te gloren ligt Als de zon dit met zijn stralen belicht
Golvende velden van een ongekende schoonheid Een overweldigend blauwpaars bloementapijt Een romantische bloemenzee die blijde rust uitstraalt Een karakteristieke, zachtzoete geur die op ons neerdaalt Kleine lipbloemen die in gedrongen schijnaren zijn aangebracht Zo hoog zo robuust, bekend om hun geneeskundige kracht Prachtig hoe elke bloem sierlijk tegen haar stengel ontluikt Waarvan je helemaal in extase raakt zodra je haar ruikt
In vlammend rood, oranje of geel zie je ze doorbreken Opstaande aren op lange stelen die boven de bladen uitsteken Talloze buisvormige bloemen, die wat voorover zijn gebogen Die zeer aantrekkelijk zijn en druk door bijen worden bevlogen Wonderbaarlijk dat zoiets moois uit moeders natuur wordt ontsproten Net vuurpijlen die klaar staan om zo de ruimte te worden ingeschoten Oranjerode aren die lijken te branden of die je van verre al ziet stralen Magische blikvangers om door een ringetje te halen
Het is heerlijk als een bloem zo maar even naar je lacht Het geeft je weer een beetje moed en nieuwe kracht Het zal je hart weer wat warmer en blijer maken En zorgt er soms voor dat je een last kwijt kunt raken Het kan voor je een ware steun en toeverlaat zijn Misschien verzacht het een beetje de intense pijn Een glimlach van een bloem zie je en je voelt het meteen Mooi is het als iemand aan je denkt, je bent niet meer alleen
Te vliegen met vleugels van meeuwen op de wind Te wiegen hoog, tot het blauwe zich tussen het witte bindt Vredig drijven op een warme luchtstroom, heel licht Luchtig met de wolken, het wijde blauw in zicht Stijg hoog boven naar het hemelsblauwe in trage glijvlucht Dwars door een eindeloze voorbij zwevende wolkenlucht Hoger en alsmaar hoger naar de zon met zijn heerlijke gloed Waar je verborgen achter wolkenflarden een zee aan rust ontmoet
Je bent een vurige roos, Erotika is jouw naam Wat heb jij een warm, krachtig en verleidelijk lichaam Je kleine blaadjes zijn als fluweel, zo strelend zacht Wat sta je daar mooi, wat een weelde, wat een pracht Met jouw donkerrode gloed en intense geur weet je mij op te laaien Speel je het klaar om de grond onder mijn voeten weg te maaien Mijn hart raakt van jou zo opgewonden en opgetogen Dat ik door jouw sensuele blikken word meegezogen Steeds wakker jij in mij een smeulend vuur aan Als ik je zo elegant en pronkend voor mij zie staan
Wat is er fascinerender dan roofvogels die door de lucht manouvreren Die met grote snelheden rakelings over onze hoofden scheren Die tot extreme hoogten gaan en tot puike topprestaties bereid Met hun prima conditie en dagelijkse bewegingsvrijheid Waar brute oerkracht en elegantie hand in hand samengaan Wanneer je emotioneel oog in oog met roofvogels komt te staan Arrogantie en meedogenloosheid van de natuur die de boventoon halen Een mooi gezicht wanneer ze op de handschoen van de valkenier neerdalen Een passie die de jacht ontstijgt, een oude traditie herleeft Een oude ambacht die in deze moderne tijd een plaats verworven heeft
Wat ben je toch sierlijk, rank en bijzonder teer Wat dansen je vrolijke witte bloemetjes heen en weer Je gebogen zachte stengel die met stugge bladen is omgeven Wekt de indruk dat je zonder bescherming niet kan leven Met 5 tot 10 mooie heerlijk geurende bloemklokjes aan een steel Ben jij Lelietje van Dalen een schattig en charmant pronkjuweel Je klokjes geven steeds het gevoel dat ze zachtjes een melodie spelen Net een carillon die met zachte tonen mijn oren strelen
Mensen die voor angst hun land van herkomst de rug hebben toegekeerd Naast veel onheil, stress en problemen, erg zijn getraumatiseerd De vreselijkste dingen zoals moorden en martelingen hebben meegemaakt In hun eer zijn aangetast en tot in het diepst van hun ziel zijn geraakt Noodgedwongen moeten vluchten voor hun eigen leven Voor de veiligheid en vrede zich naar een ander land begeven In een nieuw land onzeker zijn, radeloos en vol wantrouwen Proberen een nieuw leven en betere toekomst op te bouwen
