Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Bedankt Blogzusje
Over mijzelf
Ik ben Brigitta, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Nikki.
Ik ben een vrouw en woon in Wortegem-Petegem (Belgié) en mijn beroep is nu huisvrouw.
Ik ben geboren op 22/05/1951 en ben nu dus 60 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
Tuinieren,kaarten met onze vrienden,en bloggen
Klik op het plaatje voor een email
Dit is mijn ma op haar laatste verjaardag 13-05-2008 ze was een zeer goede moeder
Deze kaars brandt ik voor mijn overleden ouders en voor wie het nodig heeft
Het is niet toegelaten auteursrechtelijk beschermd materiaal te plaatsen op uw blog zonder toestemming van de auteur
~*~ Welkom op mijn blogje ~*~
~*~ Weg van de drukte ~*~
Wat ga ik mijn zus weer missen, We hebben kunnen genieten van de mooie dagen samen
~*~ Weg van de drukte ~*~ Weg van de schijn Een plekje in het bos Om even weer jezelf te zijn Ben er lang niet geweest Bang iemand tegen te komen Maar het bos heb ik nodig Als ik even niet meer kan dromen Leunend tegen een oude boom Alleen met jezelf en je gedachten Denkend aan de puinhoop die je hebt gemaakt En afvragend of je nog wel iets kunt verwachten Kijkend naar de bomen om me heen Zouden het mensen kunnen zijn die er staan De meesten fier rechtop, een paar totaal uitgebloeid Om geknakt verder door het leven te gaan Wanneer het me allemaal teveel wordt Er teveel gedachten zijn die me verblinden Zoek ik de rust op van die natuur Dan ben ik tussen de bomen te vinden Tegen die oude vertrouwde boom Die lijkt je gedachten te kunnen lezen Waar je in stilte uit mag huilen En waar je niet stoer hoeft te zijn maar jezelf mag wezen Ik krijg er weer kracht om te durven dromen Energie om weer verder te gaan Dat plekje geeft me ook weer fantasie genoeg Om even niet met twee benen op de grond meer staan Ik hou van het bos Van zijn grootsheid en zijn rust Het brengt langzaam vrede in je Alsof er iets liefs is dat je kust
~*~ Wat gebeurd er werkelijk in je leven ~*~ hetgene wat jezelf bepaald wat gebeurd er werkelijk in je leven fouten waar je voor betaald de rekening van je leven ligt op een kleine plaats en heb je in dit leven veel gegeven dan loop je er niet vlug naast mensen maken zich zorgen wat gebeurt er vandaag steeds maar twijfelen steeds dezelfde vraag als je nu eens niet denkt aan morgen maar zegt ik leef vandaag gaan vreemde blikken over je heen zegt men die denkt aan zichzelf alleen
Ik probeer vandaag wat bezoekjes te doen Neem het me aub niet kwalijk dat ik maar even blijf plakken voor de dagen dat mijn zus hier is ~*~ Soms zie je aan heldere hemel sombere wolken hangen ~*~ Dat het heldere door het donkere is vervangen Dan wens je dat de hemel een zucht van verlichting slaakt En dat het geluk weer voor het ongeluk plaats maakt Want ook al zijn de wolken nog zo grijs en grauw Op een goede dag verschijnt er weer een stukje hemelsblauw Die breekt vanzelf die grijze en grauwe wolkendek stuk En komt er op jouw gezicht weer een glimlach van geluk @ Denkertje
Er zijn 12 handen, 12 handen waarmee je alles kunt, Ja, 12 handen die elkaar steunen, In goede en slechte tijden.
Er zijn 12 handen, 12 handen die bij elkaar horen, Ja, 12 handen die niet zonder elk kunnen, Een groep die niet te breken is.
Er zijn 12 handen, 12 handen die je niet zult vergeten, Ja, 12 handen die elkaar vast pakken, En die elkaar nooit meer los laten.
Er zijn 12 handen, 24 ogen en 12 monden, 24 ogen die elkaar kunnen zien en 12 monden die een grote bek hebben, Maar samen hebben we elkaar en samen hebben we een nog grotere bek!
Een grote bek en een klein hart! Maar dat kleine hart, daar zit wel alle liefde in die je elkaar kunt geven!! En er zijn 12 handen, maar er is maar 1 vriendschap.
~*~ Het Pierment ~*~ OP het marktplein staat hij te spelen van zijn muziek genieten nog steeds velen uit kartonnen mappen doet hij de melodieën tappen De muziek wordt door de wind gedragen over `t plein met zijn vele schragen de markt wordt daardoor muzikaal omlijst Het is de markt man die dit prijst Hij geeft bij zonnig weer de markt een feestelijke sfeer De orgelman staat op zijn gemak te rammelen met zijn centenbak Want wil hij van z`n orgel kunnen leven dan zal men hem wat moeten geven veel mensen geven dan spontaan wat centen voor zij verder gaan En als de markt zijn einde kent gaat hij met zijn orgel door de straten en verdient dan met zijn pierement in de straten nog een enkele cent `s avonds thuis moe van het draaien laat hij moeders in het centenbakje graaien zij leegt hem tot de laatste cent de opbrengst van het pierement Bedankt 't Voske voor het mooi gedicht
~*~ Vele woorden staan klaar in mijn hoofd. ~*~ Graag willen ze opgeschreven worden. Helaas moet ik ze laten wachten, de goede volgorde kan ik steeds maar niet bepalen.
Zo af en toe heb ik een begin. Maar heb ik woorden te kort voor een einde. Of heb ik net een punt te kort.
Nog steeds wachten mijn woorden op dat ene moment. die ze dan nooit zullen vergeten.
Maar tot dat het moment komt, moeten mijn woorden wachten.