Je bent een krachtig natuurverschijnsel, heel erg bijzonder Van ver horen we jou al aangekomen met gerommel en rollende donder Het lukt je steeds weer om ons verschrikt te maken, onze rust te verstoren Steeds dichterbij kom je, jouw scherpe knallen zijn nu goed te horen Gevaarlijke lange oplichtende paden in het donker die in kunnen slaan Wel een mooi gezicht, opbellende wolken die even in het licht staan Soms haal je met hevige flitsende bliksemschichten flink uit Zo plotseling, zo angstaanjagend klinkt jouw knetterend geluid
Wat weet je mij te verleiden met je grote trossen in alle facetten Zo onbevangen langs slingerende paden van grote boeketten Jouw spectaculaire grote bloemen boeien mij echt het meest Je schitterende kleuren die zorgen voor een bont scalafeest Waar het zo heerlijk is om tussen een oase van bonte dames te flaneren Een ongekende schoonheid en rust straal je uit die mij erg inspireren Helaas ben je kort aanwezig, maar straal je wel uitbundig in de zon Zo prachtvol, jij overweldigende rhododendron
Als de omgeving langzaam ontwaakt, een nieuwe dag is geboren Laten de eerste vogels zich luidkeels horen Trekvogels komen aangevlogen in duizendtallen Hun oorverdovend gekrijs doet de lome rust vergallen Vogels die met elkaar de hevige strijd aanbinden Op zoek naar hun voedsel en rust dat ze daar vinden Het wad, waar meeuwen op zilte zeewind zweven Een uniek landschap, rijk aan planten en dierenleven Zeehonden die zich in de zon op de platen laten drogen Waar hun jongen worden geworpen en gezogen Waar zilveren watergeulen tussen grauwe platen stromen Waar imposante strandvlaktes tot stand komen Het wad, altijd in beweging, waar het wriemelt en krioelt Waar de wind boetseert aan wat de zee heeft samen gespoeld
Als de eerste zonnestralen mij hebben geraakt Heb ik voor het eerst met het leven kennisgemaakt Vastgehecht aan mijn steel, prachtige nerven en groene tint Word ik krachtig heen en weer bewogen, moe gedreven door de wind De zon die ik koester om haar warmte en die mij het nodige licht geeft De regen die altijd met zijn parels zorgt dat mijn lichaam voortleeft Langzaam van geel naar bruin gekleurd, zo licht als een veer Dwarrel ik mettertijd geruisloos en gedwongen neer Nestel ik mij op de grond, mijn lichaam verdort en verstard Met onder mijn huid een rottend hart
Ik weet nog best hoe jij al draaiende je werk deed Met je krakend houten rad door het water gleed Het beekwater omlaag liet vallen met gelijke tred Een hoe een schoepenrad in beweging werd gezet Een horizontale as werd gewekt tot leven Een werktuig geleidelijk werd aangedreven Maar nu sta je al lange tijd met je neus in de hoogte gericht Met je stilstaand hart en groene wier op je aangezicht Jammer dat je als trouwe vriend van ons bent heengegaan En je ziel en zaligheid aan de moderne tijd hebt afgestaan
Als de wind zo uw grote halmen trotseert Wat is dan het droeve lied dat er wordt gecomponeerd Als je toch eens wist hoe je door mij wordt bemind Wanneer het riet zo heerlijk ruist in de wind Zo mooi en goedhartig ritsel je zachtjes heen en weer Brengt zo een vredelievende en ontspannen sfeer Wat is sfeervoller dan een zwoele nachtwind die pas begint Halmen die fluisterend hun verhaal vertellen tegen de wind Die mij begroeten door spontaan tegen mij te wuiven Mij verachten door hun krachtige pluimen die nijgend verschuiven
Wanneer de wind hard door onze haren woelt Wordt veel schuim uit zee op zand aangespoeld Als de zon het dan omtovert tot een onweerstaanbare gloed Is het een fenomenaal natuurverschijnsel, zo uit de hoge hoed Verbazingwekkende kleuren die zich fraai tentoonstellen Met verrassingsvolle weerspiegeling in bonte luchtbellen Wat ongelooflijk dat zoiets moois kan verschijnen En onvoorstelbaar dat zoiets abrupt weer kan verdwijnen
In het oneindige heelal door een wonderbare kracht geleid Staren ogen mij aan met hun ongekende schoonheid Laserogen die eindeloos ver weg stralen in het donker Maken alles weer levendig met hun warm geflonker Verdwaalde zielen die gewichtsloos door de ruimte zweven Net onbereikbare diamanten met zacht zilverachtig licht omgeven Zo hoog aan het firmament, de bakens in de duistere nacht Een fascinerende sterrenhemel, los van magische zwaartekracht
Met zijn enorme vleugels wijd uitgeslagen Durft die zich al zwevende door het luchtruim te wagen Balancerend met zijn vleugels op de wind Kijkt die met spiedende ogen tot die wat vindt Klapwiekend en met grote snelheid schiet die uit de lucht Om een buit uit het water te halen in spectaculaire duikvlucht Meedogenloos hoe die met zijn klauwen in het water grijpt En al het leven uit zijn slachtoffer knijpt
Verbijsterend hoe ver je dunne stengels de lucht in gaan Elegant zoals je fleurige zonnehoeden bovenop hoge stengels staan Klapwiekende vlinders kunnen niet anders dan op je neerstrijken Behalve adembenemend ben je ook hemelsmooi om naar te kijken Je grote zonnehoeden en opvallende grote harten zijn spectaculair te noemen Net als die statige, stevige en grote gevormde margrietbloemen Je bijzondere kleuren hebben een krachtige uitstraling in de zonneglans Net als je bloemen die rond roestbruine bloemhoofden staan in een krans
Op mijn levenspad kwam ik je ineens tegen Je vleugels zag ik nog een beetje door de wind bewegen Je lichaam zonder levenslust, je gevoelsprieten zo slap, zo broos Zo koud lag je daar, zo zielsverlaten en levenloos Nooit meer kunnen je vleugels speels wapperen in de wind Nooit meer blij dartelen en huppelen over velden als een kind Ik weet, je hebt nu eenmaal een kortstondig bestaan Zonde dat er een wonderbaarlijk stuk natuur verloren is gegaan
Als ik zo eens kijk naar alles om mij heen Dan zie ik een verbitterde mensheid, zo koud als een steen Met veel haat en moord, agressie en veel ellende Verslaving én angst voor het dreigende onbekende Waar respect voor een mensenleven niet meer telt Waar vrede ketst op gloeiende keien van zinloos geweld Waar weer een dier op brute wijze wordt verminkt Of een mens in zijn eigen bloed verdrinkt Ik wens dat er eens weer vrede op onze aarde zal zijn Zonder haat, geweld, verdriet en pijn
Voort geblazen door de wind, veel witte deze keer Geven tegen een blauwe lucht zo'n rustgevende sfeer Zoetjes zweven door de atmosfeer net engelenhaar Zo gecontroleerd en zo onbeheersbaar Wolken, die sfeervol en vredig aan je voorbij drijven Die voor mij volledig onbereikbaar blijven Ze blijven even op mijn netvlies gebrand Als ze gezichten of bergen vormen van een land Met steeds wisselende gedaanten en kleuren die oplichten Tonen in rimpelloos water hun weerspiegelde gezichten
Een eeuwenoude lichtbron in de moderne tijd Die uitblinkt in broze simpelheid Die door vuur wordt gevoed en gedreven Ons hart verwarmt en ons leven De ene na de andere schaduw als gedaante uitspreidt En een vlam laat flikkeren of dansen uit speelsheid Die sfeervolle trekken tovert op het gezicht En de fakkel in de duisternis oplicht Een vlam van vrede, in ons vaak duister bestaan Dat al brandende en in harmonie over de aarde moet gaan
Door je vrolijke kleuren zul je niet snel in de vergetelheid raken Je weet van een sombere dag weer een opgewekte dag te maken Mijn aandacht weet je op een sublieme manier te vangen Met je hoepelrok en hangende klokjes die schattig aan je hangen Het zijn stuk voor stuk elegante en prachtige pronkjuweeltjes Kleurrijke belletjes die zachtjes schommelen aan dunne steeltjes Die zich op de vleugels van de wind laten beroeren Net ballerina's die hun sierlijke pirouettes uitvoeren
Aandachtig luister ik naar een concert dat aanzwellend begint Klanken van felgele bloemhoofden die zachtjes deinen op de wind Duizenden kleine zonnen op holle stelen die van blijdschap schijnen Die het eentonige landschap met pure fris- en schoonheid omlijnen En als de hoofdbloei het dan uiteindelijk heeft opgegeven Komen er kogelronde pluizenbollen weer tot leven Die later door de wind als kleine parachutes door de lucht zweven Om zich naar andere onbekende oorden te begeven
Met haar vleugels zo licht, zacht en teer Strijkt zij poeslief bij me neer Ze toont aan mij haar opwindende schoonheid Als zij haar vleugels van papier spreidt Hunkerend naar de warmte en het zonlicht Vouwt ze haar vleugels nu en dan weer dicht Stijgt plots op en wil van mij weg zweven Op zoek naar de geuren en kleuren van het leven Steeds hoger, steeds verder van mij vandaan Tot ik haar dansend niet meer kan gadeslaan
Een grote zwarte vogel komt aangevlogen boven rijk visgrond Ploft zo in het water en zwemt even in het rond Met z'n kop schuin omhoog gericht Kijkt die alle kanten uit en verliest niets uit het zicht Met zijn diepduiken is die vis aan het inlijven Kan behoorlijk lang onder water blijven Zo nu en dan onderbreekt die z'n roof- en vraatzucht Om naar boven te komen voor het happen van wat lucht Een zeldzame gast die later de strijd met zichzelf aanbindt Z'n wijd uitgeslagen vleugels drogen laat in de wind
Eenmaal op dreef, dan ben je niet meer te stoppen Een mysterie vol opgeblazen bloemknoppen Talrijke ballonknoppen zo luchtdicht Schieten plots open als een bliksemschicht Stervormige klokjes komen ineens te voorschijn Zo schattig, wondermooi en van nuances zo haarfijn Wat ben je toch sierlijk en nogal elegant Zo florissant en bijzonder charmant Als je eens wist wat je bij menig hart weet los te maken Zo adembenemend dat ik je bijna niet durf aan te raken
Ik heb mijn vleugels voor je uitgeslagen Hierop zul je door het luchtruim worden gedragen Vertrouw op mij, ik laat je nimmer alleen We voeren samen door de luchtige wolken heen Als we snellen met wiekslagen langs de blauwe lucht Bereiken we vast ons doel op onze eindeloze vlucht We vliegen met sterkere en vastere slagen steeds verder omhoog Op weg naar het stralende licht van de hemelboog
Buiten heerst een grimmige kou De lucht is dicht en de wolkenvelden grauw Uit de wolken vallen in een wilde vlaag Harde witte glanzende korrels omlaag Met grote snelheid vallen ze met duizenden tegelijk op de grond En springen van vrolijkheid dansend in het rond Net een winterdag, een wit laagje sneeuwachtig ijs ontstaat Wonderbaarlijk, totdat alles weer in water over gaat
Een ritselend geluid klinkt in de boomkruinen Een vreemde aardbewoner is aan het struinen Die uiterst actief en in ijle vaart Zijn voorraad bij elkaar vergaard Z'n kleine handjes graaien hierbij snel in het rond Stoppen alles heel diep weg onder de grond Een schuw diertje met een fiere pluimstaart Die zich vaak achter de stam van een boom schaart Met gestrekte pootjes van de ene naar de andere boom springt In spiralen om de stam rent en zich in vreemde bochten wringt Z'n oren het liefst draagt met lange pluimen omhoog Een rasklimmertje, die een lust is voor het oog
Nog blauwer dan het rustige hemelsblauw Zijn deze trossen toortsvormige bloemen van jou Die mij door hun intens helderblauwe zo aanspreken Heerlijk net als ze zo uit de hemel zijn neergestreken Die heel hoog op slappe stengels de lucht in gaan Dicht met gespoorde bloemen bij elkaar aan de aren staan Mij een heldere kijk op het leven geven van alledag Mijn hart opvrolijken met hun rustgevende lach
Je bent buitengewoon betoverend en fascinerend te noemen Mooi van tekening en bijzonder van vorm zijn jouw bloemen Vanuit je lederachtige bladeren, stengels die lang en gebogen zijn Komen fleurige en sierlijke bloemen tevoorschijn Bloemen met vlekjes, spikkeltjes en lijntjes, ware pracht Zo fijn alsof ze met een fijn inktpennetje zijn aangebracht Je ogen zijn exotisch en je hebt zo'n sprookjesachtig front Ze lonken met alle denkbare kleuren en combinaties in het rond Je zoete geur weet gevoelens bij de mens los te maken Een gracieuze verschijning waarop je nooit uitgekeken zal raken
Onheilspellend kijk je mij aan, lijkt net of je mij uitlacht Behekst door het duistere van de nacht Akelig hoe jij iedereen de stuipen op het lijf jaagt De spot met een ieder drijft en ze belaagd Huiveringwekkend zijn je grimmige ogen en brutale blik Je bent iedereen te vlug af, orakele slimmerik Een metaalkleurige glans ligt op jouw intens zwart verenkleed Uniek is je kromme puntige snavel en onwelluidende krassende kreet
Een poëtische plant die erg wordt begeerd Die fris boven slank behaarde stengels balanceert Een zijdeachtige, glanzende bloem met een felle tint Die sterk en fier meebeweegt in de wind Met in het midden twee tedere harten, heel apart Een warm, heftig rood én een koud, ravezwart hart Zeer gevoelig, kwetsbaar maar ook rein Papierdunne wapperblaadjes als het mooiste satijn Bloei maar zolang je kunt in de zomertijd Laat ons genieten van je pure schoonheid
Woorden die worden gesproken of geschreven Komen pas in zinsverband tot leven Woorden zijn niet enkel woorden alleen Ze gaan dwars door alle zorgen heen Ze kunnen als gezelschap zijn bedoeld Wanneer een mens zich eenzaam voelt Ze kunnen een mens helemaal opbeuren Doffe ellende voorzien van nieuwe kleuren Zijn zelfs in staat een mens te onteren Blijken ook kil te zijn en te denigreren Vullen zonodig de leegte op in het leven Zullen troost en kracht proberen te geven
Het leven is als een bloem Het begin is teer en fijn De één die bloeit uitbundig De ander geurt heel fijn Sommige bloemen blijven lang Weer anderen blijven even Vraag niet bij welke groep je hoort Dat is het geheim van het leven
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Word niet zo snel boos om zoveel kleine dingen en denk dan wat vaker: even slikken doet geen pijn probeer de wereld met een glimlach te bekijken bedenk dat mensen zónder fouten er niet zijn
Ik voel je zachte adem strelend op mijn huid plagerig verlokkend passie straal je uit
Zwoele kussen dwalen fladderend en traag mijn lichaam is betoverd beantwoord stil je vraag
We zoeken in elkaar verleidelijke troeven en in ons samenzijn kun je ook liefde proeven
In verstrengeling gebonden steeds hoger op de tree de hemel binnen bereik liefdesdans voor twee
Bloemen
Wat is er mooier dan een enorme bloemenpracht Dat vreugde op aarde schept en verdriet verzacht Geuren die mijn hart diep weten te raken Kleuren die op mij een betoverende indruk maken Bloemen van ongekende schoonheid, zo rein en puur Juweeltjes, ontsproten uit de aarde van moeder natuur
@ Denkertje
Ga nooit heen
Ga nooit heen zonder te groeten Ga nooit heen zonder een zoen Wie het noodlot zal ontmoeten kan het morgen niet meer doen Ga nooit weg zonder te praten dat doet soms een hart zo'n pijn Wat je 's morgens hebt verlaten kan er 's avonds niet meer zijn
Wat ik niet zeggen kan en niet kan schrijven zal ergens diep in mij toch bij me blijven
Een Beetje
Sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje en alle beetjes die je stierf 't is vreemd, maar die vergeet je het is je dikwijls zelfs ontgaan je zegt ik ben wat moe, maar op een keer dan ben je aan je laatste eindje toe
Slechts een moment
Vluchtend uit de chaos van gevoelens zoek ik een moment van rust
een moment van rust en vrede zonder woorden zonder rede
een moment vol zachte lieve kleuren vol zoete milde geuren
slechts een moment
waar ik eventjes mezelf kan zijn soms heel groot en soms heel klein
Vleugels uitgeslagen zwevend door de lucht hemels vrij gevoel gedachten op de vlucht
Vanavond omhels ik je en zal ik je zacht wiegen tot de zon ondergaat
We schuiven de maan een stukje op en lezen samen in dit licht een boek
We zijn als twee woorden die elkaar voor het eerst in een zin ontmoeten
We zijn als twee glazen rode wijn die ernaar verlangen om geproefd te worden
Nestel je naast mij neer en laten we samen de sterren gezelschap houden
Voor stervelingen is er niets verleidelijker dan te kunnen wegvliegen
Niets geeft zoveel vrijheid en geluk als hoog in de lucht op vleugels wiegen
Leef vandaag want morgen is onzeker en gisteren is helemaal voorbij Leef vandaag geniet van alle dingen en zet je zorgen als je kunt opzij Leef vandaag probeer wat meer naar alle mooie dingen te kijken, keer op keer Leef vandaag, vandaag is je gegeven en morgen zie je morgen dan wel weer
